Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

|Sygn. akt I SA/Kr 769/25 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.), Sędzia: WSA Paweł Dąbek, Sędzia: WSA Inga Gołowska, Protokolant: Specjalista Renata Trojnar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2026 roku, sprawy ze skargi T. sp. z o.o. w K., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, z dnia 6 października 2025 roku nr SKO.OŚ/4170/209/2025, w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, , skargę oddala.,

Sygn. akt I SA/Kr 769/25.

UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Krakowa decyzją z dnia 25 kwietnia 2025 r., znak [...], określił wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec T. Sp. z o.o. z siedzibą w K. (dalej: skarżąca), właściciela nieruchomości położonej w K., ul. C., stanowiącej działkę nr [...], obr. [...], jedn. ewid. [...], obj. Księgą wieczystą nr [...],

w okresie od 1.06.2022 r. do 30.06.2022 – w wysokości 81,96 zł,

w okresie od 1.07.2022 r. do 31.05.2023 - po 137,65 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.06.2023 r. do 31.10.2023 r. – po 312,80 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.11.2023 r. do 30.11.2023 r. – 531,69 zł,

w okresie od 1.12.2023 r. do 31.01.2024 r. - po 394,06 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.02.2024 r. do 30.04.2024 r. - po 752,76 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.05.2024 r. do 31.07.2024 r. - po 671,52 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.08.2024 r. do 30.11.2024 r. - po 1.359,38 zł za każdy miesiąc,

w okresie od 1.12.2024 r. i nadal - po 2.047,25 zł za każdy miesiąc.

Łączna wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1.06.2022 r. do dnia wydania decyzji wyniosła 24.426,53 zł plus należne odsetki za zwłokę.

W uzasadnieniu przedstawiono wskazano przepisy ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz Ordynacji podatkowej, jak również akty prawa miejscowego obowiązujące na terenie Gminy Kraków. Podkreślono, że skarżąca jest właścicielem w/w nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży z dnia [...] 2022 r. Nieruchomość posiada charakter zabudowy, na której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W dniu 8 czerwca 2022 r. spółka poinformowała, że przedmiotowa nieruchomość, została zakupiona przez nią oraz jest w trakcie remontu i adaptacji, z przeznaczeniem do wynajmu. W informacji oświadczono, iż od dnia 1 czerwca 2022 r. obiekt nie jest wynajmowany, a z chwilą rozpoczęcia użytkowania obiektu zostanie złożona przez użytkownika/właściciela odpowiednia deklaracja o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Pismem z dnia 13 lipca 2023 r. organ I instancji wezwał spółkę do złożenia deklaracji. W odpowiedzi ta poinformowała, iż to najemca złożył odpowiednią deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie w odniesieniu do nieruchomości. Zgodnie z otrzymaną informacją z W. S.A. w K. (pismo z dnia 17 lipca 2023 r. - data wpływu), stwierdzono, iż nieruchomość była użytkowana, o czym świadczy fakt zużycia wody w okresie od dnia 1 czerwca 2022 r.

Organ I instancji w toku postępowania ustalił, że D. Sp. j. w K. i L. S.A. w [...] są najemcami części nieruchomości położonej przy ul. C. , i wyjaśnił, że pomimo zapisów zawartych w umowach cywilnoprawnych, na gruncie publicznoprawnym, jedynym podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a tym samym wnoszenia opłaty z tego tytułu, w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości jest jej właściciel czyli skarżąca. Natomiast deklaracje złożone przez najemców mogą być traktowane tylko jako materiał pomocniczy przy określeniu zobowiązania wobec właściciela nieruchomości i nie wywołują skutków prawnych. Zapisy w umowach cywilnoprawnych zobowiązujące najemców do złożenia deklaracji nie mają przełożenia na ten obowiązek w prawie podatkowym, a co za tym idzie w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Właściciel nieruchomości nie przedłożył podpisanej umowy cywilnoprawnej na odbiór odpadów komunalnych, której zawarcie i tak nie zwalniałoby go od złożenia deklaracji bowiem umowa na odbiór: odpadów z budowy, remontów i demontażu obiektów budowlanych oraz infrastruktury drogowej - nie spełnia takich przesłanek. W trakcie toczącego się postępowania spółka złożyła nowe deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które zostały uwzględnione w przedmiotowej decyzji.

Skarżąca wniosła odwołanie w którym zaskarżyła decyzję w części tj. w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec spółki ustalonych za okres od 1.06.2022 r. do 19.04.2024 r., jak również w zakresie ustalenia przez organ podmiotu, który winien składać deklaracje w przedmiocie gospodarowania odpadami komunalnymi. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 6o i art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w zw. z art. 207, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 O.p., § 1 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr LII/699/12 z dnia 11 lipca 2012 r. w sprawie postanowienia o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, położonych na terenie Gminy Miejskiej Kraków, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, § 5 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr XLV/1197/20 z dnia 16 września 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki takiej opłaty, § 1 pkt 3 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr LXXXIII/2354/22 z dnia 27 kwietnia 2022 r. zmieniającej uchwałę Nr XLV/1197/20 w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki takiej opłaty, art. 27 ust. 3 Załącznika do uchwały nr LXXXIII/2359/22 Rady Miasta Krakowa z dnia 27 kwietnia 2022 r.w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Kraków, załącznika nr 2 do uchwały nr LXXXIII/ 2356/22 Rady Miasta Krakowa z dnia 16 września 2020 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Miejskiej Kraków i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz § 1 ust. 1 uchwały Rady Miasta Krakowa Nr XLVI/1260/20 z dnia 30 września 2020 r. w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez właścicieli nieruchomości poprzez:

1. ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że uprawniony i obowiązany do złożenia deklaracji w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi jest wyłącznie właściciel nieruchomości, nie zaś każdy z najemców stacjonujących na nieruchomości, co w nieuzasadnionym uznaniu organu winno prowadzić do zobowiązania spółki jako właściciela do złożenia deklaracji i przeniesienie całego ciężaru odpowiedzialności w tym zakresie na spółkę, co pod kątem wykładni celowościowej i słusznościowej ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jawi się jako wykładania całkowicie niesłuszna, contra legem, nadto doprowadza to do pogorszenia sytuacji właściciela, który nie dysponuje instrumentami prawnymi przy takiej skali najmów, aby dokonywać kontroli ilości odprowadzanych odpadów i tego czy zgodna jest z wartościami wskazanymi przez najemcę w deklaracji, jak również czy dokonywana jest należyta segregacja odpadów;

2. ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że od nieruchomości może zostać złożona wyłącznie jedna deklaracja, w sytuacji gdy żaden przepis nie stoi na przeszkodzie złożeniu więcej niż jednej deklaracji od nieruchomości, co winno prowadzić do wniosku, że odwołująca z uwagi na podpisanie umów najmu z najemcami, w których to umowach uregulowane zostały również kwestie związane ze składaniem deklaracji dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie jest zobowiązany do składania deklaracji za najemców, bowiem to właśnie najemca, jako podmiot, który w sposób możliwie szczegółowy może ocenić kwestie związane z odpadami komunalnymi samodzielnie składał i winien w dalszym ciągu składać deklaracje w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi;

3. ich błędne zastosowanie i przyjęcie, że łączna wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od czerwca 2022 r. do dnia 19 kwietnia 2024 r. wynosi 6.738,20zł plus należne odsetki za zwłoki, w sytuacji gdy jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym składanych pisemnych wyjaśnień - nieruchomość (działka [...] Obr. [...]) została zakupiona przez spółkę w [...] 2022 roku, zaś od chwili zakupu obiekt był remontowany i modernizowany, a odpady powstałe z remontu były gromadzone w kontenerze na tego rodzaju odpady i odbierane przez firmy specjalistyczne, co winno prowadzić do wniosku, że opłata wskazana w decyzji winna być pomniejszona o miesiące, kiedy nie były generowane odpady podlegające opłacie, bowiem na ww. obiekcie nie pracowały w tymże okresie, jak również nie użytkowały go ani pracownicy spółki, ani najemcy, a tym samym nie były wywarzane żadne odpady komunalne;

4. ich błędne zastosowanie i niezważenie, że dopiero z końcem roku 2022 r. Spółka podpisała umowę najmu z najemcą D. Sp. j. z siedzibą w K., która dostosowywała obiekt do potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, jednak rozpoczęcie użytkowania przez najemcę a tym samym pierwsze wytworzenie odpadów komunalnych powstało dopiero na przełomie czerwca i lipca 2023 r., z uwagi na prace adaptacyjne trwające na obiekcie oraz utylizowanie odpadów w kontenerach dostarczanych przez firmy zewnętrzne na podstawie zawieranych przez Spółkę jak również najemcę umów, co winno prowadzić do wniosku, że wyliczona w decyzji wysokość opłaty winna ulec pomniejszeniu o okres, kiedy na nieruchomości nie były wytwarzane żadne odpady, bądź też odpady były utylizowane poprzez ich składowanie w kontenerach podwykonawców;

5. całkowicie bezzasadne uznanie, że trwający remont i adaptacja do "najmu nieruchomości" generowała odpady, które winny być zgłoszone do organu, w sytuacji gdy odpady te były odbierane i utylizowane przez zewnętrzne firmy, na podstawie stosownych umów, a tym samym nie powstał po stronie Spółki, ani jedynego najemcy obowiązek złożenia deklaracji;

6. całkowite bezzasadne uznanie, że na podstawie informacji z W. S.A. w K. (pismo z dnia 17 lipca 2023 r.) można było stwierdzić, że nieruchomość była użytkowana od 1 czerwca 2022 r., w sytuacji gdy nie można tegoż faktu wywodzić tylko i wyłącznie na podstawie zużycia wody w okresie od dnia 1 czerwca 2022 r., bowiem woda od tego okresu do momentu rozpoczęcia działalności przez najemcę na nieruchomości była pożytkowana na prace adaptacyjne (nie generujące odpadów, bądź odpady odbierane były przez podmioty zewnętrzne pożytkowana była na podlewanie terenów zielonych, mycie kostki brukowej wokół budynku, czyszczenie elewacji budynku, bądź też na zużywana była z uwagi na prowadzone na nieruchomości remonty), co jednak nie jest jednoznaczne z generowaniem odpadów komunalnych i zostało całkowicie pominięte przez organ wydający zaskarżoną decyzję w sprawie;

7. całkowite niezważenie, że druga umowa najmu nieruchomości podpisana została z najemcą L. S.A. z siedzibą w [...] dopiero dnia 18 grudnia 2023 r., a tym samym przed tą datą jeden najemca władał całą nieruchomością i to właśnie ten najemca zobowiązany był do złożenia deklaracji, jednak dopiero od momentu, kiedy zaczęły być generowane odpady komunalne.

Spółka zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie art. 120, art. 121 § 1 i 2, art. 122, art. 123 § 1, art. 124 Ordynacji podatkowej.

Odwołująca wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części i orzeczenie co do istotny sprawy poprzez obniżenie określonej w zaskarżonej decyzji opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okres od 1.06.2022 r. do 19.04.2024 r. wobec spółki z kwoty 6.738,20 zł do kwoty 4.516,96 zł.

