I SA/Sz 226/21 - Postanowienie

Data orzeczenia	2021-03-26	
Data wpływu	2021-03-15	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Ewa Wojtysiak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Burmistrz Miasta	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2019 nr 0 poz 2325; art. 58 par.1pkt 1 i par.3, art. 232 par. 1 pkt 1 i  par. 2; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.	
Sentencja
Sygn. akt I SA/Sz [...] P O S T A N O W I E N I E Dnia 26 marca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 26 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym skargi K. H. – organu prowadzącego N. P. A.-P. "H. L." w B. na czynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji za styczeń 2021 r. p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł ([...]) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.	
Uzasadnienie
Sygn. akt I SA/Sz [...]

U Z A S A D N I E N I E

Pismem z dnia 8 lutego 2021 r., K. H. - organ prowadzący N. P. A.-P. "H. L." w B. (dalej: "Skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na czynność Burmistrza Miasta (dalej: "Organ") w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za styczeń 2021 r.

Skarżąca, wskazując, że zaskarża (cyt.) "czynność przyznania, wypłaty i ustalenia wysokości dotacji za styczeń 2021 roku dla N. P. A.-P. "H. L." w B., którego organem prowadzącym jest Skarżąca, w części, tj. w zakresie nieprzyznania dotacji w kwocie [...]zł", podniosła zarzut naruszenia art. 17 ust. 3 w zw. z art. 34 ust. 2 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych i art. 8 k.p.a., oraz wniosła o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności i o uznanie uprawnienia Skarżącej do wypłaty na Jej rzecz nieprzyznanej w styczniu 2021 r. kwoty dotacji w ww. wysokości wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca przedstawiła argumentację na poparcie stawianych zarzutów.

Wraz ze skargą Skarżąca uiściła na rachunek bankowy Sądu kwotę [...]zł, tytułem opłaty od skargi na czynność Burmistrza Miasta.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ dotyczy ona sprawy, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Na wstępie podkreślić należy, że kwestia dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego czynności w postaci wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej stanowiła już przedmiot rozstrzygnięć podejmowanych w orzecznictwie sądowym. Analizy tej problematyki dokonał Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu

z dnia 17 listopada 2020 r. o sygn. akt I GSK 1514/20 i jego spostrzeżenia zostaną przytoczone w dalszej części niniejszego uzasadnienia.

W ślad za Naczelnym Sądem Administracyjnym przypomnieć zatem należy, że ratio legis uregulowania prawnego rozszerzającego kontrolę sądu administracyjnego poza sferę decyzji lub postanowień, będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), związane jest z umożliwieniem sądowej kontroli również takich działań administracji publicznej, które dotyczą praw i obowiązków obywateli i innych podmiotów w sferze publicznej oraz potrzebą zapewnienia im gwarancji procesowych w ich relacjach z organami administracji publicznej oraz w zakresie zadań realizowanych przez te organy (por. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska [red. T. Woś], Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie 5, Warszawa 2012, s. 69-70). Tym samym obywatele i inne podmioty konkretnych uprawnień lub obowiązków, w sytuacji gdy odnoszący się do nich akt lub czynność posiada cechy określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., mają zapewnioną ochronę na drodze sądowej. Mogą bowiem zaskarżyć takie akty i czynności organu administracji publicznej do sądu administracyjnego, a także bezczynność organu w tych sprawach, jak również żądać, aby sąd administracyjny orzekł o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (art. 146 P.p.s.a.).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.4)), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Z ugruntowanego już stanowiska, odnoszącego się do określonych ww. przepisem przesłanek warunkujących właściwość sądów administracyjnych w sprawach z tego rodzaju skarg, wynika, że za akty lub czynności, o których mowa w 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. uznaje się te, które: 1) w rozumieniu przepisów prawa materialnego i procesowego nie są decyzją lub postanowieniem; 2) mają charakter indywidualny, co wynika z określenia ich przedmiotu, a mianowicie uprawnień lub obowiązków, których dotyczą; 3) podejmowane są na podstawie przepisów prawa, które nie wymagają ich autorytatywnej konkretyzacji, a jedynie potwierdzenia uprawnienia lub obowiązku wynikającego z przepisów powszechnie obowiązującego prawa, co oznacza również, że stanowią one przejaw władzy organu wykonującego administrację publiczną;

4) są podejmowane w zakresie administracji publicznej, charakteryzując się, między innymi, jednostronnością działania; 5) są podejmowane przez podmiot wykonujący administrację publiczną (por. B. Adamiak, Z problematyki właściwości sądów administracyjnych, art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., ZNSA 2006 nr 2, s. 18-19).

W tej mierze szczególnego podkreślenia wymaga, że akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., podejmowane są poza postępowaniem jurysdykcyjnym z właściwą mu formą decyzji lub postanowienia, co oznacza, że odpowiadają formule nie tyle stosowania prawa, co jego wykonywania, a więc formule wykonawczej, która wyraża się w urzeczywistnianiu (realizacji) dyspozycji normy prawnej kreującej konkretny (a więc już istniejący) stosunek administracyjny i wynikające z niego uprawnienie lub obowiązek (por. Z. Kmieciak, Glosa do uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 3/07, OSP 2008, z. 5, poz. 51, s. 350-351).

W tym kontekście zauważyć należy, że regulacja zawarta w art. 47 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm., obecnie: Dz. U. z 2020 r., poz. 2029 ze zm. - dalej "u.f.z.o.") wyraźnie wskazuje, jakie czynności organu dotującego stanowią czynność z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z tym przepisem, czynności podejmowane przez organ dotujący,

o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32, art. 40 i art. 41, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26,

art. 28-32, art. 40 i art. 41, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej,

o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Natomiast zaskarżona w niniejszej sprawie czynność w postaci nieprzyznania dotacji w prawidłowej wysokości przez jej wypłatę w zaniżonej kwocie, w istocie stanowi czynność wypłaty dotacji, którą w skardze kwestionuje Skarżąca, a ta, jak wyżej wskazano, nie wchodzi w zakres któregokolwiek z przepisów wymienionych w art. 47 u.f.z.o. Czynność polegająca na wypłacie określonej kwoty dotacji jest bowiem czynnością, o której mowa w art. 34 ust. 1 u.f.z.o. Przepis ten stanowi zaś, że dotacje,

o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz

art. 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie

do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy. Co jednak szczególnie istotne art. 34 ust. 1 u.f.z.o. nie został wymieniony w art. 47 u.f.z.o.

To zaś oznacza, że czynność polegająca na wypłacie środków pieniężnych z tytułu dotacji nie należy do kognicji sądów administracyjnych. Właściwą drogą dochodzenia roszczenia związanego z wypłatą dotacji, będącego w istocie roszczeniem o zapłatę, jest droga postępowania cywilnego, przed sądem powszechnym (por. też postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 30 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Bk 2/19; vide: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gl 973/20).

W tym stanie sprawy, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a, Sąd postanowił o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej (pkt 1 sentencji).

O zwrocie kwoty uiszczonej tytułem wpisu sądowego od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji).

Orzeczenia sądów administracyjnych przytoczone w uzasadnieniu dostępne są na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl