Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kubik, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant st. sekretarz sądowy Magdalena Dąbek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 maja 2013 r. sprawy ze skargi E. S. i J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu oddala skargę.

Decyzją nr [...] z dnia [...] r., podjętą z up. Prezydenta Miasta G. na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1, art. 60, art. 61, art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.) i art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. Nr 121 z 2004 r., poz. 1266 z późn. zm.), po rozpatrzeniu wniosku Miasta Z., ustalono warunki zabudowy dla inwestycji pn.: "Utworzenie "A" w Z.", obejmującego budowę dwóch budynków o funkcji laboratoryjno – zabiegowej, połączonych przewiązką oraz budowę budynku technicznego na działkach nr [...] i [...] (karta mapy 1, obręb R., nr obrębu: [...]), zlokalizowanych przy ul. [...] w Z. wraz z budową niezbędnej infrastruktury towarzyszącej (w tym wjazdu, dróg wewnętrznych, parkingów, placów i przyłączy) oraz zagospodarowaniem terenu na części działek nr [...],[...] i [...]. Jako funkcję zabudowy wskazano: usługowa, medyczno – naukowa.

Nadto, w pkt II decyzji określono warunki i szczegółowe zasady zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z analizy uwarunkowań miejscowych oraz przepisów odrębnych:

1) linia zabudowy: w odległości min. 27 m od zewnętrznej krawędzi jezdni ul. [...],

2) wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni terenu objętego wnioskiem: do 19%,

3) szerokość elewacji frontowej budynku: 25,2 m z tolerancją do 20%,

4) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej: do 15 m,

5) geometria dachu:

- dach płaski

- całkowita wysokość budynku do 15 m od poziomu terenu

Jako ustalenia dotyczące ochrony środowiska i zdrowia ludzi oraz dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej określono:

1) wymagania ekologiczne:

zgodnie z pismem nr [...] z dnia [...] r. Wydziału Ekologii Urzędu Miejskiego w Z.:

a) należy uwzględnić następujące wymogi:

- przeznaczenie i sposób zagospodarowania terenu powinny w jak największym stopniu zapewniać zachowanie jego walorów krajobrazowych,

- w trakcie przygotowania i realizacji inwestycji należy zapewnić oszczędne korzystanie z terenu,

- przy projektowaniu i przygotowywaniu inwestycji należy dążyć do zachowania istniejącego stanu środowiska, zwłaszcza zieleni. Wykorzystywanie i przekształcanie elementów przyrodniczych możliwe jest, wyłącznie w takim zakresie, w jakim jest to konieczne w związku z realizacją inwestycji.

b) w dokumentacji projektowej należy uwzględnić rozwiązania, które zapewnią spełnienie wymagań ochrony środowiska i dotrzymanie standardów jakości środowiska, określonych na podstawie ustaw: Prawo ochrony środowiska; o odpadach; o utrzymaniu czystości i porządku w gminach; o ochronie przyrody; Prawo wodne i w stosowanych rozporządzeniach wykonawczych,

c) na działce nr [...] przy ul. [...] występują pomniki przyrody:

- jałowiec wirginijski

- grab pospolity

- buk pospolity

Wszelkie działania inwestycyjne wykonywane w strefie ochrony konserwatorskiej pomnika przyrody nie powinny naruszać zakazów wskazanych w § 3 uchwały Rady Miejskiej w Zabrzu nr LIX/772/10 z dnia 11 października 2010 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody na terenie Gminy Miejskiej Zabrze (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym Woj. Śląskiego z dnia 8 grudnia 2010 r., Nr 258, poz. 4063).

Zgodnie z brzmieniem § 3 tejże uchwały:

"W stosunku do wymienionych w załączniku pomników przyrody wprowadza się następujące zakazy:

1. niszczenia, uszkadzania lub przekształcania obiektu lub obszaru

2. uszkadzania i zanieczyszczania gleby

3. dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli zmiany te nie służą ochronie przyrody albo racjonalnej gospodarce rolnej, leśnej, wodnej lub rybackiej

4. zmiany sposobu użytkowania ziemi

5. umieszczania tablic reklamowych".

d) Zabezpieczenie drzew, stanowiących pomniki przyrody, przed działaniami inwestycyjnymi powinno obejmować:

- bezwzględne wygrodzenie terenu w minimalnym promieniu 15 m od pnia drzewa;

- bezwzględną ochronę korony drzewa przed cięciami redukującymi lub wyłamaniem przez wysięgniki, sprzęt budowlany, naczepy samochodów;

- zakaz składowania materiałów budowlanych, gruzu itp.;

- zakaz przejazdu przez wydzielony teren samochodów ciężarowych i dostawczych;

- zakaz naruszenia bryły korzeniowej drzewa – tj. zakaz wykonywania okopów pod sieci infrastruktury technicznej, uszkadzania powierzchni terenu w obrębie rzutu korony (np. korytowania gruntu pod drogi dojazdowe i inną infrastrukturę drogową);

