I SA/Wa 639/09 - Wyrok

Data orzeczenia	2009-12-01	
Data wpływu	2009-05-08	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Agnieszka Miernik /przewodniczący sprawozdawca/
Joanna Skiba
Mirosław Gdesz	
Symbol z opisem	6102 Nabycie mienia Skarbu Państwa z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przez jednostki samorządu terytorialnego	
Hasła tematyczne	Administracyjne postępowanie	
Skarżony organ	Minister Infrastruktury	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżone postanowienie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071;  art. 14  par. 2,  art. 16  par. 1,  art. 28,  art. 58  par. 1,  art. 109,  art. 127  par. 1,  art. 129  par. 2,  art. 145  par. 1  pkt 4; Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Gdesz Sędzia WSA Joanna Skiba Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi S. G. i W. G. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [....] lutego 2009 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.	
Uzasadnienie
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [....] lutego 2009 r. nr [....], po rozpoznaniu wniosku S. G. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [....] z dnia [....] marca 2008 r. nr [....] stwierdzającej nabycie przez Gminę [...] własności nieruchomości drogowej położonej w gminie S., obręb [....], oznaczonej jako działka nr [....] o powierzchni [....] ha, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Wojewoda [....] działając na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), decyzją z dnia [....] marca 2008 r. nr I [....] stwierdził nabycie przez Gminę [....] prawa własności nieruchomości drogowej położonej w gminie S., obręb [....] oznaczonej jako działka nr [....] o powierzchni [....] ha.

S. G. w dniu 15 kwietnia 2008 r. wniósł odwołanie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [....] lutego 2009 r. nr [....]odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ ustalił, że działka nr [....] w dniu [....] grudnia 1998 r. stanowiła własność W. G. Działka ta powstała z podziału działki nr [....], odpowiadającej pgr [....] i pbud.[....], objętej księgą wieczystą KW Nr [....]. Organ wskazał, że S. G. jest natomiast włascicilem działki nr [....], która odpowiada parcelom [....]

Organ wyjaśnił także, że kwestia prawidłowości wydzielenia geodezyjnego parcel [....] stanowi odrębne zagadnienie prawne.

Minister Infrastruktury badając przesłanki wynikające z art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. wskazał, że wnioskodawca nie posiada w przedmiotowej sprawie interesu prawnego w rozumieniu art. 28 k.p.a. Powoduje to, zdaniem organu, brak możliwości rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu, bowiem z wniosku określonego w art. 58 § 1 k.p.a. może korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję.

S. G. i W. G. złożyli skargę na powyższe postanowienie zgłaszając zarzuty dotyczące decyzji Wojewody [....] z dnia [....] marca 2008 r. stwierdzającej nabycie przez Gminę S. prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....]

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty przytoczone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sąd uznał z przyczyn formalnych zasadność skargi.

W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma prawo, a także obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nawet wówczas, gdy taki zarzut nie został podniesiony w skardze. Nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie.

Kierując się powyższą regułą sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do art. 109 k.p.a. organ jest zobowiązany doręczyć decyzję administracyjną stronom na piśmie, a tylko wyjątkowo, w sytuacjach wymienionych w art. 14 § 2 k.p.a., może ją ogłosić stronie ustnie.

Od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzja staje się aktem zewnętrznym, wiąże wydający ją organ i strony. Od tego czasu wzruszenie decyzji wymaga zachowania przewidzianej w kodeksie postępowania administracyjnego procedury (B. Adamiak, J. Borkowski: Polskie postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 1992, s. 172).

Instytucją służącą do wzruszenia decyzji organu pierwszej instancji w trybie zwykłym jest odwołanie, które strona może wnieść w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej lub ogłoszenia decyzji (art. 127 § 1 k.p.a., art. 129 § 2 k.p.a.). W powyższym terminie może wnieść odwołanie także osoba mająca uprawnienia strony w rozumieniu art. 28 k.p.a., która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym i której organ nie doręczył i nie ogłosił decyzji, a o wydaniu jej dowiedziała się z innych źródeł. W razie nieskorzystania przez strony z odwołań w powyższym terminie decyzja w myśl art. 16 § 1 k.p.a. staje się ostateczna, niezależnie od tego, czy organ doręczył lub ogłosił ją wszystkim stronom. Decyzja ostateczna może być wzruszona tylko w trybie nadzwyczajnym, uregulowanym w rozdziałach 12 i 13 działu II k.p.a. Stronie, która bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu i dowiedziała się o wydaniu decyzji, gdy ta była już ostateczna, przysługuje wniosek na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Nie przysługuje jej natomiast wniosek, o którym mówi art. 58 § 1 k.p.a. Z przepisu tego może korzystać tylko strona, której organ doręczył decyzję, lecz która z przyczyn od siebie niezależnych nie mogła wnieść odwołania w terminie ustawowym.

Skarżący S. G. nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją Wojewody [....] z dnia [....] marca 2008 r. nr [....] stwierdzającą nabycie przez Gminę S. prawa własności nieruchomości oznaczonej jako działka nr [....], a decyzja ta nie została mu doręczona. Nie jest potrzebne rozważanie, czy skarżący miał przymiot strony w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Niezależnie bowiem od tego, czy skarżący miał w świetle art. 28 k.p.a. uprawnienie do brania udziału w tym postępowaniu, czy też go nie miał, nie przysługiwało mu prawo złożenia wniosku na podstawie art. 58 § 1 k.p.a.

W czasie złożenia tego wniosku decyzja Wojewody [...] z dnia [....] marca 2008 r. nr [....] była ostateczna. Wojewoda doręczył tę decyzję Burmistrzowi [....], Staroście [....] i W. G.. Osoby te nie złożyły odwołania od decyzji, a zatem stała się ona ostateczna. Oznacza to, że sprawa objęta decyzją Wojewody [....] stwierdzającą nabycie przez Gminę S. własności nieruchomości drogowej położonej w gminie S., obręb [....] oznaczonej jako działka nr [....] nie mogła być ponownie przedmiotem postępowania administracyjnego

w trybie zwykłym.

Z wyżej wyjaśnionych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.