Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prokuratora Rejonowego w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w P. na uchwałę Rady Gminy D. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w sprawie utworzenia zespołu szkolno – przedszkolnego - p o s t a n a w i a - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej uchwały

W dniu [...] marca 2016 r. Rada Gminy D. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie utworzenia Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w D.

Skargę na powyższą uchwałę złożył do sądu administracyjnego Prokurator Rejonowy w P. formułując w niej wniosek o wstrzymanie wykonanie zaskarżonej uchwały z uwagi na niebezpieczeństwo powstania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie zawierał uzasadnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a., po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 (w tym uchwał organów jednostek samorządu terytorialnego), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

W ocenie sądu zaskarżona uchwała jest aktem, co do którego - po spełnieniu warunków ustawowych – może zostać udzielona ochrona tymczasowa na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Jednolicie przyjmuje się obecnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, że uchwała o likwidacji szkoły podjęta na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2156) jak również uchwała o przekształceniu szkoły podjęta na podstawie art. art. 59 ust. 1 i 6 tej ustawy nie posiadają charakteru aktu prawa miejscowego. Nie ma zatem do nich zastosowania przepis art. 61 § 3 in fine p.p.s.a. wykluczający wstrzymywanie wykonania aktów prawa miejscowego, które weszły w życie.

Zdaniem Sądu charakteru aktu prawa miejscowego nie posiada również zaskarżona uchwała. Jest bowiem aktem sformułowanym w sposób konkretny, zarówno podmiotowo (adresatami są rodzice i dzieci łączonych placówek), jak i przedmiotowo (podlegające łączeniu placówki są dokładnie skonkretyzowana). Stąd też, w ocenie zaskarżona uchwała może być poddana ocenie z punktu widzenia przesłanek wstrzymania wykonania sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Niewątpliwie także zaskarżona uchwała jest aktem podlegającym wykonaniu, bowiem – w przypadku jej realizacji – nastąpią konkretne zmiany rzeczywistości polegające na utworzeniu Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w D. z siedzibą w D. powstałego z połączenia Publicznej Szkoły Podstawowej im. [...] w D. wraz z oddziałem przedszkolnych funkcjonującym przy tej szkole z Samorządowym Przedszkolem w D.

W ocenie sądu nie wystąpiły jednak w sprawie okoliczności uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.

Treść normatywna powyższego przepisu wskazuje, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność wniosku.

W przedmiotowej sprawie skarżący ograniczył się do sformułowania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej uchwały z odwołaniem się do niebezpieczeństwa powstania trudnych do odwrócenia skutków w żaden sposób nie uzasadniając go. Sformułowanie wniosku ograniczające się do częściowego powtórzenia treści regulacji art. 61 § 3 p.p.s.a. przy posłużeniu się jedynie ogólnymi pojęciami bez odwołania się do indywidualnego stanu sprawy nie uzasadnia udzielenia wnioskowanej ochrony tymczasowej nie jest jednak wystarczające dla jego pozytywnego rozpatrzenia. Takie stanowisko jest tym bardziej uzasadnione, że na podstawie dokumentów zalegających w aktach sprawy nie było możliwe ustalenie z jakimi negatywnymi i trudnymi do odwrócenia skutkami mogłoby wiązać się wykonanie uchwały zważając na fakt, że proces skutkujący utworzeniem zespołu szkolno – przedszkolnego na podstawie zaskarżonej uchwałą ma charakter odwracalny.

Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.