Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Skomra Sędzia WSA Sebastian Michalski Protokolant: Referent stażysta Izabela Koralewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2026 r. sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 23 października 2025 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów utrzymania zwierząt oddala skargę

Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia 07 maja 2025 r., nr [...], działając na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1580 z późn. zm. dalej: u.o.z.) czasowo odebrał I. K. 4 psy (dwa samce: B. i P., samica L. , nowo narodzony szczeniak) i przekazał je do Schroniska dla Zwierząt w [...].

Decyzja stała się ostateczna w dniu 13 maja 2025 r.

Wójt Miasta i Gminy [...] decyzja z dnia 17 czerwca 2025 r., nr [...], działając na podstawie art. 7 ust. 4 u.o.z. oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej: K.p.a.) obciążył I. K. następującymi kosztami:

1. Koszty pobytu psów w schronisku w terminie od 31 marca 2025 r. do 31 maja 2025 r. - [...] zł ([...] zł x [...] dni x 3 psy), płatne w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna;

2. Koszty utylizacji martwych szczeniąt - [...] zł, płatne w terminie 14 dni od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna;

3. Dalsze koszty pobytu psów w schronisku, począwszy od dnia 01 czerwca 2025 r., liczone wg stawki dziennej [...] zł za jednego psa, płatne na podstawie ostatecznej decyzji w terminie 14 dni po zakończeniu miesiąca kalendarzowego, na rachunek bankowy Miasta i Gminy [...].

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Burmistrz czasowo odebrał I. K. 4 psy i przekazał je do gminnego schroniska dla zwierząt. Po jednodniowej hospitalizacji nastąpiło zatrzymanie akcji oddechowej i odebranego szczeniaka nie udało się uratować. W trakcie interwencji zostały również zabrane 4 martwe szczenięta do utylizacji. Zgodnie z art. 7 ust. u.o.z. w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Na koszt dziennej stawki pobytu psa w schronisku składa się:

- koszt suchej karmy - 300 g dziennie - [...] zł ([...] zł/15 kg)

- koszt obsługi pracownika w schronisku (1/6 roboczogodziny dziennie) - [...] zł

([...] zł/etat)

Organ wskazał, że powyższe środki niezbędne są do zapewnienia psom odpowiedniego standardu życia i opieki w schronisku. Organ odstąpił od obciążenia właścicielki psów kosztami leczenia oraz kosztami transportu, gdyż ich nie poniósł.

I. K., reprezentowana przez ad.S., odwołała się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego od powyższej decyzji, wnosząc o jej uchylenie i zarzucając organowi naruszenie art. 7 ust. 3 u.o.z. art. 7 ustawy w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez brak przeprowadzenia wszechstronnego postępowania dowodowego oraz brak dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie z urzędu przez organ dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia celowych i niezbędnych kosztów utrzymania odebranych zwierząt, w szczególności gdy brak było podstaw do odebrania psów.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 23 października 2025 r., nr [...], działając na podstawie art. 7 ust. 1 u.o.z. oraz art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium wskazało, że w przypadku ostatecznego i wykonanego odebrania zwierzęcia organ jest obowiązany orzec o obciążeniu jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia. Obowiązek ten ma charakter publicznoprawny, dlatego wysokość kosztów powinna odpowiadać rzeczywiście poniesionym, uzasadnionym wydatkom, a sposób ich wyliczenia musi wynikać z akt sprawy i podlegać weryfikacji. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie przesłanki te zostały spełnione, co uzasadniało utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu I. K., reprezentowana przez ad.S., zaskarżyła w całości decyzję wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze z dnia 23 października 2025 r., nr [...], zarzucając organowi naruszenie: (1) przepisów prawa materialnego, tj. art. 7 ust. 3 i 4 u.o.z., poprzez błędne uznanie, że zachodziły ustawowe przesłanki do czasowego odebrania zwierząt i w konsekwencji obciążenia go kosztami ich utrzymania i leczenia, mimo wadliwości tego środka, (2) przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w sposób wyczerpujący stanu faktycznego, brak wszechstronnego postępowania dowodowego, w tym nieprzeprowadzenie z urzędu dowodu z opinii biegłego na okoliczność celowych i niezbędnych kosztów utrzymania zwierząt.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] w całości i w tym zakresie orzeczenia co do istoty sprawy, umorzenie postępowania wobec skarżącej i zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie obciążenia skarżącej kosztami utrzymania zwierząt w schronisku. Już na wstępie należy zaznaczyć, że decyzja ta jest niejako konsekwencją wcześniejszego orzeczenia o czasowym odebraniu skarżącej zwierząt i umieszczeniu ich we wskazanym schronisku. Od razu też zaznaczyć trzeba, że w niniejszej sprawie ocenie Sądu nie podlegała kwestia zasadności i legalności odebrania zwierząt skarżącej. Ustalenia w tym zakresie stanowiły bowiem przedmiot odrębnego postępowania, które jak wynika z akt administracyjnych zostało ostatecznie zakończone decyzją Burmistrz Miasta i Gminy [...] decyzją z dnia 07 maja 2025 r., nr [...] W niniejszej sprawie ocenie Sądu nie podlegały tym samym kwestie związane ze spełnieniem przesłanek orzeczenia o czasowym odebraniu zwierząt, którego adresatem była skarżąca.

