Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 maja 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3643/25 w zakresie odrzucenia skargi i zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 22 sierpnia 2025 r., nr BP.702.1320.2025.E.0747.BKOE.5889 w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić T. P. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

I

Zaskarżonym postanowieniem z 13 maja 2026 r., sygn. akt VI SA/Wa 3643/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. P. (dalej jako "skarżący") na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako "GITD") z 22 sierpnia 2025 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną.

Sąd I instancji orzekał w następujących okolicznościach sprawy:

Pismem z 5 października 2025 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję GITD w przedmiocie jak wyżej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie z 13 listopada 2025 r., pismem z 21 listopada 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, ewentualnie oświadczenie o jego braku, oraz poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego w postępowaniu prowadzonym przed sądami administracyjnymi poprzez wskazanie numeru PESEL strony skarżącej, ewentualnie oświadczenie o jego braku – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 4 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarżący nie posiada numeru PESEL, jak również przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa procesowego z 31 stycznia 2025 r., sporządzonego w języku polskim oraz czeskim, przy czym ze wskazaniem daty jego udzielenia wyłącznie w języku czeskim, do reprezentowania skarżącego "w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym w toczących się wobec mnie sprawach naruszeń obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd autostradą prowadzonych przez Główny Inspektorat Transportu Drogowego w związku z przejazdami pojazdu samochodowego będącego własnością firmy".

W wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z 17 marca 2026 r., pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez "nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa upoważniającego Pana do reprezentacji strony skarżącej przed sądami administracyjnymi w sprawie w przedmiocie w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze", w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z 8 kwietnia 2026 r. pełnomocnik skarżącego przedłożył poświadczoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa procesowego udzielonego 31 stycznia 2025 r. do działania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi, tożsamego treściowo z dokumentem przedłożonym przy piśmie z 4 grudnia 2025 r., oraz tłumaczenie przysięgłe ww. pełnomocnictwa, w szczególności w zakresie daty jego udzielenia.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania do uzupełnienia braków formalnych, bowiem w ocenie Sądu I instancji pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. nie upoważnia pełnomocnika do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi w sprawie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych zawartych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną, jako że pełnomocnictwo to określa zakres spraw, do których zostało udzielone i są to sprawy w przedmiocie naruszeń obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej.

Zatem, skoro w zakreślonym przez Sąd terminie pełnomocnik nie wykonał prawidłowo wezwania Sądu, to Sąd I instancji za zasadne uznał odrzucenie skargi, w podstawie prawnej przyjętego rozstrzygnięcia wskazując m.in. art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "ppsa").

II

Zażaleniem z 3 czerwca 2026 r. skarżący zaskarżył wydane w sprawie postanowienie w całości, zarzucając:

1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi w wyniku błędnego uznania, że przedłożone pełnomocnictwo z dnia 31 stycznia 2025 r. nie obejmowało zakresem przedmiotowym reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowa wykładnia treści pełnomocnictwa prowadzi do wniosku, że pełnomocnik posiadał należyte umocowanie;

2) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 49 § 1 ppsa polegające na pominięcie w wezwaniu do uzupełnienia braków skargi wskazania, że złożone na poprzednie zobowiązanie pełnomocnictwo jest kwestionowane z uwagi na zły zakres umocowania wskazany w dokumencie.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym odrzucono skargę skarżącego na decyzję GITD w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi. Jako podstawę prawną postanowienia Sąd I instancji wskazał m.in. art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.

Sąd I instancji, odrzucając skargę, wskazał, że uczynił to z uwagi na fakt, że skarżący nie wykonał prawidłowo wezwania tego Sądu do uzupełnienia braków formalnych, bowiem przedłożone Sądowi I instancji w uzupełnieniu braków formalnych pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. nie obejmowało swoim zakresem spraw dotyczących kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowa wykładnia treści pełnomocnictwa z 31 stycznia 2025 r. przemawia za uznaniem, że intencją skarżącego, wyrażoną we wskazanym pełnomocnictwie - co podnosi również skarżący w zażaleniu - było powierzenie pełnomocnikowi kompleksowej ochrony jego interesów w postępowaniach administracyjnych oraz sądowoadministracyjnych w całym spektrum spraw związanych z systemem opłat elektronicznych, w tym w sprawach o nałożenie kar, które z tego systemu bezpośrednio wynikają, a więc także w przedmiocie niniejszej sprawy, tj. kary pieniężnej za naruszenie obowiązku aktualizacji danych w rejestrze uiszczających opłatę elektroniczną.

Wobec powyższego należało uznać, że złożone do akt sprawy pełnomocnictwo z 31 stycznia 2025 r. obejmuje swoim zakresem przedmiot kontroli w ramach niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego, a tym samym odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie braku formalnego w tym przedmiocie – za nieprawidłowe.

W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 ppsa orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa.