Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

art. 157 § 1 P.p.s.a. nie stanowi podstawy żądania uzupełnienia uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 1 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. sp. z o.o. z siedzibą w W. o 1) sprostowanie uzasadnienia wyroku oraz 2) uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 czerwca 2024 r., sygn. akt II FSK 1142/21 skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lutego 2021 r. sygn. akt III SA/Wa 1976/20 w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 sierpnia 2020 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.141.2020.2.AM w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1) oddalić wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku, 2) odrzucić wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku.

1. W wyroku z 11 czerwca 2024 r., II FSK 1142/21 Naczelny Sąd Administracyjny orzekał w przedmiocie skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 lutego 2021 r., III SA/Wa 1976/20. Przedmiotem orzeczenia Sądu I instancji była skarga Spółki na interpretację indywidualną organu w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Naczelny Sąd Administracyjny podejmując swoje rozstrzygnięcie oddalił skargę kasacyjną organu oraz zasądził od niego na rzecz spółki zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.

2. W piśmie z 1 sierpnia 2024 r. spółka wystąpiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego o sprostowanie niedokładności w uzasadnieniu wyroku oraz o uzupełnienie uzasadnienia wyroku.

3. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 – zwanej dalej P.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jak łatwo zauważyć, żadna z tych nieprawidłowości nie została podniesiona przez stronę w jej piśmie z 1 sierpnia 2024 r. Rozważając kwestię sprostowania uzasadnienia wyroku, godzi się zwrócić uwagę na jeszcze jedną okoliczność. Jak wynika z wniosku Strony, jej aprobaty nie znalazła powinność wyartykułowana przez Sąd I instancji w niektórych z jego judykatów. Jeżeli jednak spółka nie zgadzała się z przedstawionym zapatrywaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mogła wnieść do Naczelnego Sądu Administracyjnego własną skargę kasacyjną na ten nieprawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skoro zaś tego nie uczyniła, bo wspomniany środek zaskarżenia pochodził od organu odwoławczego, nie sposób dopuścić swoistego "unifikowania" uzasadnienia wyroku Sądu I instancji poprzez sprostowanie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym odnoszono się do zarzutów wobec judykatu Sądu I instancji, formułowanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

Przechodząc do drugiej kwestii, tj. wniosku o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, w pierwszej kolejności należy przywołać treść art. 157 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Jednocześnie w myśl art. 157 § 1a P.p.s.a., odrzuceniu podlega wniosek o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może zaś wydać na posiedzeniu niejawnym.

Oznacza to, że ustawodawca nie dopuszcza uzupełnienia uzasadnienia wyroku. Sam wyrok może być zaś uzupełniony jedynie w zakresie wskazanym w powoływanym już art. 157 § 1 P.p.s.a. Przez wzgląd na dyspozycję art. 193 P.p.s.a. regulacja ta znajduje odpowiednie zastosowanie do wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ w przedmiotowej sprawie Strona wystąpiła o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, a takiej konstrukcji prawnej ustawodawca nie ukształtował w art. 157 § 1 P.p.s.a., wniosek złożony w tym zakresie musiał zostać odrzucony.

W tym stanie rzeczy, z wszystkich wskazanych powodów, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia. Stało się tak na podstawie art. 156 § 1 oraz art. 157 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 193 P.p.s.a.