{\rtf1\ansi\ansicpg1252
\deff0{\fonttbl{\f0\froman\fcharset0 Times New Roman;}{\f1\froman\fcharset0 Helvetica;}{\f2\froman\fcharset0 Arial;}{\f3\froman\fcharset0 unknown;}}
{\colortbl\red0\green0\blue0;\red255\green255\blue255;\red192\green192\blue192;}
{\stylesheet 
{\style\s1 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs32\b\cf0 heading 1;}
{\style\s2 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs28\b\i\cf0 heading 2;}
{\style\s3 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs26\b\cf0 heading 3;}
{\style\s0 \ql\fi0\li0\ri0\f2\fs24\cf0 Normal;}
}
{\*\listtable
}
{\*\listoverridetable
}
{\info}
\paperw11907\paperh16840\margl1440\margr1120\margt1720\margb1440
{\footer \pard\plain\s0\ql\fi0\li0\ri0\plain\f0 2026-04-10 21:11\par
}{\header \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f0 Centralna Baza Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych
\cell\pard\plain\intbl\s0\qr\fi0\li0\ri0\plain\f0 Str \f3{\field{\*\fldinst PAGE}{\fldrslt  }}\f0  / \f3{\field{\*\fldinst NUMPAGES \\* Arabic}{\fldrslt 1 }}
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trqc\trgaph10\trpaddl0\trpaddr0\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7630
\cellx7630\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrt\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1716
\cellx9346\row
\pard}\pgwsxn11907\pghsxn16840
\marglsxn1440\margrsxn1120\margtsxn1720\margbsxn1440\pard\plain\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs24\b III OPS 1/25 - Postanowienie\b0\par
\par\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data orzeczenia\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2025-10-22
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw30\brdrcf0
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Data wp\u322?ywu\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 2025-04-15
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u261?d\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Naczelny S\u261?d Administracyjny
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b S\u281?dziowie\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Jerzy Siegie\u324? /przewodnicz\u261?cy/
\par Jerzy Stelmasiak
\par Ma\u322?gorzata Miron
\par Olga \u379?urawska - Matusiak
\par Tamara Dzie\u322?akowska /sprawozdawca/
\par Teresa Zyglewska
\par Zbigniew \u346?lusarczyk
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Symbol z opisem\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 6266 Jednostki pomocnicze
\par 6411 Rozstrzygni\u281?cia nadzorcze dotycz\u261?ce gminy; skargi organ\u243?w gminy na czynno\u347?ci nadzorcze
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Skar\u380?ony organ\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Wojewoda
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Tre\u347?\u263? wyniku\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 Odm\u243?wiono podj\u281?cia uchwa\u322?y
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Publikacja w u.z.o.\b0
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18 ONSAiWSA z 2025 r. nr. 6 poz. 82
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Sentencja\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie: Przewodnicz\u261?cy: S\u281?dzia NSA Jerzy Siegie\u324? S\u281?dziowie NSA: Tamara Dzie\u322?akowska (sprawozdawca) Zbigniew \u346?lusarczyk (wsp\u243?\u322?sprawozdawca) Ma\u322?gorzata Miron Jerzy Stelmasiak Teresa Zyglewska Olga \u379?urawska-Matusiak Protokolant: starszy asystent s\u281?dziego Izabela Kucharczyk-Szczerba po rozpoznaniu w dniu 22 pa\u378?dziernika 2025 r. na posiedzeniu jawnym w Izbie Og\u243?lnoadministracyjnej w sprawie ze skargi kasacyjnej Miasta Katowice od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 lipca 2024 r. sygn. akt III SA/Gl 450/24 w sprawie ze skargi Miasta Katowice na rozstrzygni\u281?cie nadzorcze Wojewody \u346?l\u261?skiego z dnia 5 kwietnia 2024 r. nr NPII.4131.1.281.2024 w przedmiocie uchwa\u322?y w sprawie zmiany statutu jednostki pomocniczej zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygni\u281?cia sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w na podstawie art. 187 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. \u8211? Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), postanowieniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 2491/24: "Czy s\u261?d administracyjny jest, na podstawie art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935), zwi\u261?zany wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem?" postanawia: odm\u243?wi\u263? podj\u281?cia uchwa\u322?y.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs18\b Uzasadnienie\b0
\par\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain\f1\fs22 Naczelny S\u261?d Administracyjny postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r., sygn. akt III OSK 2491/24, na podstawie art. 187 \u167? 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), okre\u347?lanej dalej jako "P.p.s.a.", przedstawi\u322? do rozpoznania sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w nast\u281?puj\u261?ce zagadnienie prawne budz\u261?ce powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci:
\par 
\par "Czy s\u261?d administracyjny jest, na podstawie art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwi\u261?zany wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem ?";
\par 
\par Jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia oraz akt sprawy przedstawione zagadnienie prawne wy\u322?oni\u322?o si\u281? na tle nast\u281?puj\u261?cego stanu faktycznego i prawnego.
\par 
\par 25 listopada 2021 r. Rada Miasta Katowice, na podstawie art. 35 ust. 1, art. 40 ust. 2 i art. 42 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorz\u261?dzie gminnym (Dz. U. z 2021 r. poz. 1372, ze zm., dalej jako "u.s.g.") podj\u281?\u322?a uchwa\u322?\u281? nr XLI/897/21 w sprawie nadania Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e. W za\u322?\u261?czniku do uchwa\u322?y stanowi\u261?cym Statut w \u167? 19 ust. 9 Rada uchwali\u322?a: "Osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji przys\u322?uguj\u261? diety w wysoko\u347?ci ustalonej odr\u281?bn\u261? uchwa\u322?\u261? Rady Miasta Katowice".
\par 
\par Wojewoda \u346?l\u261?ski rozstrzygni\u281?ciem nadzorczym z 29 grudnia 2021 r. nr NPII.4131.1.1186.2021 stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? cz\u281?\u347?ci postanowie\u324? ww. uchwa\u322?y, mi\u281?dzy innymi w odniesieniu do zawartego w jej za\u322?\u261?czniku cytowanego wy\u380?ej \u167? 19 ust. 9.
\par 
\par W wyniku skargi Miasta Katowice, Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 267/22, uchyli\u322? ww. rozstrzygni\u281?cie nadzorcze, jednak Naczelny S\u261?d Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Wojewody \u346?l\u261?skiego wyrokiem z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22, uchyli\u322? ten wyrok i oddali\u322? skarg\u281? (powo\u322?ane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia dost\u281?pne s\u261? w Centralnej Bazie Orzecze\u324? S\u261?d\u243?w Administracyjnych na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W uzasadnieniu tego orzeczenia, w odniesieniu do uniewa\u380?nionego \u167? 19 ust. 9 Statutu, NSA stwierdzi\u322?: "Praca w komisjach wyborczych ma charakter spo\u322?eczny, a fakt wykonywania okre\u347?lonych czynno\u347?ci nie skutkuje nawi\u261?zaniem stosunku pracy z gmin\u261?. W zwi\u261?zku z czym cz\u322?onkom komisji na tej podstawie nie b\u281?d\u261? przys\u322?ugiwa\u263? diety, wynagrodzenie lub zwrot innych koszt\u243?w. Podkre\u347?li\u263? trzeba, \u380?e ustawodawca nie upowa\u380?ni\u322? organu stanowi\u261?cego gminy do kreowania takiego uprawnienia w drodze uchwa\u322?y, tak jak to uczyni\u322? regulacj\u261? przepisu art. 5b ust. 11, art. 25 ust. 4, czy art. 37b u.s.g. Wobec braku wyra\u378?nej podstawy prawnej dla rady gminy do ustalenia diet dla cz\u322?onk\u243?w komisji wyborczych dzia\u322?aj\u261?cych w wyborach do organ\u243?w jednostki pomocniczej, za niezgodny z prawem nale\u380?y uzna\u263? przepis \u167? 19 ust. 9 za\u322?\u261?cznika do uchwa\u322?y. Zakaz wykraczania poza zakres swoich kompetencji odnosi si\u281? do wszelkich form dzia\u322?alno\u347?ci organ\u243?w w\u322?adzy, bez wzgl\u281?du na to, czy maj\u261? one charakter w\u322?adczy, czy niew\u322?adczy, intencyjny, czy konkretny, a najdalej id\u261?ce ograniczenia i wymagania zasada legalizmu formu\u322?uje wobec dzia\u322?a\u324? w\u322?adczych. Organy w\u322?adzy publicznej nie mog\u261? bowiem podejmowa\u263? \u380?adnej decyzji bez podstawy prawnej, w powo\u322?aniu jedynie na wzgl\u281?dy natury ekonomicznej, politycznej, czy moralnej (wyrok NSA z dnia 8 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 362/07, LEX nr 469304) nawet je\u347?liby by\u322?o to usprawiedliwione i potraktowane - tak jak wskazuje S\u261?d pierwszej instancji - jako rekompensata poniesionych koszt\u243?w. Normy kompetencyjne powinny by\u263? interpretowane w spos\u243?b \u347?cis\u322?y \u8211? literalny, co jednocze\u347?nie oznacza zakaz dokonywania wyk\u322?adni rozszerzaj\u261?cej tych norm oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii".
\par 
\par Uchwa\u322?\u261? z 29 lutego 2024 r. nr LXXIV/1522/24 w sprawie uchwalenia zmian Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e Rada Miasta Katowice uchwali\u322?a: "\u167? 1. W za\u322?\u261?czniku do uchwa\u322?y nr XLI/897/21 Rady Miasta Katowice z dnia 25 listopada 2021 r. w sprawie nadania Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e (Dz. Urz. Woj. \u346?l\u261?skiego poz. 7679), wprowadzi\u263? nast\u281?puj\u261?ce zmiany: 2) w \u167? 19 dodaje si\u281? ust. 9a, kt\u243?ry otrzymuje brzmienie: "9a. Osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji przys\u322?uguje zrycza\u322?towana dieta za czas realizacji czynno\u347?ci zwi\u261?zanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem wybor\u243?w, w wysoko\u347?ci ustalonej odr\u281?bn\u261? uchwa\u322?\u261? Rady Miasta Katowice".
\par 
\par Wojewoda \u346?l\u261?ski rozstrzygni\u281?ciem nadzorczym z 5 kwietnia 2024 r., nr NPII.4131.1.281.2024, na podstawie art. 91 ust. 1 u.s.g. stwierdzi\u322? niewa\u380?no\u347?\u263? \u167? 1 pkt 2 uchwa\u322?y z 29 lutego 2024 r., jako sprzecznej z art. 35 ust. 1 i ust. 3 pkt 1-5 w zwi\u261?zku z art. 37b ust. 1 i ust. 2 u.s.g. Organ nadzoru uzna\u322?, \u380?e przyznaj\u261?c diety cz\u322?onkom okr\u281?gowych i obwodowych komisji wyborczych, powo\u322?anym do przeprowadzenia wybor\u243?w w jednostkach pomocniczych gminy, Rada przekroczy\u322?a swoje kompetencje. Powo\u322?a\u322? si\u281? przy tym na pogl\u261?d prawny wyra\u380?ony w uzasadnieniu wyroku NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 1793/22 (wyrok ten dotyczy\u322? innego rozstrzygni\u281?cia nadzorczego Wojewody \u346?l\u261?skiego stwierdzaj\u261?cego niewa\u380?no\u347?\u263? analogicznego przepisu jak wy\u380?ej cytowany \u167? 19 ust. 9 Statutu Dzielnicy nr 1 \u346?r\u243?dmie\u347?cie Miasta Katowice), a tak\u380?e w 21 wyrokach NSA dotycz\u261?cych rozstrzygni\u281?\u263? organu nadzoru w odniesieniu do statut\u243?w innych dzielnic Miasta Katowice.
