II SA/Kr 1427/19 - Wyrok

Data orzeczenia	2020-02-13	
Data wpływu	2019-12-03	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Agnieszka Nawara-Dubiel
Iwona Niżnik-Dobosz
Jacek Bursa /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane	
Hasła tematyczne	Nieruchomości	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	uchylono decyzję organu II i I instancji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2018 nr 0 poz 2204; art. 124; Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o  gospodarce nieruchomościami  - tekst jedn.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara – Dubiel WSA Iwona Niżnik – Dobosz Protokolant: starszy referent sądowy Anna Frasik-Mazurek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2020 r. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 25 września 2019 r. znak: [....] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody [....] na rzecz skarżącego A.S. kwotę 697 zł (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Decyzją z 21 maja 2019 r. znak: [...] Starosta Krakowski orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], poł. w obr. [...] Z. , jedn. ewid. Zabierzów, zgodnie z księgą wieczystą

nr [...] stanowiącej współwłasność: [...], H. G., c. K. i I., T. Ż., c. W. i M., A. F., s. W. i S., M. S., c. J. i J., J. K., c. W. i H., S. K., s. J. i J., E. P., c. J. i S., Z. P., s. H. i S., T. S., s. J. i J., M. S., c. J. i M., B. W., c. H. i S., K. K., s. S. i M., G. S., s. J. i A., W. E. Roman, c. Z. i H., T. R., s. J. i K., A. T., c. C. i H., K. C., s. J. i B., A. E. G., c. S. i D., P. A. K., s. A. i B., A. S., s. W. i H., A. P., c. Z. i K., poprzez udzielenie zezwolenia spółce Firma A na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacyjnej DN 200, gdzie przebieg inwestycji został oznaczony w załączniku graficznym do ww. decyzji.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji uznał, iż w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki do zastosowania regulacji art. 124 ust. 1, 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami (u.g.n.).

Odwołanie od ww. decyzji Starosty Krakowskiego złożył A. S., wskazując na błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja mieści się w ramach potrzeb lokalnych, podczas gdy dotychczas działającą kanalizacja obsługuje tylko jeden budynek jednorodzinny, a tym samym nie stanowi ona inwestycji celu publicznego, - planowana inwestycja będzie przebiegać zbyt blisko budynku wielorodzinnego, podczas gdy przebudowa może zostać przeprowadzona również po działkach sąsiednich tj. [...] lub bezpośrednio z budynku położonego przy ulicy [...] do ulicy [...] równolegle do linii gazu (...) Wraz z wieloma współwłaścicielami nieruchomości nie wyraził zgody na przeprowadzenie przebudowy sieci kanalizacyjnej, gdyż projektant w żaden sposób nie potrafił wyjaśnić dlaczego cześć przebudowy przebiega właśnie przez działkę skarżącego. Sieć kanalizacyjna może w całości przebiegać po działce nr [...], gdyż przebiegałby prosto od działki nr [...], następnie po działce nr [...] by do drogi dojść przez działkę [...]. Działki nr [...], [...] i [...] stanowiły niegdyś jedną działkę ewidencyjną - rolną. Jednocześnie brak jest uzasadnienia dlaczego planowana inwestycja miałaby zostać przeprowadzona w zbyt bliskiej odległości od budynku wielorodzinnego i altany śmietnikowej, podczas gdy przeprowadzenie kanalizacji może swobodnie przebiegać po działce sąsiedniej nr [...], przez co odległość kanalizacji od budynków mieszkalnych położonych przy ulicy [...] i [...] byłaby jednakowa. Dodatkowo zadanie współwłaścicieli działki nr [...] przebudowa może zostać przeprowadzona po działkach prowadzących bezpośrednio z budynku nr [...] przy ulicy [...] do samej ulicy [...] równolegle do linii gazu. Ponadto w miejscu gdzie planowany jest przebieg sieci kanalizacyjnej po działce nr [...] jest obecnie parking dla samochodów, a w tym rejonie zaczyna brakować miejsc parkingowych dla mieszkańców, i wykonanie sieci kanalizacyjnej utrudni parkowanie samochodów i stanowić będzie działanie sprzeczne z interesem publicznym, dodatkowo nie sposób zgodzić się z twierdzenie organu I instancji, iż inwestycja ma charakter publiczny, gdyż przebudowa kanalizacji dotyczy tylko jednego domu jednorodzinnego, dla którego możliwe jest wybudowanie szamba.

Rozpatrując odwołanie Wojewoda Małopolski decyzją z 25 września 2019 r. nr [...] na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r., póz. 2204) oraz art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchylił zaskarżoną decyzję w całości i orzekł o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], poł. w obr. [...] Z. , jedn. ewid. Zabierzów zgodnie z księgą wieczystą nr [...] stanowiącej współwłasność [...], H. G., c. K. i I., T. Ż., c. W. i M., A. F., s. W. i S., M. S., c. J. i J., J. K., c. W. i H., S. K., s. J. i J., E. P., c. J. i S., Z. P., s. H. i S., T. S., s. J. i J., M. S., c. J. i M., B. W., c. H. i S., K. K., s. S. i M., G. S., s. J. i A., W. E. [...] c. Z. i H., T. R., s. J. i K., A. T., c. C. i H., K. C., s. J. i B., A. E. [...]. S. i D., P. A. K., s. A. i B., A. S., s. W. i H., A. P., c. Z. i K., poprzez udzielenie zezwolenia spółce Firma A na wstęp na przedmiotową nieruchomość w celu realizacji inwestycji polegającej na budowie sieci kanalizacji sanitarnej DN 200 na głębokości od 1,4 m do 2 m pod poziomem terenu, na długości 18 mb, w pasie montażowym i eksploatacyjnym o szerokości 3 m (1,5 od osi w każdą stronę), zgodnie z załącznikiem graficznym do niniejszej decyzji.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż do wniosku z 16 października 2018 r. Firma A załączyło pisma kierowane do współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości, zawierające informacje o inwestycji planowanej na działce nr [...], polegającej na przebudowie sieci kanalizacyjnej (umowy z dnia 23 listopada 2017 r., umowy z dnia 21 grudnia 2017 r., pismo z dnia 20 lutego 2018 r., pismo z dnia 5 marca 2018 r., pismo z dnia 27 marca 2018 r., pismo z dnia 11 września 2018 r. -k. a. nr [...]). Na przedstawione propozycje część współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości nie wyraziło zgody. Dodatkowo na etapie postępowania przed organem I instancji, w dniu 29 marca 2019 r. odbyła się rozprawa administracyjna, na którą to stawił się pełnomocnik inwestora, projektant A. F. oraz T. S., A. S., M. S., J. Ż., A. B., H. G., w trakcie której strony nie doszły do porozumienia. Dokonując oceny prawidłowości przeprowadzonych w trybie art. 124 ust. 3 u.g.n. rokowań pomiędzy wnioskodawcą planującym inwestycję polegającą na realizacji na danej nieruchomości celu publicznego, a właścicielami tej nieruchomości, organ wskazał szeroko na stanowisko, jakie prezentują sądy administracyjne, w szczególności, iż art. 124 nie określa formy prowadzenia rokowań, a spełnienie obowiązku ich przeprowadzenia jako przesłanki wszczęcia postępowania o uzyskanie zezwolenia na zajęcie nieruchomości, oznacza taką sytuację, w której inwestor określił i zaproponował właścicielowi określone warunki uzyskania zgody na wykonanie prac, o jakich mowa w art. 124. Z kolei niemożność uzyskania zgody właściciela oznacza stan, gdy nie odpowiedział on na zaproszenie do rokowań, sprzeciwił się wyrażaniu zgody albo też strony postawiły sobie wzajemnie takie warunki, że uznały je za niemożliwe do przyjęcia. Okoliczność, że właściciel nie zajmuje jednoznacznego stanowiska, a w każdym piśmie stawia nowe warunki, nie ma znaczenia o tyle, że w postępowaniu z art. 124 ust. l ustawy o gospodarce nieruchomościami mamy do czynienia z dwiema stronami - właścicielem i podmiotem ubiegającym się o dostęp do nieruchomości, a zatem chodzi o zawarcie między stronami stosownej umowy. Wyrażenie zgody przez właściciela w sprawie wejścia na teren zastępuje pozwolenie, o którym mowa w art. 124 ust. 1. Jeżeli zatem, mimo prowadzonych rokowań, nie doszło do umowy, to tym samym właściciel nie wyraził zgody na wykonywanie prac. W przypadku, gdy nieruchomość stanowi współwłasność kilku osób, brak zgody choćby jednej z nich oznacza, iż możliwe jest wydanie decyzji w trybie art. 124 ust. l u.g.n. Zdaniem Wojewody wnioskodawca dopełnił obowiązku przeprowadzenia rokowań, o którym mowa w art. 124 ust. 3 u.g.n.

