Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 23 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października w sprawie ze skargi B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12 września 2014 r. oddalił skargę B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym.

W ustawowym terminie skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 odrzucił skargę kasacyjną B. P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13.

Na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Powyższe zażalenie zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2016 roku sygn. akt VI SA/Wa 2326/13.

Na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 stycznia 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13 skarżąca wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Jednocześnie strona skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. sygn. akt VI SA/Wa 2326/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 16 czerwca 2016 r. odrzucił wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 października 2015 r. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest niedopuszczalny. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a., zażalenie wnosi się do sądu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. W rozpoznawanej sprawie skarżącej odpis postanowienia został doręczony 31 października 2015 roku. Zażalenie skarżąca wniosła 6 listopada 2015 roku, a zatem z zachowaniem statuowanego w art. 194 § 2 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu. Tymczasem zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W związku z powyższym instytucja nie znajdzie zastosowania, gdyż czynność o której przywrócenie wnosi skarżąca została dokonana w terminie. Tym samym wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 października 2015 r. Sąd uznał za niedopuszczalny.

B. P. Sp. z o.o. złożyła zażalenie na postanowienie z 16 czerwca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 października 2015 r.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. zarzucając błędną interpretację i ocenę stanu faktycznego poprzez stwierdzenie Sądu, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia został wniesiony jako niedopuszczalny.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei w art. 86 i następnych p.p.s.a. ustawodawca przewidział możliwość przywrócenia uchybionego terminu, określając jednocześnie przesłanki, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu oraz przesłanki, których istnienie czyni przywrócenie terminu niedopuszczalnym. W świetle wspomnianych przepisów podstawowym warunkiem dopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności procesowej jest to, że dla tej czynności został w ustawie zakreślony określony termin.

W konsekwencji WSA trafnie uznał, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jest niedopuszczalny i jako taki podlegał odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 88 zdanie pierwsze p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Nadmienić również należy, że w powołanych wyżej przepisach ustawy nie przewidziano możliwości składania wniosku o przywrócenie terminu, jak by chciała tego skarżąca spółki wskazując: "na wypadek niepomyślnego dla niej rozstrzygnięcia przez Sąd zażalenia". Zatem z istoty instytucji przywrócenia terminu wynika, że strona może ubiegać się o przywrócenie uchybionego terminu, tylko w sytuacji gdy termin dla dokonania czynności minął. Natomiast w przeciwnym wypadku wniosek o przywrócenie terminu zostanie uznany za przedwczesny i niedopuszczalny.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie