Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Dolecki, Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Protokolant Michał Iwanowski, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku oddala skargę

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia

[...] , wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 i art. 83 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 K.p.a., stwierdził wykonanie przez S.R. obowiązku nałożonego decyzją tego organu z dnia[...].

Uzasadniając decyzję organ wskazał, że decyzją z dnia [...]r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w całości uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...] orzekającą o braku podstaw do wydania decyzji nakładającej obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu swojej decyzji organ odwoławczy wskazał, że przy ponownym rozpoznaniu sprawy dotyczącej wykonania obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] powinno zapaść jedno z rozstrzygnięć wymienionych w art. 51 ust. 3 ww. ustawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji, pismem z dnia [...] wezwał S.R. do uaktualnienia oceny technicznej wraz z inwentaryzacją wykonanych robót budowlanych w budynku przy ul. [...]. W dniu [...] r. S.R. przedłożył wymagane dokumenty wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponieważ samowolnie wykonane roboty budowlane polegające na przebudowie części budynku mieszkalnego nie powodują zmiany sposobu zagospodarowania terenu i użytkowania obiektu budowlanego i nie zmieniły jego formy architektonicznej, a nie są także zaliczane do przedsięwzięć wymagających przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, organ I instancji odstąpił od obowiązku przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie bowiem

z art. 50 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym, tego typu roboty budowlane nie wymagają wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozpoczęte

w [...]r. roboty budowlane polegające na wylaniu ław fundamentowych pod przyszły ganek o wymiarach [...] m zostały rozebrane, a teren przywrócony do stanu poprzedniego. W związku z odstąpieniem przez inwestora od zamiaru wybudowania ganku oraz ze względu na fakt, że wszystkie roboty budowlane wewnątrz budynku objęte prowadzonym postępowaniem zostały zakończone, organ I instancji uznał, że przedłożona inwentaryzacja robót wraz z orzeczeniem technicznym spełnia warunek określony w decyzji z dnia [...] r., dotyczący przedłożenia projektu budowlanego na dokończenie robót wraz z wymaganymi uzgodnieniami.

W odwołaniu od tej decyzji K.S. wskazała, że organ I instancji bezpodstawnie przyjął wykonanie obowiązku nałożonego decyzją z dnia [...] r., gdyż S.R. przedłożył niezgodne z rzeczywistością oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, ponieważ Sąd Rejonowy w [...] Wydział III Cywilny postanowieniem z dnia

[...], sygn. akt [...], oddalił jego wniosek o zniesienie współwłasności. Tak więc S.R. nie dysponował samoistnym prawem do wykonywania robót budowlanych, gdyż zgodnie z art. 199 i 201 Kodeksu cywilnego potrzebował zgody wszystkich współwłaścicieli. Takiej zgody od odwołującej się nie uzyskał, a zgody zastępczej nie udzielił mu także sąd powszechny. Ponadto odwołująca się nie została dopuszczona do przeprowadzenia wszystkich dowodów, mianowicie nie została dopuszczona przez inwestora do oględzin jakie miały miejsce w dniu [...] r., co rażąco naruszyło jej prawo do obrony swoich uzasadnionych interesów. Zatem dowód ten powinien zostać przeprowadzony ponownie z udziałem odwołującej się, która powinna mieć możliwość przedstawienia swoich uwag i zastrzeżeń do protokołu oględzin.

W ponownych oględzinach powinien wziąć udział przedstawiciel organu odwoławczego aby zapewnić bezstronne i rzetelne przeprowadzenie tej czynności. Zdaniem odwołującej się organ I instancji niezasadnie odmówił przeprowadzenia dowodu z przesłuchania wskazanych przez nią świadków, którzy mogli szczegółowo opisać przebieg klatki schodowej przed dokonaniem samowoli budowlanej. Ponadto, ocena stanu technicznego wykonanych robót budowlanych, nie uwzględnia żądania odwołującej się dotyczącego przywrócenia stanu poprzedniego, ani wymogów zawartych w Polskich Normach. W ocenie strony postępowanie zostało przeprowadzone nierzetelnie o czym świadczy zawarte w uzasadnieniu decyzji stwierdzenie, że samowolnie wylane ławy fundamentowe pod ganek zostały rozebrane. Tymczasem ławy te nie zostały rozebrane.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

