Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie sędzia NSA Małgorzata Miron sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi grupy wyborców Gminy K. na uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] wydaną po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez wyborców Gminy K. od postanowienia Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...] w sprawie podziału gminy na okręgi wyborcze oddala skargę.

Państwowa Komisja Wyborcza uchwałą z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez wyborców gminy K. od postanowienia Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], w sprawie podziału Gminy K. na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu, utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie.

Powyższa uchwała została wydana w następującym stanie faktycznym:

Rada Gminy K. uchwałą z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], w sprawie podziału Gminy K. na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu, dokonała podziału gminy na okręgi wyborcze.

Komisarz Wyborczy w S. [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2018 r., nr [...], stwierdził niezgodność z prawem wskazanej wyżej uchwały Rady Gminy K. i wezwał Radę do dokonania podziału na okręgi wyborcze zgodnie z prawem w terminie 14 dni.

W dniu 6 lipca 2018 r. Rada Gminy K. podjęła uchwałę nr [...], którą ponownie dokonała podziału gminy K. na okręgi wyborcze w sposób tożsamy z dokonanym uchwałą z dnia [...] lutego 2018 r.

Wobec bezskuteczności wezwania, postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], Komisarz Wyborczy w S. [...], na podstawie art. 17 § 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2018 r. poz. 754 ze zm.), dokonał podziału gminy K. na okręgi wyborcze. Postanowienie to zostało doręczone Radzie Gminy K. w dniu 12 lipca 2018 r.

W dniu 17 lipca 2018 r. do Państwowej Komisji Wyborczej wpłynęło odwołanie od wyżej wymienionego postanowienia, wniesione przez 38 wyborców gminy K.. Wnoszący odwołanie zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie prawa, przez połączenie w okręgi wyborcze sołectw mogących co do zasady stanowić samodzielnie okręgi wyborcze z sołectwami niemogącymi samodzielnie okręgów wyborczych tworzyć oraz dokonanie podziału "w oderwaniu od układu przestrzennego administracyjno-społecznego".

Państwowa Komisja Wyborcza powołaną na wstępie uchwałą z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymała w mocy zaskarżone postanowienie Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Państwowa Komisja Wyborcza stwierdziła, że zarzuty poniesione w odwołaniu są bezzasadne. Wskazała, że podział gminy K. na okręgi wyborcze dokonany uchwałą Rady Gminy K. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...], naruszał art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego, zgodnie z którym w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy, przez utworzenie okręgu wyborczego obejmującego sołectwa S. i K., które co do zasady mogą samodzielnie tworzyć okręgi wyborcze. Zdaniem Państwowej Komisji Wyborczej, zasadnie zatem Komisarz Wyborczy w S. [...] stwierdził, że wyżej wymieniona uchwała jest niezgodna z prawem i wezwał Radę Gminy K. do ponownego dokonania podziału gminy na okręgi w sposób zgodny z prawem. Wobec bezskuteczności wezwania Komisarz Wyborczy w S. [...] dokonał podziału gminy K. na okręgi wyborcze w sposób zgodny z przepisami Kodeksu wyborczego, w szczególności z jego art. 417 § 2. Dla zachowania zgodności podziału z tym przepisem sołectwo S. zostało samodzielnie okręgiem wyborczym. Sołectwa P., Ś. i K., które nie mogą samodzielnie stanowić okręgów wyborczych, należało połączyć w okręgi wyborcze z innymi sołectwami. Sołectwo K. nie mogło zostać dołączone do okręgu obejmującego sołectwa L. i J. ani do okręgu złożonego z sołectw L., S., L. i T., ponieważ ułamkowa liczba mandatów przypadająca tak utworzonym okręgom wyborczym według jednolitej normy przedstawicielstwa przekraczałaby 1,5. W związku z tym konieczne było połączenie w jeden okręg wyborczy sołectwa J. z sołectwem innym niż L., co umożliwiło utworzenie okręgu wyborczego złożonego z sołectw L., K. i Ś., sołectwo P. zostało natomiast połączone w jeden okręg z sołectwem K.. Okręgi wyborcze nr 1-7, nr 10-12 i nr 15 pokrywają się z dotychczas istniejącymi.

