Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Rudnicka po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A., M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/16 odrzucające wniosek A. M. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/16 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 27 marca 2017 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/16, odrzucił wniosek A. M. o uzupełnienie wyroku tegoż Sądu z dnia 2 lutego 2017 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego.

W uzasadnieniu w/w postanowienia Sąd stwierdził, że choć wykładnia językowa art. 157 § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak – w ocenie Sądu – przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 §1 p.p.s.a.. Zdaniem Sądu za przyjęciem takiego stanowiska przemawia wykładnia celowościowa art. 157 § 1a) p.p.s.a.

Sąd wskazał, że akt sprawy wynika, iż odpis przedmiotowego wyroku został doręczony skarżącemu w dniu 9 marca 2017 r. , a skarżący wystąpił z wnioskiem o jego uzupełnienie w dniu 16 lutego 2017 r., czyli jeszcze przed otrzymaniem odpisu wyroku. W tej sytuacji Sąd złożony wniosek uznał za przedwczesny.

Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący podnosząc, że z przepisów wynika jedynie, iż wniosek złożony po upływie terminu podlega odrzuceniu. W ocenie skarżącego skoro art. 157 § 1 p.p.s.a. daje możliwość złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia jego ogłoszenia także w przypadku jego niedoręczenia, to złożenie wniosku o uzupełnienie wyroku w dniu 16 lutego 2017 r. zostało dokonane terminowo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Z kolei zgodnie z § 2 zdanie pierwsze tego artykułu w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

Z w/w uregulowań wynika zatem, że w przypadku wyroku oddalającego skargę, uzasadnienie sporządza się na wniosek strony, zaś w przypadku wyroku uchylającego, z urzędu.

Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast stosownie do art. 157 § 1a) p.p.s.a. wniosek, o uzupełnienie wyroku zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu.

Z powyższych unormowań wynika, że niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie (uchybienie terminowi) będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem czternastodniowego terminu, jak i wtedy, gdy złoży wniosek przedwcześnie, tj. wystąpi z wnioskiem o uzupełnienie orzeczenia, które nie zostało jej jeszcze doręczone. Mimo, że wykładnia językowa tego przepisu nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, przyjąć należy, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, a więc zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia wykładania celowościowa przepisu art. 157 § 1a) p.p.s.a. Jak bowiem wynika z uzasadnienia projektu ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (druk nr 1633 Sejmu RP VII kadencji; opubl. www.sejm.gov.pl), obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje – jak wyżej wskazano – zarówno zgłoszenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie.

W niniejszej sprawie wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 2 lutego 2017 r. został przez skarżącego wniesiony zanim doręczono mu odpis tego wyroku wraz z uzasadnieniem, co w niniejszej sprawie miało miejsce z urzędu i nastąpiło w dniu 9 marca 2017 r. Oznacza to, że termin do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku nie rozpoczął swojego biegu. Tym samym uznać należy, iż wniosek skarżącego o uzupełnienie wyroku jest przedwczesny, zasadnie zatem Sąd I instancji odrzucił ten wniosek.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.