decyzją z dnia[...], po rozpoznaniu odwołania, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia wskazał, że postępowanie zakończone decyzją od której K.S. wniosła odwołanie dotyczy samowolnie wykonanych (bez zgody właściwego organu) robót budowlanych w budynku mieszkalnym dwurodzinnym przy ul. [...] związanych z przebudową obiektu przez właściciela lokalu mieszkalnego nr [...] (przebudowa posadzki w piwnicy, wejścia do budynku oraz piwnicy, instalacji wodnej oraz kanalizacyjnej, wykonania instalacji c.o.). Roboty wykonane poza obiektem zostały wydzielone do odrębnego postępowania.

W przypadkach samowolnie wykonanych robót budowlanych innych niż budowa obiektu budowlanego lub jego części, co ma miejsce w niniejszej sprawie, zastosowanie znajdują przepisy art. 50 i 51 Prawa budowlanego. Stosownie do nich, po wstrzymaniu robót budowlanych na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, organ nadzoru budowlanego wydaję decyzję w oparciu o art. 51 ust. 1. Art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy dopuszcza legalizację przeprowadzonych samowolnie robót budowlanych, po wykonaniu określonych czynności lub robót budowlanych, mających na celu doprowadzenie samowoli do stanu zgodnego z prawem. Zgodnie zaś z art. 51 ust. 3 pkt 1 tej ustawy, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, właściwy organ sprawdza wykonanie obowiązku o którym mowa w ust. 1 pkt 2

i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku.

Z akt sprawy wynika, że inwestor wykonał obowiązek nałożony decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. S.R. przedłożył wymagane dokumenty, w tym opracowania przedstawiające zakres wykonanych prac oraz ocenę techniczną prawidłowości ich wykonania, sporządzone przez osoby uprawnione (projekt budowlany instalacji gazowej i c.o. oraz dwie oceny techniczne z [...] r.). Nie ma więc podstaw do dokonania oceny technicznej przez innego rzeczoznawcę, o co wnosi odwołująca się. Zarzut K.S. że autorzy oceny technicznej nie uwzględnili Polskiej Normy [...] jest bezzasadny, ponieważ stosowanie norm nie jest obowiązkowe, za wyjątkiem tych, które są przywołane w obowiązujących przepisach. Wskazana powyżej norma nie jest taką normą. Inwestor uzyskał zgodę sądu powszechnego na wykonane prace dotyczące części wspólnych budynku – prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w [...] Wydział [...]

z dnia 16 marca 2006 r. sygn. akt [...] – choć zgodnie z uchwałą 7 sędziów NSA z dnia 10 stycznia 2011 r. sygn. akt II OPS 2/10 przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, nie stanowi podstawy do wydania decyzji nakładającej na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. We wskazanym wyżej postanowieniu rozstrzygnięto także sprawę przebiegu instalacji wodnej i kanalizacyjnej

w mieszkaniu nr 2 należącym do K.S. Z uwagi na zakres wykonanych prac budowlanych (w obrębie budynku), oraz z uwagi na fakt ich zakończenia, nie ma podstaw do żądania decyzji o warunkach zabudowy

i zagospodarowania terenu ani projektu budowlanego na dokończenie robót. Zatem stwierdzenie przez organ I instancji wykonania obowiązku, było zgodne z prawem.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu organ wskazał, że nie ma podstaw do powtórzenia dowodu z oględzin z tego powodu, że odwołująca się nie uczestniczyła w tej czynności. Art. 81a ustawy Prawo budowlane upoważnia organy nadzoru budowlanego lub osoby działające z ich upoważnienia, do wstępu na teren obiektu. Osoby te nie mają jednak możliwości zmuszenia właściciela do wpuszczenia innych osób do jego lokalu (w przedmiotowej sprawie do mieszkania inwestora). Nie ma podstaw do podważania ustaleń dokonanych w tym zakresie przez organ I instancji. Jeżeli odwołująca się uważa, że dokumenty sporządzone przez organ I instancji są nieprawdziwe, może we własnym zakresie powiadomić organy ścigania. Nie zachodzi także potrzeba przesłuchania świadków wskazanych przez K.S. w sprawie klatki schodowej. Likwidacja prowizorycznej łazienki, w miejscu wewnętrznego biegu schodów na półpiętro, potwierdzona została już w postępowaniu przed sądem powszechnym (postanowienie SR