Materialną podstawę prawną decyzji zaskarżonej w niniejszej sprawie stanowił art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2023 r., poz. poz. 1580 ze zm. – w skrócie "u.o.z."). Przepis ten stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 1 i 3 ustawy, kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia obciąża się jego dotychczasowego właściciela lub opiekuna.

Przypadek objęty art. 7 ust. 1 u.o.z. dotyczy czasowego odebrania właścicielowi lub opiekunowi zwierzęcia traktowanego w sposób określony w art. 6 ust. 2 u.o.z., na podstawie decyzji wójta (burmistrza, prezydenta miasta) właściwego ze względu na miejsce pobyt zwierzęcia i przekazania go: 1) schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę domowe lub laboratoryjne, lub 2) gospodarstwu rolnemu wskazanemu przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), jeżeli jest to zwierzę gospodarskie, lub 3) ogrodowi zoologicznemu lub schronisku dla zwierząt, jeżeli jest to zwierzę wykorzystywane do celów rozrywkowych, widowiskowych, filmowych, sportowych lub utrzymywane w ogrodach zoologicznych. Przepis art. 7 ust. 3 u.o.z. dotyczy z kolei przypadków niecierpiących zwłoki, gdy dalsze pozostawanie zwierzęcia u dotychczasowego właściciela lub opiekuna zagraża jego życiu lub zdrowiu, kiedy to policjant, strażnik gminny lub upoważniony przedstawiciel organizacji społecznej, której statutowym celem działania jest ochrona zwierząt, odbiera mu zwierzę, zawiadamiając o tym niezwłocznie wójta (burmistrza, prezydenta miasta), celem podjęcia decyzji w przedmiocie odebrania zwierzęcia. Podstawą do zastosowania art. 7 ust. 4 u.o.z. jest zatem odebranie zwierzęcia właścicielowi lub opiekunowi w trybie art. 7 ust. 1 lub art. 7 ust. 3 ustawy.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że ziściła się przesłanka obciążenia skarżącej kosztami utrzymania zwierząt na podstawie art. 7 ust. 4 u.o.z. Wydanie decyzji w tym przedmiocie poprzedziła bowiem ostateczna decyzja, którą orzeczono na podstawie art. 7 ust. 3 u.o.z. o czasowym odebraniu skarżącej zwierząt i umieszczeniu ich w schronisku.

Obciążenie dotychczasowego właściciela lub opiekuna kosztami utrzymania zwierząt umieszczonych w schronisku jest zatem następstwem ostatecznej decyzji przesądzającej o konieczności ich odebrania i umieszczenia ich w schronisku. Podkreślić przy tym trzeba, że decyzja wyda na podstawie art. 7 ust. 4 u.o.z. nie ma charakteru fakultatywnego i jej wydanie nie zostało pozostawione uznaniu organu administracji publicznej. Ma ona obligatoryjny i związany charakter wobec czego, jeżeli wobec właściciela/opiekuna została uprzednio wydana decyzja na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy, organ ma obowiązek wydania decyzji w przedmiocie obciążenia go kosztami utrzymania zwierząt umieszczonych w schronisku. Prowadząc postępowanie w tym przedmiocie ustala przy tym wyłącznie, czy decyzja o czasowym odebraniu zwierząt i umieszczeniu ich w schronisku jest ostateczna, jak długo zwierzęta przebywają w schronisku i jaki jest tam koszt ich utrzymania. Nie bada natomiast kwestii związanych z wydaniem wcześniejszego orzeczenia o czasowym odebraniu zwierząt i nie ocenia legalności tego orzeczenia, którym jest związany. Innymi słowy, jeżeli decyzja o odebraniu zwierząt jest ostateczna i wykonana to organ administracji ma obowiązek orzec o obciążeniu kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia zwierzęcia dotychczasowego właściciela lub opiekuna tego zwierzęcia (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 31 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Go 148/21, dost. CBOSA).

