M. Ł. (dalej: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę w formie dokumentu elektronicznego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 marca 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zainicjowanie kontroli sądowoadministracyjnej wymaga skutecznego wniesienia skargi. W przeciwnym razie sprawie nie można nadać prawidłowego biegu. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest m.in. dochowanie terminu jej wniesienia. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej jako: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminu skutkuje odrzuceniem skargi przez sąd (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu. Z wydruku Elektronicznego Potwierdzenia Odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie zaskarżenia, została doręczona skarżącemu w dniu 24 marca 2022 r. Termin do wniesienia do sądu skargi na tę decyzję upłynął z dniem 23 kwietnia 2022 r. (sobota). Skoro ostatni dzień terminu przypadał na sobotę, to zgodnie art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W niniejszej sprawie ostatnim dniem terminu był więc 25 kwiecień 2022 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżący wniósł skargę w dniu 27 maja 2022 r., przez platformę e-PUAP (urzędowe poświadczenia przedłożenia), czyli z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia, a więc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