W uzasadnieniu zarzutów podkreślono, iż podmiotem uprawnionym do składania deklaracji w zakresie wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi są najemcy stacjonujący na nieruchomości, zgodnie z zawieranymi umowami najmu, nie zaś wyłącznie właściciel nieruchomości, bowiem stosując wykładnię celowościową ustawy przyjmuje się w orzecznictwie, że ustawodawca chciał ulokować obowiązki wynikające z ustawy na poziomie jak najbliższym faktycznego generowania odpadów (por.m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 października 2020 r., sygn. akt III SA/ Wa 291/20, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 24 października 2018 r., sygn. akt I SA/ Po 509/18), a tym samym przenieść te obowiązki na najemców. Dodatkowo odwołująca wniosła o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z kopii prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla K. w K., [...] Wydział Karny z dnia 3 października 2024 roku, sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem, celem wykazania podmiotu, który zobligowany jest do utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości oraz składania deklaracji w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, dodatkowo na wykazanie, że nie spółka jako właściciel nieruchomości, lecz najemcy stacjonujący na nieruchomości, gospodarujący odpadami komunalnymi zobowiązani są do składania stosownej deklaracji, bowiem to podmiot faktycznie zajmujący lokal i faktycznie nim władający produkuje śmieci, wie zatem ile i jakich pojemników potrzebuje i winien zawrzeć stosowne umowy na wywóz tychże nieczystości, nie spoczywa to zaś w obowiązkach Spółki jak stara się to narzucić organ.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie decyzją z 6 października 2025 r., nr SKO.OŚ/4170/209/2025, na podstawie art. 6o, art. 6q ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. 2025r., poz. 733 ze zm.) w zw. z art. 207 oraz art. 233 § 1 pkt 1 o.p., § 5 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 16 września 2020 r. nr XLV/1197/20 w sprawie wyboru metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki takiej opłaty (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2020r., poz. 5946 ze zm.), § 1 ust. 1 uchwały Rady Miasta Krakowa z dnia 30 września 2020 r. nr XLVI/1260/20 w sprawie określenia terminu, częstotliwości i trybu uiszczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi przez właścicieli nieruchomości (Dz.Urz.Woj.Mał. z 2020r., poz. 6328), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podkreślono, iż zgodnie z art. 6m ust. 1ca ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, dopuszcza się jedynie złożenie odrębnych deklaracji dla poszczególnych budynków lub ich części w przypadku nieruchomości zabudowanej budynkiem wielolokalowym lub budynkami wielolokalowymi, jeżeli poszczególne budynki lub ich części posiadają przyporządkowane im oddzielne miejsca gromadzenia odpadów komunalnych. Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy jako właściciela nieruchomości rozumie się współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomość w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością. W trybie art. 6i. ust. 1 pkt 2 ustawy - obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.

Wedle organu w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie zawarto definicji "nieruchomości". Pojęcie nieruchomości regulują przepisy Kodeksu cywilnego, ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o własności lokali. Jednakże z uwagi na przyjętą w ustawie systematykę uznać należy, że pod pojęciem nieruchomości należy rozumieć: nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem, nieruchomość budynkową oraz nieruchomość lokalową. Przy czym pojęcie "nieruchomości" na gruncie tej ustawy jest pojęciem szczególnym w stosunku do art. 46 § 1 Kodeku cywilnego, który mówi iż, "nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności". "Jednostka organizacyjna/osoba posiadająca nieruchomość w zarządzie lub użytkowaniu" może złożyć deklarację tylko pod warunkiem, że jest jedynym władającym całą nieruchomością, ponieważ, jak wynika z powyższych przepisów, w odniesieniu do jednej nieruchomości złożona być może tylko i wyłącznie jedna deklaracja. Nie jest zatem prawnie dopuszczalne złożenie kilku deklaracji w stosunku do jednej i tej samej nieruchomości.

Skarżąca jest właścicielem spornej nieruchomości, której nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, zatem nie spełnia warunków zabudowy wielolokalowej, w odniesieniu do której dopuszczalne byłoby złożenie odrębnych deklaracji dotyczących opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a co za tym idzie, jedynym podmiotem zobowiązanym do złożenia przedmiotowej deklaracji pozostaje właściciel nieruchomości. W okresie od 1 czerwca 2022 r. nieruchomość była remontowana. Zgodnie z informacją W. S.A. w K. (pismo z dnia 17 lipca 2023 r.), stwierdzono, że nieruchomość była użytkowana, o czym świadczy fakt zużycia wody w okresie od dnia 1 czerwca 2022 r.

Ponadto szczegółowo wskazano, iż na terenie Gminy Miejskiej Kraków od dnia 1 lipca 2013 r. obowiązuje nieprzerwanie uchwała nr LII/699/12 Rady Miasta Krakowa z dnia 11 lipca 2012 r. w sprawie postanowienia o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, położonych na terenie Gminy Miejskiej Kraków, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Rady Miasta Krakowa w § 5 uchwały Nr XLV/ 1197/20 z dnia 16 września 2020 r. w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki takiej opłaty ustaliła opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, ustaliła wysokość miesięcznych stawek opłat za jednokrotny odbiór odpadów komunalnych z pojemnika o określonej pojemności od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne oraz od właścicieli nieruchomości, które w części stanowią nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, a w części nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, mające zastosowanie do tych części nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W § 1 pkt 3 uchwały Nr LXXXIII/2354/22 z dnia 27 kwietnia 2022 r. zmieniającej uchwałę Nr XLV/1197/20 w sprawie wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ustalenia wysokości stawki takiej opłaty - Rada Miasta Krakowa od dnia 1 lipca 2022 r. ustaliła nowe stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. W trybie art. 4 ust. 1 ustawy "rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, zwanej dalej "regulaminem"; regulamin jest aktem prawa miejscowego". Regulamin określa szczegółowe zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące: rodzaju i minimalnej pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz drogach publicznych, warunków rozmieszczenia tych pojemników i ich utrzymania w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, przy uwzględnieniu średniej ilości odpadów komunalnych wytwarzanych w gospodarstwach domowych bądź w innych źródłach oraz liczby osób korzystających z tych pojemników; częstotliwości i sposobu pozbywania się odpadów komunalnych i nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz terenów przeznaczonych do użytku publicznego (art.4 ust. 2 pkt 2 i 3 ww. ustawy) Zgodnie art. 6 Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Kraków - właściciele nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, obowiązani są do:

