Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. M. i E. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 112/15 wstrzymujące wykonanie decyzji Wojewody Lubuskiego z dnia [...] grudnia 2014 r., [...] w sprawie ze skargi Gminy W. na decyzję Wojewody Lubuskiego z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za prawo własności nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...] Wojewoda Lubuski utrzymał w mocy decyzję Starosty W. z dnia [...] października 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia na rzecz S. i E. M. odszkodowania w wysokości 372.064,00 zł za prawo własności nieruchomości położonej w obrębie W., jednostka ewidencyjna W. – miasto, oznaczonej numerami ewidencyjnymi działek: 2133/1 o pow. 0,4356 ha i 2135/1 o pow. 0,2266 ha oraz 3.739,00 zł za plantację kultur wieloletnich – lucerny, którą została obsiana działka nr 2133/1.

Gmina W., pismem z dnia 5 stycznia 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę. Wcześniejszym pismem z dnia 29 grudnia 2014 r. Burmistrz Miasta i Gminy W. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody Lubuskiego z dnia [...] grudnia 2014 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że ustalone w niniejszej sprawie na podstawie prywatnej wyceny odszkodowanie rażąco odbiega wysokością od odszkodowań już ustalonych i wypłaconych. Wobec powyższego Gmina W. zostanie narażona na znaczne uszczuplenie stanu finansowego.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...] Wojewoda Lubuski odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim postanowieniem z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II SA/Go 112/15, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej "p.p.s.a."), wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji argumenty dotyczące wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wypłaty odszkodowania w zawyżonej wysokości, świadczą o wystąpieniu w sprawie przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Konieczność zapłacenia przez Gminę W. odszkodowania w ustalonej decyzji wysokości, mogłoby się wiązać – w ocenie Sądu – z utratą środków finansowych przeznaczonych na inne cele, co mogłoby, w konsekwencji, doprowadzić do ich niezrealizowania.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli S. M. i E. M., zastępowani przez adwokata, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wypłata odszkodowania jest czynnością odwracalną, nie może zatem spowodować powstania niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Natomiast dla przesłanki warunkującej ewentualne wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że "uszczuplenie" finansów spowodowane wypłatą odszkodowania ustalonego w zaskarżonej decyzji, będzie dla danego podmiotu tak znaczne, że może zagrozić jego funkcjonowaniu. Taka sytuacja – w ocenie skarżących – nie zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazano, że budżet Gminy jest planem finansowym obejmującym dochody oraz wydatki i w ramach wydatków powinny być w tym planie uwzględnione również ewentualne wydatki z tytułu odszkodowań. Gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia o możliwości powstania skutku w postaci znacznej szkody bez potwierdzenia tych okoliczności aktualnymi danymi dotyczącymi sytuacji wnioskodawcy nie mogą zatem odnieść zamierzonego skutku. Skarżący wskazali, że biorąc pod uwagę budżet Gminy W. nie sposób przyjąć, że wypłata niniejszego odszkodowania spowoduje szkodę o znacznym charakterze.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji wskazanego przepisu wynika, iż to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, to jest przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowodować może znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Jak podniesiono w zaskarżonym postanowieniu, w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.

Stwierdzić należy, że Sąd I instancji zasadnie wskazał, iż rozważając kwestię wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można jednak zgodzić się z oceną dokonaną przez Sąd I instancji, że wnioskodawca wykazał wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Zaznaczyć bowiem należy, że wypłata odszkodowania jest czynnością odwracalną, nie może więc spowodować powstania niebezpieczeństwa, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W razie bowiem uwzględnienia skargi środki te zostaną Gminie zwrócone, zatem nie ma mowy o nieodwracalności skutków wykonania zaskarżonej decyzji. Natomiast przyjęcie, iż "uszczuplenie finansów" spowodowane wypłatą odszkodowania mogłoby skutkować wstrzymaniem wykonania decyzji, możliwe byłoby jedynie wówczas, gdyby zagrażało funkcjonowaniu podmiotu zobowiązanego do wypłaty odszkodowania. Ta zaś okoliczność nie została wykazana we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w niniejszej sprawie. Wobec tego uznać należy, że kwota zasądzonego odszkodowania w odniesieniu do wysokości budżetu Gminy, nie może być uznana za taką, która spowoduje powstanie niebezpieczeństwa o jakim mowa w powołanym wyżej przepisie.

Końcowo podnieść trzeba, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zakwestionowano też wysokość zasądzonego odszkodowania, jak również prawidłowość sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego, które to argumenty stanowią także zarzuty skargi. Wskazać więc należy, że na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji sąd nie jest uprawniony do rozpoznania zarzutów zawartych w skardze.

Skoro zatem w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, aby zaistniały przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a., to Sąd I instancji niezasadnie orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 61 § 3 i w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.