drukuj    zapisz    Powrót do listy

6480, Wymierzenie grzywny, Inne, Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny z art. 55 ppsa, II SO/Bk 12/22 - Postanowienie WSA w Białymstoku z 2022-08-17, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SO/Bk 12/22 - Postanowienie WSA w Białymstoku

Data orzeczenia
2022-08-17 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-07-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Małgorzata Anna Dziemianowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Wymierzenie grzywny
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono wniosek o wymierzenie grzywny z art. 55 ppsa
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329 art. 58 § 1 pkt 6, art. 55
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Anna Dziemianowicz (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 17 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. N. o wymierzenie grzywny S. w S. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić skarżącej H. N. kwotę 100 (sto) zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku. ,

Uzasadnienie

W piśmie z 11 lipca 2022 r. skierowanym drogą elektroniczną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, H. N. (dalej jako: "skarżąca") zwróciła się z zapytaniem, czy 29 października 2021 r. WSA w Białymstoku otrzymał "egzemplarz skargi o wniesieniu pozwu przeciwko S. w S.". Do pisma skarżąca dołączyła "dowód wysłania dokumentu do sądu i podpisania".

Z notatki urzędowej Kierownika Sekretariatu Wydziału II tut. sądu z 11 lipca 2022 r. (k. 13 akt sądowych) wynika, że 11 lipca 2022 r. na podstawie systemu OSO ustalono, że w sądzie nie zarejestrowano żadnej sprawy, w której stronami byliby skarżąca i S. w S. W okresie od 29 października 2021 r. do 5 listopada 2021 r. nie wpłynęła żadna skarga skarżącej. Natomiast na podstawie komputerowego systemu do obsługi korespondencji EZD ustalono, że 31 października 2021 r. wpłynęło pismo skarżącej zatytułowane "ZAWIADOMIENIE ZAWIADOMIENIE O WNIESIENIU SKARGI PRZECIWKO S. W S.".

Pismem z [...] lipca 2022 r. skarżąca ponownie zwróciła się do sądu, wskazując, że wniosła do sądu pozew przeciwko S. w S. i że nie ma w zwyczaju pisać nieprawdy. Do pisma dołączyła "dowód na wysłanie do sądu i podpisanie".

Dnia 14 lipca 2022 r. Kierownik Sekretariatu Wydziału II ponownie sporządził notatkę urzędową (k. 25). Wynika z niej, że tego dnia ponownie dokonano sprawdzenia w systemie EZD i ponownie stwierdzono, że przy nadesłanym drogą elektroniczną piśmie skarżącej z 31 października 2021 r. "ZAWIADOMIENIE ZAWIADOMIENIE O WNIESIENIU SKARGI PRZECIWKO S. W S." nie było żadnych załączników. O braku załączników świadczy również sam fakt niewymienienia żadnych załączników przez system e-PUAP.

Pismem z 15 lipca 2022 r. skarżąca wskazała, że przy wniesieniu pozwu przeciwko S. "nie musiały być żadne załączniki". Wskazała, że z treści pozwu wynika, że nie udzielono odpowiedzi na informację publiczną, zaś S. było obowiązane do wysłania pozwu do WSA w Białymstoku, a jeśli tego nie uczyniło, to sąd powinien S. o tym przypomnieć.

W zarządzeniu z 15 lipca 2022 r., sporządzonym w zastępstwie Przewodniczącego Wydziału I WSA w Białymstoku, postanowiono o poinformowaniu skarżącej, że jej pismo z 15 lipca 2022 r. zostało potraktowane jako wniosek o wymierzenie grzywny S. w S. w związku z nieprzekazaniem sądowi skargi z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi w sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej. Skarżąca została jednocześnie wezwana, w terminie 7 dni, do sprecyzowania przedmiotu pisma z 15 lipca 2022 r., jeśli jej wolą nie było wnioskowanie o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi.

Pismem z 20 lipca 2022 r. skarżąca wskazała, że stoi na niezmiennym stanowisku, aby wymierzyć S. grzywnę za nieprzesłanie dokumentacji do sądu.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 21 lipca 2022 r. doręczono organowi odpis wniosku o wymierzenie grzywny, jak też wezwano do złożenia odpowiedzi w zakresie wniosku o wymierzenie grzywny w związku z nieprzekazaniem sądowi w terminie skargi na bezczynność w sprawie wniosku o udzielenie informacji publicznej z odpowiedzią na wniosek i aktami administracyjnymi.

