drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Administracyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 109/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-25, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 109/25 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2025-02-25 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-13
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
I SA/Łd 822/24 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2026-02-11
III FZ 636/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-15
III FZ 223/26 - Postanowienie NSA z 2026-04-17
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 § 1 i § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 822/24 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 października 2024 r., nr 1001-IEE.7192.260.2024.2.JS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") wezwał A. P. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej: "Dyrektor", "Organ") z dnia 17 października 2024 r. w kwocie 100 zł, wydanego w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Podstawą prawną, jaką wskazał WSA w powyższym zarządzeniu, był art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.").

Na powyższe zarządzenie Skarżący złożył zażalenie, w którym domagał się jego uchylenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu

w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej "Rozporządzenie"), którego § 2 ust. 1 pkt. 1 - będący podstawą dla wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie - stanowi, że w przypadku skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pobiera się wpis w wysokości 100 zł.

Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 stycznia 2025 r. (k. 2 akt sądowych).

W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego

w tym zakresie obowiązku.

Tym samym, Przewodniczący Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W treści zażalenia nie podniesiono jednocześnie argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia. Przedstawiona

w treści zażalenia argumentacja nie zawiera zarzutów natury formalnej bądź materialnej, stąd niemożliwym było odniesienie się do niej przez Naczelny Sąd Administracyjny w szerszym zakresie.

Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku

z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.



Powered by SoftProdukt