\par 
\par Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 2 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 450/24 oddali\u322? skarg\u281? Miasta Katowice na opisane wy\u380?ej rozstrzygni\u281?cie nadzorcze z 5 kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu stwierdzi\u322?, \u380?e kwestia przyznania cz\u322?onkom okr\u281?gowej i obwodowej komisji wyborczej prawa do diety dla Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e w Katowicach zosta\u322?a prawomocnie przes\u261?dzona wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22, kt\u243?rym - stosownie do art. 170 i 171 P.p.s.a. - sk\u322?ad orzekaj\u261?cy jest zwi\u261?zany, a to oznacza, \u380?e nie ma on uprawnienia do jakiegokolwiek odst\u281?pstwa, czy polemiki z wyra\u380?on\u261? w tym orzeczeniu ocen\u261? prawn\u261?. S\u261?d wyja\u347?ni\u322?, \u380?e art. 170 P.p.s.a. ma charakter bezwzgl\u281?dnie obowi\u261?zuj\u261?cy, a uregulowania w nim zawarte maj\u261? zapobiec sytuacji, w kt\u243?rej okre\u347?lona kwestia by\u322?aby odmiennie oceniana w kolejnych orzeczeniach s\u261?du. Ocena prawna, jak argumentowa\u322? dalej S\u261?d pierwszej instancji, dotyczy dotychczasowego post\u281?powania organ\u243?w administracyjnych w sprawie, podczas gdy wskazania okre\u347?laj\u261? spos\u243?b ich post\u281?powania w przysz\u322?o\u347?ci. Wskazania stanowi\u261? wi\u281?c konsekwencje oceny prawnej, zw\u322?aszcza oceny przebiegu post\u281?powania przed organami administracji i rezultatu tego post\u281?powania w postaci materia\u322?u procesowego zebranego w sprawie. Wskazania s\u261?du administracyjnego co do dalszego post\u281?powania wytyczaj\u261? kierunek dzia\u322?ania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
\par 
\par W skardze kasacyjnej od powy\u380?szego wyroku Miasto Katowice zakwestionowa\u322?o prawid\u322?owo\u347?\u263? zastosowania przez S\u261?d pierwszej instancji art. 170 i art. 171 P.p.s.a. W tre\u347?ci zarzutu i jego uzasadnieniu, podnios\u322?o, \u380?e art. 170 P.p.s.a. nie zwalnia\u322? S\u261?du pierwszej instancji od samodzielnego rozstrzygni\u281?cia sprawy.
\par 
\par Przedstawiaj\u261?c w podanych wy\u380?ej okoliczno\u347?ciach faktycznych i prawnych sformu\u322?owane na wst\u281?pie niniejszego uzasadnienia zagadnienie prawne do rozstrzygni\u281?cia powi\u281?kszonemu sk\u322?adowi NSA, sk\u322?ad zwyk\u322?y tego S\u261?du wyja\u347?ni\u322?, \u380?e istota sporu dotyczy zasadno\u347?ci przyj\u281?cia przez S\u261?d pierwszej instancji zwi\u261?zania wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22 w spos\u243?b uniemo\u380?liwiaj\u261?cy samodzieln\u261? kontrol\u281? merytoryczn\u261? zaskar\u380?onego rozstrzygni\u281?cia nadzorczego. Wskaza\u322?, \u380?e w tym zakresie podstawowe znaczenie ma zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 170 P.p.s.a. zgodnie z kt\u243?rym "[p]rawomocne orzeczenie wi\u261?\u380?e nie tylko strony i s\u261?d, kt\u243?ry je wyda\u322?, lecz r\u243?wnie\u380? inne s\u261?dy i inne organy pa\u324?stwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych tak\u380?e inne osoby".
\par 
\par W dalszej cz\u281?\u347?ci pytania Naczelny S\u261?d Administracyjny wskaza\u322? na mo\u380?liwo\u347?\u263? zaj\u281?cia w sprawie dw\u243?ch stanowisk.
\par 
\par Prezentuj\u261?c pierwsze z nich, opowiadaj\u261?ce si\u281?, jak wynika z przywo\u322?anej argumentacji, za poprawno\u347?ci\u261? stanowiska S\u261?du pierwszej instancji tj. przyj\u281?ciem takiego zwi\u261?zania wcze\u347?niejszym orzeczeniem NSA z 2 sierpnia 2023 r., \u380?e wykluczy\u322?o ono mo\u380?liwo\u347?\u263? samodzielnej kontroli rozstrzygni\u281?cia nadzorczego z 5 kwietnia 2024 r. odwo\u322?ano si\u281? do orzecznictwa s\u261?dowoadministracyjnego w my\u347?l kt\u243?rego moc wi\u261?\u380?\u261?ca orzeczenia okre\u347?lona w art. 170 P.p.s.a. oznacza, \u380?e podmioty wymienione w tym przepisie musz\u261? przyjmowa\u263?, i\u380? dana kwestia prawna kszta\u322?tuje si\u281? tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu, a zatem w kolejnym post\u281?powaniu, w kt\u243?rym pojawia si\u281? dana kwestia, nie mo\u380?e by\u263? ju\u380? ona ponownie badana (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 891/23). Wyja\u347?niono, \u380?e w orzecznictwie wskazuje si\u281?, \u380?e jakkolwiek zwi\u261?zanie prawomocnym wyrokiem wi\u261?\u380?e tylko w danej sprawie, to mo\u380?e odnosi\u263? si\u281? do innych post\u281?powa\u324? w zakresie, w jakim w wyroku tym rozstrzygni\u281?ta zosta\u322?a okre\u347?lona kwestia prawna, kt\u243?ra ma znaczenie dla rozstrzygni\u281?cia w innej sprawie jako zagadnienie wst\u281?pne, czy te\u380? dalszy element kszta\u322?tuj\u261?cy proces stosowania prawa przez s\u261?d (por. wyrok NSA z 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 1029/23). Ocena prawna zawarta w wyroku traci moc wi\u261?\u380?\u261?c\u261? w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczno\u347?ci faktycznych sprawy (ale tylko zaistnia\u322?ych po wydaniu wyroku, a nie w wyniku odmiennej oceny znanych i ju\u380? ocenionych fakt\u243?w i dowod\u243?w) oraz w sytuacji wzruszenia we w\u322?a\u347?ciwym trybie orzeczenia zawieraj\u261?cego ocen\u281? prawn\u261?. Ponadto ocena prawna rozstrzygni\u281?cia wi\u261?\u380?e si\u281? w pierwszym rz\u281?dzie z wyk\u322?adni\u261? prawa, a ta mo\u380?e mie\u347?ci\u263? si\u281? jedynie w uzasadnieniu wyroku (por. wyrok NSA z 27 lutego 2024 r., sygn. akt III OSK 965/23). Nast\u281?pnie S\u261?d pytaj\u261?cy wskaza\u322?, \u380?e nie mo\u380?na uzna\u263?, aby przewa\u380?aj\u261?ce w tym zakresie znaczenie mia\u322?o to, czy kontrola s\u261?du administracyjnego obejmuje te same uchwa\u322?y lub akty nadzoru. Istot\u261? jest to, aby to\u380?samo\u347?\u263? obejmowa\u322?a ten sam problem pojawiaj\u261?cy si\u281? we wcze\u347?niejszej uchwale i wcze\u347?niejszym rozstrzygni\u281?ciu nadzorczym skontrolowanym prawomocnie przez Naczelny S\u261?d Administracyjny i kolejn\u261? uchwa\u322?\u281? (lub kolejny akt nadzoru) obj\u281?ty p\u243?\u378?niejsz\u261? kontrol\u261? s\u261?du administracyjnego. To\u380?samo\u347?\u263? normy prawnej i jej s\u261?dowa kontrola nie powoduje, \u380?e tak szerokie poj\u281?cie mocy wi\u261?\u380?\u261?cej orzeczenia s\u261?dowego, jakie wskaza\u322? w tej sprawie S\u261?d pierwszej instancji, prowadzi\u322?oby w istocie do pr\u243?by opierania modelu s\u261?dowego na orzeczeniach precedensowych. W swej istocie prowadzi to do ujednolicenia orzecznictwa i powoduje pewno\u347?\u263? co do prawa. Jednolito\u347?\u263? orzecznictwa jest zar\u243?wno cech\u261? pragmatyczn\u261? (u\u322?atwia orzekanie, podejmowanie decyzji s\u261?dowej), ale i aksjologiczn\u261?. Tym samym niedopuszczalna jest sytuacja, w kt\u243?rej w istocie identyczno\u347?\u263? lub bardzo du\u380?a zbie\u380?no\u347?\u263? norm prawnych obj\u281?tych wcze\u347?niejsz\u261? kontrol\u261?, nie jest wi\u261?\u380?\u261?ca dla p\u243?\u378?niejszej oceny takich w\u322?a\u347?nie norm ponownie uchwalanych przez organy samorz\u261?du. Tym samym, je\u380?eli raz (tak jak ma to miejsce w tej sprawie) prawomocnym wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22 wskazano na niezgodne z prawem regulacje wynikaj\u261?ce z uchwa\u322?y z 2021 r., to kolejny sk\u322?ad Naczelnego S\u261?du Administracyjnego nie mo\u380?e pomin\u261?\u263? w istocie to\u380?samo\u347?ci normy prawnej obj\u281?tej ponown\u261? regulacj\u261?. Nie mo\u380?na zatem w takiej sytuacji doprowadzi\u263? do niekiedy fikcyjnej lub swoi\u347?cie pojmowanej odr\u281?bno\u347?ci procedowanych spraw. \u379?adna bowiem "drobna modyfikacja" nie powinna prowadzi\u263? do braku zwi\u261?zania wcze\u347?niej wydanym prawomocnym wyrokiem s\u261?dowym, poniewa\u380? ca\u322?y czas jest to orzekanie w tej sprawie, a nie w innej sprawie. Podkre\u347?lono, \u380?e w rozpoznawanej sprawie niew\u261?tpliwie wyst\u281?puje to\u380?samo\u347?\u263? norm prawnych obj\u281?tych kontrol\u261? Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w 2023 r. i niniejsz\u261? spraw\u261? zarejestrowan\u261? pod sygnatur\u261? III OSK 2491/24. R\u243?\u380?nice w kontrolowanych przepisach maj\u261? znaczenie marginalne i nie wp\u322?ywaj\u261? na istot\u281? ich regulacji. Wskazano, \u380?e Rada Miasta Katowice nie mo\u380?e ignorowa\u263? wcze\u347?niejszego wyroku z 2 sierpnia 2023 r. i zmieniaj\u261?c nieznacznie przepis uchwa\u322?y ponownie pr\u243?bowa\u263? wprowadza\u263? zakwestionowane przez ten S\u261?d regulacje prawne. Nawi\u261?zano w tym zakresie r\u243?wnie\u380? do wynikaj\u261?cego z orzecznictwa Trybuna\u322?u Konstytucyjnego zjawiska tak zwanej "wt\u243?rnej niekonstytucyjno\u347?ci\u8217?, wywodz\u261?c, \u380?e prezentowane w tym zakresie pogl\u261?dy i argumenty mo\u380?na odnie\u347?\u263? do uchwa\u322?y pierwotnej z 25 listopada 2021 r. (zakwestionowanej przez NSA wyrokiem z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22, co spowodowa\u322?o "zwi\u261?zanie" S\u261?du pierwszej instancji), jak i obecnie procedowanej uchwa\u322?y z 29 lutego 2024 r.