Z kolei celem stwierdzenia realizacji drugiej ze wskazanych na wstępie przesłanek, tj. zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym lub -w przypadku jego braku - z decyzją o ustaleniu lokalizacji celu publicznego, organ wskazał, iż inwestycja zamierzona na działce nr [...], poł. w obr. [...] Z. jedn. ewid. Z. , polegająca na przebudowie sieci kanalizacyjnej DN 200 w związku z kolizją sieci gazowej wysokiego ciśnienia DN 250 PN 63 [...] - Z. , stosownie do postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...] -ziemskiego w K. z dnia 30 września 2015 r. nr [...] - jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego sołectw Kochanów i Zabierzów, zgodnie z Uchwałą Rady Gminy Zabierzów nr XII/64/03 z 30 maja 2003 r. Zgodnie z wypisem i wyrysem z ww. planu miejscowego, przedmiotowa działka -w części przeznaczonej na przebudowę sieci kanalizacyjnej - znajduje się w terenie oznaczonym symbolem MW — tereny zabudowy wielorodzinnej.

Zgodnie z § 30 pkt 4 ww. planu miejscowego, dotyczącym ogólnych warunków zabudowy i zagospodarowania terenu na całym obszarze objętym planem dopuszcza się lokalizację sieci i urządzeń infrastruktury technicznej niezbędnych dla potrzeb lokalnych, zaś § 49 pkt l stanowi, iż wszystkie tereny przeznaczone w planie na cele zabudowy powinny być wyposażone w zbiorczą kanalizację sanitarną. Zgodnie z pkt 10 ust. 1 ww. planu miejscowego, na terenie oznaczonym w planie symbolem MW (obejmującym część działki nr [...]) jego ustalenia jako przeznaczenie na cele zabudowy wielorodzinnej wraz z urządzeniami związanymi z jej obsługą oraz zielenią przydomową. Natomiast zgodnie z § 50 pkt l ppkt 1) ww. planu zaopatrzenie terenów wsi K. i Z. w gaz będzie funkcjonować w oparciu o istniejący system oparty na gazociągu wysokoprężnym 0 250 CN 6,3 MPa Korabniki - Zabierzów. W ocenie organu odwoławczego treść art. 143 ust. 2 u.g.n. nie pozostawia wątpliwości, iż przebudowa sieci kanalizacyjnej mieści się w pojęciu "realizacji sieci i urządzeń infrastruktury technicznej". Z kolei art. 6 pkt 2 tej regulacji przesądza o tym, iż: "budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń", jest celem publicznym. Z powyższego wynika więc, iż planowana inwestycja stanowi wypełnienie przesłanki zawartej w art. 124 ust. 1 u.g.n., tzn. "zgodności ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości z planem miejscowym". Również wymóg zasięgu lokalnego, omawianego zamierzenia jako inwestycji celu publicznego, jest zdaniem organu odwoławczego spełniony w przedmiotowej sprawie, bowiem przy uwzględnieniu zasięgu tej inwestycji, ma ona służyć zaopatrywania ludności w sieć kanalizacji sanitarnej na znacznym obszarze.

Dodatkowo odnosząc się do podnoszonych w odwołaniu wątpliwości strony co do wyboru trasy sieci kanalizacyjnej, pismem z dnia 23 sierpnia 2019 r. znak: [...] Firma A , poinformowało, iż: "1.Planowane posadowienie sieci kanalizacji sanitarnej na dz. [...] będzie na głębokości od 1,40 m do 2,0 m (...) 2. Projektowana sieci kanalizacji sanitarnej PVC o średnicy 0 200 mm na działce nr [...] będzie o długości ok 18 mb. Niezbędny pas montażowy a następnie eksploatacyjny przewiduje się o szerokości 3,0 m (1,5 m od osi w każdą stronę) (...) 3. Odległość projektowanej sieci na działce nr [...] od najbliższego budynku, tj. na działce nr [...] wynosi 4,5 m. Planowana inwestycja w żaden sposób nie wpłynie negatywnie na posadowienie budynku. Informujemy, że ukształtowanie terenu, przebieg istniejącej sieci kanalizacji biegnąca wzdłuż ul. [...], w tym na działce nr [...], konieczność zachowania strefy kontrolnej 15 m od gazociągu jak również brak zagospodarowania na przedmiotowej nieruchomości (trawnik, teren otwarty) sprawia, że przedstawiona trasa jest trasą optymalną, której realizacja będzie najmniej uciążliwa dla otoczenia. Zwracamy uwagę, że istniejące zagospodarowanie w postaci krzewów na działce nr [...] (przy granicy działki nr [...]) sprawia, że wykonanie planowanie sieci przy działce nr [...] jest technicznie niemożliwe." W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego posadowienie sieci kanalizacji sanitarnej wydaje się optymalnym rozwiązaniem, jako że został on zaprojektowany wzdłuż granicy działki.

Organ wskazał na pogląd prezentowany w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2016 r., sygn. akt IV SA/PO 921/16, zgodnie z którym: "(...) w przypadku wszczynania na wniosek przedsiębiorcy przesyłowego postępowania w sprawie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. l u.g.n. organ jest w szczególności związany określonymi przez wnioskodawcę: rodzajem planowanej inwestycji oraz związanym z tym zakresem żądanego ograniczenia, także w aspekcie przestrzennym (tu: wymiarami, a zwłaszcza szerokością "pasa ograniczania") (...) Organ nie może natomiast sam władczo korygować treści wniosku i bez zgody wnioskodawcy zmieniać parametry ustalonego ograniczenia (...) możliwość "wpływania" przez organ na inwestora w celu korekty żądanego przezeń zakresu ograniczenia - pod rygorem odmowy udzielenia wnioskowanego zezwolenia - jest tylko swoiście jednokierunkowa".

W kwestii wątpliwości co do charakteru publicznego ww. inwestycji, organ podzielił pogląd wyrażony wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2013 r., sygn.. akt. II OSK 1280/13, w którym wskazano, iż; "Zgodnie z treścią przepisu art. 2 ust 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przez pojęcie "inwestycji celu publicznego" należy rozumieć "działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n." Z kolei art. 6 pkt 3 u.g.n. wśród celów publicznych wymienia m.in. budowę i utrzymanie publicznych urządzeń służących do zaopatrzenia ludności w wodę. Na pojęcie "inwestycji celu publicznego" składają się więc dwa elementy, których łączne wystąpienie jest warunkiem koniecznym takiego rodzaju inwestycji. Pierwszy element stanowi określenie przedmiotu inwestycji, jakim jest realizacja celu publicznego wskazanego w art. 6 u.g.n., a drugi element stanowi przypisanie inwestycji znaczenia lokalnego lub ponadlokalnego. Tak, więc z treści art. 2 pkt 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, iż warunkiem przyporządkowania inwestycji do wskazanej kategorii jest jej lokalne lub ponadlokalne znaczenie, niezależnie od tego, że winien być to cel, o jakim mowa w art. 6 u.g.n. W niniejszej sprawie przedsięwzięcie dotyczy rozbudowy sieci już istniejącej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego rozbudowa miejskiej sieci wodociągowej w określonym regionie, dla pojedynczych nieruchomości nie ma znaczenia wyłącznie dla tego regionu, tych nieruchomości. Pośrednio ma znaczenie dla całej wspólnoty gminnej i zaspokaja także jej potrzeby jako całości (por. wyrok NSA z dnia 5 lipca 2011 r., wydany w sprawie o sygn. II OSK 672/11)." W art. 6 pkt 3 u.g.n. wśród celów publicznych wymienia również m.in. budowę i utrzymanie publicznych urządzeń służących do oczyszczania i odprowadzania ścieków.

Natomiast decyzję I instancji należało uchylić w całość i orzec jak w sentencji ze względu na brak dokładnego określenia przez organ I instancji zakresu ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], pół. w obr. [...] Z. , jedn. ewid. Zabierzów.

