Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na postanowienie zawarte w pkt III. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Po 1230/14 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi M. G. działającego przez przedstawiciela ustawowego M.G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: 1) oddalić zażalenie, 2) zwrócić Wielkopolskiemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 17 grudnia 2014 r. częściowo uwzględniającym skargę M. G. działającego przez przedstawiciela ustawowego M. G. na decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2012 r., w punkcie III. orzekł o zasądzeniu od Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego kwotę 457 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie o kosztach Sąd powołał się na przepis art. 200 oraz 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).

Z postanowieniem tym nie zgodził się Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, który w zażaleniu podniósł zarzut naruszenia art. 200 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie mimo, że Sąd oddalił skargę i jednocześnie uchylił fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Ponadto zarzucono naruszenie art. 206 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie mimo, że Sąd oddalił skargę i jednocześnie uchylił fragment uzasadnienia zaskarżonej decyzji.

Wskazując na powyższe wniesiono o zastosowanie art. 206 p.p.s.a. o miarkowaniu kosztów przy uwzględnieniu kosztów postępowania zażaleniowego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W świetle art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa osobistego. Zgodnie zaś z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokatów oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, stawka minimalna za udział pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł.

W niniejszej sprawie kwota uiszczonego wpisu od skargi wynosiła 200 zł. W imieniu skarżącego przed sądem pierwszej instancji działał pełnomocnik, a więc jego wynagrodzenie minimalne powinno wynieść 240 zł oraz zwrot opłaty za skarbowej od pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze wskazany wyżej art. 205 § 2 p.p.s.a., stwierdza, że zasądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu kwota 457 zł obliczona została właściwie. W odniesieniu do argumentacji zażalenia kwestionującego powyższe rozstrzygnięcie poprzez brak rozważenia zasady stosunkowego rozdzielenie kosztów postępowania określonej w art. 206 p.p.s.a. wskazać trzeba, że – choć nie znalazło to odzwierciedlenia w uzasadnieniu wyroku – Sąd dokonując wyliczenia kosztów należnych skarżącemu uwzględnił okoliczności sprawy pozwalające w świetle art. 206 p.p.s.a. na miarkowanie zasądzonych kosztów. Wypada zauważyć, że okoliczność częściowego uwzględnienia skargi i to jedynie w zakresie fragmentów uzasadnienia decyzji, niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy, pozwoliły Sądowi na przyznanie jedynie minimalnej stawki przewidzianej dla opłat za czynności adwokackie.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 184 w zw. z art. 194 § 1 pkt 9 i art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia Sąd orzekł mając na uwadze, iż stosownie do art. 227 p.p.s.a. od zażaleń na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy, nie pobiera się opłat sądowych.