\par 
\par Prezentuj\u261?c z kolei drugie odmienne stanowisko S\u261?d pytaj\u261?cy tak\u380?e nawi\u261?za\u322? do pogl\u261?d\u243?w doktryny i orzecznictwa. Wywi\u243?d\u322? jednak\u380?e, \u380?e o mocy wi\u261?\u380?\u261?cej prawomocnego wyroku mo\u380?na m\u243?wi\u263? tylko wtedy, gdy dotyczy on tej samej sprawy b\u281?d\u261?cej przedmiotem ponownej kontroli. Odwo\u322?ano si\u281? do wyroku NSA z 11 maja 2024 r., sygn. akt I GSK 1361/20 oraz wyroku NSA z 28 czerwca 2022 r., sygn. akt II GSK 272/19, zgodnie z kt\u243?rymi ustanowiona w art. 170 P.p.s.a. zasada zwi\u261?zania powoduje, \u380?e skutki wyroku s\u261?du administracyjnego dotycz\u261? ka\u380?dego nowego post\u281?powania prowadzonego w zakresie danej sprawy i obejmuj\u261? zar\u243?wno post\u281?powanie s\u261?dowoadministracyjne, w kt\u243?rym orzeczenie zosta\u322?o wydane, post\u281?powanie administracyjne, w kt\u243?rym zapad\u322?o zaskar\u380?one rozstrzygni\u281?cie administracyjne, jak r\u243?wnie\u380? wszystkie przysz\u322?e post\u281?powania administracyjne i s\u261?dowoadministracyjne dotycz\u261?ce danej sprawy administracyjnej. Wyja\u347?niono, \u380?e moc wi\u261?\u380?\u261?ca prawomocnego wyroku s\u261?du administracyjnego zwi\u261?zana jest z to\u380?samo\u347?ci\u261? stosunku prawnego b\u281?d\u261?cego przedmiotem sprawy. Podstaw\u261? do prawid\u322?owego stosowania art. 170 P.p.s.a. jest zatem wykazanie, \u380?e dany prawomocny wyrok zawiera rozstrzygni\u281?cie w konkretnej sprawie poddanej kontroli s\u261?dowej i w tej sprawie wydany wyrok wi\u261?\u380?e nie tylko strony, ale i inne s\u261?dy oraz organy administracji publicznej, przy czym przepisy ustawowe mog\u261? rozci\u261?gn\u261?\u263? moc wi\u261?\u380?\u261?c\u261? takiego wyroku tak\u380?e i na inne podmioty. Jak argumentowano dalej, w post\u281?powaniach administracyjnych o charakterze jurysdykcyjnym moc wi\u261?\u380?\u261?ca prawomocnego wyroku zasadniczo nie budzi w\u261?tpliwo\u347?ci. Nie mo\u380?na bowiem ponownie podda\u263? pod ocen\u281? s\u261?du sprawy, kt\u243?ra ju\u380? zosta\u322?a prawomocnie rozstrzygni\u281?ta. Tak wniesiona skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 \u167? 1 pkt 4 P.p.s.a. Tak\u380?e w orzecznictwie nie budzi w\u261?tpliwo\u347?ci, \u380?e powaga rzeczy os\u261?dzonej, o kt\u243?rej stanowi art. 170 w zw. z art. 171 P.p.s.a., stanowi przyczyn\u281? niedopuszczalno\u347?ci wszcz\u281?cia post\u281?powania (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2020 r., sygn. akt II OSK 981/20). W przypadku natomiast skarg na akty organ\u243?w nadzoru ka\u380?dorazowo rozwa\u380?enia wymaga, czy poprzednio wydany prawomocny wyrok dotyczy tej samej sprawy, czy te\u380? innej sprawy. Jak stwierdzi\u322? to NSA w licznych wyrokach (np. w wyrokach z: 7 lipca 2023 r., sygn. akt I GSK 1553/19; 14 listopada 2023 r., sygn. akt I FSK 1540/21; 13 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 966/24), zasada zwi\u261?zania prawomocnym wyrokiem musi by\u263? stosowana z du\u380?\u261? ostro\u380?no\u347?ci\u261? przez s\u261?d orzekaj\u261?cy w sprawie p\u243?\u378?niejszej, w kt\u243?rej pojawia si\u281? kwestia ju\u380? uprzednio oceniona. Chodzi o to, aby s\u261?d prawid\u322?owo przyj\u261?\u322? zakres zwi\u261?zania innym wyrokiem i aby zbyt pochopnie nie stwierdzi\u322?, \u380?e w rozpoznawanej sprawie (p\u243?\u378?niejszej) nie wolno mu ju\u380? dokonywa\u263? \u380?adnych ocen w tym zakresie. Podkre\u347?lono, \u380?e sprawa zako\u324?czona prawomocnym wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22 obejmowa\u322?a kontrol\u281? zaskar\u380?onego wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Gliwicach z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 267/22, kt\u243?rym uchylono rozstrzygni\u281?cie nadzorcze Wojewody \u346?l\u261?skiego z 29 grudnia 2021 r. stwierdzaj\u261?ce cz\u281?\u347?ciowo niewa\u380?no\u347?\u263? uchwa\u322?y Rady Miasta Katowice z 25 listopada 2021 r. nr XLI/897/21 w sprawie nadania statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e. Wskazanym powy\u380?ej wyrokiem NSA uchyli\u322? zaskar\u380?ony wyrok i oddali\u322? skarg\u281? Miasta Katowice na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody \u346?l\u261?skiego. Jednym z zakres\u243?w uniewa\u380?nionego Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e by\u322? \u167? 19 ust. 9 o nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: "Osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji przys\u322?uguj\u261? diety w wysoko\u347?ci ustalonej odr\u281?bn\u261? uchwa\u322?\u261? Rady Miasta Katowice". Wydaje si\u281? zatem, \u380?e prawomocny wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22 wi\u261?\u380?e w zakresie dokonywania ponownej oceny zgodno\u347?ci z prawem \u167? 19 ust. 9 w/w Statutu, ale tylko w zakresie wskazanej powy\u380?ej tre\u347?ci. Sprawa obj\u281?ta skarg\u261? kasacyjn\u261? wniesion\u261? od wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Gliwicach z 2 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 450/24 nie dotyczy ponownej kontroli \u167? 19 ust. 9 o w/w tre\u347?ci, ani te\u380? kontroli rozstrzygni\u281?cia nadzorczego Wojewody \u346?l\u261?skiego z 29 grudnia 2021 r., nr NPII.4131.1.1186.2021, obj\u281?tego kontrol\u261? zako\u324?czon\u261? wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22. W niniejszej sprawie Rada Miasta Katowice 29 lutego 2024 r. podj\u281?\u322?a inn\u261? uchwa\u322?\u281?, tj. uchwa\u322?\u281? nr LXXIV/1522/24 w sprawie uchwalenia zmian Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e, w kt\u243?rej m.in. do obowi\u261?zuj\u261?cego \u167? 19 Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e doda\u322?a ust. 9a o nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: "Osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji przys\u322?uguje zrycza\u322?towana dieta za czas realizacji czynno\u347?ci zwi\u261?zanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem wybor\u243?w, w wysoko\u347?ci ustalonej odr\u281?bn\u261? uchwa\u322?\u261? Rady Miasta Katowice". Tak dodany przepis zosta\u322? obj\u281?ty rozstrzygni\u281?ciem nadzorczym Wojewody \u346?l\u261?skiego z 5 kwietnia 2024 r., nr NPII.4131.1.281.2024, a nie rozstrzygni\u281?ciem nadzorczym Wojewody \u346?l\u261?skiego z 29 grudnia 2021 r., nr NPII.4131.1.1186.2021, kontrolowanym wyrokiem Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Gliwicach z 13 kwietnia 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 267/22. Mimo zatem to\u380?samo\u347?ci stron (Miasto Katowice i Wojewoda \u346?l\u261?ski), przedmiot kontroli s\u261?dowej obejmuje w tej sprawie odr\u281?bne rozstrzygni\u281?cie nadzorcze ani\u380?eli w sprawie zako\u324?czonej wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22. W obu tych sprawach rozstrzygni\u281?cia nadzorcze zosta\u322?y wydane wobec dw\u243?ch r\u243?\u380?nych uchwa\u322? \u8211? jednej z 2021 r., a drugiej z 2024 r. Co istotne, tak\u380?e tre\u347?\u263? zakwestionowanych w obu sprawach przepis\u243?w \u8211? \u167? 19 ust. 9 pierwotnej wersji Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e i dodanego na mocy uchwa\u322?y z 29 lutego 2024 r., nr LXXIV/1522/24 ust. 9a do \u167? 19 tego Statutu \u8211? nie jest to\u380?sama. Wskazuje na to strona skar\u380?\u261?ca kasacyjnie, podkre\u347?laj\u261?c, \u380?e czym innym jest generalne przyznanie diet osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji, a czym innym regulacja, kt\u243?ra wyra\u378?nie okre\u347?la takie diety cz\u322?onkom takich komisji tylko za czas realizacji czynno\u347?ci zwi\u261?zanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem wybor\u243?w. W zwi\u261?zku z powy\u380?szym, jak dalej argumentowa\u322? S\u261?d pytaj\u261?cy, nie mo\u380?na stwierdzi\u263?, aby sprawa obj\u281?ta zaskar\u380?onym wyrokiem S\u261?du pierwszej instancji z 2 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 450/24 stanowi\u322?a to\u380?sam\u261? spraw\u281? z t\u261?, kt\u243?ra zosta\u322?a prawomocnie zako\u324?czona wyrokiem NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22. Skargi wnoszone na r\u243?\u380?ne rozstrzygni\u281?cia nadzorcze, obejmuj\u261?ce odmienne co do tre\u347?ci uchwa\u322?y lub zarz\u261?dzenia, mimo to\u380?samo\u347?ci stron, nie stanowi\u261? \u8211? co do zasady \u8211? to\u380?samych spraw. Zwr\u243?cono te\u380? uwag\u281?, \u380?e tak szerokie poj\u281?cie mocy wi\u261?\u380?\u261?cej orzeczenia s\u261?dowego, jakie wskaza\u322? w tej sprawie S\u261?d pierwszej instancji, prowadzi\u322?oby w istocie do pr\u243?by opierania modelu s\u261?dowego na orzeczeniach precedensowych. Polski model s\u261?downictwa, poza wyj\u261?tkami wynikaj\u261?cymi wprost z przepis\u243?w prawa (np. art. 269 P.p.s.a., dotycz\u261?cego wi\u261?\u380?\u261?cego pogl\u261?du zawartego w uchwale NSA) nie opiera si\u281? na modelu precedens\u243?w. Tym samym s\u261?d, przed kt\u243?rym zawis\u322?a kolejna (odr\u281?bna) sprawa s\u261?dowoadministracyjna, jest zobowi\u261?zany do jej samodzielnego rozpoznania. Oddzia\u322?ywanie orzecze\u324? s\u261?d\u243?w administracyjnych wydanych nawet w analogicznych czy zbli\u380?onych rodzajowo sprawach mo\u380?e znajdowa\u263? podstawy jedynie w autorytetowym oddzia\u322?ywaniu tych orzecze\u324?, nie mo\u380?e natomiast ogranicza\u263? zakresu rozpoznania przez s\u261?d kolejnej odr\u281?bnej sprawy s\u261?dowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z 19 wrze\u347?nia 2024 r., sygn. akt III OSK 2555/22). Argumentowano dalej, \u380?e zwi\u261?zanie na podstawie art. 170 P.p.s.a. odnosi si\u281? do sprawy s\u261?dowoadministracyjnej i oddzia\u322?ywania rozstrzygni\u281?cia s\u261?du podj\u281?tego w owej sprawie na sprawy przysz\u322?e. Poj\u281?cie sprawy s\u261?dowoadministracyjnej jest z kolei pochodn\u261? form dzia\u322?ania administracji publicznej podlegaj\u261?cych kontroli s\u261?d\u243?w administracyjnych. W sprawach dotycz\u261?cych skarg na indywidualne akty stosowania prawa (na przyk\u322?ad decyzje administracyjne) istot\u261? sprawy s\u261?dowoadministracyjnej jest kontrola zgodno\u347?ci z prawem konkretyzacji stosunku administracyjnego, jaka nast\u261?pi\u322?a przez wydanie decyzji administracyjnej (por. T. Kie\u322?kowski, Sprawa administracyjna, Krak\u243?w 2004, s. 156). W przypadku uchwa\u322? i zarz\u261?dze\u324? organ\u243?w jednostek samorz\u261?du terytorialnego nale\u380?y natomiast zwr\u243?ci\u263? uwag\u281? na ich r\u243?\u380?norodno\u347?\u263?, gdy\u380? mog\u261? to by\u263? akty normatywne (akty prawa miejscowego), jak r\u243?wnie\u380? akty wydawane w sprawach konkretnych, kt\u243?rym nie da si\u281? przypisa\u263? cech aktu normatywnego. W odniesieniu do akt\u243?w prawa miejscowego nie mo\u380?na m\u243?wi\u263? o ocenie prawid\u322?owo\u347?ci konkretyzacji stosunku administracyjnego. Jak wskazuje si\u281? w doktrynie, rola i specyfika post\u281?powania s\u261?du administracyjnego w odniesieniu do akt\u243?w prawa miejscowego przypomina rol\u281? s\u261?du konstytucyjnego, orzekaj\u261?cego o zgodno\u347?ci hierarchicznej norm prawnych w ramach danego systemu (por. J. Parchomiuk, Granice rozpoznania i orzekania s\u261?du administracyjnego w sprawach kontroli uchwa\u322? organ\u243?w jednostek samorz\u261?du terytorialnego, ZNSA 2013/6/52-72). O zakresie zwi\u261?zania prawomocnym wyrokiem na przysz\u322?o\u347?\u263? rozstrzyga zatem przede wszystkim charakter norm prawnych b\u281?d\u261?cych przedmiotem oceny s\u261?du administracyjnego. W sprawach dotycz\u261?cych kontroli akt\u243?w stosowania prawa skutki prawomocnego wyroku s\u261?du administracyjnego mog\u261? wykracza\u263? podmiotowo poza strony danego sporu, z uwagi na zwi\u261?zek prawny \u322?\u261?cz\u261?cy \u243?w sp\u243?r z innym stosunkiem prawnym podlegaj\u261?cym konkretyzacji w ramach prawem przewidzianych procedur. Natomiast w sprawach akt\u243?w normatywnych owo oddzia\u322?ywanie jest szersze \u8211? dotyczy wszystkich potencjalnych adresat\u243?w norm generalnych i abstrakcyjnych zawartych w owym akcie normatywnym. Jednak\u380?e skoro ocena dotyczy norm generalnych i abstrakcyjnych w uk\u322?adzie wertykalnym, to zwi\u261?zanie ow\u261? ocen\u261? mo\u380?e odnosi\u263? si\u281? tylko do badanego aktu normatywnego. Ponadto, w owej konfiguracji mo\u380?e mie\u263? znaczenie tak\u380?e to, czy ocena zwi\u261?zania odnosi si\u281? do wyroku s\u261?du administracyjnego eliminuj\u261?cego z obrotu prawnego akt prawa miejscowego, czy te\u380? oddalaj\u261?cego skarg\u281? na tego rodzaju akt. Wydaje si\u281?, \u380?e w przypadku eliminacji z obrotu prawnego aktu prawa miejscowego przez s\u261?d administracyjny podj\u281?cie kolejnego aktu prawa miejscowego dotycz\u261?cego tej samej materii prawnej uniemo\u380?liwia odwo\u322?ywanie si\u281? do zwi\u261?zania wydanym judykatem w\u322?a\u347?nie z uwagi na charakter norm podlegaj\u261?cych ocenie \u8211? generalnych i abstrakcyjnych, weryfikowanych w uk\u322?adzie hierarchicznym.
