Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Rischka, Sędzia WSA Irena Wesołowska (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Jarecka, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 8 września 2010 r. sprawy ze skargi G. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 11 stycznia 2010 r. nr [....] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. określa, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie może być wykonana; 3. zasądza od Ministra Finansów rzecz strony skarżącej kwotę 457(czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

W dniu 12 października 2009 roku G.C., dalej skarżący, złożył wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu uzyskanego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego.

Przedstawiając stan faktyczny, skarżący podał, że w dniu 30 listopada 2006 roku wraz z małżonką (z którą do chwili obecnej pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej) zawarł umowę z deweloperem na wybudowanie i przeniesienie własności lokalu mieszkalnego. W listopadzie 2007 deweloper zgłosił budynek do użytkowania, po czym przekazał lokal skarżącemu i jego małżonce. Skarżący wraz z małżonką - w listopadzie 2007 roku - wprowadził się do tego lokalu, a małżonka skarżącego dnia 1 lutego 2008 roku zameldowała się na pobyt stały w przedmiotowym lokalu. W momencie oddania lokalu do użytkowania lokal ten nie nadawał się do zamieszkania, ale wymagał przeprowadzenia pewnych prac wykończeniowych.

Z winy dewelopera zawarcie aktu notarialnego przenoszącego własność lokalu nastąpiło dopiero dnia 24 października 2008 roku. Zakup lokalu w 100% finansowany był z kredytu. Zgodnie z umową koszty notarialne związane z przeniesieniem lokalu poniósł skarżący oraz jego małżonka.

W dniu 6 kwietnia 2009 roku skarżący wraz z małżonką dokonał sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Okres zameldowania małżonki skarżącego liczony wstecz od dnia zbycia lokalu wynosił ok. 14 miesięcy, tj. od lutego 2008 roku do kwietnia 2009 roku. Z uzyskanej ceny spłacony został kredyt uzyskany na zakup tego mieszkania. W okresie od listopada 2007 roku skarżący wraz z małżonką ponieśli liczne wydatki na wykończenie przedmiotowego lokalu (udokumentowane fakturami VAT).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy zwolnienie, o jakim mowa w art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującej na dzień 31 grudnia 2008 roku - w związku ze sprzedażą przedmiotowego lokalu mieszkalnego, obejmować będzie - obok małżonki skarżącego- samego skarżącego (na podstawie art. 21 ust. 22 ww. ustawy), gdy nie był on zameldowany w przedmiotowym lokalu?

2. Czy w przypadku braku możliwości skorzystania przez Wnioskodawcę z przedmiotowego zwolnienia, od podstawy obliczenia podatku, o jakim mowa w art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym skarżący będzie mógł odliczyć:

a) wydatki na nabycie lokalu wraz z marżą i odsetkami, jakie należało ponieść w związku z zaciągnięciem kredytu na zakup tego lokalu?

b) wydatki poniesione w kancelarii notarialnej w związku z nabyciem lokalu?

c) wydatki poniesione na wykończenie przedmiotowego lokalu (udokumentowane fakturami VAT)?

Zdaniem skarżącego zwolnienie, o jakim mowa wart. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązującej na dzień 31 grudnia 2008 roku, w związku ze sprzedażą przedmiotowego lokalu, obejmować będzie - obok małżonki skarżącego- również samego skarżącego, co wynika z treści art. 21 ust. 22 ww. ustawy. Gdyby jednak okazało się, że zaprezentowane powyżej stanowisko jest nieprawidłowe, to w ocenie skarżącego, przy obliczaniu podatku, o jakim mowa wart. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie on mógł - zgodnie z art. 22 ust. 6c tej ustawy pomniejszyć podstawę opodatkowania o:

1. wydatki na nabycie lokalu wraz z marżą i odsetkami, jakie musiał ponieść w związku

z zaciągnięciem kredytu na jego zakup,

2. wydatki poniesione w kancelarii notarialnej w związku z nabyciem lokalu,

3. wydatki poniesione na wykończenie przedmiotowego lokalu, udokumentowane fakturami VAT.

W wydanej w dniu 11 stycznia 2010 roku interpretacji indywidualnej Minister Finansów uznał za nieprawidłowe stanowisko skarżącego - w części dotyczącej możliwości skorzystania ze zwolnienia w ramach tzw. ulgi meldunkowej oraz za prawidłowe - w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem lokalu mieszkalnego oraz kosztów poniesionych na wykończenie lokalu, w trakcie jego posiadania.

W uzasadnieniu interpretacji Minister Finansów wskazał, że stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz.176 ze zm.), dalej u.p.d.f., źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz wynikającego z przydziału spółdzielni prawa do domu jednorodzinnego, a także prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie. W myśl art. 30e ust. 1 i 4 u.p.d.f. od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych wart. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie. Jednakże zgodnie z zapisem art. 21 ust. 1 pkt 126 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,

b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,

c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,

d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie

- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit a) - d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 126 ustawy nie określa przy tym daty, od której należy liczyć okres zameldowania. Tym samym nie uzależnia zameldowania od posiadania tytułu własności do nieruchomości lub lokalu, lecz stanowi, że istotny jest fakt zameldowania podatnika na pobyt stały w zbywanym lokalu czy też budynku przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia. Bez znaczenia są natomiast stosunki własnościowe istniejące w okresie tych 12 miesięcy.

