Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Pietrasz Sędzia NSA Joanna Salachna Sędzia del. WSA Krzysztof Sobieralski (spr.) Protokolant Patrycja Czubała po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej G. Sp. z o.o. w C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1357/18 w sprawie ze skargi G. Sp. z o.o. w C. na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z dnia 29 maja 2018 r. nr DIR-IXa.7343.31.2018.SS.4 IK: 667355 w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania przypadającej do zwrotu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 5 czerwca 2019 r., sygn. akt V SA/Wa 1357/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w C., zwanej dalej "skarżącą", na decyzję Ministra Inwestycji i Rozwoju z 29 maja 2018 r. w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych.

Po złożeniu przez pełnomocnika skarżącego wniosku Sąd I instancji doręczył mu w dniu 31 lipca 2019 r. opisany wyżej wyrok wraz z uzasadnieniem. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał z dniem 30 sierpnia 2019 r. Tego dnia pełnomocnik skarżącego nadał do Sądu pierwszej instancji za pośrednictwem poczty pismo zatytułowane "Skarga kasacyjna", które stanowiło jedną stronę kartki formatu A4. Zawierała ona oznaczenie Sądu (Naczelny Sąd Administracyjny), Sądu za pośrednictwem, którego jest przesyłane (Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie), oznaczenie skarżącego i jego pełnomocnika oraz organu odwoławczego. Wskazano w nim także, że jest to "Skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 czerwca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 1357/18". Pismo, poza sformułowaniem "Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucam zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie", nie zawierało żadnej innej treści, nie wskazano w nim zakresu zaskarżenia, podstaw skargi kasacyjnej i ich uzasadnienia oraz wniosków. Nie było także podpisane.

Zarządzeniem z dnia 11 września 2019 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany przez Przewodniczącego Wydziału do uzupełnienia w terminie 7 dni braków przez nadesłanie podpisanej skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia.

Po doręczeniu wezwania w dniu 8 października 2019 r., pismem nadanym za pośrednictwem poczty w dniu 15 października 2019 r. pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu I instancji pismo, w którym podał na stronie drugiej podstawy kasacyjne, wnioski i ich uzasadnienie oraz załączył odpis. Pismo było także podpisane przez pełnomocnika skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Stosownie do treści art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie; 3) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. W świetle natomiast art. 176 § 2 P.p.s.a. poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy.

W art. 177a P.p.s.a. przewidziano tryb usunięcia braków skargi kasacyjnej w przypadku, gdy skarga taka nie spełnia wymagań przewidzianych z art. 176. W myśl tego przepisu tryb ten dotyczy wymogów "innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie". Z treści art. 177a P.p.s.a. jednoznacznie wynika, że brak w piśmie strony wymienionych w art. 174 pkt 1 i 2 tej ustawy podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienia nie jest brakiem formalnym pisma w postępowaniu sądowym, który może zostać uzupełniony. Przytoczenie podstaw kasacyjnych oraz ich uzasadnienie jest bowiem wymogiem szczególnym, przewidzianym tylko dla skargi kasacyjnej, która – jak stanowi art. 175 § 1 P.p.s.a. – powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3, co ma na celu spowodowanie działań profesjonalnych w postępowaniu kasacyjnym. Skarga kasacyjna, w której nie przytoczono jej podstaw rozumianych jako wskazanie przepisów, które – zdaniem wnoszącego skargę kasacyjną – zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny (por. uchwała pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., sygn. akt I OPS 10/09, opublikowana w ONSAiWSA z 2010 r., nr 1, poz. 1), podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 P.p.s.a. jako niedopuszczalna, bez wezwania do uzupełnienia jej braków na podstawie art. 177a tej ustawy. Podstawy kasacyjne są bowiem elementami konstrukcyjnymi skargi kasacyjnej, które stanowią o jej istocie a ich brak oznacza, że w istocie nie mamy do czynienia ze skargą kasacyjną (zob.: B. Dauter [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WK 2016, teza 4 komentarza do art. 177a a także postanowienie NSA z dnia 10 sierpnia 2004 r., sygn. akt FSK 969/04; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).

W stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy w złożonym przez pełnomocnika skarżącej w dniu 30 sierpnia 2019 r., tj. w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jednostronicowym piśmie zatytułowanym "skarga kasacyjna" nie przytoczono żadnych podstaw kasacyjnych ani też ich uzasadnienia. Z uwagi na zasadę przyjętą w art. 177a P.p.s.a. bezprzedmiotowe i naruszające ten przepis było skierowane do pełnomocnika skarżącej przez Sąd I instancji wezwanie do uzupełnienia braków pisma z dnia 30 sierpnia 2019 r. przez "nadesłanie podpisanej skargi kasacyjnej".

Sąd I instancji – stosownie do treści art. 178 P.p.s.a. – powinien był odrzucić skargę kasacyjną wniesioną w dniu 30 sierpnia 2019 r., jako z innych przyczyn niedopuszczalną, gdyż, jak to już odnotowano, zawierała ona "nieusuwalne" braki konstrukcyjne. Skoro zawity termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął z dniem 30 sierpnia 2019 r., to nie mogło tego terminu "przedłużyć" naruszające art. 177a P.p.s.a. wezwanie do usunięcia braków formalnych oraz przesłanie przez pełnomocnika skarżącej w dniu 15 października 2019 r. pisma, które wprawdzie zawierało elementy skargi kasacyjnej wymagane przez art. 176 P.p.s.a. ale zostało złożone po upływie terminu. Innymi słowy zarzuty kasacyjne i ich uzasadnienie pojawiły się po upływie ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 P.p.s.a. w związku z art. 178 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną, gdyż, jako niedopuszczalna ulegała ona odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny.