Skarżący S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną w sentencji decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie. Przewodniczący Wydziału zarządzeniem z 14.11.2025 r. (k. 8) wezwał skarżącego do usunięcia stwierdzonego braku formalnego wniesionej skargi poprzez podanie numeru PESEL skarżącej – terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca opisane wyżej wezwanie została skutecznie doręczona skarżącemu 21.11.2025 r. (k. 13). Mimo upływu zakreślonego terminu nie został uzupełniony wskazany wyżej brak formalny skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935; dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego, w wyznaczonym terminie, jej braków formalnych. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wnoszone do sądu administracyjnego pismo strony winno zawierać numer PESEL strony wnoszącej to pismo. Wymóg ten ma zastosowanie do skargi – z mocy odesłania zawartego w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brak zatem wskazania numeru PESEL skarżącego stanowi uchybienie formalne skargi, które podlegają uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. (por. uchwała 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3.07.2023 r. II GPS 3/22). Przepis przewiduje, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.
Skarżący, w skardze nie podał numeru PESEL, co obligowało Sąd do wezwania, aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, pismo to uzupełnił o wskazaną wyżej informację. Przesyłka sądowa zawierająca zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku formalnego skargi została doręczona skarżącemu i pozostała bez jego reakcji. Powyższe nakazywało odrzucić skargę, w oparciu o cytowany na wstępie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