\par 
\par Podsumowuj\u261?c zaprezentowane wy\u380?ej stanowiska S\u261?d pytaj\u261?cy stwierdzi\u322?, \u380?e istotne znaczenie ma kwestia, czy wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22, ko\u324?cz\u261?cy post\u281?powanie s\u261?dowe, obejmowa\u322? inn\u261? spraw\u281? ni\u380? ta, kt\u243?ra sta\u322?a si\u281? przedmiotem rozpoznania przez Wojew\u243?dzki S\u261?d Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 2 lipca 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 450/24, czy te\u380? spraw\u281? to\u380?sam\u261?, a tym samym czy S\u261?d pierwszej instancji by\u322? zwi\u261?zany tre\u347?ci\u261? wcze\u347?niejszego wyroku NSA i nie m\u243?g\u322? dokonywa\u263? merytorycznej kontroli zaskar\u380?onego aktu nadzoru \u8211? rozstrzygni\u281?cia nadzorczego Wojewody \u346?l\u261?skiego z dnia 5 kwietnia 2024 r. Stwierdzi\u322?, \u380?e zaprezentowany problem ma istotne znaczenie dla rozstrzygni\u281?cia zasadno\u347?ci skargi kasacyjnej.
\par 
\par Skar\u380?\u261?ce Miasto Katowice w pi\u347?mie procesowym z 14 sierpnia 2025 r. wyrazi\u322?o pogl\u261?d prawny zbie\u380?ny ze stanowiskiem drugim zaprezentowanym w postanowieniu S\u261?du pytaj\u261?cego i wnios\u322?o o udzielenie odpowiedzi negatywnej na zadane pytanie o niezwi\u261?zaniu na podstawie art. 170 P.p.s.a. s\u261?du wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem.
\par 
\par Z kolei organ nadzoru w pi\u347?mie z 12 sierpnia 2025 r. wyja\u347?ni\u322?, \u380?e jego pogl\u261?d prawny jest sp\u243?jny z pierwszym stanowiskiem zawartym w uzasadnieniu postanowienia S\u261?du pytaj\u261?cego, dlatego te\u380? odpowied\u378? na zadane pytanie powinna by\u263? pozytywna.
\par 
\par Prokurator Prokuratury Okr\u281?gowej w Toruniu delegowany do Prokuratury Krajowej P.S. w pi\u347?mie z 15 pa\u378?dziernika 2025 r. wni\u243?s\u322? o odmow\u281? podj\u281?cia uchwa\u322?y, podnosz\u261?c, \u380?e nie zosta\u322?y spe\u322?nione przes\u322?anki wskazane w przepisach art. 15 \u167? 1 pkt 3 w zw. z art. 187 \u167? 1 P.p.s.a., gdy\u380? przedstawione zagadnienie prawne nie budzi powa\u380?nych w\u261?tpliwo\u347?ci, kt\u243?re wymaga\u322?yby wyja\u347?nienia w drodze uchwa\u322?y sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA.
\par 
\par Rzecznik Praw Obywatelskich w pi\u347?mie z 20 pa\u378?dziernika 2025 r. stwierdzi\u322?, \u380?e w rozpoznawanej sprawie nie zachodz\u261? podstawy do podj\u281?cia uchwa\u322?y konkretnej, o kt\u243?r\u261? wyst\u261?pi\u322? NSA postanowieniem z 15 kwietnia 2025 r. W razie jednak przyj\u281?cia przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA, \u380?e podstawy te jednak wyst\u281?puj\u261? Rzecznik wni\u243?s\u322? o nadanie uchwale takiej tre\u347?ci, \u380?e art. 170 P.p.s.a. w odniesieniu do akt\u243?w prawa miejscowego nale\u380?y interpretowa\u263? w\u261?sko tj. w taki spos\u243?b, \u380?e s\u261?d administracyjny nie jest zwi\u261?zany wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, w sytuacji, gdy kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem. Wcze\u347?niejszy prawomocny wyrok s\u261?du dotycz\u261?cy takiego aktu prawa miejscowego mo\u380?e zatem pos\u322?u\u380?y\u263? s\u261?dowi wy\u322?\u261?cznie jako argument do podj\u281?cia danego rozstrzygni\u281?cia na zasadzie autorytetowego oddzia\u322?ywania. Nie wi\u261?\u380?e go jednak na zasadzie wyra\u380?onej w art. 170 P.p.s.a.
\par 
\par Naczelny S\u261?d Administracyjny w sk\u322?adzie siedmiu s\u281?dzi\u243?w zwa\u380?y\u322?, co nast\u281?puje:
\par 
\par W pierwszej kolejno\u347?ci nale\u380?y wyja\u347?ni\u263?, \u380?e podj\u281?cie inicjatywy uchwa\u322?odawczej przez Naczelny S\u261?d Administracyjny w sprawie tzw. uchwa\u322?y konkretnej odpowiadaj\u261?cej na pytanie prawne zwyk\u322?ego sk\u322?adu tego S\u261?du warunkowane jest spe\u322?nieniem przes\u322?anek wynikaj\u261?cych z art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. i art. 15 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. Pierwszy z tych przepis\u243?w stanowi, \u380?e "[j]e\u380?eli przy rozpoznawaniu skargi kasacyjnej wy\u322?oni si\u281? zagadnienie prawne budz\u261?ce powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci, Naczelny S\u261?d Administracyjny mo\u380?e odroczy\u263? rozpoznanie sprawy i przedstawi\u263? to zagadnienie do rozstrzygni\u281?cia sk\u322?adowi siedmiu s\u281?dzi\u243?w tego S\u261?du". Z kolei w my\u347?l art. 15 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a.: "Naczelny S\u261?d Administracyjny podejmuje uchwa\u322?y zawieraj\u261?ce rozstrzygni\u281?cie zagadnie\u324? prawnych budz\u261?cych powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci w konkretnej sprawie administracyjnej". Z powy\u380?szych regulacji wynika, \u380?e warunkiem podj\u281?cia uchwa\u322?y jest po pierwsze, wyst\u261?pienie zagadnienia prawnego budz\u261?cego powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci prawne i po drugie, jego zwi\u261?zek z rozstrzygni\u281?ciem konkretnej sprawy s\u261?dowoadministracyjnej.
\par 
\par W odniesieniu do poj\u281?cia zagadnienia prawnego budz\u261?cego powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci prawne, w orzecznictwie i doktrynie wyja\u347?niono, \u380?e kwalifikuj\u261?cy to zagadnienie zwrot "budz\u261?ce powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci prawne" wskazuje, \u380?e nie chodzi w tym przypadku o jakiekolwiek w\u261?tpliwo\u347?ci prawne, ale o w\u261?tpliwo\u347?ci prawne o charakterze rzeczywistym i powa\u380?nym, kt\u243?rych wyja\u347?nienie nastr\u281?cza znaczne trudno\u347?ci, g\u322?\u243?wnie z powodu r\u243?\u380?nego rozumienia przepis\u243?w prawnych. Zawarta bowiem w art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. instytucja ma s\u322?u\u380?y\u263? wyja\u347?nianiu zagadnie\u324? prawnych wywo\u322?uj\u261?cych w\u261?tpliwo\u347?ci o kwalifikowanym charakterze, jakie mog\u261? pojawi\u263? si\u281? w toku post\u281?powania przed s\u261?dem kasacyjnym. Przeprowadzona na skutek pytania przez poszerzony sk\u322?ad s\u281?dzi\u243?w wyk\u322?adnia ma doprowadzi\u263? do takiego zrekonstruowania normy prawnej, kt\u243?rej skutkiem b\u281?dzie jej "prawid\u322?owe rozumienie". Podkre\u347?la si\u281? te\u380?, \u380?e w\u261?tpliwo\u347?ci powinny mie\u263? charakter obiektywny, czyli powinny wynika\u263? ze stanu ustawodawstwa lub orzecznictwa. Te o charakterze subiektywnym, istniej\u261?ce jedynie w przekonaniu sk\u322?adu pytaj\u261?cego, nie s\u261? w tym wypadku wystarczaj\u261?ce. Wskazuje si\u281?, \u380?e niew\u261?tpliwie o "powa\u380?nych w\u261?tpliwo\u347?ciach" w rozumieniu art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. \u347?wiadczy istniej\u261?ca w chwili rozpatrywania skargi kasacyjnej rozbie\u380?no\u347?\u263? orzecznicza, przy czym rozbie\u380?no\u347?\u263? ta - w przeciwie\u324?stwie do trybu podejmowania uchwa\u322?y abstrakcyjnej (art. 15 \u167? 1 pkt 2 P.p.s.a.) - nie jest warunkiem sine qua non podj\u281?cia uchwa\u322?y konkretnej tj. rozstrzygaj\u261?cej w\u261?tpliwo\u347?ci prawne w konkretnej sprawie. O powa\u380?nych w\u261?tpliwo\u347?ciach w zakresie wyk\u322?adni i stosowania prawa \u347?wiadczy\u263? mog\u261? tak\u380?e jednostkowe odmienne orzeczenia, zdania odr\u281?bne czy tylko argumentacja zawarta w uzasadnieniu postanowienia sk\u322?adu NSA wyst\u281?puj\u261?cego z pytaniem prawnym. Istotna jest w tym przypadku bowiem nie tyle sama rozbie\u380?no\u347?\u263? orzecznicza, co argumentacja prawna \u347?wiadcz\u261?ca o problemie prawnym wywo\u322?uj\u261?cym trudno\u347?ci w jego rozwi\u261?zaniu i wymagaj\u261?cym zaanga\u380?owania powi\u281?kszonego sk\u322?adu. S\u261?d pytaj\u261?cy mo\u380?e bowiem nie zgadza\u263? si\u281? z pogl\u261?dami orzecznictwa i zaprezentowa\u263? w tym zakresie w\u322?asny odmienny pogl\u261?d niemniej w takiej sytuacji, przedstawiaj\u261?c zagadnienie prawne budz\u261?ce powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci, powinien podwa\u380?y\u263? dotychczasow\u261? wyk\u322?adni\u281? s\u261?dow\u261? i wykaza\u263? na czym dana w\u261?tpliwo\u347?\u263? polega (por. R. Hauser, A. Kabat: "Uchwa\u322?y Naczelnego S\u261?du Administracyjnego w nowych regulacjach procesowych", Pa\u324?stwo i Prawo z 2004 r., z. 2, s. 22 \u8211? 38; B. Dauter [w] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezg\u243?dka \u8211? Medek, Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, Komentarz, wyd. IX, Komentarze Lex, H. Knysiak-Sudyka [w] T. Wo\u347? (red.), Prawo o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Komentarze Lex oraz przywo\u322?ane w ww. publikacjach orzecznictwo i pi\u347?miennictwo).