Państwowa Komisja Wyborcza uznała, że podział gminy K. na okręgi wyborcze dokonany postanowieniem Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r. jest zgodny z przepisami Kodeksu wyborczego. Ułamkowe liczby mandatów przypadające wszystkim okręgom zgodnie z jednolitą normą przedstawicielstwa wynoszą co najmniej 0,5 i są mniejsze od 1,5, zgodnie z art. 419 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego. Zniesienie dotychczasowego okręgu wyborczego obejmującego sołectwa S. i K. było niezbędne ze względu na zasadę samodzielności sołectw, określoną w art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego, dalsze zaś zmiany były konieczne dla dostosowania kształtu okręgów do wymogów ustawowych. Zmiany wprowadzone w dotychczasowym podziale na okręgi są ograniczone do niezbędnych dla doprowadzenia jego zgodności z prawem, są zatem zgodne z zasadą stałości podziału gminy na okręgi wyborcze, określoną w art. 419 § 1 Kodeksu wyborczego.

Ponadto, Państwowa Komisja Wyborcza podniosła, że argumenty odnoszące się do "układu przestrzennego administracyjno-społecznego", "przywiązania mieszkańców do dotychczasowego podziału", "wspólnych problemów i wyrównywania szans" i im podobne, nie znajdujące swoich odpowiedników w przepisach Kodeksu wyborczego, nie mogą być uwzględnione w sytuacji, gdy miałoby to prowadzić do dokonania podziału na okręgi w sposób sprzeczny z prawem.

Pismem z dnia 2 sierpnia 2018 r. (data prezentaty) grupa wyborców Gminy K. złożyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na ww. uchwałę Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] lipca 2018 r., wnosząc o jej uchylenie w całości, jak również o uchylenie postanowienia Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r. oraz o pozostawienie uchwały Rady Gminy K. z dnia [...] lipca 2018 r. w podjętej formie i treści.

Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie: 1) art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, 2) art. 419 § 2 Kodeksu wyborczego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, 3) art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych, poprzez jego pominięcie.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca przytoczyła stanowisko wyrażone w uchwale Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 2 lipca 2018 r., nr ZPOW-5244-81/14, zgodnie z którym "(...) połączenie w jeden okręg wyborczy jedynie sołectw, które nie mogą samodzielnie stanowić okręgu wyborczych, nawet jeżeli łączna liczba mieszkańców jest zbliżona do górnej granicy dopuszczalnej normy przedstawicielstwa w okręgu wyborczym, zwiększa szanse na uzyskanie mandatu przez przedstawiciela każdego z nich. Natomiast w przypadku połączenia sołectwa, które nie może samodzielnie tworzyć okręgu wyborczego z sołectwem, które może samodzielnie stanowić okręg wyborczy, zdecydowanie zmniejsza szanse na mandat przedstawiciela mniejszego z nich".

W ocenie skarżących, łączenie jednostek niesamodzielnych powinno następować wyłącznie poprzez łączenie jednostek niesamodzielnych z niesamodzielnymi lub wyjątkowo samodzielnych z samodzielnymi. Rada Gminy K. prawidłowo zastosowała powyższe wytyczne i połączyła niesamodzielne sołectwa K., Ś. i P. w okręg nr 15 oraz samodzielne sołectwa S. z K. w okręg nr 13.