- zmiany stosunków wodnych w otoczeniu drzewa (zakaz wykonywania głębokich wykopów w odległości 15 m od pnia drzewa.

e) nadzór nad inwestycją powinien być wpisany do odpowiednich dokumentów zezwalających na prowadzenie inwestycji. Powołany powinien być na etapie przygotowania budowy inspektor nadzoru o specjalności ochrony i pielęgnacji drzew oraz zadrzewień. Powołanie tego inspektora nadzoru ma na celu we właściwy sposób przygotować i zabezpieczyć drzewo pomnikowe przed rozpoczęciem inwestycji oraz właściwie zabezpieczyć inne drzewa, przewidziane do zachowania, rosnące na terenie objętym inwestycją, a także monitorować ich stan przez czas trwania inwestycji. Bardzo ważne jest zabezpieczenie stref korzeniowych drzew przeznaczonych do zachowania (nie będących pomnikami przyrody) w trakcie trwania prac budowlanych, co powinno być uwzględnione w projekcie budowlanym jako część prac wraz z ich kosztami (np. matowanie stref korzeniowych, ich podlewanie);

f) powierzchnia zabudowy planowanej inwestycji, rozumiana zgodnie z definicją zawartą w § 3 ust. 1 pkt 55b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r. Nr 213, poz. 1397), jest mniejsza niż 2 ha i wynosi [...] m2, co oznacza, że planowana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem nie ma konieczności przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania wnioskowanej inwestycji na środowisko.

2) wymagania higieniczno-sanitarne:

opinią sanitarną Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. – znak: [...] z dnia [...] r. – warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji zostały uzgodnione w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych;

3) wymagania konserwatorskie:

a) zgodnie z pismem nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta Z:

- teren przedmiotowej inwestycji oraz budynek zlokalizowany na działkach [...] i [...] położonych w Z. przy ul. [...] nie jest wpisany do rejestru zabytków województwa [...],

- budynek położony przy ul. [...] w Z. na działce nr [...] jest ujęty w wykazie zabytków nieruchomych wyznaczonych przez wojewódzkiego konserwatora zabytków do ujęcia w wojewódzkiej ewidencji zabytków. Powyższy wykaz stanowi podstawę do utworzenia gminnej ewidencji zabytków.,

b) [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. nie wniósł uwag do przedmiotowej inwestycji informując jednocześnie, że uzgodnienie przedmiotowej inwestycji w trybie art. 106 k.p.a. będzie możliwe po przesłaniu projektu decyzji o warunkach zabudowy – pismo nr [...] z dnia [...] r.,

c) projekt decyzji o warunkach zabudowy uznano za uzgodniony przez [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. – zgodnie z art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

d) przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę projekt budowlany należy uzgodnić ze [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K.

W decyzji zawarto też ustalenia dotyczące obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, ustalenia dotyczące ochrony obiektów budowlanych na terenach górniczych (zgodnie z informacją zawartą w piśmie nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta Z.: Okręgowy Urząd Górniczy w G. w piśmie znak: [...] z dnia [...] r. poinformował, że w/w rejon położony jest poza terenem górniczym. W rejonie tym istniał obszar górniczy KWK "B" zlikwidowany decyzją Ministra Środowiska, Zasobów Neutralnych i Leśnictwa z dnia [...] r. znak [...]. Dokumentacja dotycząca warunków górniczo-geologicznych w/w rejonu znajduje się w Archiwum Dokumentacji Mierniczo – Geologicznej przy Wyższym Urzędzie Górniczym w K.), ustalenia dotyczące terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych (zgodnie z pismem nr [...] z dnia [...] r. Wydziału Ekologii Urzędu Miejskiego w Z.: przedmiotowy teren nie zalicza się do terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych), ustalenia dotyczące ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych:

1) dla części terenu inwestycji opisanej w wypisach z rejestru gruntów symbolami "Bi" – inne tereny zabudowane oraz "dr" – drogi, nie jest wymagane uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, a inwestycja planowana na tej części działki nie wymagała uzgodnienia w zakresie melioracji wodnych;

2) dla części terenu inwestycji opisanej w wypisie z rejestru gruntów symbolem "RIIIb" i RIVb" – grunty orne zgodnie z art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) nie jest wymagane uzyskanie zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, a zgodnie z postanowieniem Marszałka Województwa [...] Nr [...] z dnia [...] r. wnioskowana inwestycja została uzgodniona w zakresie melioracji wodnych pozytywnie, bez uwag,

ustalenia wynikające z przepisów odrębnych (zgodnie z pismem nr [...] z dnia [...] r. Prezydenta Miasta Z.: przedmiotowy rejon nie jest wskazany jako obszar zagrożony powodzią w Planie Operacyjnym Ochrony Przed Powodzią sporządzonym dla Miasta Z.

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. nr [...] z dnia [...] r. Prezydent Miasta G. został wyznaczony z urzędu do prowadzenia postępowania i wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.

Wniosek w powyższej sprawie Prezydent Miasta Z. przekazał do Urzędu Miejskiego w G. pismem z dnia [...] r. Wniosek ten został uzupełniony w dniu [...] r. o opis działalności "A" w Z. i 2 egz. mapy ewidencyjnej, a w dniu [...] r. o mapę z zaznaczoną lokalizacją pomników przyrody występujących na działce objętej wnioskiem oraz o wypisy z rejestru gruntów.

Pismem z dnia [...] r. powiadomiono strony o wszczętym postępowaniu administracyjnym. W wyniku otrzymanego powiadomienia, niektóre ze stron postępowania, wniosły pisemne uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji, które zostały przekazane inwestorowi. Składając uwagi i zastrzeżenia strony postępowania wniosły o odmowę ustalenia warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, gdyż ich zdaniem realizacja inwestycji spowoduje nieodwracalne i niekorzystne zmiany dla środowiska przyrodniczego oraz warunków życia mieszkańców Z.-R. Kwestionując lokalizację inwestycji strony podniosły również, że na terenie sąsiadującym z planowaną inwestycją dominuje funkcja mieszkaniowa i planowane zagospodarowanie działki pod usługi zdrowotne bądź edukacyjne nie stanowi kontynuacji istniejącej funkcji. Składając zastrzeżenia strony wskazały także na konieczność przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania planowanej inwestycji na środowisko oraz na konieczność ochrony zabytkowego domku ogrodnika, zlokalizowanego na działce nr [...].

Na wniesione zastrzeżenia udzielono pisemnych odpowiedzi, informując strony m. in. o tym, że planowana inwestycja jest uzgadniana w toku prowadzonego postępowania administracyjnego z organami właściwymi w sprawach ochrony przyrody oraz ochrony zabytków, a warunki i wymagania dotyczące możliwości realizacji wnioskowanej inwestycji określone przez te organy umieszczane są następnie w treści decyzji. Natomiast odnośnie uwag, dotyczących konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko poinformowano, że zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 55b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2010 r., Nr 213, poz. 1397) do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zaliczana jest:

"zabudowa usługowa inna niż wymieniona w pkt 54, w szczególności szpitale, placówki edukacyjne, kina, teatry, obiekty sportowe wraz z towarzyszącą jej infrastrukturą: (...)

b) nieobjęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż:

- 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 3 tej ustawy,

- 2 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze,

przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia".

W związku z powyższym inwestor został zobowiązany do podania powierzchni zabudowy, zgodnie z treścią ww. § 3 ust. 1 pkt 55b rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. W odpowiedzi, pismem nr [...] L.dz. [...] z dnia [...] r., inwestor przekazał następujące informacje:

"Zgodnie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i załącznikiem graficznym do ww. wniosku, powierzchnia terenu objętego wnioskiem wynosi 2 ha tj. Etap I + Etap II. Do powierzchni ujętych we wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy zostały włączone działki drogowe nr [...],[...],[...] o łącznej powierzchni [...] m2. Jest to jednak powierzchnia nieprzekształcana w wyniku realizacji przedsięwzięcia. W związku z powyższym całość obszaru przekształconego zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jest mniejsza niż 2 ha i wynosi [...] m2 co oznacza, że nie ma konieczności przeprowadzenia procedury oceny oddziaływania na środowisko".

O stanowisku inwestora poinformowano strony wnoszące zastrzeżenia.

W odpowiedzi wskazano również, że analiza lokalizacji inwestycji w zakresie spełnienia wymagań wynikających z kontynuacji funkcji i cech zabudowy przeprowadzona zostanie w trakcie prowadzonego postępowania, i że dopiero ta analiza wykaże, czy dla przedmiotowego terenu będzie możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji o jaką wnioskuje inwestor.

W toku przeprowadzonego postępowania administracyjnego dokonano niżej wymienionych, niezbędnych uzgodnień:

- z organem właściwym w sprawie melioracji wodnych – art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

- z właściwym zarządcą drogi – art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym,

- z Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w G. – art. 60 ust. 1 w związku z art. 70 ustawy o planowaniu o zagospodarowaniu przestrzennym.

Pismem z dnia [...] r. wystąpiono również do [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy (art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Pismo wraz z projektem decyzji zostało skutecznie doręczone do organu w dniu [...] r. – tym samym dwutygodniowy termin na dokonanie uzgodnienia, określony w art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym upłynął w dniu [...] r. W związku z powyższym, zgodnie z treścią ww. przepisu, wobec niezajęcia przez organ uzgadniający stanowiska w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie – uzgodnienie ze [...] Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w K. uznano za dokonane z dniem [...] r.

Nadto, przeprowadzenie przedmiotowego postępowania było możliwe, gdyż nieruchomości objęte wnioskiem położone w Z. przy ul. [...], na których planowana jest inwestycja, znajdują się poza granicami terenu górniczego.

Zdaniem organu, ponieważ planowane przedsięwzięcie realizowane będzie poza obszarami chronionymi, a występujące na działce nr [...] drzewa – pomniki przyrody nie są obszarowymi pomnikami przyrody, nie było konieczne dokonanie (na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) uzgodnienia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K.

Na podstawie analizy uwarunkowań miejscowych i prawnych organ stwierdził, że teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej, projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla przedmiotowej inwestycji, jego sąsiedztwo pozwala na określenie parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu. Na podstawie art. 5b ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t. j. Dz. U. z 2004 r., Nr 121, poz. 1266 z późn. zm.) część terenu opisana w wypisie z rejestru gruntów symbolami "RIIIb" i "RIVb" nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, a przedmiotowa decyzja jest zgodna z ww. przepisami odrębnymi.

W decyzji określono wymagania wynikające z ustawy i ww. przepisów odrębnych, w tym m. in. wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich, a także ustalono linie rozgraniczające teren inwestycji, w obrębie których istnieje możliwość lokalizacji planowanych obiektów kubaturowych ""A" w Z.", przy zachowaniu obowiązujących przepisów w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Ponadto, decyzja o warunkach zabudowy zawiera wytyczne odnośnie warunków i wymogów, jakie należy spełnić, aby uzyskać pozwolenie na budowę.

Organ I instancji wyjaśnił też, że o zebranych w trakcie prowadzonego postępowania materiałach i dowodach oraz o sporządzonej analizie "urbanistycznej" i jej wynikach powiadomiono strony postępowania zawiadomieniem z dnia [...] r. W stosunku do stron, które nie podjęły korespondencji w wyznaczonym terminie, doręczenie uznaje się za dokonane zgodnie z art. 44 § 4 kpa.

W wyniku zawiadomienia o zebraniu całości materiałów i dowodów w sprawie, niektóre strony postępowania wniosły ponownie pisemne uwagi i zastrzeżenia do planowanej inwestycji, dotyczące konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Na wniesione zastrzeżenia udzielono pisemnej odpowiedzi, ponownie wyjaśniając, że dla wnioskowanego przedsięwzięcia, przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm.) nie mają zastosowania. Podano też, że projekt decyzji sporządził członek [...] Okręgowej Izby Architektów, wpisany pod nr ewid. [...].

Załącznikami do decyzji uczyniono:

1. Linie rozgraniczające teren inwestycji oraz wyniki analizy w formie graficznej naniesione na kopii mapy zasadniczej, której inwestor wskazał teren objęty wnioskiem – załącznik nr 1;

2. Wyniki analizy w formie opisowej – załącznik nr 2.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli E. S. i J. S. – współwłaściciele nieruchomości sąsiedniej. Odwołujący się wskazali, że lakoniczność pkt 1 załącznika nr 2 do w/w decyzji Prezydenta G., którą podpisał Naczelnik Wydziału, a nie - architekt, zgodnie z art. 60 ust. 4 ustawy, jak i jego treść, uzasadniają zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podnieśli, że rodzaj, architektura i gabaryty istniejącej zabudowy, odbiegają od planowanych w ramach realizacji inwestycji. Nadto, zarzucili naruszenie art. 59 ust. 1 i art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko – poprzez bezpodstawne przyjęcie, że teren planowanej inwestycji nie obejmuje 2 ha, mimo, że we wniosku o wydanie decyzji zabudowy wyraźnie wskazano 2 ha jako teren, na którym będzie realizowana inwestycja.

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odwołania nie uwzględniło. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Kolegium podało, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte na wniosek z dnia [...] r. wniesiony przez Miasto Z. We wniosku wskazano, że planowana inwestycja polegająca na budowie "A" w Z. na działkach nr [...],[...],[...],[...] oraz [...], położonych w Z. przy ul. [...]. Pismem z dnia [...] r., organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego, jednocześnie informując o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W toku postępowania uzyskano pozytywne uzgodnienia i opinie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G., Marszałka Województwa [...], a także Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. Po przeprowadzeniu postępowania organ I instancji pismem z dnia [...] r. zawiadomił strony o zgromadzeniu materiału dowodowego, po czym wydał zaskarżoną decyzję.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po zapoznaniu się z treścią odwołania i po analizie akt sprawy stwierdziło, że decyzje o warunkach zabudowy stanowią typowy przykład aktów związanych, czyli takich, w których organ bada jakiś stan faktyczny pod kątem zgodności z przepisami prawa. Zatem, jeżeli spełnione zostaną warunki o których mowa w zacytowanym art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, organ ma obowiązek wydać decyzję o warunkach zabudowy.

