I SA/Po 128/26 - Wyrok

Data orzeczenia	2026-02-24	
Data wpływu	2026-01-02	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu	
Sędziowie	Marek Sachajko /sprawozdawca/
Walentyna Długaszewska /przewodniczący/
Zbigniew Kruszewski	
Symbol z opisem	6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu	
Hasła tematyczne	Ruch drogowy	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Uchylono decyzję I i II instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 1997 nr 98 poz 602; art. 73; Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym.
Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 145; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Walentyna Długaszewska Sędziowie WSA Marek Sachajko (spr.) WSA Zbigniew Kruszewski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lutego 2026 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 02 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 18 czerwca 2025 r., nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej kwotę 200,- (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych.	
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO, organ odwoławczy) decyzją z dnia 2 października 2025 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta (dalej: Prezydent, organ I instancji) z dnia 18 czerwca 2025 r., którą odmówiono B. K. (dalej: strona, skarżąca) rejestracji samochodu osobowego marki [...].

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia 19 maja 2025r. skarżąca złożyła u Prezydenta Miasta wniosek o rejestrację samochodu osobowego marki [...], wskazując, że wnosi o rejestrację tego pojazdu jako pojazdu elektrycznego.

Decyzją Prezydenta Miasta z dnia 18 czerwca 2025 r. odmówiono B. K. rejestracji samochodu osobowego marki [...] (nr rej. [...]) jako pojazdu elektrycznego. W uzasadnieniu decyzji organ pierwszej instancji podał, że przedmiotowy pojazd nie wypełnia ustawowej definicji pojazdu elektrycznego, w związku z czym nie było możliwości rozpoznania wniosku strony pozytywnie.

Od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 18 czerwca 2025 r. B. K. złożyła odwołanie w przewidzianym do tego terminie. W uzasadnieniu odwołania strona podała, że nabyła ten pojazd jako pojazd elektryczny.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało zarzuty odwołania za niezasadne. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, ze pismem z dnia 19 maja 2025 r. B. K. wniosła do organu pierwszej instancji o rejestrację przedmiotowego pojazdu "jako pojazd elektryczny na zielone tablice". Organ ten wskazał, że zasady i warunki m.in. dopuszczenia pojazdów do ruchu na drogach publicznych zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 tej ustawy rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne.

Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ pierwszej instancji zasadnie wskazał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że z załączonego świadectwa homologacji wynika, iż przedmiotowy pojazd jest pojazdem hybrydowym [...]. To z kolei oznacza, iż pojazd można ładować korzystając z zewnętrznego źródła energii. W pkt 26 powyższego dokumentu wskazano wprost, że rodzajem paliwa zespołu silnikowego jest "benzyna/elektryczny plug-in". Tymczasem jak wynika z przepisu art. 2 pkt 12) ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych pojazdem elektrycznym jest pojazd samochodowy (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym) wykorzystujący do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania. Z przyczyn powyższych organ odwoławczy stwierdził, iż zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z przepisami obowiązującego prawa oraz jest prawidłowa, natomiast podniesione przez stronę odwołującą zarzuty i argumenty są bezzasadne i nie mogą mieć wpływu na wynik postępowania.

W skardze do WSA w Poznaniu pełnomocnik skarżącej zarzucił organom naruszenie:

- przepisów prawa materialnego tj. art. 2 pkt 12) i pkt 13 ) ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych poprzez błędną wykładnię i uznanie spornego pojazdu za pojazd hybrydowy ze względu na zapisy homologacyjne, w sytuacji gdy z pisma producenta [...] z 1 lipca 2025 r. wynika, że jest to pojazd o napędzie wyłącznie elektrycznym, co wyczerpuje ustawową definicję pojazdu elektrycznego; silnik elektryczny służy w nim do napędzania pojazdu, a silnik benzynowy służy jedynie do generowania energii,

- przepisów prawa procesowego tj. art. 7, 8, 77 § 1, 80 i 107 § 1 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego, dalej: k.p.a., poprzez brak wszechstronnego ustalenia okoliczności faktycznych, wydania decyzji bez przeprowadzenia całościowej oceny materiału dowodowego, zaniechanie odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania. Ponadto strona wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji oraz o przeprowadzenie przez WSA postępowania dowodowego z załączonych do skargi dokumentów.