Zwolnienie to, stosownie do art. 21 ust. 21 u.p.d.f., ma zastosowanie do przychodów podatnika, który w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika.

Jednakże zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 1, oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania. o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 22 ww. ustawy zwolnienie, o którym mowa wart. 21 ust. 1pkt 126 ustawy, ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków. Oznacza to, zdaniem organu, że każdy z małżonków będących z racji wspólności małżeńskiej współwłaścicielami mieszkania, aby skorzystać z ww. zwolnienia, musiał być zameldowany w sprzedanym lokalu przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia.

Wobec powyższego dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem a kosztami uzyskania przychodu uzyskany przez skarżącego ze sprzedaży lokalu mieszkalnego - z uwagi na fakt, iż nie był on zameldowany na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia - podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30e, z uwzględnieniem kosztów uzyskania przychodów poniesionych z związku z nabyciem tego lokalu.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa wart. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Jednocześnie, stosownie do przepisu art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa wart. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Nadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 6f cytowanej ustawy koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski".

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny Minister Finansów stwierdził, że do kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości można zaliczyć cenę nabycia tej nieruchomości oraz udokumentowane fakturami VAT nakłady, związane wyłącznie z wykończeniem mieszkania (np. zakup materiałów budowlanych), zwiększające jego wartość, poczynione w czasie posiadania mieszkania, jak i również opłaty związane z nabyciem nieruchomości m.in. opłaty notarialne. Nie stanowią natomiast kosztu uzyskania przychodu wydatki poniesione na wyposażenie lokalu mieszkalnego, np. trwała zabudowa kuchni. Do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć także wydatki poniesione do dnia sprzedaży tej nieruchomości związane z uruchomieniem kredytu zaciągniętego na jej zakup, a mianowicie wskazaną we wniosku: prowizję pobraną przez bank w związku z udzieleniem kredytu, a także kwoty naliczonych i zapłaconych odsetek od kredytu, ale tylko tych, które zostały zapłacone na dzień sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

Pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. skarżący wezwał Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na to wezwanie Minister Finansów z dnia 24 lutego 2010 r. Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany interpretacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący wniósł o uchylenie wydanej interpretacji, zarzucając jej błędną interpretację art. 21 ust. 1 pkt 126 w zw., z art. 21 ust. 22 u.p.d.f., polegającą na uznaniu, że ulga meldunkowa ma zastosowanie odrębnie dla każdego z małżonków, co oznacza, że z ulgi może skorzystać tylko ten z małżonków, który był zameldowany w zbywanym lokalu mieszkalnym przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że interpretacja organu podatkowego powoduje, że przepis art. 21 ust. 22 u.p.d.f. staje się zbędny. Nie można przyjmować za prawidłową takiej interpretacji, która uznawałaby jakieś sformułowanie tekstu za zbędne.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Skarżący, w złożonym wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podał, że w dniu 6 kwietnia 2009 r. zbył wraz z małżonką, z którą pozostaje w majątkowej wspólności ustawowej nieruchomość stanowiącą lokal mieszkalny, który to nabyli w dniu 24 października 2008 r. W lokalu tym na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia była zameldowana tylko małżonka skarżącego.

Formułując ocenę prawną tego stanu faktycznego skarżący stwierdził, że uzyskany przez niego przychód ze sprzedaży korzysta ze zwolnienia podatkowego w ramach tzw. ulgi meldunkowej. Dla skorzystania z tej ulgi przez małżonka niezameldowanego wystarczy bowiem, żeby tylko drugi z małżonków był zameldowany na pobyt stały w sprzedanym lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy.

Oceniając negatywnie to stanowisko Minister Finansów uznał z kolei, że przychód ten nie jest objęty zwolnieniem, gdyż aby z niego skorzystać każdy z małżonków musi być zameldowany w sprzedawanym lokalu przez wskazany wyżej okres.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f. źródłami przychodów są między innymi odpłatne zbycie:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub wskazanych praw majątkowych - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Według art. 21 ust. 1 pkt 126 u.p.d.f. wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z odpłatnego zbycia:

a) budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,

b) lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,

c) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie,

d) prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

- jeżeli podatnik był zameldowany w budynku lub lokalu wymienionym w lit. a) -d) na pobyt stały przez okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed datą zbycia, z zastrzeżeniem ust. 21 i 22.