\par 
\par Z kolei druga przes\u322?anka uruchomienia procedury uchwa\u322?odawczej odnosz\u261?ca si\u281? do zwi\u261?zku przedstawionego zagadnienia prawnego z rozstrzygni\u281?ciem konkretnej sprawy s\u261?dowoadministracyjnej ujmowana jest w orzecznictwie i doktrynie jako taka kwestia prawna, kt\u243?ra ma zasadnicze znaczenie w rozpatrywanej sprawie i pozostaje z ni\u261? w \u347?cis\u322?ym zwi\u261?zku w tym sensie, \u380?e bez jej rozstrzygni\u281?cia nie jest mo\u380?liwe za\u322?atwienie sprawy. Zastrzega si\u281? jednak, \u380?e w zagadnieniu nie mo\u380?e chodzi\u263? o spos\u243?b rozstrzygni\u281?cia sprawy, czy te\u380? inaczej - zagadnienie nie mo\u380?e sprowadza\u263? si\u281? do postawienia pytania, kt\u243?re wymaga\u322?oby dokonania przez sk\u322?ad poszerzony subsumcji, nie mo\u380?e te\u380? sprowadza\u263? si\u281? do oceny ustalonego stanu faktycznego czy te\u380? konkretyzacji normy prawnej w odniesieniu do tego stanu (por. op. cit.; a tak\u380?e postanowienie 7 s\u281?dzi\u243?w NSA z 25 czerwca 2007 r., sygn. akt I FPS 1/07).
\par 
\par Dodatkowo w przywo\u322?anych wy\u380?ej publikacjach zwraca si\u281? uwag\u281? na szczeg\u243?lny charakter procedury uchwa\u322?odawczej. Wskazuje si\u281?, \u380?e sk\u322?ad zwyk\u322?y NSA przed si\u281?gni\u281?ciem do procedury przewidzianej w art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. powinien wnikliwie rozwa\u380?y\u263?, czy w sprawie wyst\u261?pi\u322?y wszystkie przes\u322?anki niezb\u281?dne do zastosowania tego przepisu i czy rzeczywi\u347?cie jest to konieczne. Akcentuje si\u281?, \u380?e instytucja wyja\u347?nienia w\u261?tpliwo\u347?ci prawnych ma charakter wyj\u261?tkowy, a jej wyj\u261?tkowo\u347?\u263? wi\u261?\u380?e si\u281? z tym, \u380?e sk\u322?ad orzekaj\u261?cy NSA, decyduj\u261?c si\u281? na skorzystanie z niej, rezygnuje z uprawnienia do dokonania samodzielnej interpretacji prawa. Jednocze\u347?nie sk\u322?ad ten godzi si\u281? na przyj\u281?cie interpretacji prawnej zawartej w uchwale, kt\u243?ra b\u281?dzie w sprawie wi\u261?\u380?\u261?ca. Z punktu widzenia strony post\u281?powania wdro\u380?enie rozwa\u380?anej procedury rodzi ten skutek, \u380?e post\u281?powanie zostaje odroczone, a tym samym dochodzi do przesuni\u281?cia w czasie rozstrzygni\u281?cia sprawy. W tej sytuacji obowi\u261?zek sk\u322?adu orzekaj\u261?cego NSA wnikliwego rozwa\u380?enia potrzeby skorzystania z instytucji okre\u347?lonej w art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. jest oczywisty. Podobnie nie powinna budzi\u263? w\u261?tpliwo\u347?ci powinno\u347?\u263? tego sk\u322?adu dok\u322?adnego sprecyzowania zagadnienia prawnego, kt\u243?rego nie jest w stanie sam rozstrzygn\u261?\u263? i kt\u243?re przekazuje do wyja\u347?nienia sk\u322?adowi powi\u281?kszonemu NSA, rezygnuj\u261?c tym samym z uprawnienia do samodzielnej interpretacji prawa. Potrzeba z kolei precyzyjnego uj\u281?cia zagadnienia zwi\u261?zana jest z tym, \u380?e uchwa\u322?y NSA wyja\u347?niaj\u261?ce w\u261?tpliwo\u347?ci prawne powinny obejmowa\u263? tylko te kwestie prawne, kt\u243?re by\u322?y przedmiotem wniosku uprawnionego podmiotu lub postanowienia sk\u322?adu orzekaj\u261?cego NSA wydanego na podstawie art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. Wyj\u347?cie poza te granice oznacza\u322?oby, \u380?e w zakresie nieobj\u281?tym wspomnianym wnioskiem lub postanowieniem powi\u281?kszony sk\u322?ad NSA podj\u261?\u322?by dzia\u322?alno\u347?\u263? uchwa\u322?odawcz\u261? z urz\u281?du, co w \u347?wietle ustaw wprowadzaj\u261?cych reform\u281? s\u261?downictwa administracyjnego, podobnie jak i poprzedniej ustawy o NSA, jest niedopuszczalne (por. A. Skoczylas, glosa do uchwa\u322?y sk\u322?adu siedmiu s\u281?dzi\u243?w NSA z 21 pa\u378?dziernika 2002 r., sygn. akt OPS 9/02, OSP z 2003 r., z. 3, s. 144). W wypadku uchwa\u322? konkretnych niedopuszczalno\u347?\u263? wyk\u322?adni wykraczaj\u261?cej poza granice wyznaczone wnioskiem lub postanowieniem wynika dodatkowo ze wspomnianego ju\u380? wyj\u261?tkowego charakteru tej procedury, kt\u243?ra polega na tym, \u380?e sk\u322?ad orzekaj\u261?cy NSA, zwracaj\u261?c si\u281? do sk\u322?adu 7 s\u281?dzi\u243?w NSA o wyja\u347?nienie zagadnienia prawnego budz\u261?cego powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci przekazuje sk\u322?adowi powi\u281?kszonemu kompetencje do rozstrzygni\u281?cia \u347?ci\u347?le oznaczonej kwestii prawnej, pozostaj\u261?c nadal w\u322?a\u347?ciwy do rozpoznania sprawy w pozosta\u322?ym zakresie. Sk\u322?ad powi\u281?kszony NSA mo\u380?e wi\u281?c obj\u261?\u263? swoj\u261? wyk\u322?adni\u261? tylko te kwestie prawne, kt\u243?re przekazano mu do wyja\u347?nienia i tylko w takich granicach, jakie zosta\u322?y wyznaczone w postanowieniu sk\u322?adu orzekaj\u261?cego NSA. Sk\u322?ad 7 s\u281?dzi\u243?w NSA nie jest te\u380? uprawniony ani do domniemywania intencji sk\u322?adu orzekaj\u261?cego, ani do wypowiadania si\u281? w uchwale na inne tematy ni\u380? te, kt\u243?rych dotyczy w\u261?tpliwo\u347?\u263? sformu\u322?owana przez sk\u322?ad orzekaj\u261?cy NSA (por. zdanie odr\u281?bne s\u281?dzi\u243?w NSA: J. Chromickiego, R. Hausera, A. Kabata do uchwa\u322?y sk\u322?adu 7 s\u281?dzi\u243?w NSA z 14 grudnia 2000, sygn. akt FPS 6/00, ONSA 2001, z. 3, s. 97; podobnie: A. Skoczylas op. cit.). Z powy\u380?szego wynika, \u380?e sk\u322?ad 7 s\u281?dzi\u243?w nie jest uprawniony do modyfikacji pytania czy te\u380? jego dostosowywania czy to do stanu faktycznego sprawy, czy te\u380? do pogl\u261?d\u243?w i w\u261?tpliwo\u347?ci prawnych wskazanych w uzasadnieniu pytania.
\par 
\par W \u347?wietle wy\u380?ej zaprezentowanych pogl\u261?d\u243?w doktryny i orzecznictwa nale\u380?a\u322?o uzna\u263?, \u380?e przedstawione postanowieniem Naczelnego S\u261?du Administracyjnego z 15 kwietnia 2025 r. zagadnienie prawne nie spe\u322?nia przes\u322?anek zawartych w art. 187 \u167? 1 w zw. z art. 15 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. warunkuj\u261?cych podj\u281?cie uchwa\u322?y.
\par 
\par W ocenie poszerzonego sk\u322?adu zagadnienie to nie ma charakteru kwalifikowanego tj. budz\u261?cego powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci prawne, lecz w odr\u243?\u380?nieniu od niego jest zagadnieniem, kt\u243?re mo\u380?na okre\u347?li\u263? jako zagadnienie zwyk\u322?e, typowe, takie jakie pojawia si\u281? przy rozpoznawaniu wi\u281?kszo\u347?ci spraw.
\par 
\par Problem uj\u281?ty w pytaniu dotyczy art. 170 Prawa o post\u281?powaniu przed s\u261?dami administracyjnymi, kt\u243?ry stanowi, \u380?e "[p]prawomocne orzeczenie wi\u261?\u380?e nie tylko strony i s\u261?d, kt\u243?ry je wyda\u322?, lecz r\u243?wnie\u380? inne s\u261?dy i inne organy pa\u324?stwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych tak\u380?e inne osoby". W okoliczno\u347?ciach sprawy, sk\u322?ad orzekaj\u261?cy ma pewn\u261? trudno\u347?\u263? z ocen\u261? postawionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia tego przepisu przez S\u261?d pierwszej instancji. Przypomnie\u263? nale\u380?y, \u380?e S\u261?d ten przyj\u261?\u322?, \u380?e skoro prawomocnym wyrokiem oddalono skarg\u281? na rozstrzygni\u281?cie nadzorcze organu nadzoru stwierdzaj\u261?ce niewa\u380?no\u347?\u263? aktu prawa miejscowego w odniesieniu do przepisu przyznaj\u261?cego diety cz\u322?onkom komisji wyborczych w wyborach do organ\u243?w jednostek pomocniczych gminy, to w kolejnym post\u281?powaniu s\u261?dowoadministracyjnym mi\u281?dzy tymi samymi stronami ze skargi na inne rozstrzygni\u281?cie nadzorcze stwierdzaj\u261?ce niewa\u380?no\u347?\u263? innej uchwa\u322?y podj\u281?tej po tym wyroku w odniesieniu do przepisu przyznaj\u261?cego diety cz\u322?onkom komisji wyborczych, kwestia ta nie mo\u380?e by\u263? ju\u380? samodzielnie oceniana przez s\u261?d administracyjny ze wzgl\u281?du na wynikaj\u261?ce z art. 170 P.p.s.a. zwi\u261?zanie wcze\u347?niejszym wyrokiem. W\u261?tpliwo\u347?ci S\u261?du pytaj\u261?cego rozpoznaj\u261?cego skarg\u281? kasacyjn\u261? sprowadzaj\u261? si\u281? do dylematu czy pogl\u261?d ten podzieli\u263?, czy te\u380?, jak zarzuca skar\u380?\u261?ca gmina, stwierdzi\u263? naruszenie art. 170 P.p.s.a. W uzasadnieniu pytania, po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy, S\u261?d ten wskaza\u322? na tre\u347?\u263? art. 170 P.p.s.a., a nast\u281?pnie na mo\u380?liwe do zaj\u281?cia w sprawie dwa stanowiska. Jedynie z uzasadnienia tych stanowisk mo\u380?na wyprowadzi\u263? wniosek, \u380?e pierwsze z nich zasadniczo podziela pogl\u261?d S\u261?du pierwszej instancji, a drugie pogl\u261?d ten kontestuje. W uzasadnieniu pytania prawnego S\u261?d pytaj\u261?cy nie nawi\u261?za\u322? do przes\u322?anek z art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. w zw. z art. 15 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a. i nie uargumentowa\u322?, \u380?e jego w\u261?tpliwo\u347?ci maj\u261? charakter w\u261?tpliwo\u347?ci kwalifikowanych. Tymczasem, w \u347?wietle wcze\u347?niej cytowanych pogl\u261?d\u243?w doktryny i orzecznictwa, trudno\u347?ci w rozstrzygni\u281?ciu zagadnienia prawnego, aby spe\u322?nia\u322?y t\u281? cech\u281?, powinny mie\u263? charakter obiektywny, czyli powinny wynika\u263? ze stanu ustawodawstwa lub orzecznictwa. Oznacza to, \u380?e w sytuacji gdy dylemat prawny zwyk\u322?ego sk\u322?adu nie ma \u378?r\u243?d\u322?a w rozbie\u380?no\u347?ci judykatury, to powinien si\u281? z jej dorobkiem co najmniej konfrontowa\u263? tj. analizowa\u263? go i wyprowadza\u263? z niego okre\u347?lone wnioski pomocne w rozstrzygni\u281?ciu zagadnienia. Wyj\u261?tkowo\u347?\u263? procedury uchwa\u322?odawczej, zwi\u261?zana z przekazaniem w sprawie kompetencji do rozstrzygni\u281?cia kwestii prawnych, wymaga bowiem, aby sk\u322?ad zwyk\u322?y w pierwszej kolejno\u347?ci podj\u261?\u322? pr\u243?b\u281? rozstrzygni\u281?cia powsta\u322?ego zagadnienia prawnego w oparciu o prezentowane w orzecznictwie i pi\u347?miennictwie prawniczym pogl\u261?dy. Dopiero w sytuacji gdy si\u281? z nimi nie zgadza lub ma w tym zakresie powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci, kt\u243?re wyka\u380?e w uzasadnieniu postanowienia, mo\u380?e si\u281?gn\u261?\u263? po instrument uchwa\u322?odawczy. W analizowanym przypadku S\u261?d pytaj\u261?cy, w celu zweryfikowania poprawno\u347?ci stanowiska S\u261?du pierwszej instancji w zakresie wyk\u322?adni i zastosowania art. 170 P.p.s.a. nie skorzysta\u322? w zasadzie z dorobku judykatury i pi\u347?miennictwa, kt\u243?re odnosi si\u281? \u347?ci\u347?le do tego przepisu. Wprawdzie, poddaj\u261?c ocenie poszerzonego sk\u322?adu dwa mo\u380?liwe rozwi\u261?zania problemu, pewne swoje stwierdzenia podbudowa\u322? tezami z orzecznictwa, jednak nie wyja\u347?ni\u322?, \u380?e to one s\u261? \u378?r\u243?d\u322?em jego w\u261?tpliwo\u347?ci. Lektura powo\u322?anych orzecze\u324? wskazuje natomiast, \u380?e niekt\u243?re z nich nie tylko, \u380?e nie uzasadniaj\u261? okre\u347?lonego pogl\u261?du w sprawie, co \u380?e w og\u243?le nie mog\u261? by\u263? przydatne w rozstrzygni\u281?ciu zagadnienia.
