Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski Sędziowie: sędzia NSA Jerzy Stelmasiak sędzia del. WSA Hanna Knysiak-Sudyka (spr.) Protokolant: asystent sędziego Krzysztof Książek po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Wojewody Mazowieckiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1055/20 w sprawie ze skargi Wojewody Mazowieckiego na zarządzenie Wójta Gminy Leoncin z dnia 2 września 2019 r. nr 57/2019 w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły I. uchyla zaskarżony wyrok w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie; II. zasądza od Gminy Leoncin na rzecz Wojewody Mazowieckiego kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Wa 1055/20 oddalił skargę Wojewody Mazowieckiego na zarządzenie Wójta Gminy Leoncin z dnia 2 września 2019 r., nr 57/2019 w przedmiocie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Pismem znak KOG.542.36.2019.IKM z dnia 12 lutego 2020 r. Mazowiecki Kurator Oświaty poinformował Wojewodę Mazowieckiego, że w dniu 28 sierpnia 2019 r. do Kuratorium Oświaty w Warszawie wpłynęło pismo od dyrektora Szkoły Podstawowej w G. Pani J. A. o zakończeniu kadencji i braku wiedzy, komu ustępujący dyrektor ma przekazać szkołę od dnia 1 września 2019 r.

Mazowiecki Kurator Oświaty w dniu 28 sierpnia 2019 r. zwrócił się do Wójta Gminy Leoncin z pytaniem, kto i w jakim trybie będzie kierował szkołą od 1 września 2019 r. oraz dlaczego organ prowadzący nie zorganizował konkursu na stanowisko dyrektora, do czego jest zobowiązany w myśl art. 63 ust. 10 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148 z późn. zm., zwana dalej: "ustawa Prawo oświatowe").

Wójt Gminy Leoncin zarządzeniem z dnia 2 września 2019 r. nr 57/2019 powierzył pełnienie obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w G. Pani D. D. na okres od 2 września 2019 r. do czasu wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, ale nie dłużej niż na okres 10 miesięcy, tj. do 30 czerwca 2020 r.

W korespondencji z Mazowieckim Kuratorem Oświaty Wójt Gminy Leoncin wyjaśnił, iż obowiązki dyrektora Szkoły Podstawowej w G. powierzono nauczycielowi zatrudnionemu w tej szkole Pani D. D., na mocy art. 63 ust. 13 ustawy Prawa oświatowego. Umowa o pracę z osobą, której powierzono obowiązki dyrektora Szkoły Podstawowej, została zawarta na czas określony od 2 września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. Organ poinformował, że w dniu powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora Szkoły Podstawowej Pani D. D. na mocy zarządzenia Wójta Gminy Leoncin 57/2019 z dnia 2 września 2019 r. osoba ta była nauczycielem zatrudnionym w ww. Szkole Podstawowej. Podniósł, że pełnienie obowiązków dyrektora szkoły zostało powierzone zgodnie z art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe, który nie obliguje do konsultacji z innymi nauczycielami w kwestii powierzenia obowiązków.

Na powyższe zarządzenie Wojewoda Mazowiecki w dniu 30 kwietnia 2020 r., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r. poz. 506 z późn. zm.) oraz art. 3 § 2 pkt 6, art. 13 § 2 i art. 50 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Leoncin wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w powołanym wyżej wyroku oddalił skargę Wojewody Mazowieckiego uznając, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane zgodnie z prawem.

Uzasadniając swoje stanowisko Sąd I instancji wskazał, że ze zgromadzonej dokumentacji w aktach sądowych i administracyjnych oraz udzielonych wyjaśnień wynika, że nie przeprowadzono konkursu na stanowisko dyrektora szkoły, jak również nie doszło do próby powierzenia stanowiska dyrektora szkoły w drodze porozumienia z właściwymi organami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że brzmienie art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe upoważniało w tej sytuacji organ prowadzący szkołę do powierzenia obowiązków dyrektora szkoły nauczycielowi Szkoły Podstawowej w G. Z akt administracyjnych wynika, że Pani D. D. w dacie powierzenia jej obowiązków dyrektora szkoły, tj. dnia 2 września 2019 r., była nauczycielem tej szkoły, a tym samym ziściły się przesłanki z art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe. Z akt sprawy i udzielonych wyjaśnień wynika, że umowa o pracę z Panią D. D. została zawarta na czas określony od 2 września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r., czyli obowiązuje od momentu rozpoczęcia powierzenia pełnienia obowiązków i na czas tego powierzenia. Należy zauważyć, że zasadne jest twierdzenie Wójta Gminy Leoncin, że przepisy prawa nie wskazują wymaganego okresu zatrudnienia na stanowisku nauczyciela w danej szkole przed powierzeniem pełnienia obowiązków dyrektora. Dlatego też, zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniom Wojewody Mazowieckiego, bez znaczenia jest fakt, że umowa o pracę została zawarta na czas określony od dnia 2 września 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2020 r. i obowiązuje od momentu rozpoczęcia powierzenia pełnienia obowiązków i na czas tego powierzenia.