1) selektywnego zbierania odpadów komunalnych:

a) papieru i tektury do pojemnika koloru niebieskiego oznaczonego napisem "Papier", spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 1 i ust. 2 Regulaminu,

b) szkła, opakowań ze szkła do pojemnika typu igloo koloru zielonego oznaczonego napisem "Szkło", spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 3 Regulaminu, a w przypadkach uzasadnionych ograniczeniami terenowymi lub lokalowymi do worków umieszczonych w pojemniku koloru zielonego oznaczonego napisem "Szkło", spełniających wymagania określone w art. 19 ust. 4 Regulaminu,

c) metali, tworzyw sztucznych i opakowań wielomateriałowych do pojemnika koloru żółtego oznaczonego napisem "Metale i tworzywa sztuczne", spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 5 Regulaminu,

d) odpadów zielonych do kontenera spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 9 lub do worka koloru brązowego oznaczonego zielonym pasem, spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 10 Regulaminu,

e) odpadów zielonych porażonych do worka koloru brązowego oznaczonego czerwonym pasem, spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 11 Regulaminu,

f) bioodpadów do pojemnika koloru brązowego oznaczonego napisem "Bio", spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 7 Regulaminu, z zastrzeżeniem postanowień lit. g,

g) bioodpadów wytwarzanych w obiektach gastronomii, obiektach hotelowych i handlowych, przedszkolach, żłobkach, szkołach, placówkach opiekuńczych, zakładach (placówkach) żywienia zbiorowego, stołówkach itp. do szczelnego pojemnika typu "beczka" spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 6 Regulaminu;

2) zbierania pozostałych odpadów komunalnych niewymienionych w art. 3 pkt 3 Regulaminu do pojemnika koloru czarnego/szarego oznaczonego napisem "Odpady zmieszane", spełniającego wymagania określone w art. 19 ust. 8 Regulaminu;

Zgodnie z art. 27 ust. 3 powołanego wyżej załącznika do uchwały w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Kraków określono częstotliwość pozbywania się odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne.

Zasady prowadzenia selektywnego zbierania odpadów komunalnych przez właścicieli nieruchomości, rodzaje i minimalne pojemności pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych oraz częstotliwość i sposób pozbywania się odpadów komunalnych z nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne zostały określone w uchwale w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Miejskiej Kraków oraz uchwale w sprawie określenia szczegółowego sposobu i zakresu świadczenia usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości na terenie Gminy Miejskiej Kraków i zagospodarowania tych odpadów, w zamian za uiszczoną przez właściciela nieruchomości opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Podkreślono także, iż biorąc pod uwagę przepisy art. 6c ust. 2 i ust. 3a-3e ustawy w przypadku niezłożenia przez właściciela nieruchomości niezamieszkałej i generującej odpady komunalne oświadczenia o wyłączeniu z gminnego systemu gospodarowania odpadami, właściciel takiej nieruchomości zostaje z mocy prawa włączony do systemu odbierania odpadów komunalnych zorganizowanego przez gminę. W trakcie obowiązywania umowy na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości niezamieszkałych i generujących odpady komunalne oświadczenia o włączeniu się i o wyłączeniu się z systemu opłatowego nie mogą być odwołane (art. 6c ust. 3e ustawy). Oświadczenia odniosą taki skutek dopiero od obowiązywania następnej umowy na odbieranie odpadów komunalnych, którą zawrze gmina. Zawarcie umowy przez właściciela nieruchomości niezamieszkałej nie będzie samoistną przesłanką do wyłączenia tego właściciela z systemu gminnego, bowiem zgodnie z art. 6c ust. 3a i 3b ustawy warunkiem koniecznym do skutecznego wystąpienia z gminnego systemu gospodarowania odpadami komunalnymi jest złożenie oświadczenia o wystąpieniu z gminnego systemu i przedłożenie organowi wykonawczemu gminy kopii umowy zawartej z gminną jednostką organizacyjną lub przedsiębiorcą. Stąd właściciel nieruchomości (niezamieszkałej, a generującej odpady) był zobowiązany do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, a tym samym do uiszczenia opłaty z tego tytułu. Wskazać również należy, że właściciel nieruchomości niezamieszkałej, a generującej odpady, był zobowiązany do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne, zgodnie z art. 6m ust. 1 pkt 3 ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 23 września 2021 r. i to od daty obowiązywania znowelizowanego przepisu, a więc od dnia 23 września 2021 r.