W konkluzji pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że pojazd był rejestrowany jako elektryczny już od 2018 r. Był rejestrowany przez właściwe organy trzykrotnie – jako samochód elektryczny.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

WSA postanowieniem z dnia 19 grudnia 2025r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga okazała się zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 z zm., dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z wymienionych przepisów wynika, że sąd bada legalność zaskarżonego aktu, czy jest on zgodny z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Jednocześnie, zgodnie z art. 134 p.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych w granicach danej sprawy, której skarga dotyczy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia.

Stosownie do treści art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym, (dalej: P.r.d.), rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Rejestracja pojazdu - jak stwierdził NSA - następuje w drodze rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, od których ustawa i przepisy wykonawcze uzależniają dokonanie rejestracji. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej i decyzja ta poprzedza czynność materialno-techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic (por. uchwałę składu siedmiu sędziów NSA z dnia 24 września 2001 r., OPS 6/01, Jur 2001, nr 12, s. 34; uchwałę składu pięciu sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r., OPK 24/99, ONSA 2000, nr 2, poz. 54; uchwałę składu pięciu sędziów NSA z dnia 15 listopada 1999 r., OPK 25/99, ONSA 2000, nr 2, poz. 55).

W przepisie tym mowa jest zatem o dwóch czynnościach: - dokonaniu czynności rejestracji oraz - wydaniu dowodu rejestracyjnego, zalegalizowanych tablic.

Akt rejestracji pojazdu ma cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym, natomiast samo wydanie dowodu rejestracyjnego, tablic jest tylko czynnością materialno-techniczną.

Powyższa interpretacja art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym jest ugruntowana w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. uchwała NSA z dnia 15 listopada 1999 r. sygn. akt OPK 24/99, ONSA 2000 r., Nr 5, poz. 54; uchwała NSA z 24 września 2001 r. sygn. OPS 6/01, ONSA 2002 r. nr 1, poz. 7, wyrok NSA z 15 marca 2006 r. sygn. I OSK 608/05).

Podkreślić należy, że dowód rejestracyjny nie jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 (por. wyrok WSA w Warszawie z 3 listopada 2004 r., III SA 2793/03). Należy zaznaczyć, że strona nie jest pozbawiona możliwości kwestionowania błędnych zapisów w dowodzie rejestracyjnym. Może ona bowiem domagać się od organu rejestracyjnego dokonania czynności materialno – technicznej w postaci wydania dowodu rejestracyjnego o określonej treści (w zakresie treści nie ujmowanej rzecz jasna w decyzji o rejestracji). Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem odmowa dokonania czynności materialno-technicznej winna być dokonana w drodze decyzji, albowiem jest to negatywne rozstrzygnięcie w sprawie administracyjnej, o której załatwienie zwróciła się strona mająca w tym interes prawny (por. poglądy i orzecznictwo wskazywane w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 grudnia 2005 r., VI SAB/Wa 24/05, LEX nr 190899). Wydana decyzja oczywiście będzie mogła podlegać weryfikacji w toku instancji administracyjnych, jak też - po wyczerpaniu toku instancji - w drodze skargi do sądu administracyjnego.

W przedmiotowej sprawie pismem z dnia 19 maja 2025 r. B. K. wniosła do organu pierwszej instancji o rejestrację przedmiotowego pojazdu. We wniosku wskazała, iż wnosi o rejestrację pojazdu "jako pojazd elektryczny na zielone tablice" (k. [...] akt administracyjnych). Zasady i warunki m.in. dopuszczania pojazdów do ruchu na drogach publicznych zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (dalej: p.r.d.).

Jak już wyżej zostało wskazane powyżej zgodnie z przepisem art. 73 ust. 1 p.r.d. rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela pojazdu, starosta właściwy ze względu na miejsce jego stałego zamieszkania (siedzibę) lub czasowego zamieszkania, wydając decyzję o rejestracji pojazdu, dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne. Zgodnie z art. 2 pkt 12) ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych pojazdem elektrycznym jest pojazd samochodowy (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym) wykorzystujący do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania. Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 13) tej ustawy pojazd hybrydowy to pojazd samochodowy w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, o napędzie spalinowo-elektrycznym, w którym energia elektryczna jest akumulowana przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania. Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 33 ustawy - Prawo o ruchu drogowym pojazd samochodowy to pojazd silnikowy, którego konstrukcja umożliwia jazdę z prędkością przekraczającą 25 km/h; określenie to nie obejmuje ciągnika rolniczego.