Na to skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł A. S. zarzucając naruszenie:

- art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 107 § 3 kpa poprzez niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a także do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli poprzez niezebranie w sposób wyczerpujący i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego polegające na:

- nieprzeprowadzeniu dowodu z dokumentu wskazującego, iż inwestycja nie była zaliczona do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco wpływać na środowisko, albowiem jedynie położenie w takim obszarze determinuje bezwzględny obowiązek uzyskania przez inwestora uzgodnienia, wyrażenia zgody lub opinii w zakresie oddziaływania na środowisko,

- nieprzeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, iż w trakcie postępowania w sprawie projektowania inwestycji, a następnie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na wstęp na nieruchomość dla przedmiotowej inwestycji inwestor nie zawiadomił wszystkich właścicieli działek sąsiadujących z działką należącą do skarżącego tj. właścicieli dz. nr [...] i nr [...] w celu przeprowadzenia rokowań co do możliwości przeprowadzenia inwestycji przez te działki,

- art. 80 kpa poprzez dowolną ocenę dowodów poprzez błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja nie może zostać przeprowadzona zgodnie z propozycją skarżącego, podczas gdy inwestor nie wskazał powodów i nie odniósł się do zarzutów współwłaścicieli dz. [...] dlaczego ich działka ma zostać obciążona budową sieci kanalizacyjnej, w sytuacji gdy działka sąsiednia nie jest urządzona, a posadowienie inwestycji utrudni wykorzystanie zajętego terenu na cele parkingowe dla znacznej ilości mieszkańców.

- art. 15 kpa poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności, albowiem organ II instancji wydał decyzję "precyzującą" uniemożliwiając stronie kontrolę merytoryczną decyzji administracyjnym toku postępowania,

- art. 124 ust. 1, 2 i 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami poprzez:

a) błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja mieści się w ramach potrzeb podczas lokalnych gdy dotychczas działająca kanalizacja obsługuje tylko jeden budynek rodzinny, a tym samym nie stanowi ona inwestycji celu publicznego.

b) błędne przyjęcie, iż planowana inwestycja nie będzie przebiegać zbyt blisko budynku wielorodzinnego, podczas gdy przebudowa może zostać przeprowadzona również po działkach sąsiednich tj. [...] lub bezpośrednio z budynku położonego przy ulicy [...] do ulicy [...] równolegle do linii gazu zapewniając odpowiednią odległość od zabudowy wielorodzinnej.

Skarżący wniósł o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że dotychczas zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie daje podstaw do wyrażenia poglądu, aby przedmiotowa inwestycja mogła zostać uznana za inwestycję celu publicznego. Natomiast zgodnie z art. 112 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej:"ugn"), tylko do takich inwestycji, znajduje zastosowanie przyjęty przez organ tryb ograniczenia w prawie własności nieruchomości, o jakim stanowi w art. 124 ugn.

Istota problemu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia kwestii, kto będzie beneficjentem w/w zamierzenia inwestycyjnego.

Zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przez "inwestycję celu publicznego" należy rozumieć działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2018 r. poz. 121, z późn. zm.). Przytoczona wyżej definicja "inwestycji celu publicznego" wskazuje na dwie cechy tego pojęcia.

Pierwszą cechą charakteryzującą inwestycję celu publicznego jest jej zakres tj. określenie czy dane przedsięwzięcie można zaliczyć do działań o znaczeniu lokalnym, ponadlokalnym, czy krajowym. Drugą cechą charakterystyczną tego pojęcia jest cel danego zamierzenia tj. czy stanowi on realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Tylko łączne spełnienie tych dwóch przesłanek może przesądzać, iż dane przedsięwzięcie spełnia wymogi by można je zaliczyć do inwestycji celu publicznego.

Jak słusznie zauważa Z Niewiadomski w "Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne" Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2006 r. - inwestycja ma znaczenie lokalne lub ponadlokalne gdy ma realizować potrzeby wspólnoty tworzącej związek publicznoprawny. Będą to wspólnoty samorządowe na poziomie gminy, powiatu i województwa, a także społeczeństwo jako pewna całość zamieszkująca obszar państwa lub jego część. Zawsze więc inwestycja celu publicznego nakierunkowana będzie na urzeczywistnienie interesu publicznego, istotnego dla zbiorowości przynajmniej na poziomie lokalnym.

Dla objęcia inwestycji zakresem stosowania przepisów dotyczących inwestycji celu publicznego, należy udowodnić, że inwestycja ta spełnia wskazane wyżej przesłanki tj. że jest przedsięwzięciem, które można zaliczyć do działań o znaczeniu lokalnym, ponadlokalnym czy krajowym (ma na celu urzeczywistnienie interesu publicznego, istotnego dla zbiorowości), oraz że stanowi realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Niespełnienie którejkolwiek z dwóch wyżej wskazanych przesłanek skutkować musi przyjęciem, iż nie mamy do czynienia z inwestycją celu publicznego.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy wskazać, że o ile inwestycja o której mowa, stanowi realizację celu określonego w art. 6 pkt. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, o tyle w oparciu o dotychczas zebrany materiał dowodowy, nie można uznać, aby przedmiotowe zamierzenie miało służyć (i to nawet hipotetycznie i w przyszłości) jakiejkolwiek społeczności.

Podkreślić bowiem należy, że jak wynika ze znajdujących się w aktach map, sieć kanalizacji sanitarnej znajduje się w drodze, tj ulicy [...], a poprzez planowaną inwestycję, do sieci tej ma zostać dołączona - w inny sposób niż dotychczas - wyłącznie działka o nr [...], która zabudowana jest budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym. Skoro zatem uzbrojenie terenu w sieć kanalizacji sanitarnej znajduje się w ulicy [...], a beneficjentem planowanej budowy ma być jedynie jedna działka zabudowana budynkiem jednorodzinnym, to brak podstaw aby taką inwestycję uznać za inwestycję celu publicznego.

Dlatego w ponownym postępowaniu organ uzupełni materiał dowodowy i dokona oceny, czy przedmiotowa sieć będzie mogła służyć jakiejkolwiek społeczności lokalnej, czy też tylko właścicielowi (właścicielom) działki o nr [...], a zatem czy w ogóle można ją uznać za inwestycję celu publicznego. Dokonując tej oceny, organ uwzględni przedstawione powyżej poglądy prawne.

Dalej należy podkreślić, że zgodnie z art. 112 ust.1 ugn w zw. z art. 124 ugn, ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. W przedmiotowym wypadku dla terenu inwestycji obowiązuje plan miejscowy, a organ uznał, że planowana inwestycja jest z nim zgodna. Z tym tylko, że powołał się na przepisy planu miejscowego, dotyczące nie tyle inwestycji celu publicznego, lecz przepisy ogólne, dopuszczające uzbrojenie terenu w trybie zwykłym, tzn. w takie uzbrojenie, które nie może zostać zakwalifikowane jako inwestycja celu publicznego.

W doktrynie i w orzecznictwie utrwalony jest natomiast pogląd, że nie wystarczy ogólna zgodność realizacji celu publicznego z uregulowaniami planu. Koniecznym jest, aby konkretny przepis miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazywał, że na konkretnej nieruchomości ma być lub może być realizowany konkretny cel publiczny. Plan miejscowy, aby stwarzać podstawę do zastosowania instytucji z art. 124 ust. 1 u.g.n. musi zatem nie tylko dopuszczać realizację celu publicznego, ale też w sposób precyzyjny określać lokalizację takiej inwestycji, poprzez wskazanie nieruchomości, przez które ma ona przebiegać oraz granic terenu, jaki może być pod nią zajęty. Zgoda na zajęcie nieruchomości może być odnoszona do inwestycji, której realizacja jest przewidziana w planie miejscowym, tzn. w tym planie został ustalony jej przebieg (tak m.in.: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 19 listopada 2019 r. II SA/Lu 579/18; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 sierpnia 2019 r. I OSK 2588/17; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 16 kwietnia 2019 r. II SA/Ol 128/19; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 marca 2017 r. I OSK 1704/15 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; Bończak-Kucharczyk Ewa, Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz aktualizowany do art. 124).

Z powyższych przyczyn, w ponownym postępowaniu – przy założeniu, że z ustaleń organu wynikać będzie, iż planowana inwestycja jest inwestycją celu publicznego - organ dokona oceny jej zgodności z planem miejscowym, stosując się do wyżej przytoczonych poglądów prawnych i stosownie do dokonanej oceny, rozstrzygnie sprawę.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "a" i "c" oraz art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono w oparciu o przepis art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając na rzecz skarżącego zwrot wpisu 200 zł, wynagrodzenia pełnomocnika w stawce podstawowej 480 zł oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa 17 zł.