\par 
\par I tak, w uzasadnieniu pierwszego ze stanowisk, kt\u243?re, jak wynika z wywodu, ma przemawia\u263? za udzieleniem na zadane pytanie odpowiedzi twierdz\u261?cej tj. o zwi\u261?zaniu s\u261?du na podstawie art. 170 P.p.s.a. "wcze\u347?niejszym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem" odwo\u322?ano si\u281? do pogl\u261?d\u243?w wyra\u380?onych w trzech orzeczeniach: wyroku NSA z 17 grudnia 2024 r., sygn. akt III FSK 891/23; wyroku z 5 czerwca 2024 r., sygn. akt III FSK 1029/23 i wyroku z 27 lutego 2024 r., sygn. akt III OSK 965/23. Pierwsze z nich dotyczy\u322?o kontroli postanowienia wierzyciela w przedmiocie uznania niedopuszczalno\u347?ci zarzutu d\u322?u\u380?nika zg\u322?oszonego w oparciu o art. 33 \u167? 2 pkt 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o post\u281?powaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132) z uwagi na przedawnienie zobowi\u261?zania. Uznaj\u261?c ten zarzut za niedopuszczalny, zar\u243?wno organ, jak i s\u261?d pierwszej instancji odwo\u322?a\u322?y si\u281? do art. 34 \u167? 2 pkt 3 lit. a tej ustawy zgodnie z kt\u243?rym "wierzyciel wydaje postanowienie, w kt\u243?rym stwierdza niedopuszczalno\u347?\u263? zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej, je\u380?eli zarzut jest albo by\u322? przedmiotem rozpatrzenia w odr\u281?bnym post\u281?powaniu podatkowym, administracyjnym lub s\u261?dowym". Wobec tego, \u380?e podnoszony w tej sprawie zarzut przedawnienia zobowi\u261?zania podatkowego zosta\u322?, jak ustali\u322?y s\u261?dy obu instancji, oceniony we wcze\u347?niejszym wyroku oddalaj\u261?cym skarg\u281? na decyzj\u281? wymiarow\u261?, to zar\u243?wno skarga, jak i skarga kasacyjna d\u322?u\u380?nika, zosta\u322?y oddalone. W uzasadnieniach orzecze\u324? dotycz\u261?cych tej sprawy s\u261?dy wskaza\u322?y tak\u380?e na zwi\u261?zanie poprzednim wyrokiem stosownie do art. 170 P.p.s.a., a s\u261?d pierwszej instancji posi\u322?kowa\u322? si\u281? pogl\u261?dami dotycz\u261?cymi "zwi\u261?zania" wyra\u380?onymi zar\u243?wno na tle tego przepisu, jak i art. 153 P.p.s.a (por. wyrok WSA w Szczecinie z 23 marca 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 845/22). Druga powo\u322?ana przez S\u261?d pytaj\u261?cy sprawa, o sygn. akt III FSK 1029/23 dotyczy\u322?a z kolei kontroli decyzji samorz\u261?dowego kolegium odwo\u322?awczego w przedmiocie podatku od nieruchomo\u347?ci i Naczelny S\u261?d Administracyjny, uchylaj\u261?c wyrok s\u261?du pierwszej instancji i przekazuj\u261?c mu spraw\u281? do ponownego rozpoznania zwr\u243?ci\u322? uwag\u281?, \u380?e problematyczna w sprawie kwestia nast\u281?pstwa prawnego strony, o kt\u243?rej mowa w art. 93c Ordynacji podatkowej zosta\u322?a rozstrzygni\u281?ta we wcze\u347?niejszym wyroku tego s\u261?du w przedmiocie odmowy wznowienia post\u281?powania w sprawie okre\u347?lenia podatku od nieruchomo\u347?ci. Z uzasadnienia tego orzeczenia wynika, \u380?e NSA uwzgl\u281?dni\u322? w istocie zarzut skargi kasacyjnej dotycz\u261?cy naruszenia przepis\u243?w "art. 141 \u167? 4 P.p.s.a. w zw. z art. 3 \u167? 1, art. 133, art. 134 \u167? 1, art. 153, art. 170 i art. 171 P.p.s.a.", a w rozwa\u380?aniach prawnych poczyni\u322? pewne og\u243?lne uwagi dotycz\u261?ce wyk\u322?adni i zastosowania art. 170 P.p.s.a. z kt\u243?rych tez skorzysta\u322? S\u261?d pytaj\u261?cy. Ostatnie z kolei z orzecze\u324? powo\u322?anych w uzasadnieniu stanowiska pierwszego o sygn. akt III OSK 965/23 dotyczy\u322?o skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku s\u261?du administracyjnego, w kt\u243?rym to wyroku zobowi\u261?zano senat jednej z uczelni do rozpoznania w okre\u347?lonym terminie wniosku strony o wszcz\u281?cie przewodu doktorskiego. W sprawie b\u281?d\u261?cej przedmiotem rozpoznania s\u261?d\u243?w obu instancji, organ kwestionowa\u322? sw\u243?j obowi\u261?zek, wskazuj\u261?c, \u380?e w \u347?wietle przepis\u243?w prawa nie jest w\u322?a\u347?ciwy do podj\u281?cia czynno\u347?ci w zakresie wszcz\u281?cia przewodu doktorskiego. Naczelny S\u261?d Administracyjny, uchylaj\u261?c wyrok s\u261?du pierwszej instancji oddalaj\u261?cy skarg\u281? wniesion\u261? w oparciu o art. 154 \u167? 1 P.p.s.a. i przekazuj\u261?c temu s\u261?dowi spraw\u281? do ponownego rozpoznania stwierdzi\u322?, \u380?e "skoro w tej sprawie prawomocnie zosta\u322? wskazany Senat (...), to niedopuszczalnym by\u322?o przeprowadzenie przez s\u261?d pierwszej instancji interpretacji prowadz\u261?cej w istocie do podwa\u380?enia owego zwi\u261?zania". W uzasadnieniu tego wyroku NSA poczyni\u322? pewne rozwa\u380?ania natury og\u243?lnej na temat rozumienia "zwi\u261?zania ocen\u261? prawn\u261?, o kt\u243?rym mowa w art. 153 i 170 P.p.s.a." i w\u322?a\u347?nie fragment z tych rozwa\u380?a\u324? zaczerpn\u261?\u322? S\u261?d pytaj\u261?cy w celu umotywowania stanowiska pierwszego.
\par 
\par Prezentuj\u261?c drugie z mo\u380?liwych rozwi\u261?za\u324? S\u261?d pytaj\u261?cy nawi\u261?za\u322? r\u243?wnie\u380? w tym przypadku do niekt\u243?rych wyrok\u243?w, kt\u243?re problem "zwi\u261?zania prawomocnym wyrokiem" ocenia\u322?y w kontek\u347?cie pogl\u261?d\u243?w judykatury odnosz\u261?cych si\u281? zar\u243?wno do art. 170 P.p.s.a jak i do art. 153 P.p.s.a. Przyk\u322?adowo, w powo\u322?anym wyroku z 7 lipca 2023 r., sygn. akt I GSK 1553/19 rozwa\u380?ania prawne NSA rozpoczyna zwrot: "Zwi\u261?zanie ocen\u261? prawn\u261?, o kt\u243?rej mowa w art. 153 i art. 170 P.p.s.a. oznacza (...)". Podobnie i w wyroku z 4 grudnia 2024 r., sygn. akt II OSK 550/22 NSA oceni\u322?, \u380?e "[z]asadnie zatem S\u261?d pierwszej instancji stwierdzi\u322?, \u380?e zar\u243?wno organ jak i s\u261?d zwi\u261?zane by\u322?y na mocy art. 153 w zw. z art. 170 P.p.s.a. ocen\u261? prawn\u261? i wskazaniami zawartymi (...)".
\par 
\par Co istotne, z powy\u380?szej analizy przywo\u322?anych w uzasadnieniu pytania prawnego orzecze\u324? nie wynika, aby mog\u322?y by\u263? one \u378?r\u243?d\u322?em w\u261?tpliwo\u347?ci S\u261?du pytaj\u261?cego w odniesieniu do wyk\u322?adni czy zastosowania art. 170 P.p.s.a. w podanych okoliczno\u347?ciach sprawy. Pomijaj\u261?c zupe\u322?nie specyficzne stany prawne, jak chocia\u380?by ten, kt\u243?ry by\u322? przedmiotem opisanej sprawy o sygnaturze III FSK 891/23, dotycz\u261?cy art. 34 \u167? 2 pkt 3 lit. a ustawy o post\u281?powaniu egzekucyjnym w administracji, czy sprawy III OSK 965/23 dotycz\u261?cej skargi na niewykonanie wyroku, to wiele z tych orzecze\u324? formu\u322?uje tezy wsparte pogl\u261?dami dotycz\u261?cymi \u322?\u261?cznie zar\u243?wno art. 170 P.p.s.a., jak i art. 153 P.p.s.a. I cho\u263? wprawdzie oba te przepisy dotycz\u261? problematyki "zwi\u261?zania" innym orzeczeniem, to maj\u261? one odr\u281?bny zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zwi\u261?zania, o kt\u243?rym mowa w art. 153 P.p.s.a. "ocenami i wskazaniami co do dalszego post\u281?powania wyra\u380?onymi w orzeczeniu s\u261?du" nie mo\u380?na traktowa\u263? tak samo jak zwi\u261?zania "prawomocnym orzeczeniem" z art. 170 P.p.s.a. Tymczasem w uzasadnieniu postanowienia S\u261?du pytaj\u261?cego posi\u322?kowanie si\u281? dla rozwi\u261?zania problemu tezami orzeczniczymi dotycz\u261?cymi w istocie art. 153 P.p.s.a. jest do\u347?\u263? wyra\u378?ne, zw\u322?aszcza w wywodach prawnych prezentuj\u261?cych pierwsze z mo\u380?liwych do zaj\u281?cia w sprawie stanowisk maj\u261?cych przemawia\u263? za udzieleniem odpowiedzi pozytywnej na pytanie prawne. Dowodzi tego chocia\u380?by argumentacja zmierzaj\u261?ca do wykazania, \u380?e rozpoznawana przez sk\u322?ad zwyk\u322?y sprawa to w istocie ta sama sprawa co sprawa zako\u324?czona prawomocnym wyrokiem z 2 sierpnia 2023 r. o sygn. akt III OSK 2032/22 ("ca\u322?y czas jest to orzekanie w tej sprawie, a nie w innej sprawie"). Kwestia ta dla przyj\u281?cia zwi\u261?zania, o kt\u243?rym mowa w art. 170 P.p.s.a., nie ma rozstrzygaj\u261?cego znaczenia. Istotna jest ona natomiast w przypadku zastosowania art. 153 P.p.s.a. w wyniku ponownego rozpoznawania w\u322?a\u347?nie "tej samej sprawy". Podobnie zawarta przy prezentacji stanowiska pierwszego teza, \u380?e "ocena prawna zawarta w wyroku traci moc w przypadku zmiany prawa, zmiany istotnych okoliczno\u347?ci faktycznych sprawy (...)" jednoznacznie nawi\u261?zuje do art. 153 P.p.s.a., a nie do art. 170 P.p.s.a., kt\u243?rego dotyczy problem w sprawie. Przy czym zaznaczy\u263? nale\u380?y, \u380?e wprawdzie w wywodach S\u261?du pytaj\u261?cego nigdzie nie zosta\u322? powo\u322?any art. 153 P.p.s.a., to jednak rozwa\u380?ania prawne zawarte w uzasadnieniu pytania (oparte, jak wynika z analizy powo\u322?anych wyrok\u243?w, cz\u281?\u347?ciowo na pogl\u261?dach orzeczniczych odnosz\u261?cych si\u281? do tego przepisu), poddane pod rozwag\u281? poszerzonemu sk\u322?adowi, a sprowadzaj\u261?ce si\u281? do dylematu czy S\u261?d pierwszej instancji orzeka\u322? w tej samej sprawie ("to\u380?samej"), kt\u243?rej dotyczy\u322? prawomocny wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r. o sygn. akt III OSK 2032/22, czy te\u380? wyrok ten "obejmowa\u322? inn\u261? spraw\u281?", sprawiaj\u261? wra\u380?enie, \u380?e dylemat prawny odnosi si\u281? raczej do problemu, kt\u243?ry z wy\u380?ej wskazanych przepis\u243?w odnosz\u261?cych si\u281? do "zwi\u261?zania" zastosowa\u263? w rozpoznawanej sprawie.