Skarżący podkreślili także, że interpretacja ww. uchwały z dnia 2 lipca 2018 r. prowadzi do wniosku, że nie łączy się sołectw samodzielnych z niesamodzielnymi, ale wyjątkowo zasadnym może się wydać połączenie sołectwa samodzielnego z samodzielnym, w szczególności, jeśli przemawia za tym aspekt historyczny (podział zaproponowany przez Radę Gminy K. istnieje "od zawsze"), społeczny (przyzwyczajenie mieszkańców do dotychczasowego podziału), bliskie sąsiedztwo, a co za tym idzie podobieństwo problemów i charakterystyka sołectw, oraz co może najważniejsze, wyrównanie szans w wyborach.

Strona zauważyła, że Gmina K. tylko w jednym przypadku połączyła dwa samodzielne sołectwa, ale tylko dlatego, że sołectwa zbliżone są do siebie liczbą mieszkańców (361 - 472), sołectwa sąsiadują ze sobą i stanowiły jeden okręgów wyborczy "od zawsze", a ponadto sołectwo S. znajduje się praktycznie na granicy błędu statystycznego (0,50 w skali 0,50 - 1,49), w szczególności jeśli zastanowić się, z którego ostatniego dnia kwartału poprzedzającego podjęcie uchwały będziemy brali dane, tzn. czy z końca grudnia 2017 r. w przypadku uchwały z [...] lutego 2018 r. czy czerwca 2018 r. w przypadku niniejszej uchwały.

Ponadto, w ocenie grupy wyborców Gminy K., pozostawienie sołectwa S. jako samodzielnego okręgu wyborczego prowadziłoby do absurdu, ponieważ jeden mandat przypadałby na 361 mieszkańców, gdzie dla porównania w innych sołectwach jeden mandat przypada na odpowiednio: W. 804 i 686 mieszkańców, Ż. 760 mieszkańców czy K. 736 mieszkańców.

W odpowiedzi na skargę Państwowa Komisja Wyborcza wniosła o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest uchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], utrzymująca w mocy postanowienie Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r. w sprawie podziału Gminy K. na okręgi wyborcze, ustalenia ich granic i numerów oraz liczby radnych wybieranych w każdym okręgu.

Zgodnie z brzmieniem art. 12 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 130), rada gminy zobowiązana została do dokonania podziału gminy na okręgi wyborcze w wyborach do rady gminy w terminie 60 dni od dnia wejścia w życie ustawy. Ustalając podział gminy na okręgi wyborcze należało uwzględnić liczbę mieszkańców ujętych w stałym rejestrze wyborców danej gminy na koniec kwartału poprzedzającego kwartał, w którym rada gminy dokonywała podziału gminy na okręgi wyborcze.

Sposób podziału gminy na okręgi wyborcze określa ustawa z dnia 5 stycznia Kodeks wyborczy (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 754, ze zm., dalej: Kodeks wyborczy). Art. 417 tego aktu prawnego przewiduje, że okręg wyborczy obejmuje część obszaru gminy (art. 417 § 1). Zgodnie z art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego, w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy. Jednostki pomocnicze gminy łączy się w celu utworzenia okręgu lub dzieli się na dwa lub więcej okręgów wyborczych, jeżeli wynika to z konieczności zachowania jednolitej normy przedstawicielstwa. W myśl art. 417 § 3 Kodeksu wyborczego, jednostkę pomocniczą gminy dzieli się na dwa lub więcej okręgów wyborczych również wtedy, gdy: 1) w gminie liczącej do 20 000 mieszkańców liczba radnych wybieranych w danej jednostce pomocniczej byłaby większa niż 1; 2) w gminach liczących powyżej 20 000 mieszkańców liczba radnych wybieranych w danej jednostce pomocniczej byłaby większa niż 8. W miastach przy tworzeniu okręgów wyborczych uwzględnia się utworzone jednostki pomocnicze (art. 417 § 4 Kodeksu wyborczego). W art. 417, 418 i 419 Kodeksu wyborczego uregulowano zasady prawa wyborczego dotyczące tworzenia okręgów wyborczych dla wybory rady gminy. W piśmiennictwie wskazuje się, że "Przez zasady prawa wyborczego należy rozumieć podstawowe decyzje polityczne, leżące u podstaw prawa wyborczego i znajdujące wyraz w szczegółowych jego normach, decydujące o charakterze wyborów, a w pewnym stopniu i o jego wynikach. Można zatem określić zasady prawa wyborczego jako podstawowe założenia ordynacji wyborczych do organów przedstawicielskich (zob. F. Siemieński, Prawo konstytucyjne, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, Poznań 1976, s. 169).