z dnia [...] r.). Podczas oględzin lokalu nr [...] w dniu [...] przez przedstawicieli PINB , stwierdzono istnienie schodów na półpiętro i brak instalacji. Potwierdza to materiał zdjęciowy. Natomiast postawienie ścianki działowej w tym rejonie nie narusza elementów konstrukcyjnych budynku i nie ma wpływu na jego stan techniczny. Zarzut zwężenia ławy fundamentowej w piwnicy, podniesiony w piśmie odwołującej się z dnia [...] r. nie znajduje potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym. W protokole oględzin nieruchomości z dnia [...] r. przedstawiciele organu I instancji stwierdzili jedynie, że zostało wybrane ok. [...]cm ziemi w wyniku czego zostały odkryte fundamenty. Stan techniczny budynku jest dobry i jak stwierdził autor oceny technicznej J.P. w piśmie z dnia [...] dotyczącym m. in. tego zarzutu, prace te zostały przeprowadzone kilka lat temu i brak było jakichkolwiek sygnałów świadczących o tym, by zostały wykonane źle (przecieki, pęknięcia). Natomiast powiększenie otworu wejściowego do budynku zostało zaakceptowane przez Sąd Rejonowy poprzez wydanie zezwolenia na wykonanie nadproża (pkt [...] postanowienia z dnia [...] r.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na opisaną wyżej decyzję K.S. wniosła o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji organu I instancji.

Skarżąca oświadczyła, że podtrzymuje zarzuty i wnioski zawarte w odwołaniu

i nadal uważa, że decyzje zostały oparte na nieprawdziwym oświadczeniu inwestora o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zatem decyzje zostały oparte na niezgodnych z rzeczywistością ustaleniach. Także poprzednio L.R., poprzedni właściciel lokalu nr [...], nie przedłożył dowodu potwierdzającego prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, co skutkowało wydaniem prawidłowej decyzji z dnia [...] r. nakazującej rozbiórkę części obiektu, tj. ław fundamentowych pod przyszły ganek, łazienki wydzielonej z części klatki schodowej oraz doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Także obecnie skarżąca nie wyraża zgody na wykonanie jakichkolwiek robot budowlanych, w szczególności na likwidację klatki schodowej lub zmianę sposobu użytkowania tego pomieszczenia, co powoduje, że inwestor także dzisiaj nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Takiej zgody zastępczej nie wydał także sąd powszechny, wbrew twierdzeniom organu odwoławczego. Z postanowienia Sądu Rejonowego w [...] z dnia

16 marca 2006 r. sygn. akt [...] wynika, że nadal nieruchomość przy

ul. [...] stanowi współwłasność inwestora i skarżącej. Czym innym jest prawo do wyłącznego korzystania z określonej części nieruchomości, a czym innym jest prawo własności. Błędnie zatem organ odwoławczy uznał, że postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2006 r. zawiera zgodę na wykonanie określonych robót budowlanych. W ocenie skarżącej postępowanie organów obydwu instancji wykazuje ich wysoką niekompetencję i stronniczość,

z uwzględnieniem wyłącznie praw L.R. i S.R., co umożliwiło osobie lekceważącej prawo i słuszny interes innych mieszkańców nieruchomości, doprowadzenie obiektu jaki istniał w chwili wydania postanowienia

o wstrzymaniu robót budowlanych, do stanu obecnego. Ponadto, organy orzekające w sprawie w ogóle pominęły zagadnienie wydzielenia z klatki schodowej nowego pomieszczenia tj. łazienki z doprowadzoną instalacją wodną i kanalizacyjną.

