Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] o odmowie wydania H.D. uwierzytelnionych odpisów z akt sprawy dotyczącej budynku warsztatu usytuowanego na terenie działek nr [...]. Postanowienie organu drugiej instancji zostało doręczone stronie w dniu 10 grudnia 2008 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Jak wynika z pokwitowania, odebrał je syn H.D..
Na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego H.D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Skarga została nadana przesyłką poleconą na adres organu w dniu 12 stycznia 2009 r. (data stempla pocztowego na kopercie, k. 7 akt sądowych). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z powodu przekroczenia ustawowego terminu do jej wniesienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) dalej w skrócie p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia podlega odrzuceniu.
Rozstrzygnięcie organu drugiej instancji zostało doręczone stronie w dniu 10 grudnia 2008 r. Termin do wniesienia skargi na decyzję rozpoczął swój bieg w dniu 11 grudnia 2008 r. i upłynął z dniem 9 stycznia 2009 r. Skarżący wniósł zaś skargę drogą pocztową w dniu 12 stycznia 2009 r., tj. trzy dni po upływie przewidzianego terminu. Skarga została zatem wniesiona z przekroczeniem ustawowego trzydziestodniowego terminu i z tej przyczyny nie może zostać rozpoznana pod względem merytorycznym.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.
