Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 marca 2019 r. sygn. akt I OSK 1093/17, wydanym na rozprawie, oddalił skargę kasacyjną P. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Wa 1128/16 w sprawie ze skargi P. Z. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Pismem z dnia [...] maja 2019 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., reprezentowana przez radcę prawnego, na podstawie art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej w skrócie "P.p.s.a."), wniosła o uzupełnienie w/w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, poprzez zawarcie w nim rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 204 P.p.s.a., w związku z zawartym w odpowiedzi na skargę kasacyjną wnioskiem organu o zasądzenie od P. Z. na rzecz Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.).
Stosownie do treści art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201 art. 203 i art. 204 P.p.s.a.
Wniosek organu o uzupełnienie wyroku z dnia 8 marca 2019 r. zasługuje na uwzględnienie, bowiem w wyroku tym nie orzeczono o kosztach postępowania kasacyjnego, pomimo zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. o zasądzenie na jej rzecz od P. Z. zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.
Dokonując uzupełnienia wyroku z dnia 8 marca 2019 r., Sąd wziął pod uwagę, iż odpowiedź na skargę kasacyjną została wniesiona w ustawowym terminie, natomiast organ był reprezentowany przez radcę prawnego wyłącznie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie należało zasądzić od P. Z. na rzecz Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. kwotę 360 zł, określoną na podstawie § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j.: Dz. U. z 2018 r. poz. 265). Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r. sygn. akt II FPS 4/12, przepisy art. 204 i art. 205 § 2-4 w zw. z art. 207 § 1 P.p.s.a., wraz z właściwymi przepisami odrębnymi, do których odsyła art. 205 § 2 i 3 P.p.s.a., stanowią podstawę do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania za wniesienie sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika odpowiedzi na skargę kasacyjną.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 i 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. oraz na podstawie art. 204 pkt 1 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia.