Obecnie zostały sprecyzowane podmioty, które są zobowiązane złożyć deklarację. Zgodnie z obecnie obowiązującym art. 6m ust. 1 pkt 3 ustawy są to właściciele nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, jeżeli rada gminy podjęła uchwałę, o której mowa w art. 6c ust. 2 (a tak jest w przypadku Miasta Krakowa od 2012 r.), a właściciele nieruchomości nie złożyli skutecznego oświadczenia, o którym mowa w art. 6c ust. 3b. Podkreślić należy, że art. 6c ust. 3b ustawy dotyczy nieruchomości objętej uchwałą, o której mowa w art. 6c ust. 2 ustawy, na której nie zamieszkują mieszkańcy i która powstała w trakcie obowiązywania umowy w sprawie zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych. W przypadku takich nieruchomości termin 60 dni na złożenie organowi wykonawczemu gminy pisemnego oświadczenia o wyłączeniu się z systemu odbierania odpadów komunalnych zorganizowanego przez gminę biegnie od dnia powstania takiej nieruchomości, a nie od dnia podjęcia uchwały, o której mowa w art. 6c ust. 2c ustawy. W związku z powyższym to właściciele nieruchomości powinni pilnować, aby powyższy termin został zachowany, jeżeli nie chcą uczestniczyć w gminnym systemie gospodarowania odpadami komunalnymi.

Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wskazało, że Spółka D. jaki i Spółka L. są najemcami tylko części nieruchomości. Stąd pomimo zapisów zawartych w umowach cywilnoprawnych na gruncie publicznoprawnym, jedynym podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a tym samym wnoszenia opłaty z tego tytułu, w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości jest jej właściciel, czyli skarżąca. Natomiast deklaracje złożone przez najemców mogą być traktowane tylko jako materiał pomocniczy przy określeniu zobowiązania wobec właściciela nieruchomości i nie wywołują skutków prawnych. Zapisy w umowach cywilnoprawnych zobowiązujące najemców do złożenia deklaracji nie mają przełożenia na ten obowiązek w prawie podatkowym, a co za tym idzie w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Niewątpliwie też w okresie objętym niniejszą decyzją na przedmiotowej nieruchomości były generowane odpady komunale, zarówno podczas modernizacji i remontu, jak i właściwej działalności prowadzonej pod najemców oraz podnajemców.

Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów dotyczących okresu oraz wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynikającej z zaskarżonej decyzji wskazano, iż zawarcie umowy na odbiór odpadów o kodzie 17, nie zwalnia właściciela nieruchomości z obowiązku złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, bowiem do obowiązków właściciela nieruchomości (w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 4 oraz art. 2a ustawy) należy gospodarowanie odpadami komunalnymi powstającymi na jej terenie zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Właściciel nieruchomości zobowiązany jest do przekazania całego strumienia odpadów komunalnych, powstającego na terenie nieruchomości, firmom wybranym w przetargu organizowanym przez gminę. Zgodnie z art. 6c ust. 1 ustawy gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości.

Nadto pod pojęciem odpadów komunalnych, które zdefiniowane zostały w treści art. 3 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach rozumie się odpady powstające w gospodarstwach domowych, z wyłączeniem pojazdów wycofanych z eksploatacji, a także odpady niezawierające odpadów niebezpiecznych, pochodzące od innych twórców odpadów, które ze względu na swój charakter lub skład są podobne do odpadów powstających w gospodarstwach domowych. Powyższe kryteria spełniają więc wszystkie odpady powstające w związku z bytowaniem ludzi - zarówno w gospodarstwach domowych, jak również w punktach handlowych, w miejscu pracy, nauki, spożywania posiłków itp.

W trybie art. 6i. ust. 1 pkt 2 ustawy - obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy - za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne.

Zgodnie z art. 6j ust. 3 ustawy - w przypadku nieruchomości, na której nie zamieszkują mieszkańcy, opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn zadeklarowanej liczby pojemników, przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych powstających na danej nieruchomości, oraz stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Przez zadeklarowaną liczbę pojemników rozumie się iloczyn liczby pojemników przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz liczby ich opróżnień lub odbiorów wynikającej z częstotliwości odbioru odpadów komunalnych określonych na podstawie harmonogramu odbioru odpadów komunalnych dla danej nieruchomości. Jak orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 26 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 386/23 - podmioty zobowiązane do uiszczenia opłaty nie mają zatem swobody w decydowaniu o potrzebie (obowiązku) jej ponoszenia, a w szczególności nie są uprawnione do powstrzymywania się od jej uiszczenia w sytuacji, gdy gmina nie realizuje ustawowego obowiązku odbioru odpadów. Opłata nie jest bowiem świadczeniem wzajemnym uiszczanym za wykonaną przez gminę usługę, lecz wynika z ustawowego obowiązku partycypowania przez właścicieli nieruchomości w kosztach gospodarowania odpadami komunalnymi ponoszonymi przez gminę, na terenie której położona jest nieruchomość stanowiąca przedmiot własności podmiotu zobowiązanego do zapłaty tej opłaty. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 marca 2024 r., sygn. akt III FSK 766/23 - zgodnie z art.6i ust.1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w przypadku nieruchomości niezamieszkałej obowiązek ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi powstaje za każdy miesiąc, w którym na danej nieruchomości powstały odpady komunalne - powstanie obowiązku ponoszenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi uzależnione jest od tego, czy na danej nieruchomości generowano odpady komunalne. Właściciele nieruchomości niezamieszkałych zobligowani są przy tym do przekazywania zarówno zmieszanych, jak również selektywnie zebranych odpadów komunalnych, podmiotom wyłonionym w drodze przetargu do odbioru odpadów komunalnych z terenu gminy (por. wyrok NSA z dnia 7 września 2023 r., sygn. akt III FSK 2776/21). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skoro na nieruchomości powstają odpady komunalne to w "zbiorze" tych odpadów znajdują się wszystkie frakcje odpadów i za odbiór tych odpadów zbieranych selektywnie właściciel jest zobowiązany uiszczać opłatę i to niezależnie czy w odpadach komunalnych występują wszystkie ich frakcje czy tylko poszczególne z nich. Podmiot zobowiązany do uiszczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w przypadku ustalenia wysokości opłaty od ilości pojemników, jest zobowiązany do uiszczenia opłaty od pojemnika, bez względu na to ile faktycznie odpadów zostało wytworzonych. Wyraźnie wskazuje na to regulacja art. 6j ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w którym podstawa ustalenia opłaty uzależniona jest od ilości pojemników (których normatyw ustalany jest w oparciu o uchwałę), nie zaś od ilości odpadów. Ustawodawca i uchwałodawca nie powiązał w tym przypadku wysokości opłaty z faktyczną ilością odpadów, które zostały wytworzone. Przepisy ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie uzależniają ponoszenia przez właściciela nieruchomości opłat z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi od ilości, czy rodzaju wytwarzanych na nieruchomości odpadów, lecz od samego faktu powstawania tychże odpadów komunalnych.

