II SAB/Kr 14/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-24	
Data wpływu	2026-01-12	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Paweł Darmoń /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art 46 par 1 pkt 4   , par 2aa  , par 2b  , art 57 par 1  , art 58 par 1 pkt 3 , par 3;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 stycznia 2026 r. skarżący W. S. wniósł drogą elektroniczną skargę na bezczynność Burmistrza B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w zakresie wskazanym we wniosku z dnia 18 grudnia 2025 r.

Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 27 stycznia 2026 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez jej podpisanie, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W treści zarządzenia wskazano, że wniesiona przez skarżącego skarga, stanowiąca załącznik do pisma z dnia 1 stycznia 2026 r., przekazana w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP, nie została podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i § 2b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podpisane zostało jedynie pismo przewodnie. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2026 r.

W odpowiedzi w dniu 3 lutego 2026 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, pismo z dnia 3 lutego 2026 r., do którego dołączył skargę na bezczynność Burmistrza B.

W dniu 10 lutego 2026 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, pismo z dnia 10 lutego 2026 r., do którego ponownie dołączył swoją skargę na bezczynność Burmistrza B.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego.

Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. Jednym z nich jest wymóg by każde pismo strony (a więc i skarga) zawierało podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.).

Jak wynika z akt sprawy, wniesiona przez skarżącego drogą elektroniczną skarga nie zostało przez niego podpisane kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W aktach sprawy znajduje się natomiast opatrzone podpisem elektronicznym pismo skarżącego z dnia 1 stycznia 2026 r., do którego została dołączona skarga.

Podkreślić należy, że przepisy art. 46 p.p.s.a. rozróżniają podpisywanie dwóch elementów korespondencji elektronicznej: podpisywanie pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego (§ 2a) oraz podpisywanie załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b), których dotyczą zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a.

Kwestia konieczność opatrzenia kwalifikowanym podpisem elektronicznym pism procesowych nadawanych drogą elektroniczną była również przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2021 r. sygn. akt I FPS 2/21, w której stwierdzono, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że podpisem powinno zostać opatrzone nie tylko pismo przewodnie z dnia 1 stycznia 2026 r., ale również dołączona do niego skarga. Konieczne zatem stało się wezwanie skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2026 r., a termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 4 lutego 2026 r. W wyznaczonym terminie w dniu 3 lutego 2026 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, pismo z dnia 3 lutego 2026 r., do którego dołączył skargę na bezczynność Burmistrza B. Skarga ta nie została jednak przez niego podpisana ani kwalifikowanym podpisem elektronicznym ani podpisem zaufanym ani też podpisem osobistym. Dopiero w dniu 10 lutego 2026 r. skarżący przesłał drogą elektroniczną pismo z dnia 10 lutego 2026 r., do którego dołączył podpisaną podpisem zaufanym skargę na bezczynność Burmistrza B.

Stwierdzić zatem należy, że w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Natomiast nadesłanie przez niego w dniu 10 lutego 2026r. podpisanej skargi nastąpiło już po terminie i nie może zostać uznane za skuteczne usunięcie braków formalnych skargi.

Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji postanowienia