Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia małoletniego Z reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Y na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 1626/20 odrzucające skargę małoletniego Z reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Y na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 1 września 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 1626/20 odrzucił skargę małoletniego Z reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Y na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania wniosku o udzielenie ochrony międzynarodowej za niedopuszczalny.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że Y, działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniego skarżącego Z, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2020 r. nr [...].

Zarządzeniem z dnia 12 sierpnia 2020 r. wezwano przedstawiciela ustawowego małoletniego skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie jej własnego numeru PESEL lub złożenie oświadczenia, że przedstawicielowi ustawowemu skarżącego nie został nadany numer PESEL – w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Y 19 sierpnia 2020 r. W wyznaczonym terminie przedstawiciel ustawowy skarżącego nie wykonał wezwania. Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Y podniosła, że w pkt 4 skargi zawarła informację, że jej wnuczek jako cudzoziemiec nie posiada numeru PESEL. Wskazała, że powtórzyła to w piśmie z dnia 26 sierpnia 2020 r. odpowiadając na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Pismo procesowe strony powinno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie – numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brzmienie tego przepisu zostało ustalone ustawą z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 934).

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepis ten stosuje się do skargi, stosownie bowiem do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi, o których mowa w tych przepisach, skutkuje odrzuceniem skargi.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wezwanie z dnia 12 sierpnia 2020 r. skierowane do Y było sformułowane w sposób jasny i precyzyjny: "do uzupełnienia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni, poprzez wskazanie własnego numeru PESEL bądź złożenie oświadczenia, że nie został Pani nadany numer PESEL". Nie budzi więc wątpliwości, że w wykonaniu ww. wezwania należało podać numer PESEL (bądź złożyć oświadczenie o nieposiadaniu tego numeru) nie małoletniego skarżącego, lecz jego przedstawiciela ustawowego, którego także obejmuje obowiązek wskazania tej informacji w skardze w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że Y (wskutek zapewne błędnego odczytania otrzymanego wezwania) nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie podała swojego własnego numeru PESEL ani nie złożyła stosownego oświadczenia zgodnie z wezwaniem Sądu. Oznacza to, że Sąd pierwszej instancji był zobowiązany odrzucić skargę. Cytowane wyżej przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie zawierają wyjątków. W przypadku nieuzupełnienia przez przedstawiciela ustawowego skarżącej braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie Sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi, o czym stronę pouczono w piśmie zawierającym wezwanie do wskazania numeru PESEL.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.