Bezsprzeczne jest, że na przedmiotowej nieruchomości odpady komunalne powstają, nie ma przy tym znaczenia, w jakiej ilości ani jakiego rodzaju (w znaczeniu frakcji odpadu komunalnego) odpady powstają. Właściciel nieruchomości niezamieszkałej ma obowiązek poddać się rygorom gminnego systemu gospodarowania odpadami komunalnymi i nie zwalnia takiego właściciela samodzielne zagospodarowanie odpadami komunalnymi. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi ma charakter ekwiwalentnego świadczenia obowiązkowego, które obowiązkowo należy uiszczać dopóty, dopóki spełnia się ustawowe przesłanki, precyzowane w odpowiednich uchwałach będących aktami prawa miejscowego. Taką przesłanką jest również bycie właścicielem nieruchomości niezamieszkałej (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2017 r., sygn. akt Il FSK 1579/15). Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi nie jest bowiem świadczeniem wzajemnym uiszczanym za wykonaną przez gminę usługę, lecz wynika z ustawowego obowiązku partycypowania przez właścicieli nieruchomości w kosztach gospodarowania odpadami komunalnymi ponoszonymi przez gminę, na terenie której położona jest nieruchomość stanowiąc przedmiot własności podmiotu zobowiązanego do zapłaty tej opłaty (por. wyrok NSA z dnia 21 kwietnia 2020 r., sygn. akt Il FSK 36/20).

Odnosząc się do kwestii dopuszczenia i przeprowadzenia dowodu z kopii prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla K. w K., [...] Wydział Karny z dnia 3 października 2024 roku, sygn. akt [...] wskazano, iż wyrok sądu karnego w sprawie administracyjnej nie jest w żaden sposób wiążący, jak i jego rozstrzygnięcia nie należy brać pod uwagę, chociażby z uwagi na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego sygn. akt III FSK 1202/21 z dnia 24 listopada 2022 r., z którego bezsprzecznie wynika, że w przedmiotowej sprawie podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest skarżąca spółka. Organ podatkowy wbrew twierdzeniom zawartym w wyroku sądu nie jest związany umowami cywilnoprawnymi podpisanymi pomiędzy spółką a najemcami, są to bowiem wewnętrzne zapisy i rozliczenia pomiędzy zainteresowanymi stronami. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25.05.2017 r., II FSK 1340/15, LEX nr 2321445 wprost wskazano, że ani sąd, ani organy podatkowe nie są związani ustaleniami wyroku uniewinniającego, tym bardziej nieprawomocnego. Organy podatkowe w tym zakresie mogą dokonywać odmiennych od sądu powszechnego ustaleń. Prawomocny wyroku uniewinniający jest dokumentem urzędowym (art. 194 § 1 o.p.), co oznacza, że możliwe jest przeprowadzanie dowodów przeciwko takiemu dokumentowi (art. 194 § 3 o.p.).

Kolegium w oparciu o akta sprawy, dokonało weryfikacji przyjętych przez organ I instancji danych do wyliczenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, w szczególności liczby pojemników, ich pojemności, częstotliwości odbioru i stawki opłaty za odpady, w kontekście wyżej przywołanych aktów prawnych i stwierdziło zasadność i prawidłowość dokonanych wyliczeń.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zobowiązana spółka przywołała zarzuty i żądania przedstawione w odwołaniu.

W uzasadnieniu podkreślono, iż pomimo skutecznie złożonych przez najemców deklaracji w 2024r. - nie były one brane pod uwagę przez Urząd oraz M. (odbiorcę odpadów), co było działaniem celowym zmierzającym do siłowego przeforsowania sposobu składania deklaracji, który we współpracy z organem należało traktować jako wręcz utrwalony i ugruntowany. Działania takie jako narzucane jednostronnie i doprowadzające do pogorszenia sytuacji skarżącego uznać należy, że nie zasługują na ochronę prawną.Z uwagi na działania UMK i M. skarżący na czas prowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz z powodu zalegania gromadzonych i nie odbieranych odpadów - spółka złożyła zbiorczą deklarację za najemców począwszy od 1 maja 2024, uwzględniając konieczne dalsze zmiany. Jest to jednak rozwiązanie, które doprowadza do całkowicie nieuzasadnionego obciążania spółki (Prezesa Zarządu) odpowiedzialnością prawnokarną i doprowadza do daleko idących trudności po stronie Skarżącego.