Odnosząc się do zarzutów odwołania, Kolegium podkreśliło, że zgodnie z zasadą kontynuacji funkcji, nowa zabudowa musi się mieścić w granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu (w tym użytkowania obiektów). Nowa zabudowa jest dopuszczalna o tyle, o ile można ją pogodzić już istniejącą funkcją. Jeżeli istniejąca zabudowa realizuje funkcję mieszkaniową, nie oznacza to, że nowy obiekt może być tylko budynkiem mieszkalnym. Towarzyszyć takim obiektom może np. sklep osiedlowy, przychodnia lekarska czy urządzenia rekreacyjne. Nie powinien to być zakład produkcyjny czy obiekt handlowy wielkopowierzchniowy (por. ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz. Red. Z. Niewiadomski. Warszawa 2008, s. 500). Zdaniem Kolegium, funkcja planowanej zabudowy nie stoi w sprzeczności z zabudową zlokalizowaną w granicach obszaru analizowanego. Jest ona bowiem kontynuacją funkcji usługowej i medyczno-naukowej, a także będzie uzupełniać funkcję mieszkaniową. Zauważono także, że planowana inwestycja uzupełni funkcję, jaką pełnią budynki przeznaczone na akademiki.

Zwrócono także uwagę, że organ pierwszej instancji dokonał wymaganej przez § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588), analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu na działkach sąsiednich. Z ustaleń dokonanych w analizie oraz z oględzin map znajdujących się w aktach sprawy wynika, że w obszarze analizowanym znajdują się budynki o podobnych gabarytach do obiektów wskazanych we wniosku o wszczęcie postępowania. Zatem istniejące obiekty pozwalają na wyznaczenie warunków zabudowy dla wnioskowanej inwestycji. Kolegium wyjaśniło, że działki sąsiednie w rozumieniu art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy, to wszystkie działki wchodzące w skład obszaru analizowanego, a nie tylko działki bezpośrednio sąsiadujące z terenem inwestycji.

Kolegium wyjaśniło także, że żaden przepis nie nakazuje wykonania analizy funkcji osobie wpisanej na listę izby samorządu zawodowego urbanistów albo architektów. Zgodnie bowiem z art. 60 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jedynie projekt o warunkach zabudowy musi być sporządzony przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia. Znajdujący się w aktach sprawy projekt decyzji sporządzony został przez G. D., członka [...] Okręgowej Izby Architektów – nr wpisu [...]. Informację o sporządzeniu projektu decyzji przez osobę z odpowiednimi uprawnieniami oraz wskazanie numeru wpisu w [...] Okręgowej Izbie Architektów zawarto także w zaskarżonej decyzji.

Kolegium podkreśliło nadto, że znajdujące się w aktach sprawy załączniki do decyzji zostały prawidłowo opisane i podpisane przez osobę, która w imieniu Prezydenta Miasta G. podpisała zaskarżoną decyzję.

W ocenie organu II instancji, nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 59 ust. 1 i 63 ust. 1 ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Przedmiotowa inwestycja nie zalicza się bowiem do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b w/w rozporządzenia przedsięwzięciem takim jest:

nieobjęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo miejscowego planu odbudowy, o powierzchni zabudowy nie mniejszej niż:

- 0,5 ha na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 3 tej ustawy,

- 2 ha na obszarach innych niż wymienione w tiret pierwsze,

przy czym przez powierzchnię zabudowy rozumie się powierzchnię terenu zajętą przez obiekty budowlane oraz pozostałą powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia.

Stąd też odwołania nie uwzględniono.

W skardze do sądu administracyjnego E. S. i J. S. zarzucili, że Kolegium całkowicie pominęło zarzuty dotyczące prawidłowości sporządzenia analizy, o której mowa w § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. Tymczasem zastrzeżenia co do funkcji i cech planowanej zabudowy podnoszone były przez skarżących już na etapie zawiadomienia o wszczęciu postępowania i Prezydent Miasta G. wskazywał, że wyniki analizy będą decydujące dla wydania decyzji o warunkach zabudowy.

Jednak uzasadnienie decyzji jak i jej załączniki nie pozwalają stwierdzić, czy prawidłowo ustalony został obszar analizowany, a także czy prawidłowo ustalono parametry wynikające z § 6 i 7 w/w rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W pkt 1 załącznika nr 2 decyzji, dotyczącym zabudowy działki sąsiedniej nie ma mowy o żadnych elementach dotyczących formy architektonicznej obiektów budowlanych, ich gabarytów, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu uzasadniających parametry wymienione w pkt II decyzji. Brak też objaśnienia ustalenia zawartego w pkt II ust. 1 ppkt 5 geometria dachu: - dach płaski, podczas gdy sąsiadujące budynki mają dachy o różnych kątach nachylenia, ale nie płaskie.