Organy przyjęły w przedmiotowej sprawie, że sporny pojazd spełnia definicję pojazdu hybrydowego a nie pojazdu elektrycznego i wydały decyzje negatywne dla strony.

Z załączonego do akt administracyjnych świadectwa homologacji wynika zdaniem organów, iż przedmiotowy pojazd jest pojazdem hybrydowym [...]. To z kolei oznacza, iż pojazd można ładować korzystając z zewnętrznego źródła energii. W pkt 26 powyższego dokumentu wskazano wprost, że rodzajem paliwa zespołu silnikowego jest "benzyna/elektryczny plug-in".

Tymczasem jak wynika z powyżej przytoczonego przepisu art. 2 pkt 12) ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych pojazdem elektrycznym jest pojazd samochodowy (w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym) wykorzystujący do napędu wyłącznie energię elektryczną akumulowaną przez podłączenie do zewnętrznego źródła zasilania.

Zdaniem Sądu powyższe twierdzenia organów zostały podjęte przedwcześnie i zbyt arbitralnie, bez uwzględnienia stanowiska strony i dokonania szczegółowej, kompleksowej analizy przedłożonych przez stronę skarżącą dowodów. Nadmienić należy, że strona podnosiła, że pojazd był rejestrowany od 2018 r. trzykrotnie jako pojazd elektryczny. Pojazd został nabyty w dniu 8 maja 2025 r. przez stronę skarżącą jako pojazd elektryczny. Skarżąca przedłożyła do akt sprawy administracyjnej pismo producenta pojazdu tj. [...] [...] z dnia 1 lipca 2025 r., w którym producent oświadczył, że przedmiotowy model samochodu osobowego marki [...] został fabrycznie wyposażony w silnik benzynowy, ale silnik ten przeznaczony jest wyłącznie do generowania energii. Natomiast silnik elektryczny pojazdu służy do jego napędu.

Należy wskazać, że zgodnie z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Zgodnie natomiast z art. 75 § 1 kpa jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodem mogą być dokumenty, zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny.

W ocenie Sądu organy obu instancji powinny ponownie dokonać analizy dotychczas zgromadzonego materiału dowodowego, ewentualnie przeprowadzić uzupełniające postępowanie dowodowe (umożliwiając aktywne uczestnictwo strony) w zakresie określenia kwestii związanej z napędem pojazdu, a to wszystko w aspekcie przedmiotu postępowania zainicjowanego wnioskiem strony skarżącej z dnia 19 maja 2025 r. o rejestrację pojazdu. Ustalenia w tym zakresie będą stanowiły podstawę do określenia czy sporny pojazd ma charakter pojazdu elektrycznego, pojazdu hybrydowego czy też pojazdu spalinowego. Z pisma producenta pojazdu z dnia 1 lipca 2025 r. wynika wprost, że jedynym napędem pojazdu jest napęd elektryczny (silnik elektryczny). Silnik benzynowy służy w tym pojeździe wyłącznie do wytwarzania energii. Silnik benzynowy zamontowany w pojeździe nie przesądza zatem, że dany pojazd nie może być pojazdem elektrycznym. Ważne jest bowiem konkretne zastosowanie tego silnika w danym pojeździe. Ponadto strona podnosiła, że pojazd był rejestrowany od 2018r trzykrotnie i za każdym razem właściwe organy rejestrowały ten pojazd jako pojazd elektryczny. Pojazd został nabyty przez skarżącą w dniu 8 maja 2025 r. jako pojazd elektryczny. Ponadto pojazdy tego rodzaju są często rejestrowane jako pojazdy elektryczne.

W ocenie Sądu organy – w celu kompleksowego i prawidłowego załatwienia sprawy administracyjnej zainicjowanej wnioskiem strony skarżącej tj. wnioskiem o rejestrację pojazdu - powinny przeanalizować wnikliwie dokumentację pojazdu. W tym celu mogą m.in. zwrócić się do producenta o dodatkową dokumentację techniczną samochodu. Uzupełniające postępowanie dowodowe umożliwi organom, przy spełnieniu wszystkich przesłanek normatywnych w zakresie rejestracji pojazdu, jednoznaczne i kategoryczne określenie czy pojazd może być rejestrowany jako pojazd elektryczny, czy też nie ma takiej normatywnej możliwości.

Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 P.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1. sentencji wyroku. O kosztach postępowania, na podstawie art. 200 P.p.s.a., postanowiono w pkt. 2. sentencji wyroku.