A. S. (dalej skarżący) złożył na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Skarżący wniósł o wyznaczenie mu pełnomocnika w osobie adwokata E. D. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej [...].
Z informacji podanych w formularzu wniosku oraz dokumentów przedłożonych do akt niniejszej sprawy wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Aktualnie mieszka u rodziców. Skarżący nie uzyskuje żadnego dochodu i utrzymuje się z pomocy udzielanej mu przez członków najbliższej rodziny. Jest zarejestrowany w Urzędzie Pracy w R. jako osoba bezrobotna od dnia [...] października 2009 r., a od dnia [...] października 2010 r. nie posiada prawa do zasiłku (zaświadczenie Starosty R. z dnia [...] maja 2013 r. [...]). Skarżący przedstawił wyciągi z czterech rachunków bankowych prowadzonych w Banku [...]. Saldo końcowe na trzech z tych rachunków nie przekraczało kwoty 1 zł, a stan czwartego rachunku maksymalnie sięgnął kwoty 40 zł. Wszystkie ww. rachunki bankowe zostały przez skarżącego zlikwidowane z dniem [...] czerwca 2013 r. (wyciągi z rachunków [...], potwierdzenia przyjęcia dyspozycji likwidacji rachunków [...]). Jednocześnie skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku, w tym oszczędności.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09, publ. LEX nr 571981), udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
W przedmiotowej sprawie skarżący aktualnie nie posiada żadnego dochodu, jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu rodziny. Nie dysponuje przy tym żadnymi oszczędnościami; zlikwidował wszystkie swoje rachunki bankowe. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący nie ma możliwości uzyskania środków finansowych, które mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego, a w szczególności wynagrodzenia wybranego przez siebie profesjonalnego pełnomocnika. W konsekwencji skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, dlatego zasadnym jest przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.