\par 
\par Podsumowuj\u261?c t\u281? cz\u281?\u347?\u263? rozwa\u380?a\u324?, zagadnienie prawne, nawi\u261?zuj\u261?ce w istocie do nieadekwatnego dla zaistnia\u322?ego problemu orzecznictwa, nie mo\u380?e by\u263? zagadnieniem prawnym "budz\u261?cym powa\u380?ne w\u261?tpliwo\u347?ci" w rozumieniu art. 187 \u167? 1 P.p.s.a.
\par 
\par Zastrze\u380?enia budzi tak\u380?e spe\u322?nienie drugiego warunku podj\u281?cia uchwa\u322?y - zwi\u261?zku zagadnienia prawnego z rozstrzygan\u261? spraw\u261?. Badanie tego zwi\u261?zku obejmuje bowiem tak\u380?e badanie poprawno\u347?ci skonstruowania samego pytania prawnego w kontek\u347?cie w\u261?tpliwo\u347?ci S\u261?du pytaj\u261?cego wyra\u380?onych w uzasadnieniu postanowienia. W przywo\u322?anych na wst\u281?pie teoretycznych rozwa\u380?aniach zwr\u243?cono uwag\u281? na niemo\u380?no\u347?\u263? wyj\u347?cia w uchwale poszerzonego sk\u322?adu poza granice pytania, tym bardziej zatem niedopuszczalna by\u322?aby jakakolwiek jego zmiana i dostosowywanie tre\u347?ci uchwa\u322?y do w\u261?tpliwo\u347?ci wyra\u380?onych w uzasadnieniu pytania. Dodatkowo, w \u347?wietle powo\u322?anych wcze\u347?niej pogl\u261?d\u243?w zagadnienie prawne powinno mie\u263? charakter uniwersalny w tym sensie, \u380?e powinno dotyczy\u263? wyk\u322?adni przepisu prawa lub jego zastosowania i nie mo\u380?e wi\u261?za\u263? si\u281? z ocen\u261? stanu faktycznego sprawy czy dokonaniem subsumcji przepisu.
\par 
\par Zagadnienie prawne uj\u281?te w pytaniu sprowadza si\u281? do udzielenia odpowiedzi na pytanie "czy s\u261?d administracyjny jest, na podstawie art. 170 P.p.s.a. zwi\u261?zany wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem". Uchwa\u322?a poszerzonego sk\u322?adu, podj\u281?ta w wyniku rozpoznania tego pytania powinna zatem udziela\u263? odpowiedzi albo twierdz\u261?cej - o wyst\u281?puj\u261?cym na podstawie art. 170 P.p.s.a. w podanych okoliczno\u347?ciach zwi\u261?zaniu s\u261?du, albo odmownej \u8211? o braku na podstawie art. 170 P.p.s.a. zwi\u261?zania s\u261?du w podanych okoliczno\u347?ciach, czy te\u380? o jego niezwi\u261?zaniu "wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem (...)". Kwestie redakcyjne tak naprawd\u281? nie maj\u261? wi\u281?kszego znaczenia, chodzi jedynie o zachowanie sensu wypowiedzi, jednak w spos\u243?b niewykraczaj\u261?cy poza zakres pytania. Z konstrukcji zadanego pytania wynika zatem, \u380?e jego uzasadnienie powinno rozwa\u380?a\u263? problem i argumenty przemawiaj\u261?ce za odpowiedzi\u261? pozytywn\u261? lub negatywn\u261?, czyli przyjmuj\u261?c\u261? zwi\u261?zanie s\u261?du prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, jak te\u380? opowiadaj\u261?c\u261? si\u281? za brakiem takiego zwi\u261?zania. Tymczasem, jak wynika z uzasadnienia, obie wersje rozstrzygni\u281?cia problemu tzw. stanowiska przedstawione poszerzonemu sk\u322?adowi pod rozwag\u281?, opieraj\u261? si\u281? na za\u322?o\u380?eniu zwi\u261?zania wcze\u347?niejszym wyrokiem, czyli odpowiedzi twierdz\u261?cej. Problematyczny jest natomiast jedynie przedmiot i zakres tego zwi\u261?zania. W my\u347?l bowiem stanowiska pierwszego "zwi\u261?zanie", o kt\u243?rym mowa w art. 170 P.p.s.a. nale\u380?y pojmowa\u263? szeroko i obejmuje ono tre\u347?\u263? ka\u380?dej kolejnej normy prawnej, kt\u243?ra jest "to\u380?sama" z poprzedni\u261? norm\u261? ocenion\u261? ju\u380? przez s\u261?d (w tej sprawie z \u167? 19 ust. 9 Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e, kt\u243?rego dotyczy\u322? wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r. o sygn. akt III OSK 2032/22). S\u261?d pytaj\u261?cy w tym zakresie wyja\u347?ni\u322? bowiem: "[n]niedopuszczalna jest sytuacja, w kt\u243?rej w istocie identyczno\u347?\u263? lub bardzo du\u380?a zbie\u380?no\u347?\u263? norm prawnych obj\u281?tych wcze\u347?niejsz\u261? kontrol\u261?, nie jest wi\u261?\u380?\u261?ca dla p\u243?\u378?niejszej oceny takich w\u322?a\u347?nie norm ponownie uchwalanych przez organy samorz\u261?du. Tym samym je\u380?eli raz (tak jak ma to miejsce w tej sprawie) prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt III OSK 2032/22 wskazano na niezgodne z prawem regulacje wynikaj\u261?ce z uchwa\u322?y z 2021 r., to kolejny sk\u322?ad Naczelnego S\u261?du Administracyjnego nie mo\u380?e pomin\u261?\u263? w istocie to\u380?samo\u347?ci normy prawnej obj\u281?tej ponown\u261? regulacj\u261?. Nie mo\u380?na zatem w takiej sytuacji doprowadzi\u263? do niekiedy fikcyjnej lub swoi\u347?cie pojmowanej odr\u281?bno\u347?ci procedowanych spraw. \u379?adna bowiem "drobna modyfikacja" nie powinna prowadzi\u263? do braku zwi\u261?zania wcze\u347?niej wydanym prawomocnym wyrokiem s\u261?dowym, poniewa\u380? ca\u322?y czas jest to orzekanie w tej sprawie, a nie w innej sprawie". Z kolei w my\u347?l pogl\u261?du odmiennego "zwi\u261?zanie", o kt\u243?rym mowa w art. 170 P.p.s.a. poprzednim wyrokiem tak\u380?e wyst\u281?puje, z tym tylko \u380?e nie jest ono rozumiane tak szeroko jak w pogl\u261?dzie pierwszym i w okoliczno\u347?ciach sprawy ogranicza si\u281? do przyj\u281?cia, \u380?e \u167? 19 ust. 9 Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e nie ma mocy obowi\u261?zuj\u261?cej. S\u261?d pytaj\u261?cy w tym stanowisku wskaza\u322?: "Chodzi o to, aby s\u261?d prawid\u322?owo przyj\u261?\u322? zakres zwi\u261?zania innym wyrokiem i aby zbyt pochopnie nie stwierdzi\u322?, \u380?e w rozpoznawanej sprawie (p\u243?\u378?niejszej) nie wolno mu ju\u380? dokonywa\u263? \u380?adnych ocen w tym zakresie. Sprawa zako\u324?czona prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt III OSK 2032/22 obejmowa\u322?a kontrol\u281? zaskar\u380?onego wyroku Wojew\u243?dzkiego S\u261?du Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 267/22, kt\u243?rym uchylono rozstrzygni\u281?cie nadzorcze Wojewody \u346?l\u261?skiego z dnia 29 grudnia 2021 r. stwierdzaj\u261?ce cz\u281?\u347?ciowo niewa\u380?no\u347?\u263? uchwa\u322?y Rady Miasta Katowice z dnia 25 listopada 2021 r. nr XLI/897/21 w sprawie nadania statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e. Wskazanym powy\u380?ej wyrokiem NSA uchyli\u322? zaskar\u380?ony wyrok i oddali\u322? skarg\u281? Miasta Katowice na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody \u346?l\u261?skiego. Jednym z zakres\u243?w uniewa\u380?nionego Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e by\u322? \u167? 19 ust. 9 o nast\u281?puj\u261?cej tre\u347?ci: "Osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji przys\u322?uguj\u261? diety w wysoko\u347?ci ustalonej odr\u281?bn\u261? uchwa\u322?\u261? Rady Miasta Katowice". Wydaje si\u281? wi\u281?c, \u380?e prawomocny wyrok NSA z dnia 2 sierpnia 2023 r. sygn. akt III OSK 2032/22 wi\u261?\u380?e w zakresie dokonywania ponownej oceny zgodno\u347?ci z prawem \u167? 19 ust. 9 w/w Statutu, ale tylko w zakresie wskazanej powy\u380?ej tre\u347?ci".