W ocenie Sądu pierwszej instancji przedstawiana przez Wojewodę Mazowieckiego gradacja postępowań w przedmiocie powołania dyrektora szkoły (interpretacja poszczególnych zapisów art. 63 ustawy Prawo oświatowe) jest zasadna i adekwatna w przypadku stabilnej sytuacji związanej z funkcjonowaniem szkoły. W tym konkretnym przypadku, wobec toczącego się postępowania w sprawie rozstrzygnięcia przez WSA w Warszawie postępowania w przedmiocie wyrażenia negatywnej opinii w sprawie przekształcenia Szkoły Podstawowej w G. w szkołę filialną o strukturze organizacyjnej klas I-III przyporządkowanej organizacyjnie Szkole Podstawowej w L. tak nie jest. Należy zwrócić uwagę na fakt, że z akt sprawy wynika, że organ prowadzący szkołę w późniejszym okresie zamierzał przeprowadzić konkurs na stanowisko dyrektora, ale zasadnie uznał to za niecelowe z uwagi na otrzymanie pozytywnej opinii Kuratorium Oświaty z dnia 25 marca 2020 r. (KOG.542.24.2020.BK) w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w G., zgodnie z którą to opinią Szkoła zostanie zlikwidowana z dniem 31 sierpnia 2020 r.

Zdaniem Sądu w dacie orzekania Sąd nie może pominąć pozytywnej opinii Kuratorium Oświaty z dnia 25 marca 2020 r. (KOG.542.24.2020.BK) w sprawie likwidacji Szkoły Podstawowej w G., zgodnie z którą to opinią Szkoła zostanie zlikwidowana z dniem 31 sierpnia 2020 r., wobec czego prowadzenie postępowania konkursowego jest niezasadne. W tym konkretnym przypadku Wójt Gminy Leoncin był w pełni uprawniony do skorzystania z przepisu art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe, tj. mógł powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora szkoły na rzecz nauczyciela tej szkoły i zasadnie powołał się na rozważania w sprawie powierzenia stanowiska dyrektora przedstawione przez Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 19 maja 2011 r. (I PK 267/10). Wójt Gminy Leoncin niewątpliwie brał pod uwagę fakt, że zatrudnienie na stanowisku nauczycielskim nie jest wynikiem potrzeby szkoły, lecz konsekwencją powierzenia nauczycielowi stanowiska dyrektora szkoły na określony czas. Przeprowadzenie postępowania konkursowego na tak krótki okres było niecelowe. W takiej zaś sytuacji niewątpliwe jest istnienie potrzeby wynikającej z organizacji nauczania, umożliwiającej zatrudnienie nauczyciela na podstawie umowy o pracę na czas określony (okres zajmowania stanowiska dyrektora szkoły).

Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w zakresie zarzutu Wojewody Mazowieckiego wskazującego, że organ prowadzący szkołę nie zastępuje dyrektora, nie jest zasadne. Sąd pierwszej instancji w tej sytuacji faktycznej w pełni podzielił stanowisko prezentowane przez Wójta Gminy Leoncin. Ponadto, zdaniem Sądu należy zauważyć, że Wójt Gminy Leoncin powierzając pełnienie obowiązków dyrektora szkoły D. D. kierował się dobrem szkoły celem zapewnienia bezpiecznych warunków nauki, wychowania i opieki.

Skargę kasacyjną od tego wyroku wniósł Wojewoda Mazowiecki, zaskarżając wyrok w całości i zarzucając mu:

1. zgodnie z art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie następujących przepisów prawa materialnego:

a. art. 63 ust. 10, 12 i 13 ustawy Prawo oświatowe, poprzez błędną wykładnię tego przepisu i w konsekwencji błędne zastosowanie, polegające na uznaniu braku wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jako wymogu podstawowego oraz powierzeniu obowiązków dyrektora szkoły osobie nie będącej nauczycielem szkoły w kontekście i w konsekwencji na przyjęciu, że zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe, co w konsekwencji spowodowało oddalenie skargi zwykłej w całości,