W ocenie skarżącej, nie do zaakceptowania jest stanowisko organu II instancji, że Polskie Normy nie obowiązują przy wydawaniu ocen technicznych czy wykonywaniu robót budowlanych. Ponadto, ławy fundamentowe pod ganek, wbrew twierdzeniom organu, nie zostały rozebrane i istnieją do chwili obecnej. Nie jest także prawdziwe twierdzenie zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że klatka schodowa została odtworzona przy uwzględnieniu pierwotnego jej biegu i że brak w tym miejscu instalacji wodnej i kanalizacyjnej. Ponieważ wydane decyzje naruszają prawo własności skarżącej, nadal uzasadniony jest wniosek o przywrócenie stanu poprzedniego. Doprowadzenie samowoli do stanu zgodnego z prawem może mieć zastosowanie w sytuacji, gdy samowoli budowlanej dopuścił się jedyny właściciel

a nie współwłaściciel nieruchomości.

Zdaniem skarżącej organy orzekające w sprawie naruszyły art. 77 § 1 K.p.a. ponieważ nie wykonały obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, że zgoda zastępcza sądu na wykonanie robot budowlanych wyrażona w postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 16 marca 2006 r. zastępuje zgodę współwłaściciela na wykonanie tych robót. Ponadto postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją dotyczy robót budowlanych wykonanych w budynku mieszkalnym.

W piśmie procesowym z dnia [...] S.R. oświadczył, że skarżąca przez cały czas dręczy jego rodzinę rożnymi decyzjami, wycofywaniem się z umów, nasyłaniem Straży Miejskiej i inspektorów nadzoru budowlanego, przez co doprowadziła jego ojca do silnej depresji. Liczne próby dojścia do porozumienia ze skarżącą nie powiodły się, K.S. nie odpowiadała na adresowaną do niej korespondencję, wycofywała się z uzgodnień zawieranych w obecności urzędników. Współwłaścicielka nie pozwala na żadne remonty, nawet na wymianę okien i uruchomienie ogrzewania gazowego w jego własnym mieszkaniu, a uzyskanie zgody sądu powszechnego na wykonanie tych prac nastąpiło po [...] latach procesu cywilnego, gdyż skarżąca negowała kompetencje biegłych powołanych przez sąd.

W piśmie procesowym z dnia [...] pełnomocnik skarżącej wskazał, że organy orzekające w sprawie rażąco naruszyły art. 4 i art. 3 pkt 11 ustawy Prawo budowlane przez ich błędne zastosowanie, polegające na przyjęciu, że przyznane S.R. wyrokiem Sądu Rejonowego [...] Wydział [...] z dnia 16 marca 2006 r. prawo do wyłącznego korzystania z wewnętrznego biegu schodów w części prowadzącej z lokalu na [...] klatki schodowej, do drzwi w dobudówce wykonanej przez K.S., w budynku przy ul. [...], kreuje prawo do dysponowania tą częścią nieruchomości na cele budowlane, podczas gdy prawa do wyłącznego korzystania nie można w żadnym stopniu utożsamiać z prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wywodzi prawo S.R. do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ze wskazanego wyżej postanowienia sądu powszechnego. Tymczasem postanowienie to XIV punktów w których rozstrzyga się szereg kwestii związanych z nieruchomością stanowiącą współwłasność skarżącej i S.R., ale w żadnym z tych punktów Sąd nie przyznaje inwestorowi prawa do przebudowy klatki schodowej. Zatem należy przyjąć, że organy obu instancji prawo inwestora w tym zakresie wywodzą z pkt II 3 kreującego prawo do wyłącznego korzystania przez niego z wewnętrznego biegu schodów. Takie rozumienie tego zapisu pozostaje w sprzeczności z art. 4 ustawy Prawo budowlane w związku z art. 3 pkt 11 tej ustawy. Gdyby prawo do wyłącznego korzystania

z określonej części nieruchomości utożsamiać z prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, to Sąd Rejonowy nie wydawałby przykładowo zgody na wybudowanie przez S.R. garażu, na terenie przeznaczonym do jego wyłącznego korzystania. Niezależnie od powyższego organy nadzoru budowlanego powinny poddać ocenie zarówno oświadczenie inwestora

