Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 741/21 odrzucające skargę w sprawie ze skargi M.K. i R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 29 lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r., sygn. akt I SA/Łd 741/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M.K. (dalej: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi (dalej: SKO) z dnia 29 lipca 2021 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2016 r.

W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż skarżąca zarządzeniem z dnia 26 października 2021 r. została wezwana do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Pomimo skutecznego doręczenia zarządzenia na adres skarżącej w dniu 10 listopada 2021 r., nie uiściła ona wpisu od skargi.

W dniu 14 stycznia 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęło pismo skarżącej, które zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I zostały uznane jako zażalenie.

Pismem z dnia 28 lutego 2022 r., pełnomocnik współskarżącego R.K. podtrzymał zarzuty zawarte w zażaleniu swojego mocodawcy oraz podniósł, iż skoro R.K. (dalej: skarżący) referendarz sądowy postanowieniem z dnia 21 grudnia 2021 r., sygn. akt I SPP/Łd 236/21, przyznał prawo pomocy to, z tego też względu, M.K. również powinna być wolna od uiszczenia wpisu od skargi, gdyż wnieśli oboje skargę jako współwłaściciele jednego lokalu mieszkalnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem wszczynającym postępowanie jest między innymi skarga (art. 230 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie z treścią art. 214 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony wpis. W tym przypadku wzywa się wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu skarga podlega odrzuceniu.

Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie kosztów sądowych przez jednego ze skarżących solidarnie zobowiązanych do ich uiszczenia nie odnosi skutku w stosunku do pozostałych skarżących. Wprawdzie art. 214 § 2 P.p.s.a. stanowi, że pismo wnoszone przez osoby, mające wspólne uprawnienia podlega jednej opłacie, to jednak pamiętać należy, że opłata ta obciąża te osoby solidarnie. To zaś oznacza, że uiszczenie opłaty przez jedną z tych osób zwalnia drugą (pozostałe osoby) od obowiązku uiszczenia opłaty. Jeśli zaś jedna z tych osób (bądź kilka osób) zostanie zwolnionych od kosztów sądowych, to obowiązek uiszczenia wpisu ciąży na pozostałych. A zatem, zwolnienie od kosztów niektórych z osób, o jakich mowa w art. 214 § 2 P.p.s.a nie zwalnia pozostałych od uiszczenia opłaty (vide postanowienie NSA z 3 lipca 2008 r., II OZ 707/08, LEX nr 493639).

Wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącego M.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy, ale ze względu na braki formalne Referendarz sądowy w Wydziale I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zarządzeniem z dnia 17 marca 2022 r., pozostawił wniosek bez rozpoznania. Zatem skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu od skargi, a ponieważ nie uczyniła tego, prawidłowo postąpił Sąd pierwszej instancji odrzucając jej skargę, wskazanym we wstępie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2021 r.

Mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 193 i 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.