Zdaniem skarżących, powyższe braki analizy uniemożliwiają ocenę, czy została ona prawidłowo przeprowadzona i tym samym, czy może być ona podstawą wydanej decyzji o warunkach zabudowy. Skarżący w odwołaniu wskazywali na lakoniczność analizy i mieli wątpliwości co do tego, czy osoba podpisana pod załącznikiem miała kompetencje do jej sporządzenia. SKO ograniczyło się jedynie do wskazania, że przepis art. 60 ust. 4 ustawy nie odnosi się do analizy, o której mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1, natomiast całkowicie pominęło problem, czy analiza została przeprowadzona prawidłowo. Ich zdaniem, z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że przy wyznaczaniu obszaru analizowanego organ lokalizacyjny zobowiązany jest do bliższego uzasadnienia dokonanego w tym względzie wyboru, a także, że skoro prawodawca ustalił, że wyniki analizy stanowią załącznik do decyzji, to treść tego dokumentu powinna odzwierciedlać jasno i czytelnie te efekty (wyniki) przeprowadzonej analizy, które mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Zawarte w nim informacje mają też potwierdzać, że organy nie działały dowolnie, lecz w granicach prawa, a ponadto stanowią istotny element wyjaśniający i uzasadniający podstawowe motywy rozstrzygnięcia, nie tylko dla stron postępowania, ale również dla kontroli instancyjnej i sądowej (II SA/Wr 458/08 – wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 kwietnia 2009 r. – LEX nr 550308). Tymczasem z części opisowej analizy nie wynika, jak został wyznaczony obszar analizowany i w jaki sposób, w konsekwencji organ przeprowadził na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1 – 5 ustawy. Pkt 1 części tekstowej analizy ogranicza się jedynie do 4 zdań.

Zdaniem skarżących załącznik nr 2 do decyzji, jako część tekstowa analizy funkcji oraz cech zabudowy na obszarze analizowanym dowodzi, że faktycznie analizy tej nie przeprowadzono, co powoduje, że pkt II ppkt 1 decyzji – Warunki i szczegółowe zasady zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z analizy uwarunkowań miejscowych: ustalenia dotyczące warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, jest całkowicie pozbawiony uzasadnienia faktycznego, co stanowi naruszenie art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 107 § 1, 3 kpa.

Wreszcie skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem SKO, że powierzchnia zabudowy terenów objętych wnioskiem jest mniejsza niż 2 ha, co powoduje, że planowana inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Ich zdaniem, bezpodstawnie ograniczono zawarte w § 3 ust. 1 pkt 55 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. pojęcie "powierzchni przeznaczonej do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia", jedynie do terenów, które mają być "utwardzone". W rezultacie SKO nie uznało jako terenu objętego przekształceniem powierzchni oznaczonej we wniosku jako "powierzchnie terenów zielonych". Jest to oczywista dowolność interpretacji pojęcia "przekształcenia" przez ograniczenie jego zakresu jedynie do sytuacji, gdy teren objęty inwestycją (najczęściej niezabudowany, zielony) podlega zabudowie lub innym zmianom (w tym, jak to określono we wniosku – utwardzeniu). Jednak możliwy jest przecież także proces odwrotny – czyli dotychczasowe tereny zabudowane lub utwardzone, w wyniku rozbiórki przekształcone mogą być w tereny zielone, albo też tereny zielone powstają w innym miejscu niż istniały przed inwestycją. Skoro inwestor we wniosku wyraźnie określił, że powierzchnia terenu objętego wnioskiem wynosi 2 ha to oznacza, że na takim terenie będą dokonywane przekształcenia i bez znaczenia jest czy ich przedmiotem będzie przekształcenie terenów zielonych w utwardzone czy proces odwrotny.

W konsekwencji skarżący zarzucili, że w rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcia organów obu instancji podjęte zostały bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (bez prawidłowo przeprowadzonej analizy funkcji i cech zabudowy oraz bez prawidłowego ustalenia powierzchni podlegającej przekształceniu objętej wnioskiem), a więc z naruszeniem art. 7 kpa oraz art. 77 kpa.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.

Uczestnik postępowania [...] Uniwersytet Medyczny w K. przychylił się do skargi.

W toku rozprawy sądowej skarżąca E. S. dodatkowo wskazała na naruszenie walorów przyrodniczych terenu objętego spornym zamierzeniem, z uwagi na usytuowanie na nim drzewa, objętego ochroną oraz tzw. domek ogrodnika, podlegający rozbiórce, a także wskazała na warunki ekologiczne terenu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego, ani też organy administracji obydwu instancji nie uchybiły regułom procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dopiero stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa uzasadnia uwzględnienie skargi. Oznacza to, że sąd administracyjny zobligowany jest do oceny rangi naruszenia prawa.

