![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Administracyjne postępowanie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 109/25 - Postanowienie NSA z 2025-02-25, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 109/25 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2025-02-13 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Sławomir Presnarowicz /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Administracyjne postępowanie | |||
|
I SA/Łd 822/24 - Postanowienie WSA w Łodzi z 2026-02-11 III FZ 636/25 - Postanowienie NSA z 2025-12-15 III FZ 223/26 - Postanowienie NSA z 2026-04-17 |
|||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 220 § 1 i § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. P. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 822/24 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 17 października 2024 r., nr 1001-IEE.7192.260.2024.2.JS w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") wezwał A. P. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej (dalej: "Dyrektor", "Organ") z dnia 17 października 2024 r. w kwocie 100 zł, wydanego w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Podstawą prawną, jaką wskazał WSA w powyższym zarządzeniu, był art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Na powyższe zarządzenie Skarżący złożył zażalenie, w którym domagał się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 wskazanego przepisu są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. 230 § 2 p.p.s.a). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej "Rozporządzenie"), którego § 2 ust. 1 pkt. 1 - będący podstawą dla wysokości wpisu w przedmiotowej sprawie - stanowi, że w przypadku skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, pobiera się wpis w wysokości 100 zł. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 2 stycznia 2025 r. (k. 2 akt sądowych). W zarządzeniu zawarto informację o wysokości, terminie oraz sposobie uiszczenia wpisu, jak również pouczono Skarżącego o skutkach niewywiązania się z nałożonego w tym zakresie obowiązku. Tym samym, Przewodniczący Wydziału I WSA prawidłowo postąpił, wzywając do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 100 zł, wpis w sprawie został bowiem określony zgodnie z obowiązującymi przepisami. W treści zażalenia nie podniesiono jednocześnie argumentów, które podważałyby zasadność wydanego zarządzenia. Przedstawiona w treści zażalenia argumentacja nie zawiera zarzutów natury formalnej bądź materialnej, stąd niemożliwym było odniesienie się do niej przez Naczelny Sąd Administracyjny w szerszym zakresie. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. |
||||