Zasadniczą kwestią, która pojawia się przy stosowaniu zasad tworzenia okręgów wyborczych dla wybory rady gminy jest prawidłowe określenie liczby wyborców przypadających na jeden okręg wyborczy. Nie może ona być zbyt duża, ponieważ mogą wystąpić trudności ze sprawnym przeprowadzeniem głosowania i obliczeniem jego wyników.

Kodeks wyborczy normuje w art. 417 § 2 zdanie pierwsze, że w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy (sołectwo). Udział w głosowaniu uprawnionej osoby zależy bowiem głównie od tego jaką ma ona możliwość dotarcia do miejsca, w którym oddaje głos, czyli do lokalu wyborczego (zob. K. Skotnicki, Zasada powszechności w prawie wyborczym, Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, Łódź 2000, s. 170).

Gmina K. składa się z 26 jednostek pomocniczych (sołectw) o łącznej liczbie mieszkańców wynoszącej 10724, według stanu meldunku na koniec 2017 r.

Z podzielenia liczby mieszkańców poszczególnych jednostek pomocniczych przez jednolitą normę przedstawicielstwa (714,93) wynika, że, Sołectwo W. (2,08) powinno być podzielone na dwa okręgi. Sołectwa: B. (0,56), B. (0,54), G. (0,92), K. [...] (0,80), K. (0,66), K. (1,03), L. (0,64), L. (0,54), M. (0,54), O. (0,54), S. (0,94), S. (0,50), Ż. (1,06), mogą natomiast samodzielnie tworzyć jednomandatowe okręgi wyborcze. Sołectwa: D. (0,28), J. (0,40), K. (0,48), K. [...] (0,38), L. (0,23), P. (0,27), P. (0,24), P. (0,40), S. (0,26), S. (0,16), Ś. (0,28), T. (0,26), nie mogą z kolei samodzielnie stanowić okręgów wyborczych. Sołectwa, które mogą samodzielnie tworzyć okręgi wyborcze uzyskują piętnaście mandatów. Oznacza to, że dwanaście sołectw nie może tworzyć samodzielnie okręgów wyborczych.

Z powyższego zestawienia wynika również, że dwanaście sołectw, które nie mogą samodzielnie tworzyć okręgów wyborczych, jeżeli jest to możliwe powinny zostać przyłączone do sołectw, które mogą samodzielnie tworzyć okręgi wyborcze.

Za połączeniem sołectw, które nie mogą samodzielnie stanowić okręgów wyborczych z innymi graniczącymi z nimi sołectwami przemawiają: układ przestrzenny gminy K. w powiązaniu z liczbą mieszkańców poszczególnych jednostek pomocniczych. Jednocześnie nie nastąpi przekroczenie norm przedstawicielstwa 1,49. Określony układ przestrzenny jest konsekwencją tego, że życie i działalność mieszkańców sołectwa odbywa się w danej przestrzeni oraz miejscu na powierzchni ziemi, a także w charakterystycznym dla tego miejsca uwarunkowaniach fizyczno-geograficznych. Układ przestrzenny jest wyrazem celowego kształtowania przestrzeni z uwzględnieniem czynników: geograficznych, przyrodniczych, społecznych, ekonomicznych, rolniczych, historycznych i innych. Układ przestrzenny gminy K. jest elementem aksjologii systemu prawa wyborczego, do którego odwołano się w skardze.

W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że podział gminy K. na okręgi wyborcze dokonany na podstawie uchwały nr [...] Rady Gminy K. z dnia [...] lutego 2018 r., naruszał art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego. Prawidłowo zatem Komisarz Wyborczy w S. [...] stwierdził, że wyżej wymieniona uchwała jest niezgodna z prawem i wezwał Radę Gminy K. do ponownego dokonania podziału gminy na okręgi w sposób zgodny z prawem.

Z powodu bezskuteczności wezwania Komisarz Wyborczy w S. [...] dokonał podziału gminy K. na okręgi wyborcze w sposób zgodny z przepisami Kodeksu wyborczego z uwzględnieniem w szczególności art. 417 § 2 tego aktu prawnego. W art. 417 § 2 zdanie pierwsze Kodeksu wyborczego uregulowano jedną z podstawowych zasad dotyczących wyborów do rad gmin, według której w gminach na terenach wiejskich okręgiem wyborczym jest jednostka pomocnicza gminy. Wskazać należy, że przepisy Kodeksu wyborczego przewidują szczególną ochronę dla jednostki pomocniczej gminy przy dokonywaniu podziału na okręgi wyborcze gminy. W piśmiennictwie wskazano, że "Sołectwo jest jednostką pomocniczą, która może być tworzona w gminie. Specyfika sołectwa uzasadnia przyjęcie dla tego rodzaju jednostki pomocniczej odrębnych rozwiązań ustrojowych" (zob. B. J. Dębska, Struktura organizacyjna samorządu terytorialnego, [w:] M. Sathl, Prawo administracyjne. Pojęcia, instytucje, zasady w teorii i orzecznictwie, Wydawnictwo LEX a Wolters Kluwer business, Warszawa 2013, s. 404).

Z treści art. 417 § 2 wynika jednak, że ustawodawca uzależnił możliwość łączenia w celu utworzenia okręgu lub dzielenia na dwa lub więcej okręgów wyborczych, jednostek pomocniczych gminy od konieczności zachowania jednolitej normy przedstawicielstwa.

Sołectwo S. stało się samodzielnym okręgiem wyborczym. Sołectwa P., Ś. i K., które nie mogą samodzielnie stanowić okręgów wyborczych, prawidłowo zostały połączone w okręgi wyborcze z innymi sołectwami. Sołectwo K. nie mogło zostać dołączone do okręgu obejmującego sołectwa L. i J. ani do okręgu złożonego z sołectw L., S., L. i T.. Spowodowane to było tym, że ułamkowa liczba mandatów przypadająca tak utworzonym okręgom wyborczym według jednolitej normy przedstawicielstwa przekraczałaby 1,5.

W konsekwencji konieczne było zatem połączenie w jeden okręg wyborczy sołectwa J. z sołectwem innym niż L.. Powyższe połączenie umożliwiło utworzenie okręgu wyborczego złożonego z sołectw L., K. i Ś.. Sołectwo P. zostało połączone w jeden okręg z sołectwem K.. Wskazać należy również, że okręgi wyborcze nr 1-7, nr 10-12 i nr 15 pokrywają się z dotychczas istniejącymi.

Prawidłowo stwierdziła Państwowa Komisja Wyborcza w uchwale z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], że podział gminy K. na okręgi wyborcze dokonany postanowieniem Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r. jest zgodny z przepisami Kodeksu wyborczego.

Wyjaśnić należy, że ułamkowe liczby mandatów przypadające wszystkim okręgom zgodnie z jednolitą normą przedstawicielstwa, wynoszą co najmniej 0,5 i są mniejsze od 1,5, zgodnie z art. 419 § 2 pkt 1 Kodeksu wyborczego. W treści art. 419 Kodeksu wyborczego uregulowano bowiem bezwzględnie wiążące zasady podziału gminy na okręgi wyborcze.

Zgodzić należy się ze stanowiskiem Państwowej Komisji Wyborczej, że zniesienie dotychczasowego okręgu wyborczego obejmującego sołectwa S. i K. było niezbędne z uwagi na treść zasady samodzielności sołectw, uregulowanej w art. 417 § 2 Kodeksu wyborczego. Pozostałe natomiast zmiany były konieczne i uzasadnione dostosowaniem kształtu okręgów do wymogów ustawowych.

Podkreślić jednocześnie należy, że zmiany wprowadzone w dotychczasowym podziale na okręgi są ograniczone do niezbędnych w celu doprowadzenia do zgodności z prawem. Ponadto, zmiany te są zgodne z powołaną wcześniej zasadą stałości podziału gminy na okręgi wyborcze, unormowaną w art. 419 § 1 Kodeksu wyborczego.

Rację ma strona skarżąca, że połączenie sołectwa, które nie może samodzielnie tworzyć okręgu wyborczego z sołectwem, które może samodzielnie stanowić okręg wyborczy, zdecydowanie zmniejsza szanse na mandat przedstawiciela mniejszego z nich. Jednakże powyższą argumentację można byłoby wziąć pod uwagę, gdyby stan faktyczny sprawy był odmienny niż w niniejszej sprawie, tj. gdyby liczba sołectw, które mogą samodzielnie tworzyć okręgi, była mniejsza niż 15. Taki stan faktyczny przedstawiał się na gruncie sprawy, w której podjęta została, przywołana przez skarżących uchwała z dnia 2 lipca 2018 r., nr ZPOW-5244-81/18.

Skoro w niniejszej sprawie, wybierano 15 radnych, a 15 sołectw mogło samodzielnie tworzyć okręgi wyborcze, zaszła konieczność przyłączenia sołectw, które nie mogły samodzielnie tworzyć okręgów wyborczych do sołectw mogących samodzielne okręgi tworzyć. Sposób, w jaki uczynił to Komisarz Wyborczy w S. [...], jest zgodny z prawem i nie budzi zastrzeżeń.

Z powyższych względów zarzuty podniesione w skardze są bezzasadne. Przesłanki odnoszące się do "dobra mieszkańców", i "wyrównywania szans", nie są uregulowane w przepisach Kodeksu wyborczego. Przedstawione w skardze stanowisko dotyczące łączenia jednostek niesamodzielnych nie ma uzasadnienia w treści przywołanych wyżej przepisów Kodeksu wyborczego. Powołana w skardze aksjologia systemu wyborczego, którą powinny uwzględniać organy gminy nie uzasadnia metody interpretacji art. 417, 418 i 419 Kodeksu wyborczego przedstawionego w uzasadnieniu zarzutów skargi.

Z tego powodu argumenty przedstawione w skardze nie mogły być uwzględnione, zwłaszcza w sytuacji, gdy miałoby to prowadzić do dokonania podziału na okręgi wyborcze w sposób sprzeczny z prawem.

W sprawie kluczowa do rozstrzygnięcia pozostawała zatem kwestia, czy podział dokonany postanowieniem Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r. jest prawidłowy. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, na to pytanie należy odpowiedzieć twierdząco. Kompetencja do dokonania podziału przez komisarza wyborczego powstaje bowiem w sytuacji stwierdzenia niezgodności z prawem podziału dokonanego przez radę gminy.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że podział dokonany postanowieniem Komisarza Wyborczego w S. [...] z dnia [...] lipca 2018 r., następnie zatwierdzony przez Państwową Komisję Wyborczą w zaskarżonej uchwale z dnia [...] lipca 2018 r., nr [...], jest zgodny z powołanymi przepisami Kodeksu wyborczego. Nie są zatem trafne zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy wyborcze wymienionych przepisów Kodeksu wyborczego oraz art. 12 ust. 2 ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 130), poprzez jego pominięcie. Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona uchwała Państwowej Komisji Wyborczej nie narusza prawa, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.