Zgodnie z wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18.08.2023 r., sygn. akt III FSK 2582/21, (LEX nr 3644062), którego teza pozostaje w pełni aktualna "Żaden przepis nie stoi na przeszkodzie złożeniu więcej niż jednej deklaracji od nieruchomości." Podkreślić należy, że złożenie jednej deklaracji zgodnie z uzasadnieniem decyzji oczywiście stwarza dogodną sytuacje i uproszczenia dla organu podatkowego, lecz jednocześnie jest całkowicie nieproporcjonalne do utrudnień, a wręcz zablokowania możliwości należytego funkcjonowania umów najmu po stronie Spółki jako właściciela nieruchomości. W konsekwencji zobowiązanie do składania w tenże sposób deklaracji przez spółkę doprowadzić może do paraliżu działania firmy, konieczności rozwiązania umów z najemcami, jak również wiązało się będzie z daleko idącymi stratami finansowymi po stronie. Z art. 6m ust. 1 ca ustawy nie wynika, że do jednej nieruchomości winna być złożona tylko jedna deklaracja. Patrząc na normy generalne jako najistotniejszą dyrektywę postępowania ze śmieciami trzeba wskazać hierarchię postępowania z odpadami, w polskim systemie prawnym umiejscowioną w art. 17 ustawy z 14 grudnia 2019 r. o odpadach. Bezpośrednia odpowiedzialność na podmiocie generującym odpady (w niniejszej sprawie na najemcy) jest doskonałą ekonomiczną mobilizacją do ograniczenia powstawania odpadów komunalnych lub choćby zmniejszenia frakcji zmieszanej, która jest podstawą naliczenia wysokości opłaty (zadeklarowana wielkość pojemnika na tą frakcję). Dokonując zatem wykładni systemowej i funkcjonalnej art. 6m i art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy trzeba stwierdzić, że odpowiedzialność za ponoszenie tzw. opłaty śmieciowej spoczywa na podmiocie faktycznie władającym nieruchomością, lub jej częścią w zakresie wytworzonych przez ten podmiot odpadów komunalnych. W okolicznościach niniejszej sprawy ciężar odpowiedzialności za obowiązki związane z odpadami komunalnymi spoczywający na najemcach najlepiej realizuje cel normy art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy, albowiem to właśnie podmioty wytwarzające odpady komunalne ponoszą opłaty za ich zagospodarowanie.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując w całości swe dotychczasowe stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019r., poz. 2325 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W wypadku zaś nieuwzględnienia skargi, sąd, w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.

Skarga nie jest uzasadniona.

Pomimo wielości podnoszonych przez skarżącą zarzutów, istota rzeczy w poddanej sądowej kontroli sprawie sprowadzała się do kwestii, czy w zaistniałych w poddanej sądowej kontrolki sprawie okolicznościach dotyczących spornej nieruchomości, częściowo wynajmowanej, zachodziły podstawy do wydania decyzji jedynie względem właściciela (skarżącej), z pominięciem najemców, jako podmiotów zobowiązanych, a nadto czy za okres determinowany adaptacją (remontem) nieruchomości, w ocenie skarżącej wyłączającym generowania odpadów komunalnych, gdyż odpady z remontu były utylizowane w kontenerach zewnętrznych (firmy prowadzącej prace remontowe), należało ustalić opłatę śmieciową z tytułu gospodarowania odpadami komunalnymi.

Co do pierwszego z tak zdefiniowanych zagadnień, to sąd podziela ocenę prawną organów odwołujących się do stanowiska wyrażonego w uzasadnieniu wyroku NSA z dnia 24.11.2022r., sygn. akt III FSK 1202/21, gdzie poddano analizie definicję "nieruchomości" w aspekcie jej właściciela na gruncie ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. NSA wskazał, że rzeczona ustawa nie definiuje pojęcia nieruchomości, zatem odwołać należy się do przepisów Kodeksu cywilnego, ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy o własności lokali. Jednakże z uwagi na przyjętą w ustawie systematykę uznać należy, że pod pojęciem nieruchomości należy rozumieć: nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem, nieruchomość budynkową oraz nieruchomość lokalową. Przy czym pojęcie "nieruchomości" na gruncie przywołanej ustawy jest pojęciem szczególnym w relacji do brzmienia art. 46 § 1 Kodeku cywilnego, wedle którego "nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków,jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności". Skoro zatem ustawodawca posługuje się pojęciem nieruchomości w rozumieniu art. 46 §1 K.c. to przyjąć należy, że chodzi o nieruchomość wyznaczoną przepisami prawa cywilnego, a nie jej części. Za powyższym rozumieniem pojęcia nieruchomości przemawiają także względy natury funkcjonalnej i celowościowej. Ustawa o utrzymaniu czystości i porządku w gminach w założeniu statuuje pewien spójny system mający zapewnić gospodarowanie odpadami komunalnymi. Chodzi więc o to, aby wszystkie nieruchomości znajdujące się na obszarze gminy były objęte tym systemem, co pozwala na stosunkowo łatwe i bezsporne określenie zasobu tychże nieruchomości. Przyjęcie wbrew regulacjom prawa cywilnego, tudzież wobec braku stosownych zapisów w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, że przedmiotem własności może być część nieruchomości, w sposób niewątpliwy ową spójność systemu by zakłócało. Jednocześnie ustawodawca poprzez przyjęcie szerszej aniżeli na gruncie art. 140 K.c definicji właściciela zdecydował, że obowiązki wynikające z ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach będą obciążały każdy podmiot dysponujący prawem do nieruchomości. Rodzącą się w związku z tak skonstruowaną definicją kolizję ustawodawca rozwiązuje poprzez wskazanie, że obowiązany do wykonania obowiązków wynikających z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach jest podmiot lub podmioty faktycznie władające nieruchomością. Dodatkowo wskazano, że w drodze umowy sporządzonej w formie pisemnej podmioty władające nieruchomością mogą wskazać podmiot obowiązany do wykonania obowiązków wynikających z ustawy. Niemniej, w ocenie NSA, przepis art. 2 ust. 2a ustawy nie uzasadnia twierdzenia, że obowiązki wynikające z ustawy mogą dotyczyć podmiotu dysponującego prawem do części nieruchomości. W okolicznościach kontrolowanej obecnie sprawy oznacza to, że skoro najem nie obejmuje całej nieruchomości, a jedynie jej części, to organy prawidłowo ustaliły okoliczności faktyczne istotne w świetle prawidłowo dokonanej wykładni przepisów prawa materialnego, w tym zidentyfikowały nieruchomość oraz jej właściciela, co przełożyło się na skierowanie decyzji określającej prawa i obowiązki wynikające z ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach do właściwego podmiotu.