W odpowiedzi, pismem z 9 sierpnia 2022 r., pełnomocnik S. wniósł o odrzucenie w całości skargi na bezczynność, ewentualnie z ostrożności procesowej o oddalenie skargi w całości i tym samym nieuwzględnienie wniosku o wymierzenie grzywny. Autor pisma wskazał, że ani do B. L., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: Hodowla P., ani do żadnego innego pracownika S. nie wpłynął wniosek skarżącej o udzielenie informacji publicznej oraz wskazana skarga na bezczynność. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek o udzielenie informacji publicznej został wysłany na prywatną skrzynkę mailową małżonki B. L, która to poinformowała wnioskodawczynię, że jest osobą fizyczną i nie prowadzi działalności, której dotyczy wniosek, ani nie jest w niej zatrudniona i w związku z tym nie dysponuje wnioskowanymi informacjami oraz dokumentami. Na adres mailowy małżonki B. L. wpłynęła także skarga na bezczynność do WSA w Białymstoku. Wymienione wiadomości e-mail zostały przekazane B. L. przez żonę dopiero po otrzymaniu ww. wezwania wynikającego z zarządzenia z 21 lipca 2022 r., a ich wydruki zostały dołączone do niniejszego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. (tj. przesłania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wpłynięcia do organu), sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z treści cytowanego powyżej art. 55 § 1 p.p.s.a. wynika jednoznacznie, że dopuszczalność wymierzenia organowi grzywny ztytułu nieprzekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy taka skarga do organu została złożona. Dopiero bowiem wówczas organ ma obowiązek jej przekazania. Taki obowiązek z oczywistych względów nie ciąży na nim w sytuacji, gdy skargi nie złożono, bowiem wówczas nie ma środka zaskarżenia, który mógłby być przesłany oraz nie ma zarzutów, do których organ mógłby się ustosunkować.

Zatem wykazanie przy wnoszeniu wniosku o nałożenie grzywny, że wnioskodawca wniósł skargę do organu, jest jednym z koniecznych elementów formalnych przesądzających o jego dopuszczalności. Nie można bowiem żądać ukarania organu za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z odpowiedzi na nią w sytuacji, gdy taka skarga do organu nie została złożona (zob. postanowienia WSA w Białymstoku z 19 marca 2013 r., II SO/Bk 7/13).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wielokrotnie powoływała się na rzekome złożenie skargi do sądu, jednak w żaden sposób tego nie udowodniła. Przede wszystkim, dołączane do poszczególnych pism jako załączniki pisma "skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku" (zob. k. 4, 10, 22, 51, 56), datowane na 29 października 2021 r., w żaden sposób nie dowodzą tego kiedy, w jakim trybie, na jaki adres i przede wszystkim – czy w sposób skuteczny, "skarga" została wniesiona. Z załączników przedłożonych do pisma z 9 sierpnia 2022 r. wynika natomiast, że pismo o treści odpowiadającej "skardze" datowanej na 29 października 2021 r. zostało przesłane 29 października 2021 r. na prywatny adres e-mail małżonki B. L.– Z. L. (k. 73-74). Z dokumentacji przedłożonej przez pełnomocnika S. wynika, że także i wniosek o udostępnienie informacji publicznej został przesłany na prywatnego maila Z. L., w odpowiedzi na który, wiadomością z 13 września 2021 r., Z. L. poinformowała, że jest osobą fizyczną, nie prowadzi działalności, której dotyczy wniosek, nie jest w niej zatrudniona, a tym samym nie dysponuje informacjami oraz dokumentami, o które wnioskuje strona (k. 70-72). Dodać należy, za pełnomocnikiem S., że z notatki urzędowej z kontroli przeprowadzonej przez PIP w dniach [...] października 2021 r. wynika, że Z. L. przebywa na emeryturze i w tym okresie nie była pracownikiem S. (k. 75-76).

Uwadze nie mogą przy tym umknąć znajdujące się w aktach sprawy liczne notatki urzędowe i kierowane na ich podstawie informacje do skarżącej, że w tut. sądzie nie zarejestrowano przedmiotowej skargi z 29 października 2021 r., jak też że przy piśmie z 31 października 2021 r. nie znajdowały się żadne załączniki, które ewentualnie mogłyby odpowiadać skardze.

Wobec powyższego uznać należy, że przedmiotowe pismo zawierające skargę nie wpłynęło do S.. Trudno bowiem uznać, że zgodne z przepisami p.p.s.a. jest przesłanie pisma, noszącego w swej treści znamiona skargi, na prywatny adres e-mail małżonki osoby prowadzącej działalność, której działania (bezczynności) skarga miałaby dotyczyć. Za tym, że skarga w istocie nie została złożona, przemawiają dokumenty i oświadczenia przedłożone przez S., przy jednoczesnym braku kontrdowodu ze strony skarżącej.

Na marginesie jedynie można zauważyć, że w niniejszej sprawie nie jest badana kwestia dotycząca skuteczności złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej i ewentualnej bezczynności organu w tym zakresie – okoliczności te podlegałyby kontroli sądu w odrębnym postępowaniu, jeśli skarga zostałaby złożona w sposób skuteczny.

Skoro zatem skarżąca nie złożyła skargi, to organ (S.) nie miał obowiązku, ani przede wszystkim możliwości, przekazania skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku. Zatem wniosek o wymierzenie organowi grzywny jest niedopuszczalny jako niepoprzedzony złożeniem skargi.

Mając powyższe na uwadze, sąd - na podstawie art.58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.

O zwrocie kosztów – punkt 2. sentencji postanowienia - orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt