Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 27 czerwca 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/22 w przedmiocie odrzucenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 14 września 2022 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 12 października 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzuciła skargę A. S. na decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 14 września 2022 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2019 r.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi Skarżącej w trybie zastępczym. Ww. decyzja została bowiem wysłana pełnomocnikowi Skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres jego skrzynki elektronicznej, w dniu jej wydania (co potwierdza zapis dotyczący daty utworzenia poświadczenia: 2022-09-14T15:48:46.58, k. 97 akt administracyjnych). Pierwsze Urzędowe Poświadczenie Doręczenia (UPD) zostało utworzone 14 września 2022 r. – co odpowiada pierwszej awizacji korespondencji. Powtórne UPD (druga awizacja) utworzono 22 września 2022 r. Tym samym czternastym dniem od wygenerowania pierwszego UPD był 28 września 2022 r. Był to zatem ostatni dzień, w którym pełnomocnik Skarżącej mógł odebrać przesłaną do niego drogą elektroniczną decyzję. W związku z brakiem odbioru ww. korespondencji przez pełnomocnika Skarżącej, organ uznał decyzję za doręczoną 29 września 2022 r., tj. w dniu następującym po upływie 14 dni od dnia wpłynięcia korespondencji na adres do doręczeń elektronicznych. W konsekwencji, trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi - liczony zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "P.p.s.a.") - upłynął 29 października 2022 r. Natomiast skarga została wniesiona 28 listopada 2022 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał przy tym, że Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak nie został on uwzględniony. Postanowieniem z 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił przywrócenia Skarżącej terminu do wniesienia skargi, a postanowieniem z 4 września 2023 r., sygn. akt II FZ 79/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił jej zażalenie na to postanowienie.

W zażaleniu na powyższe rozstrzygnięcie Skarżąca wskazała, że w jej ocenie ww. postanowienie jest bezzasadne. Zdaniem Skarżącej skarga została wniesiona do Sądu niezwłocznie po uzyskaniu wiedzy o wydaniu decyzji w sprawie, tj. po zajęciu rachunku bankowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. art. 53 § 1 w z zw. z art. 54 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania są przedmiotem skargi.

Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Również wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 2 i 3 P.p.s.a.). Na postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia przysługuje zażalenie.

Nie ulega wątpliwości, że skarga w niniejszej sprawie została złożona po terminie który upływał z 29 października 2022 r. Została bowiem złożona 28 listopada 2022 r. Skarżący chcąc uniknąć negatywnych skutków wniesienia skargi po terminie skorzystał z instytucji przywrócenia terminu do jej wniesienia. Złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w przewidzianym do tego trybie lecz postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/22 został on rozpoznany odmownie. Postanowienie to zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z 4 września 2023 r. sygn. akt II FZ 79/23 oddalił wniesione zażalenie, uznając wydane rozstrzygnięcie za prawidłowe. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego prawomocnie przesądziło, że w okolicznościach sprawy termin do złożenia skargi nie może zostać przywrócony. W tym stanie prawnym Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał oceny dopuszczalności wniesionej po terminie skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a. i prawidłowo w postanowieniu z 12 października 2023 r. odrzucił skargę .

Podkreślenia wymaga, że rozpatrując zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny nie ocenia kolejny raz kwestii przywrócenia terminu do jej wniesienia. Odmowa przywrócenia terminu została prawomocnie przesądzona ww. postanowieniem z 4 września 2023 r. i wywołuje skutki prawne tego rodzaju, że skargę wniesioną 28 listopada 2022 r. uważa się za wniesioną po terminie.

Prawomocnie stwierdzono, że termin do wniesienia skargi nie został przywrócony a zatem skarga została wniesiona po terminie. Wobec tego zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. powinna zostać odrzucona, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uczynił postanowieniem z 12 października 2023 r.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.