Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2025 r. sprawy ze skargi [...] im. [...] w P. na pismo Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 2 stycznia 2025 r. znak RzPP-DSK.WPK.485.749.2024.MTu w przedmiocie stanowiska w sprawie wstąpienia w charakterze strony do postępowania dotyczącego świadczenia kompensacyjnego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] im. [...] w P. kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi, wpisaną do rejestru opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 12 lutego 2025 r., pod poz. 5865.

[...] im. [...] im. [...] w [...] wniósł skargę na pismo Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie stanowiska w sprawie wstąpienia w charakterze strony do postępowania dotyczącego świadczenia kompensacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna, ponieważ sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określonej w art. 3 i art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej "p.p.s.a."). Zaskarżone stanowisko (pismo Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 2 stycznia 2025 r.) nie jest decyzją administracją, ani zaskarżalnym postanowieniem administracyjnym, lecz pismem wyłącznie informującym o tym, że zgodnie z art. 37 § 2 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a.") prawo wniesienia ponaglenia w postępowaniu administracyjnym służy wyłącznie stronie, zaś skarżący nie jest stroną w sprawie świadczenia kompensacyjnego z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.

Zgodnie z art. 67w ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz. U. z 2024 r. poz. 581; dalej: "u.p.p."), stroną postępowania w sprawie świadczenia kompensacyjnego jest wnioskodawca. Z powołanego przepisu wynika, że stroną postępowania o przyznanie świadczenia kompensacyjnego z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych nie jest podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne i z działalnością którego związane jest zdarzenie medyczne. Podmiot taki nie może żądać dopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze strony na podstawie art. 28 k.p.a.

Stosownie do art. 67z ust. 1 u.p.p. Rzecznik, prowadząc postępowanie, ma prawo: 1) wezwać wnioskodawcę do udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia dokumentów, niezbędnych do rozpatrzenia sprawy; 2) żądać udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia posiadanych dokumentów przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, który udzielił świadczeń zdrowotnych osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne. Wystąpienie do podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych z działalnością którego łączy się wniosek o przyznanie ww. świadczenia, nie powoduje jednak, że podmiot ten staje się stroną tego postępowania. Wobec treści art. 67w ust.1 u.p.p. jako przepisu szczególnego, nie może mieć zastosowanie przepis ogólny, tj. art. 28 k.p.a. Postępowanie w sprawie świadczenia kompensacyjnego nie dotyczy interesu prawnego skarżącego ani jego obowiązku. Świadczenie kompensacyjne nie jest wypłacane przez skarżącego a z funduszu celowego jakim jest Fundusz Kompensacyjny Zdarzeń Medycznych. Rezygnacja wnioskodawcy ze świadczenia kompensacyjnego nie zamyka mu drogi sądowej dochodzenia roszczeń od podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych bądź od jego ubezpieczyciela. Jednakże okoliczność taka może co najwyżej świadczyć o interesie faktycznym skarżącego do udziału w tym postępowaniu. Nie jest to jednak wystarczające do uznania skarżącego za stronę postępowania w sprawie świadczenia kompensacyjnego.

Jak stanowi art. 67za u.p.p. Rzecznik, po uzyskaniu opinii Zespołu do spraw Świadczeń z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych wydaje decyzję administracyjną w sprawie przyznania świadczenia kompensacyjnego i ustalenia jego wysokości albo odmowy przyznania świadczenia kompensacyjnego (ust. 1). W decyzji, o której mowa w ust. 1, określa się, na wniosek pacjenta, czy zdarzenie medyczne spowodowało poważne następstwa zdrowotne, oraz wskazuje się okres ich przewidywanego trwania, nie dłuższy jednak niż 5 lat. Jeżeli w dniu wydania decyzji zgodnie z wiedzą medyczną poważne następstwa zdrowotne nie ustąpią przed upływem 5 lat, okresu ich przewidywanego trwania nie wskazuje się (ust. 2). Decyzja, o której mowa w ust. 1, jest wydawana w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania kompletnego i prawidłowo opłaconego wniosku. W przypadku, o którym mowa w art. 67z ust. 1, bieg terminu wydania decyzji ulega wstrzymaniu do czasu przedłożenia niezbędnych informacji, wyjaśnień lub dokumentów.

Ustawodawca wyraźnie określił rolę podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych, który udzielił świadczeń zdrowotnych osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne. Rzecznik Praw Pacjenta może żądać od tego podmiotu udzielenia informacji, złożenia wyjaśnień oraz przedstawienia posiadanych dokumentów na potrzeby wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie przyznania świadczenia kompensacyjnego z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych. Nie uprawnia to ww. podmiotu do przedstawienia swojego stanowiska czy występowania w charakterze strony lub uczestnika postępowania. Udzielenie informacji, złożenia wyjaśnień czy przedstawienie posiadanych dokumentów odbywa się na wniosek Rzecznika Praw Pacjenta.

Ponadto, pismo Rzecznika Praw Pacjenta, będące przedmiotem skargi, nie jest też innym niż określony w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Akt lub czynność muszą dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Akty i czynności podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają autorytatywnej konkretyzacji, lecz jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów prawa. Nie istnieje w sprawie norma materialnoprawna, która stanowi podstawę uprawnień lub obowiązków po stronie skarżącego wynikających z przepisów prawa.

Na pismo Rzecznika w przedmiocie stanowiska w sprawie wstąpienia w charakterze strony do postępowania dotyczącego świadczenia kompensacyjnego nie przysługuje zatem skarga do sądu administracyjnego podmiotowi udzielającemu świadczeń zdrowotnych osobie, której dotyczy zdarzenie medyczne i z działalnością którego związane jest zdarzenie medyczne. Skarga na pismo Rzecznika Praw Pacjenta wydane w tym zakresie podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, o czym postanowiono w punkcie 2 sentencji.