Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Fundacji "[...]" z siedzibą w Białymstoku na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Bk 52/24 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w Białymstoku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku w przedmiocie załatwienia wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej Wójta Gminy N. do zwrócenia się do Starostwa Powiatowego w S. o "usunięcie z ewidencji gruntów niezgodnego z prawem oznaczenia gruntów" postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 września 2024 r., sygn. akt II SAB/Bk 52/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę Fundacji "[...]" z siedzibą w Białymstoku na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku w przedmiocie załatwienia wniosku o wydanie decyzji zobowiązującej Wójta Gminy N. do zwrócenia się do Starostwa Powiatowego w S. o "usunięcie z ewidencji gruntów niezgodnego z prawem oznaczenia gruntów" z uwagi na niewyczerpanie trybu przewidzianego w art. 37 k.p.a.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2024 r., sygn. akt II SAB/Bk 52/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną Fundacji, z uwagi na niewywiązanie się z wymogu wynikającego z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej "P.p.s.a."), tj. sporządzenie jej osobiście przez Prezesa Fundacji.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca Fundacja, reprezentowana przez jej Prezesa.

Postanowieniem z dnia 12 lutego 2025 r., sygn. akt II SAB/Bk 52/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił powyższe zażalenie, z uwagi na niezachowanie wymogów zawartych w art. 194 § 4 P.p.s.a.

Zażalenie na ww. postanowienie złożyła skarżąca Fundacja.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do treści art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, winien sporządzić adwokat lub radca prawny. Powyższego wymogu nie stosuje się, jeżeli takie zażalenie sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli zażalenie takie wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka, co wynika z art. 175 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 P.p.s.a.

Jednocześnie w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Podkreślenia wymaga, że obowiązek wynikający z zacytowanego powyżej art. 194 § 4 P.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie może podlegać wyłączeniu z uwagi na jakiekolwiek szczególne okoliczności występujące po stronie wnoszącego zażalenie. Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej stanowi brak niepodlegający konwalidacji w trybie art. 49 P.p.s.a., co oznacza jego nieusuwalność (zob. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 20 marca 2012 r., sygn. akt I OZ 169/12, 8 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 713/04, 2 października 2012 r., sygn. akt II OZ 832/12; 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II FZ 318/11, czy 7 grudnia 2022 r., sygn. akt III FZ 545/22).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca Fundacja została prawidłowo pouczona o prawie i trybie wniesienia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w tym o obowiązku sporządzenia go przez adwokata albo radcę prawnego. Pomimo tego pouczenia, zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniosła skarżąca Fundacja reprezentowana przez jej Prezesa zarządu, czyniąc je tym samym niedopuszczalnym. Wobec powyższego brak było podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.