Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 20 czerwca 2005 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Małysz po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. L., A. M. spółka jawna w T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 29 października 2004 roku Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz A. I. L., A. M. spółka jawna w T. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.

A. I. L., A. M. spółka jawna w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], wnosząc o uchylenie tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Skarbowego z dnia [...], Nr [...].

Jak wynika z treści skargi, po rozpatrzeniu odwołania spółki A. od wymienionej decyzji organu I instancji z dnia [...], określającej stronie zobowiązanie podatkowe w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie [...] z tytułu umowy sprzedaży zawartej w 2001 roku na terenie składu celnego, zaskarżoną decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Jednakże zdaniem skarżącej, pogląd organów podatkowych, że obowiązana jest ona uiścić od przedmiotowej transakcji podatek od czynności cywilnoprawnych narusza pkt 15 i pkt 20 załącznika E3 do Międzynarodowej Konwencji dotyczącej uproszczenia i harmonizacji postępowania celnego w związku z art.87, art.91, art.241 ust.1 i art.9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.26, art.68 i art.69 Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi w związku z art.87, art.91, art.241 ust.1 i art.9 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art.90 /ex. art.95/ i art.10 /ex. art.5/ Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Gospodarczą w związku z art.2 Aktu dotyczącego warunków przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczpospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej /.../, a także art.2 ust.4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych w związku z art.2 i art.5 ustawy o podatku od towarów i usług, nadto zaś zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art.121 § 1, art.122, art.187 § 1, art.191 i art.210 § 4 Ordynacji podatkowej. Argumenty na uzasadnienie prezentowanego stanowiska skarżąca zawarła w obszernym uzasadnieniu skargi.

Przedstawiając Sądowi powyższą skargę wraz z aktami sprawy podatkowej w trybie art.54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm./ Dyrektor Izby Skarbowej przedstawił także własną decyzję z dnia [...], Nr [...], wydaną w trybie art.54 § 3 powołanej ustawy procesowej, którą uchylił zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzję z dnia [...], Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędy Skarbowego z dnia [...], Nr [...], i umorzył postępowanie w sprawie.

Wobec wydania i doręczenia skarżącej wymienionej decyzji z dnia [...], w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 roku skarżąca Spółka wniosła o umorzenie postępowania w sprawie i zasądzenie na jej rzecz poniesionych kosztów postępowania, w tym wpisu, kosztów zastępstwa procesowego [...], opłaty skarbowej od pełnomocnictwa [...] oraz kosztu kserowania pism procesowych wraz z załącznikami [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art.3 § 1 i 2 powołanego wyżej prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone tej ustawie, przy czym kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na, między innymi, decyzje administracyjne.

Jak jednak wskazano, zaskarżona w niniejszej sprawie sądowoadministracyjnej decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...], wyeliminowana została z obrotu prawnego wydaną w trybie art.54 § 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi decyzją tego organu z dnia [...], Nr [...], która – co nie jest sporne – została skarżącej doręczona.

Wobec powyższego stwierdzić należy, a przyznała to także skarżąca w piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2005 roku, że postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, co prowadzi do jego umorzenia na podstawie art.161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy procesowej.

Stosownie do art.201 § 1 w związku z art.200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art.54 § 3 tej ustawy przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżoną decyzję, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie przy tym z art.205 § 2 powołanej ustawy procesowej do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenia, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W świetle powyższego za uzasadnione uznać zatem należy żądanie zasądzenia na rzecz skarżącej, reprezentowanej w sprawie przez adwokata i radcę prawnego, kosztów postępowania przez nią poniesionych na opłacenie wpisu [...], opłaty skarbowej od pełnomocnictwa [...] oraz wynagrodzenia jednego pełnomocnika, które – zgodnie z przedstawionym spisem kosztów – wynosi [...] i nie przekracza stawek opłat określonych w rozporządzeniach Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz.1348 ze zm./ oraz w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu /Dz.U. Nr 163, poz.1349 ze zm./.

W sytuacji, gdy strona reprezentowana jest w postępowaniu przez adwokata lub radcę prawnego nie ma natomiast podstaw do zasądzenia na jej rzecz, w ramach zwrotu kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw, obok kosztów wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego także "kosztów kserowania pism procesowych wraz z załącznikami".

Stosownie do art.39 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnictwo ogólne, a takie pełnomocnictwa złożone zostały przez pełnomocników skarżącej Spółki w niniejszej sprawie, obejmuje, między innymi, umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Oznacza to, iż w ramach udzielonego mu i przyjętego przez niego pełnomocnictwa adwokat lub radca prawny jest uprawniony, a jednocześnie – dla należytego wykonania zlecenia - zobowiązany do dokonywania w imieniu strony wszelkich czynności procesowych stosownie do stanu sprawy, w tym sporządzania i składania pism wszczynających postępowanie lub pism procesowych obejmujących wnioski i oświadczenia, przy czym pisma te, co oczywiste, muszą spełniać prawem nałożone wymagania co do formy, tj. także wymóg załączenia odpisów dla pozostałych podmiotów postępowania /por.: art.47 § 1 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/.

Skoro sporządzanie i wnoszenie przez adwokata lub radcę prawnego pism procesowych w imieniu strony dokonywane jest w ramach pełnomocnictwa do prowadzenia danej sprawy, to wynagrodzenie, które należne jest adwokatowi lub radcy prawnemu za prowadzenie tej sprawy obejmuje również wynagrodzenie za czynności polegające na sporządzaniu i składaniu pism procesowych.

Nie można więc przyjąć, że koszty "kserowania pism procesowych wraz z załącznikami" są odrębnymi wydatkami adwokata lub radcy prawnego, podlegającymi zwrotowi na rzecz skarżącego niezależnie od zwrotu na jego rzecz wynagrodzenia adwokata lub radcy prawnego.

Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art.161 § 1 pkt 3 i § 2, art.200, art.201 § 1 i art.205 § 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie.