R. S. (dalej: "Skarżący") wniósł pismem z 18 października 2021 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Generalnego Służby Więziennej z dnia [...] września 2021 r. (znak: [...]) w przedmiocie odmowy udostepnienia informacji publicznej. Skarżący zawarł w skardze wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z 25 listopada 2021 r. referendarz sądowy odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Skarżący nie wniósł sprzeciwu na powyższe postanowienie.
Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 22 marca 2022 r. wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona Skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2022 r. (Zwrotne Potwierdzenie Odbioru – w aktach sądowych). W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do normy prawnej z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Jak wskazano powyżej, korespondencja zawierająca odpis zarządzenia z 22 marca 2022 r. została doręczona Skarżącemu w dniu 5 kwietnia 2022 r. Z tego wynika, że 7-dniowy termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał z dniem 12 kwietnia 2022 r. Skarżący w tym terminie nie uiścił wpisu sądowego, a zatem skargę należało odrzucić.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. – postanowił, jak w sentencji orzeczenia.