Reasumując: dwie spółki są najemcami tylko części przedmiotowej nieruchomości, stąd pomimo zapisów zawartych w umowach cywilnoprawnych na gruncie publicznoprawnym, dopuszczalna jest w niniejszej sprawie ocena, że jedynym podmiotem zobowiązanym do złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a tym samym wnoszenia opłaty z tego tytułu, w odniesieniu do przedmiotowej nieruchomości jest strona skarżąca, jako właściciel działki. Natomiast deklaracje złożone przez najemców mogą być traktowane jako materiał pomocniczy przy określeniu zobowiązania wobec właściciela nieruchomości, co posłużyło w niniejszej sprawie do ustalenia wysokości opłat za okres działalności tych podmiotów i nie było kwestionowane. Zapisy w umowach cywilnoprawnych zobowiązujące najemców do złożenia deklaracji nie obligowały więc bezpośrednio do przyjęcia ich obowiązków w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi wobec gminy.

Powyższych ocen nie dekomponuje powoływanie się przez skarżącą na uniewinniający wyrok Sądu Rejonowego dla K. w K., [...] Wydział Karny z dnia 3 października 2024 roku, sygn. akt [...], wskazujący na to, że obowiązek składania deklaracji wynikał z umów najmu i ciążył na najemcach, który nie jest wiążący. Organ podatkowy, jak i sąd administracyjny nie jest związany takim wyrokiem jak i umowami cywilnoprawnymi pomiędzy skarżącą a najemcami, które stanowią wewnętrzne zapisy i rozliczenia pomiędzy zainteresowanymi stronami (por. wyrok NSA z 25.05.2017 r., II FSK 1340/15).

Wedle art. 6 o ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, razie niezłożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi albo uzasadnionych wątpliwości co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, biorąc pod uwagę dostępne dane właściwe dla wybranej przez radę gminy metody, a w przypadku ich braku - uzasadnione szacunki, w tym w przypadku nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, średnią ilość odpadów komunalnych powstających na nieruchomościach o podobnym charakterze.

1a. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta w celu weryfikacji złożonych deklaracji może wykorzystać informacje i dane znajdujące się w jego posiadaniu oraz posiadaniu gminnych jednostek organizacyjnych, w tym przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych. Opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi w wysokości określonej w decyzji, o której mowa w ust. 1, obowiązuje do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje zmiana danych niezbędnych do określenia wysokości tej opłaty. Z kolei z art. 6 q ustawy wynika, że w sprawach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują wójtowi, burmistrzowi lub prezydentowi miasta, a w przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2, w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, w zakresie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, które stanowią dochód związku międzygminnego - zarządowi związku międzygminnego.

W przypadku niezłożenia przez właściciela nieruchomości niezamieszkałej i generującej odpady komunalne oświadczenia o wyłączeniu z gminnego systemu gospodarowania odpadami, właściciel takiej nieruchomości zostaje z mocy prawa włączony do systemu odbierania odpadów komunalnych zorganizowanego przez gminę. Podzielić należy stanowisko, że w okresie objętym zaskarżoną decyzją na przedmiotowej nieruchomości były generowane odpady komunale, zarówno podczas modernizacji i remontu, jak i właściwej działalności prowadzonej pod najemców oraz podnajemców. Okoliczność, że w czasie adaptacji odpady powstałe z remontu były gromadzone w kontenerze na tego rodzaju odpady i odbierane przez firmy specjalistyczne nie zwalnia właściciela nieruchomości z obowiązku złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Ustawa o odpadach w art. 3 ust. 1 pkt 32 wskazuje, że jako wytwórcę odpadów rozumie się każdego, którego działalność lub bytowanie powoduje powstawanie odpadów. Działalność związana z remontem bez wątpienia wiąże się z powstawaniem odpadów komunalnych związanych z bytowanie na nieruchomości jednej lub większej liczby osób. Nie ma możliwości, aby przy pracach remontowych w związku z bytowaniem ludzi, także tych realizujących prace remontowe odpady takie nie powstawały.

Rozpoznając sprawę sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji niczego, co usprawiedliwiałoby podnoszony zarzut niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego; zebrany materiał dowodowy był wystarczający do podjęcia decyzji. Pomiędzy ustaleniami, a podjętymi ocenami organów nie wystąpiły sprzeczności. Wyciągnięte przez organy wnioski są logiczne i spójne. Reprezentowanie przez organy odmiennego od skarżącej stanowiska prawnego, co do podmiotu zobowiązanego jak i opłat za okres adaptacji i remontu budynku, nie uzasadnia zarzutu naruszenia prawa procesowego, skoro także okoliczności istotne dla przedmiotu sprawy były przedmiotem analizy, a której rezultaty zostały opisane i ocenione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Zarzuty skargi okazały się więc niezasadne. Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji także innych, niż zarzucane w skardze uchybień i nieprawidłowości, które stanowiłyby podstawę do uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji SKO.

Wobec powyższego sąd działając na podstawie art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalił skargę.