Stowarzyszenie O. zwróciło się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o zwolnienie z obowiązku ponoszenia w niniejszej sprawie kosztów sądowych.
W uzasadnieniu żądania wnioskodawca podał, że nie prowadzi działalności gospodarczej. Stowarzyszenie nie posiada rachunku bankowego oraz nie pobiera składek członkowskich. Wszystkie działania stowarzyszenia podejmowane są społecznie przez członków stowarzyszenia. Z zawartego w formularzu oświadczenia o majątku i dochodach wynika, że wnioskujące stowarzyszenie nie posiada żądnego majątku ani środków trwałych.
Rozpatrując wniosek, wskazać należy, że zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie prawnej a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania stronie wnioskującej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika z oświadczenia złożonego w nadesłanym formularzu PPPr wnioskujące stowarzyszenie nie posiada żadnego majątku, zaś działalność jego oparta jest na pracy społecznej członków. Stowarzyszenie wskazało, że na dzień złożenia wniosku nie posiadało żadnych środków, co wskazuje na brak możliwości uiszczenia wpisu sądowego w niniejszej sprawie.
Stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie pobiera również składek członkowskich. W sytuacji, gdy w regulaminie Stowarzyszenia oraz w Krajowym Rejestrze Sądowym nie zapisano wprost wśród celów statutowych możliwości występowania w postępowaniu - sądowoadministracyjnym, odmowa zwolnienia od kosztów sądowych stanowiłaby nieproporcjonalne ograniczenie jego prawa dostępu do sądu i naruszałaby przepis art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności (Dz. U. z 1993r., Nr 61, poz. 284 ze zm.).
Z przedstawionych względów na podstawie przepisu art. 245 § 3 i 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
