![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty, Umorzenie postępowania, Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Umorzono postępowanie kasacyjne, II FSK 3049/17 - Postanowienie NSA z 2017-11-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II FSK 3049/17 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2017-09-25 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Stanisław Bogucki /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty | |||
|
Umorzenie postępowania | |||
|
II FSK 1567/14 - Postanowienie NSA z 2017-09-25 III SA/Wa 640/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-11-13 II FZ 616/13 - Postanowienie NSA z 2013-08-05 |
|||
|
Dyrektor Izby Celnej~Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Umorzono postępowanie kasacyjne | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 161 § 1 pkt 1, art. 193, art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Dnia 16 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie ze skargi kasacyjnej J. sp. z o.o. z siedzibą w R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 640/13 w sprawie ze skargi J. sp. z o.o. z siedzibą w R. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 17 grudnia 2012 r. o nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za lipiec 2010 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne; 2) zwrócić J. sp. z o.o. z siedzibą w R. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 1.347 (słownie: tysiąc trzysta czterdzieści siedem) złotych. |
||||
|
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r. o sygn. III SA/Wa 640/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. sp. z o.o. z siedzibą w R. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia 17 grudnia 2012 r. o nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za lipiec 2010 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.). Wyrok jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl. 2. Skargę kasacyjną od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego), która zaskarżyła ten wyrok w całości. Sformułowała również wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Opolu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. 3. Pismem z dnia 6 listopada 2017 r. skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego) cofnęła skargę kasacyjną. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 4.1. Stosownie do art. 60 zdanie 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. wnoszący skargę kasacyjną może cofnąć skargę, zaś jej cofnięcie wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Wyjaśnienia wymaga, że art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. traktujący o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne nie może być stosowany w odniesieniu do skargi kasacyjnej. Z uwagi na to, że w myśl art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, to tym bardziej wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Zawarta w art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. 4.2. W tych okolicznościach Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił umorzyć postępowanie kasacyjne. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. |
||||