![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6050 Obowiązek meldunkowy, , Wojewoda, Uchylono zaskarżone zarządzenie, II OZ 129/20 - Postanowienie NSA z 2020-02-12, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II OZ 129/20 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2020-01-30 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Anna Łuczaj /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6050 Obowiązek meldunkowy | |||
|
II SA/Wr 69/17 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2017-08-21 II OZ 611/23 - Postanowienie NSA z 2023-10-25 |
|||
|
Wojewoda | |||
|
Uchylono zaskarżone zarządzenie | |||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. S. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 69/17 w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania w sprawie ze skargi R. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 czerwca 2015 r., sygn. akt II SA/Wr 37/15 postanawia: uchylić zaskarżone zarządzenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2018 r. sygn. akt II SA/Wr 69/17, pozostawił pismo R. S. z dnia 8 marca 2018 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego zarządzenia Sąd podniósł, że R.S.zarządzeniem Sądu z dnia 8 marca 2018 r. - w związku ze złożeniem przez niego pisma z dnia 8 marca 2018 r. nazwanym zażaleniem - został wezwany do podpisania tego pisma oraz sprecyzowania, jakiego rozstrzygnięcia to zażalenie dotyczy, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2018 r. W odpowiedzi na wezwanie skarżący w dniu 9 kwietnia 2018 r. złożył wniosek o przedłużenie terminu na uzupełnienie braków pisma, jak również podpisane zażalenie z dnia 8 lutego 2018 r. W związku z okolicznością niewykonania przez skarżącego w zakreślonym terminie ww. zarządzenia z dnia 8 marca 2018 r., Sąd zarządził pozostawienie pisma z dnia 8 marca 2018 r. bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał przy tym, że siedmiodniowy termin na uzupełnienie pisma jest terminem ustawowym i nie może być ani skracany ani przedłużany. Zażaleniem R. S. zaskarżył powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można zgodzić się z wyrażonym w zaskarżonym zarządzeniu stanowiskiem Sądu I instancji, iż w niniejszej sprawie konieczne było pozostawienie pisma skarżącego z dnia 8 marca 2018 r. nazwanego zażaleniem, bez rozpoznania. Mając na względzie treść tego pisma oraz treść znajdującego się w aktach niniejszej sprawy zażalenia R. S. z dnia 8 lutego 2018 r. na zarządzenie Sądu z dnia 8 stycznia 2018 r. (k. 76), uznać zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należało, że pismo z dnia 8 marca 2018r., pomimo opatrzenia go datą "8 marca 2018 r.", stanowiło w istocie odpis ww. zażalenia z dnia 8 lutego 2018 r. Odpisem pisma jest bowiem każdy dalszy jego egzemplarz, odwzorowany w dowolnej technice, zgodny z oryginałem co do treści (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, Wyd. 3, str. 274). Sam odpis pisma procesowego nie podlega natomiast rozpoznaniu, a zatem nie było w niniejszej sprawie podstaw do zastosowania w stosunku do niego sankcji z art. 49 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||