Powyższe oznacza, że ustawa o ochronie zwierząt przewiduje finansową odpowiedzialność za koszty poniesione w celu zapewnienia niezbędnej opieki czasowo odebranemu zwierzęciu, a obowiązek o którym mowa w art. 7 ust. 4 u.o.z. nakładany jest na dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia, a więc podmiot będący adresatem decyzji wydanej na podstawie art. 7 ust. 1 i ust. 3. Stosownie do zarzutów skargi sprowadzających się do kwestionowania ustaleń faktycznych dotyczących podmiotu zobowiązanego do ponoszenia przedmiotowych kosztów podkreślić trzeba, że w postępowaniu dotyczącym obciążenia kosztami transportu, utrzymania i koniecznego leczenia odebranych zwierząt nie ocenia się zasadności samego odebrania zwierząt. Decyzja w tym przedmiocie wydawana jest w odrębnym, wcześniejszym postępowaniu prowadzonym w trybie art. 7 ust. 1 lub art. 7 ust. 3 u.o.z.

W rozpoznawanej sprawie rozstrzygnięcie Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia 07 maja 2025 r., nr [...], orzekające o czasowym odebraniu skarżącej 4 psów i umieszczeniu odebranych zwierząt w schronisku było ostateczne. Skoro decyzja ta nie została wyeliminowana z obrotu prawnego uznać należy, że jest ona wiążąca w niniejszej sprawie co do osoby zobowiązanej do ponoszenia kosztów, o których mowa w art. 7 ust. 4 u.o.z.

Dalej zauważyć również przyjdzie, że ustawa nie zawiera jakichkolwiek uregulowań, uszczegóławiających sposób ustalania kosztów transportu, utrzymania i niezbędnego leczenia odebranych zwierząt. Co do zasady przyjąć można, że optymalną metodą ustalania tych kosztów jest metoda kosztorysowa, która polega na zsumowaniu wszystkich szczegółowo udokumentowanych wydatków na usługi i produkty, jakie okazały się niezbędne dla zapewnienia zwierzęciu odpowiedniej opieki. Stosowanie tej metody wiąże się z koniecznością dokonania przez organ ustaleń co do rodzaju, ilości i cen w/w usług i produktów z zakresu transportu, utrzymania i leczenia zwierzęcia. W rezultacie obciążenie dotychczasowego właściciela lub opiekuna zwierzęcia kosztami, o których mowa w art. 7 ust. 4 u.o.z. następuje ściśle na podstawie specyfikacji kosztów faktycznie poniesionych, tj. w oparciu o szczegółowe rozliczenie kosztów przedstawione organowi przez podmiot, któremu zlecono czasowa opiekę nad zwierzętami.

W niniejszej sprawie skarżąca została obciążona kosztami utrzymania zwierząt – nie została obciążona kosztami transportu ani kosztami leczenia. Z akt sprawy wynika, że stawka dzienna utrzymania jednego psa w schronisku wynosi [...] zł i obejmuje to koszt wyżywienia zwierzęcia i obsługę pracownika schroniska (zob. k. 1 akt I instancji). Koszty pobytu psów w schronisku w okresie od 31 marca 2025 r. do 31 maja 2025 r. wyniosły [...] zł ([...] zł x [...] dni x 3 psy). Ponadto skarżącą obciążono kosztami utylizacji martwych psów w wysokości [...] zł.

Sąd uznał za prawidłowe obciążenie skarżącej kosztami w opisanej wyżej wysokości. Zdaniem Sądu wysokość tych kosztów została należycie wykazana i znajduje potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Przedstawione przez organ wyliczenia odpowiadają rzeczywiście poniesionym wydatkom związanym z utrzymaniem odebranych zwierząt w schronisku.

Podsumowując, zdaniem Sądu zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa, a zarzuty skargi, w kontekście przedstawionych rozważań, uznać należało za bezpodstawne. Jeszcze raz podkreślić należy, że w przedmiotowym postępowaniu ocenie nie podlegała kwestia legalności odebrania zwierząt. Dopóki decyzja orzekająca o odebraniu zwierząt nie została wyeliminowana z obrotu prawnego brak jest podstaw do uznania za uzasadnione zarzutów skarżącej dotyczących podważania zasadności odbioru należących do niej psów. Jednocześnie, w niniejszej sprawie nie zostały naruszone przepisy prawa procesowego, w szczególności wskazane w skardze w skardze art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. Wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności zostały wyjaśnione, a ocena organu nie nosi cech dowolności. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji opisuje okoliczności faktyczne i prawne, na tle których doszło do wydania zaskarżonej decyzji. W szczególności też wskazuje sposób ustalenia i wyliczenia kosztów utrzymania zwierząt w okresie objętym decyzją. Wobec tego Sąd uznał, ze skarga I. K. nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143) Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

/-/ S. Michalski /-/ E. Podrazik /-/ A. Skomra