Zdaniem składu orzekającego, w niniejszej sprawie spełnione zostały materialnoprawne przesłanki do ustalenia warunków zabudowy dla spornej inwestycji – w oparciu o prawidłowo sporządzoną analizę funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu. Z akt postępowania wynika bowiem, że zarówno projekt decyzji, jak i analizę przestrzenną sporządziła G. D. – członek [...] Okręgowej Izby Architektów, wpisana pod numerem ewidencyjnym [...] (vide: załączniki nr 135-138). Faktem jest, że do akt sprawy nie dołączono odpisu wpisu na listę architektów, jednak tego rodzaju uchybienie jest nieistotne, skoro istnieje obiektywna możliwość sprawdzenia tej okoliczności. Natomiast zgodnie z wymogiem zawartym w § 9 ust. 2 rozporządzenia w sprawie sposobu ustalania wymagań..., wyżej powołanego, załącznik do decyzji o warunkach zabudowy, stanowią jedynie wyniki analizy, zawierające część tekstową i graficzną. Oznacza to, że brak podstaw prawnych do uczynienia załącznikiem do decyzji całej analizy. Stąd też chybiony jest zarzut lakoniczności załącznika do decyzji organu I instancji. Nadto wskazać przyjdzie, że zarówno skarżący, jak i pozostałe strony postępowania zostali powiadomieni przez organ I instancji o sporządzeniu analizy i możliwości zapoznania się z całością zebranych materiałów i dowodów w terminie 14 dni (vide: pismo z dnia [...] r. – załącznik nr 144, doręczone skarżącym w dniu [...] r. – załącznik nr 156 i 166). Tymczasem skarżący nie skorzystali z prawa zapoznania się z materiałem dowodowym, w tym analizą przestrzenną, składającą się z części opisowej (6 stron) i mapy (załącznik nr 135) oraz materiału fotograficznego i informacji o strukturze organizacyjnej [...] Uniwersytetu Medycznego w Z. przy ul. [...] i [...] (załącznik nr 134). Powyższe dokumenty wskazują jednoznacznie, że analizą przestrzenną objęto obszar w odległości 300 m od granic terenu objętego wnioskiem jako 3 – krotną szerokość frontu nieruchomości od ul. [...], wynoszącą ok. 97 m. Zatem granice obszaru analizowanego wyznaczono zgodnie z wymogiem z § 3 ust. 2 cytowanego rozporządzenia. Wyjaśnić też przyjdzie, że obszar analizowany w świetle ust. 1 tego przepisu, wyznacza się wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek, co oznacza, że analizą należy objąć nieruchomości położone po obu stronach drogi, z której odbywa się główny wjazd lub wejście na działkę (w tym wypadku – ul. [...]). W części tekstowej analizy wymieniono też numery geodezyjne działek i podano wskaźnik wielkości powierzchni ich zabudowy do powierzchni działki, wyliczono wskaźnik średni, wskazano szerokości elewacji frontowych budynków, wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej (budynek Uniwersytetu przy ul. [...] o wysokości ok. 15 m z dachem płaskim). Jak wyjaśniła autorka analizy, z uwagi na różnorodną funkcję zabudowy w obszarze analizowanym, budynki mają bardzo zróżnicowaną formę oraz gabaryty. Ich wysokość waha się od 7 do 15 m, większość przykryta jest dachami stromymi o różnych kątach nachylenia połaci dachowych, lecz występują budynki z dachami płaskimi, zarówno mieszkalne jak i usługowe. Taki stan rzeczy dokumentuje w obiektywny sposób dołączony do analizy materiał fotograficzny. Z załącznika graficznego w postaci mapy wynika też, że teren objęty wnioskiem z jej strony przylega do budynków Uniwersytetu, a z drugiej – osiedla domów jednorodzinnych. Jednakże ani różnorodność funkcji zabudowy, ani jej formy i gabarytów, nie uzasadnia wniosku o braku spełnienia przesłanek z art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tzw. zasady dobrego sąsiedztwa). W analizie wykazano bowiem, że w obszarze znajdują się także budynki Uniwersytetu o funkcji naukowo – medycznej i akademiki. Zatem planowana inwestycja stanowi kontynuację takiej funkcji i nie koliduje z zabudową mieszkaniową na tym terenie. Gdy zaś idzie o wskaźniki i parametry zabudowy, wielkość powierzchni nowej zabudowy ustalono na podstawie średniego wskaźnika, obliczonego przez autorkę analizy ze wskazaniem konkretnych działek, podobnie szerokość elewacji frontowej wyznaczono zgodnie ze średnią z tolerancją do 20% (§§ 5 ust. 1 i 6 ust. 1 rozp.). Natomiast maksymalną wysokość nowej zabudowy i geometrię dachu jako płaski, określono w stosunku do najwyższej zabudowy na tym terenie, czyli 15 m, wskazując na budynek przy ul. [...]. Zatem z analizy wynika dopuszczalność wyznaczenia innej niż średnia wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej (§ 7 ust. 4 rozp.), jak i geometrii dachu (§ 8 rozp.). Natomiast linię zabudowy wyznaczono jako przedłużenie zabudowy najbardziej oddalonej od ul. [...] (§ 4 ust. 3 rozp.).

Faktem jest, że organy obydwu instancji w motywach decyzji nie odniosły się precyzyjnie i obszernie do treści analizy przestrzennej i sposobu wyznaczenia granic obszaru analizowanego, jednak zdaniem sądu administracyjnego uchybienie wymogom art. 107 § 3 kpa nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik sprawy, skoro skarżącym umożliwiono zapoznanie się z całością dokumentacji, a prawidłowość sporządzenia analizy mogła być oceniona przez skład orzekający w aspekcie zgodności z prawem. Wyjaśnić też przyjdzie, że braki w uzasadnieniu decyzji nie podpadają pod przesłanki z art. 7, 8 i 77 § 1 kpa, bowiem analiza w niniejszej sprawie została przeprowadzona zgodnie z wymogami § 3 rozp., a strony nie przedłożyły żadnych materiałów dowodowych podważających wiarygodność danych, przedstawionych w tym dokumencie, co dopiero umożliwiałoby wniosek o nierozważeniu całości materiału dowodowego.

Odnosząc się zaś do zarzutu naruszenia art. 59 ust. 1 i art. 63 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku..., podzielić należy jednak pogląd organów obydwu instancji, że przedmiotowa inwestycja nie wymagała przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Dla kwalifikacji przedsięwzięcia istotna jest bowiem powierzchnia zabudowy rozumiana jako powierzchnia terenu zajęta przez obiekty budowlane oraz powierzchnię przeznaczoną do przekształcenia w wyniku realizacji przedsięwzięcia (§ 3 ust. 1 pkt 55b rozporządzenia Rady Ministrów, wyżej powołanego). Zatem definicja legalna jednoznacznie przewiduje, że nie chodzi o całą powierzchnię terenu objętego wnioskiem, jak błędnie uważają skarżący, a jedynie powierzchnię utwardzoną. Stąd dla kwalifikacji przedsięwzięcia miarodajna jest treść wniosku inwestora, jak i współczynnik zabudowy, określony w decyzji. Tymczasem inwestor na wezwanie organu I instancji podał powierzchnię obiektów budowlanych na [...] m2 oraz pozostałą powierzchnię terenów utwardzonych [...] m2, czyli łącznie [...] m2. Natomiast cała powierzchnia terenu objętego wnioskiem, łącznie z terenami zielonymi wynosi [...] m2, czyli 2 ha. Jednak tereny zieleni nie mogą być uznane jako powierzchnia zabudowy. Niezależnie od tego, do powierzchni terenu objętego wnioskiem doliczono działki drogowe nr [...],[...], i [...] o pow. [...] m2, w których jako już utwardzonych, mają być realizowane przyłącza. Ustalony w decyzji wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni całego terenu objętego wnioskiem wynosi 19 %. Zatem w każdym wypadku jest to obszar mniejszy niż 2 ha. Występujące na działce nr [...] trzy drzewa jako pomniki przyrody, nie są zaś obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1 – 5, 8 i 9 powołanej wyżej ustawy o ochronie przyrody, ani też otuliną form ochrony przyrody. W tej kwestii wypowiedział się też Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. - Regionalny Konserwator Przyrody w pismach z dnia [...] r. (załącznik nr 76), z dnia [...] r. (załącznik nr 170/1) i z dnia [...] r. (załącznik nr 139), z których wynika, że nie zachodzą przesłanki do uzgodnienia decyzji w trybie art. 60 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 8 ustawy o planowaniu..., gdyż nie chodzi o obszarowe pomniki przyrody (obszary ochrony przyrody). Natomiast wymagania w zakresie ochrony tych pomników przyrody zawiera pkt II.2 lit. c i d decyzji.

Gdy zaś idzie o wymagania konserwatorskie, znajdujący się na działce nr [...] budynek tzw. domek ogrodnika jako obiekt ujęty w wykazie zabytków nieruchomych, wyznaczonych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków do ujęcia w wojewódzkiej ewidencji zabytków, organ I instancji wystąpił do organu ochrony zabytków o uzgodnienie projektu decyzji (pismo z dnia [...] r., doręczone w dniu [...] r.), lecz organ uzgadniający nie zajął stanowiska w terminie 14 dni. Zatem z mocy art. 53 ust. 5 ustawy o planowaniu... uzgodnienie zostało skutecznie dokonane z dniem 20 marca 2012 r. Uprzednio zaś [...] Wojewódzki Konserwator Zabytków nie wniósł uwag do przedmiotowej inwestycji (pismo z dnia [...] r.).

Podnieść należy, że niezależnie od tego, kolejnemu uzgodnieniu podlegać winien projekt budowlany na etapie pozwolenia na budowę (pkt II, 3 lit. d decyzji). Wymogi geologiczne inwestycji określa pkt II, 6 decyzji.

W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że decyzja zgodna jest także z przepisami odrębnymi (art. 61 ust. 1 pkt 5 ustawy) i uzyskała wymagane uzgodnienia, a jej treść spełnia wymogi z art. 54 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy. Wreszcie, na tym etapie postępowania inwestor nie musi się legitymować tytułem prawnym do nieruchomości (art. 63 ust. 2 ustawy). Skoro zatem spełnione zostały przesłanki z art. 61 ust.1 pkt 1 – 5 ustawy, brak było podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla spornego przedsięwzięcia. Uwzględnienie wniosku inwestora nie leży bowiem w sferze uznania administracyjnego.

Z tych wszystkich względów skarga nie mogła odnieść skutku i jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.