Zgodnie z art. 21 ust. 21 u.p.d.f. zwolnienie, o którym mowa wyżej ma zastosowanie do przychodów podatnika, który, w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, złoży oświadczenie, że spełnia warunki do zwolnienia, w urzędzie skarbowym, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Jednakże zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) podatnicy, do których ma zastosowanie ust. 1, oświadczenie, o którym mowa w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., składają w terminie złożenia zeznania. o którym mowa w art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy. W przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, 14-dniowy termin określony w art. 21 ust. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., nie ma zastosowania. W myśl natomiast art. 21 ust. 22 powyższe zwolnienie ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Jako warunek zwolnienia podatkowego ustawodawca wprowadził wymóg co najmniej 12 miesięcznego zameldowania na pobyt stały. Zameldowanie to odnosi się do budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, które są odpłatnie zbywane lub co do których prawo jest odpłatnie zbywane. Wymóg 12 - miesięcznego zameldowania na pobyt stały pod oznaczonym adresem odnosi się podatnika. W myśl art. 1 u.p.d.f. ustawa ta reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych, a zatem podatnikiem jest osoba fizyczna. Każdy więc z małżonków jest odrębnym podmiotem podatku (art. 6 ust. 1 u.p.d.f.). Każdy z nich odrębnie osiąga dochód, a zatem odrębnie u każdego z nich zachodzi zdarzenie powodujące powstanie stosunku podatkowoprawnego. Również odrębnie w odniesieniu do każdego z nich ustalane jest prawo dokonywania różnego rodzaju odliczeń czy zwolnień, zmniejszających podstawę opodatkowania. W literaturze przedmiotu jest wyrażany pogląd, że łączne opodatkowanie małżonków uregulowane w art. 6 ust. 2 u.p.d.f. stanowi jedynie techniczny sposób ustalania wysokości podatku, nie kreuje zaś grupowego podmiotu podatku w postaci małżeństwa (por. M.Kalinowski, Podmiotowość prawna podatnika, Toruń 1999, s.174). Skoro podatnikiem jest każdy z małżonków odrębnie, to w braku regulacji zawartej w art. 21 ust. 22 nie budziłoby wątpliwości, że powyższe zwolnienie podatkowe ma zastosowanie jedynie do tego z nich, który był zameldowany w lokalu mieszkalnym na okres nie krótszy niż 12 miesięcy przed odpłatnym zbyciem i że warunkiem skorzystania ze zwolnienia przez obydwu małżonków jest zameldowanie każdego z nich na wskazany wyżej okres. Jeżeli jednak w art. 21 ust. 22 stanowi się, że ulga meldunkowa ma zastosowanie łącznie do obojga małżonków, to w ocenie Sądu, mimo że warunek zameldowania spełnia tylko jeden z małżonków, zwolnienie od podatku przychodów z odpłatnego zbycia ma zastosowanie również do małżonka, który tego warunku nie spełnia. Tylko wtedy zwolnienie podatkowe będzie miało zastosowanie łącznie do obojga małżonków.

Interpretacja organu podatkowego powoduje, że przepis art. 21 ust. 22 staje się zbędny. Nie można przyjmować za prawidłową takiej interpretacji, która uznawałaby jakieś sformułowanie tekstu za zbędne. Z założenia językowej racjonalności prawodawcy wyprowadzić można regułę interpretacyjną szczególnie istotną dla rozstrzygnięcia niniejszej skargi, że każde słowo użyte w tekście prawnym jest potrzebne dla zrekonstruowania podatkowej normy postępowania (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 1994 r., SA/Po 692/94). Za niezgodną z założeniem o racjonalności prawodawcy, leżącym u podstaw poprawnej wykładni przepisów prawa uznać należy taką wykładnię, która prowadziłaby do wniosku, że pewien fragment przepisu należałoby uznać za całkowicie zbędny.

Należy zauważyć, że podobny pogląd jest wyrażany w orzecznictwie sądowym (np. wyrok WSA w Lublinie z dnia 21 stycznia 2009 r., I SA/Lu 622/08, niepublik., dostępny m.in. w bazie LEX pod nr 487214, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 lutego 2009 r., sygn. akt I SA/Bd 12/09, niepublik., dostępny m.in. w bazie LEX pod nr 487247, wyrok WSA w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2009 r., sygn. akt I SA/Gl 215/09, niepublik., dostępny w Internecie - www.orzeczenia.nsa.gov.pl, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 listopada 2009 r., sygn. akt I SA/Gd 540/09, niepublik., dostępny w Internecie - www.orzeczenia.nsa.gov.pl ), jak i przez niektóre organy podatkowe (np. decyzja w przedmiocie interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Rzeszowie z dnia 17 września 2007 r., IS.I/2-4151/9/07).

Z powyższych względów odpowiedź na pytanie drugie przedstawione we wniosku o interpretację stała się bezprzedmiotowa. Skoro bowiem zasadne jest stanowisko skarżącego, że uzyskany przez niego przychód ze sprzedaży lokalu mieszkalnego objęty jest zwolnieniem od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 126 w związku z art. 21 ust. 22 u.p.d.f. zbędne jest rozważanie, jaka byłaby podstawa opodatkowania, gdyby powyższe zwolnienie nie miało zastosowania. Na marginesie można jedynie zaznaczyć, że interpretacja Ministra Finansów, nie kwestionowana zresztą w tej części przez skarżącego jest prawidłowa.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając na podstawie art. 152 tej ustawy, że nie podlega ona wykonaniu, zaś na podstawie art. 200 i 205 § 1 orzekł o kosztach postępowania.