o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jak i orzeczenie sądu powszechnego z którego inwestor wywodzi swoje uprawnienie w tym zakresie. Dokonana zaś przez organ odwoławczy dowolna ocena tego dowodu narusza art. 80 i art. 140 K.p.a. Także okoliczność, że skarżąca nie brała udziału w oględzinach oznacza, że postępowanie administracyjne rażąco poprzedzające wydanie decyzji narusza art. 79 § 2 K.p.a. oraz art. 81 i 140 tej ustawy, bowiem strona ma prawo brać udział w przeprowadzeniu dowodu, może zadawać pytania świadkom, biegłym oraz składać wyjaśnienia. Tym bardziej, że oględziny w których skarżąca nie mogła uczestniczyć, stanowiły podstawę rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W sprawie niniejszej, dotyczącej robót budowlanych wykonanych bez wymaganego pozwolenia na budowę, prawidłowo zastosowano przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156,

poz. 1118 ze zm.), jako odnoszący się również do robót budowlanych,

nie polegających na budowaniu obiektu budowlanego. Ten właśnie przepis został wskazany przez organ jako podstawa prawna rozstrzygnięcia sprawy.

O zastosowaniu w sprawie procedury legalizacyjnej z art. 51 Prawa budowlanego przesądziła wcześniejsza ostateczna decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. nakazującej L.R. przedłożenie określonych dokumentów, w tym prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, inwentaryzacji budowlanej z oceną stanu technicznego obiektu wraz z orzeczeniem technicznym samowolnie wykonanych robót budowlanych oraz projekt budowlany na dokończenie robót. Decyzja ta wydana została w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego. Zaskarżona obecnie decyzja jest jedynie konsekwencją opisanej wyżej decyzji, albowiem stwierdza ona wywiązanie się przez inwestora z obowiązku nałożonego wcześniejszą ostateczną decyzją. Przywołany zaskarżoną decyzją przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, iż bądź po upływie terminu wyznaczonego inwestorowi w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego na wykonanie określonych czynności legalizacyjnych, lub wcześniej na żądanie inwestora, organ nadzoru budowlanego wyłącznie sprawdza wykonanie nałożonego obowiązku.

W niniejszej sprawie S.R. część wykonanych robót budowlanych doprowadził do stanu poprzedniego, co potwierdzone zostało

w protokole oględzin. Przedłożył również opinie techniczną wykonanych prac budowlanych w budynku mieszkalnym, orzeczenie techniczne dotyczące wykonania nowego nadproża w budynku, projekt budowlany wewnętrznej instalacji gazowej

i instalacji c. o. oraz oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tej sytuacji, zdaniem organów obu instancji, przedłożył żądane od niego dokumenty. Konsekwencją powyższego stało się wydanie decyzji stwierdzającej wykonanie przez inwestora obowiązku wynikającego z wcześniejszej decyzji, kończącej procedurę legalizacyjną.

Zdaniem skarżącej organy bezpodstawnie przyjęły, że S.R. przedłożył dowód potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Jednak w tym zakresie Sąd podziela stanowisko organów, że przyznanie współwłaścicielowi przez sąd powszechny do wyłącznego korzystania określonej części nieruchomości oznacza, że przysługuje mu również prawo do dysponowania tą częścią na cele budowlane (Komentarze Becka Prawo budowlane Zbigniew Niewiadomski 2006 - strona 69). Skoro zatem wykonane przez S.R. roboty budowlane dotyczą części nieruchomości przyznanych mu

do wyłącznego korzystania, a nadto Sąd Rejonowy w [...] zezwolił S.R. na wykonanie szeregu robót budowlanych, to nie było podstaw do uznania, że złożone przez niego oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest prawidłowe.

Nie trafny jest również zarzut skargi, że brak udziału skarżącej

w przeprowadzonych w dniu [...] r. oględzinach części nieruchomości będącej we władaniu S.R. czyni zaskarżoną decyzje wadliwą. Słusznie wskazuje organ odwoławczy, że uprawnienia organów nadzoru budowlanego do wstępu do obiektu budowlanego i przeprowadzenia czynności kontrolnych związanych z wykonywaniem uprawnień tych organów wynikają

z przepisu art. 81a ustawy Prawo budowlane. W takim przypadku organy nadzoru budowlanego nie stosują przepisów K.p.a. i mają prawo przeprowadzenia kontroli

w obecności osób, które zastaną w obiekcie budowlanym.

Mając powyższe na uwadze Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skargi i dlatego ją oddalił - na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).