\par 
\par Z powy\u380?szego wynika, \u380?e w uzasadnieniu zagadnienia prawnego nie ma om\u243?wionego pogl\u261?du czy argument\u243?w umo\u380?liwiaj\u261?cych sk\u322?adowi poszerzonemu badanie w kierunku podj\u281?cia uchwa\u322?y negatywnie odpowiadaj\u261?cej na tre\u347?\u263? pytania - przyjmuj\u261?cej brak zwi\u261?zania s\u261?du administracyjnego prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu prawa miejscowego przy kontroli kolejnego aktu prawa miejscowego zawieraj\u261?cego "przepis, reguluj\u261?cy materi\u281? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem". Zreszt\u261? uchwa\u322?a tej tre\u347?ci by\u322?aby w istocie contra legem, gdy\u380? art. 170 P.p.s.a. jest w swej tre\u347?ci jednoznaczny i nie dopuszcza "braku zwi\u261?zania" s\u261?du innym prawomocnym wyrokiem. Problematyczny mo\u380?e by\u263? i najcz\u281?\u347?ciej bywa wy\u322?\u261?cznie zakres tego zwi\u261?zania. I taki w istocie problem ma sk\u322?ad rozstrzygaj\u261?cy spraw\u281?, czy wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r., sygn. akt III OSK 2032/22 wi\u261?\u380?e w rozstrzyganej sprawie wy\u322?\u261?cznie w zakresie dotycz\u261?cym "ponownej oceny \u167? 19 ust. 9 Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e" w tym sensie, \u380?e nie wolno przyj\u261?\u263?, \u380?e ten przepis prawa miejscowego obowi\u261?zuje i jest zgodny z prawem (stanowisko drugie), czy te\u380? zwi\u261?zanie to jest szersze i obejmuje ka\u380?dy "to\u380?samo" lub podobnie brzmi\u261?cy przepis uchwalony ponownie przez organ gminy (stanowisko pierwsze). Rozstrzygni\u281?cie tego zagadnienia przez poszerzony sk\u322?ad wymaga\u322?oby zatem pytania nie tyle o wyst\u281?powanie samego zjawiska "zwi\u261?zania" w podanych okoliczno\u347?ciach sprawy, lecz co najwy\u380?ej o wyja\u347?nienie tego zwrotu w spos\u243?b umo\u380?liwiaj\u261?cy sk\u322?adowi zwyk\u322?emu samodzieln\u261? subsumcj\u281? art. 170 P.p.s.a. Zagadnienie prawne w my\u347?l art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. powinno by\u263? bowiem skonstruowane w spos\u243?b na tyle og\u243?lny czy uniwersalny, aby umo\u380?liwia\u322?o wyt\u322?umaczenie tre\u347?ci przepisu i jego prawid\u322?owe rozumienie, samo za\u347? podci\u261?gni\u281?cie stanu sprawy pod okre\u347?lon\u261? i wyt\u322?umaczon\u261? przez poszerzony sk\u322?ad norm\u281? prawn\u261? powinno pozostawa\u263? w kompetencji s\u261?du pytaj\u261?cego, chyba \u380?e poszerzony sk\u322?ad zdecyduje dodatkowo o przej\u281?ciu sprawy do rozpoznania w my\u347?l \u167? 3 tego przepisu.
\par 
\par W rozpoznawanej sprawie, nie chodzi zatem o wyja\u347?nienie zagadnienia o charakterze og\u243?lnym pozostaj\u261?cym w zwi\u261?zku z rozstrzygan\u261? przez sk\u322?ad zwyk\u322?y spraw\u261?, lecz o jej rozstrzygni\u281?cie i subsumcj\u281?. Przekonuje o tym dodatkowo uzasadnienie postanowienia, w kt\u243?rym przedstawiono dwa "stanowiska" odpowiadaj\u261?ce w swej istocie dw\u243?m propozycjom rozstrzygni\u281?cia sprawy. Pomijaj\u261?c, \u380?e w \u380?adnym z tych stanowisk nie wyartyku\u322?owano wyra\u378?nie tezy za jak\u261? opowiada si\u281? powo\u322?ana w nim argumentacja, to dodatkowo ka\u380?de z nich opiera si\u281? na odmiennej ocenie stanu faktycznego sprawy. Pierwsze stanowisko zak\u322?ada, \u380?e \u167? 19 ust. 9 Statutu Dzielnicy nr 7, kt\u243?rego dotyczy\u322? wyrok NSA z 2 sierpnia 2023 r. (III OSK 2032/22) jest to\u380?samy z przepisem \u167? 19 ust. 9a tego Statutu wyeliminowanym rozstrzygni\u281?ciem nadzorczym kontrolowanym w rozpoznawanej sprawie. W zaprezentowanym wywodzie dotycz\u261?cym to\u380?samo\u347?ci norm wskazano bowiem: "[r]\u243?\u380?nice w kontrolowanych przepisach maj\u261? znaczenie marginalne i nie wp\u322?ywaj\u261? na istot\u281? regulacji". Z kolei w pogl\u261?dzie drugim S\u261?d pytaj\u261?cy zak\u322?ada, \u380?e obie ww. regulacje r\u243?\u380?ni\u261? si\u281? jednak i w tym zakresie argumentuje m. in.: "Co istotne, tak\u380?e tre\u347?\u263? zakwestionowanych w obu sprawach przepis\u243?w \u8211? \u167? 19 ust. 9 pierwotnej wersji Statutu Dzielnicy nr 7 Za\u322?\u281?\u380?e i dodanego na mocy uchwa\u322?y z dnia 29 lutego 2024 r. nr LXXIV/1522/24 ust. 9a do \u167? 19 tego Statutu \u8211? nie jest to\u380?sama. Wskazuje na to strona skar\u380?\u261?ca kasacyjnie, podkre\u347?laj\u261?c, \u380?e czym innym jest generalne przyznanie diet osobom wchodz\u261?cym w sk\u322?ad okr\u281?gowej i obwodowej komisji, a czym innym regulacja, kt\u243?ra wyra\u378?nie okre\u347?la takie diety cz\u322?onkom takich komisji tylko za czas realizacji czynno\u347?ci zwi\u261?zanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem wybor\u243?w". Wprawdzie w pytaniu prawnym mowa o "przepisie reguluj\u261?cym materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem", to okre\u347?lenie to nie oddaje w\u261?tpliwo\u347?ci S\u261?du pytaj\u261?cego, kt\u243?rego dwa odmienne "stanowiska" oparte zosta\u322?y m. in. na istnieniu lub nieistnieniu to\u380?samo\u347?ci norm prawnych wynikaj\u261?cych z wy\u380?ej wskazanych przepis\u243?w. Koncepcja pierwsza, za\u322?o\u380?enie, \u380?e przepisy obu akt\u243?w miejscowych s\u261? to\u380?same w zasadzie uczyni\u322?a punktem wyj\u347?cia do dalszych rozwa\u380?a\u324? zak\u322?adaj\u261?cych, \u380?e "ca\u322?y czas jest to orzekanie w tej sprawie, a nie w innej sprawie", a tym samym, \u380?e zwi\u261?zanie o kt\u243?rym mowa w art. 170 P.p.s.a. obejmuje ka\u380?dy tak samo brzmi\u261?cy przepis bez wzgl\u281?du na jego "drobne modyfikacje".
\par 
\par Z powy\u380?szego wynika, \u380?e po pierwsze, odniesienie si\u281? przez sk\u322?ad siedmiu s\u281?dzi\u243?w do przedstawionych mu przez sk\u322?ad zwyk\u322?y koncepcji rozstrzygni\u281?cia problemu wymaga\u322?oby zaj\u281?cia stanowiska w zakresie stanu faktycznego sprawy, a to oznacza, \u380?e w pytaniu nie chodzi o wyja\u347?nienie zagadnienia, lecz o wybranie jednej z dw\u243?ch propozycji rozstrzygni\u281?cia sprawy.
\par 
\par Po drugie, u\u380?ycie w pytaniu zwrotu o "przepisie reguluj\u261?cym materi\u281? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem" zasadniczo zmienia sens wypowiedzi S\u261?du pytaj\u261?cego wyra\u380?onych w jego uzasadnieniu, a dodatkowo powoduje, \u380?e i podj\u281?cie uchwa\u322?y o tre\u347?ci twierdz\u261?cej m\u243?wi\u261?cej o zwi\u261?zaniu wyrokiem s\u261?du w podanych okoliczno\u347?ciach, nie rozwi\u261?\u380?e jego problemu z ocen\u261? w sprawie zarzutu naruszenia art. 170 P.p.s.a. Skoro argumentacja przemawiaj\u261?ca za podj\u281?ciem twierdz\u261?cej tezy uchwa\u322?y - przedstawiona w stanowisku pierwszym - zasadza si\u281? w istocie w ca\u322?o\u347?ci na za\u322?o\u380?eniu identyczno\u347?ci tre\u347?ci dw\u243?ch przepis\u243?w, tego obj\u281?tego wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? (\u167? 19 ust. 9 Statutu, kt\u243?rego dotyczy\u322? wyrok w sprawie o sygn. akt III OSK 2032/22) i tego, kt\u243?rego dotyczy rozpoznawana sprawa (\u167? 19 ust. 9a Statutu), to uog\u243?lnione okre\u347?lenie dotycz\u261?ce "przepisu reguluj\u261?cego t\u281? sam\u261? materi\u281?" tego za\u322?o\u380?enia w \u380?aden spos\u243?b nie oddaje. Maj\u261?c za\u347? na uwadze, \u380?e o tre\u347?ci przepis\u243?w prawa miejscowego, czyli o ich materii, czy inaczej przedmiocie, decyduj\u261? przepisy ustaw (por. art. 94 Konstytucji RP), to nale\u380?y zauwa\u380?y\u263?, \u380?e ka\u380?da kolejna uchwa\u322?a organu gminy podj\u281?ta na podstawie tego samego przepisu ustawy (przyk\u322?adowo: na podstawie art. 35 ust. 1 i ust. 3 u.s.g., czy art. 19 ust. 1 w zw. z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym \u8211? Dz. U. z 2024 r., poz. 1130, czy te\u380? art. 4 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 13 wrze\u347?nia 1996 r. o utrzymaniu czysto\u347?ci i porz\u261?dku w gminach \u8211? Dz. U. z 2025 r., poz. 733) po wcze\u347?niejszym prawomocnym wyroku stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? wcze\u347?niejszej uchwa\u322?y, zawsze b\u281?dzie regulowa\u322?a "t\u281? sam\u261? materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym wyrokiem" i to bez wzgl\u281?du na "to\u380?sam\u261?" czy r\u243?\u380?n\u261? tre\u347?\u263? przepisu prawa miejscowego. Odpowied\u378? pozytywna zatem na zadane pytanie m\u243?wi\u261?ca "o zwi\u261?zaniu s\u261?du, na podstawie art. 170 P.p.s.a., wcze\u347?niejszym prawomocnym wyrokiem stwierdzaj\u261?cym niewa\u380?no\u347?\u263? przepisu aktu prawa miejscowego, w sytuacji, je\u380?eli kolejny akt prawa miejscowego, uchwalony po wydaniu wyroku i dotycz\u261?cy tych samych stron, zawiera przepis reguluj\u261?cy materi\u281? obj\u281?t\u261? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem", w istocie nie wyja\u347?ni ani rozumienia, ani stosowania art. 170 P.p.s.a., a w szczeg\u243?lno\u347?ci nie przyczyni si\u281? do wyja\u347?nienia, kt\u243?re z zaprezentowanych w uzasadnieniu pytania stanowisk S\u261?du pytaj\u261?cego jest poprawne.
\par 
\par Z powy\u380?szego wynika, \u380?e poza niezasadnym uj\u281?ciem w zagadnieniu pytania o samo istnienie "zwi\u261?zania" z art. 170 P.p.s.a. zamiast o jego przedmiot i zakres, na co zwr\u243?cono uwag\u281? we wcze\u347?niejszych wywodach, tak\u380?e i dalsza jego cz\u281?\u347?\u263? w odniesieniu do "przepisu reguluj\u261?cego materi\u281? wcze\u347?niej uniewa\u380?nionym przepisem" nie odpowiada rozwa\u380?aniom zawartym w uzasadnieniu pytania. Oznacza to, \u380?e uchwa\u322?a, bez wzgl\u281?du na jej tez\u281? (pozytywn\u261? czy negatywn\u261?), nie wyja\u347?ni problemu prawnego opisanego w uzasadnieniu postanowienia S\u261?du pytaj\u261?cego, a to dowodzi, \u380?e zagadnienie to nie spe\u322?nia tak\u380?e warunku drugiego wynikaj\u261?cego z przepis\u243?w art. 187 \u167? 1 P.p.s.a. w zw. z art. 15 \u167? 1 pkt 3 P.p.s.a tj. zwi\u261?zku zagadnienia z rozstrzygni\u281?ciem sprawy.
\par 
\par Z tych wzgl\u281?d\u243?w, Naczelny S\u261?d Administracyjny na podstawie art. 267 P.p.s.a. odm\u243?wi\u322? podj\u281?cia uchwa\u322?y.
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrt\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clbrdrl\brdrs\brdrw5\brdrcf2
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth9346
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell\pard\plain\intbl\s0\fi0\li0\ri0\plain
\cell \trowd
\trftsWidth3\trwWidth9347\trql\trgaph10\trpaddl50\trpaddr50\trpaddfl3\trpaddfr3
\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth1869
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx1869\clbrdrb\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrr\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clbrdrl\brdrs\brdrw10\brdrcf1
\clcbpat1
\clftsWidth3
\clwWidth7477
\clpadl50\clpadt50\clpadr50\clpadb50\clpadfl3\clpadft3\clpadfr3\clpadfb3\cellx9346\row
\pard}