2. zgodnie z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na treść wydanego orzeczenia, poprzez naruszenie:

a. art. 3 § 1 i § 2 pkt 6, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2020 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 131, zwana dalej: "ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych"), poprzez dokonanie wadliwej kontroli zarządzenia, polegające na uznaniu braku wymogu przeprowadzania konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jako wymogu podstawowego oraz powierzeniu obowiązków dyrektora szkoły osobie nie będącej nauczycielem szkoły w kontekście braku w wyroku analizy oraz argumentacji prawnej wobec zarzutów sformułowanych w skardze zwykłej,

b. art. 3 § 1 i § 2 pkt 6, art. 134 § 1, art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 1 § 1 i § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, poprzez dokonanie wadliwej kontroli zarządzenia, polegające na sporządzeniu wewnętrznie sprzecznego uzasadnienia, poprzez jednoczesne uznanie, że Sąd I instancji nie znalazł podstawy do stwierdzenia nieważności zarządzenia w całości, przy jednoczesnym uznaniu za słuszny pogląd organu nadzoru odnośnie gradacji trybów powierzenia stanowiska dyrektora szkoły, zgodnie z ustawą Prawo oświatowe.

Mając powyższe na uwadze skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i stwierdzenie nieważności zaskarżonego zarządzenia w całości, ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Jednocześnie organ wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie.

Powyższe zarzuty rozwinięto w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Wójt Gminy Leoncin wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod uwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania. W przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki nieważności postępowania określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny przy rozpoznaniu sprawy związany był granicami skargi kasacyjnej.

Skarga kasacyjna jest zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy podnieść, że skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym. W związku z tym przy jej sporządzaniu wprowadzono tzw. przymus adwokacko-radcowski, aby nadać temu środkowi odwoławczemu charakter pisma o wysokim stopniu sformalizowania, gdy chodzi o wymagania dotyczące podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, jako istotnych elementów konstrukcji skargi kasacyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 4 sierpnia 2010 r. sygn. akt I FSK 1353/09; 30 marca 2010 r. sygn. akt II FSK 1961/08; 29 stycznia 2010 r. sygn. akt I FSK 2048/08). Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest bowiem oparte na zasadzie dyspozycyjności i nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, tak jak ma to miejsce w postępowaniu przed Sądem I instancji. Zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego wyznaczają sformułowane przez skarżącego kasacyjnie zarzuty, oparte na ustawowych podstawach i uzasadnione w treści skargi kasacyjnej.

Podnieść należy, że art. 176 p.p.s.a. reguluje elementy składowe skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. obligatoryjnym elementem skargi kasacyjnej jest przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. W myśl zaś art. 174 skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie;

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została oparta na obu podstawach kasacyjnych, jednakże sformułowane w niej zarzuty są ze sobą powiązane i w istocie sprowadzają się do zarzutów naruszenia prawa materialnego - błędnego uznania braku wymogu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jako wymogu podstawowego oraz zarzutu błędnego uznania za prawidłowe powierzenia obowiązków dyrektora szkoły osobie niebędącej nauczycielem szkoły. Powyższe zarzuty zostały powiązane z przepisami postępowania odnoszącymi się do istoty kontroli sądu administracyjnego oraz uzasadnienia wyroku tego sądu.

Należy przypomnieć, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest zarządzenie nr 57/2019 Wójta Gminy Leoncin z dnia 2 września 2019 r., którym organ powierzył Pani D. D. pełnienie obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w G. na okres od 2 września 2019 r. do czasu wyłonienia kandydata na dyrektora w drodze konkursu, ale nie dłużej niż na okres 10 miesięcy, to jest to 30 czerwca 2020 r. Zaskarżone zarządzenie zostało wydane na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.) i art. 63 ust. 13 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 1148).

Zgodnie z art. 63 ust. 10 ustawy Prawo oświatowe kandydata na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki wyłania się w drodze konkursu. Kandydatowi nie można odmówić powierzenia stanowiska dyrektora.

Natomiast zgodnie z art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe jeżeli do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata, organ prowadzący powierza to stanowisko ustalonemu, w porozumieniu z organem sprawującym nadzór pedagogiczny, kandydatowi, po zasięgnięciu opinii rady szkoły lub placówki i rady pedagogicznej.

Przechodząc w końcu do przepisu stanowiącego podstawę do wydania zaskarżonej uchwały wskazać należy, że zgodnie z art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe do czasu powierzenia stanowiska dyrektora zgodnie z ust. 10 lub 12 organ prowadzący może powierzyć pełnienie obowiązków dyrektora szkoły wicedyrektorowi, a w szkołach, w których nie ma wicedyrektora, nauczycielowi tej szkoły, jednak nie dłużej niż na okres 10 miesięcy.

W szkołach i placówkach publicznych powierzenie stanowiska w drodze konkursu jest w zasadzie obligatoryjne. Organ prowadzący nie może zatem ani odstąpić od zorganizowania i przeprowadzenia konkursu, ani odmówić powierzenia stanowiska wyłonionemu kandydatowi.

Ponieważ ust. 12 stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w art. 63 ust. 10 ustawy Prawo oświatowe należy go interpretować ściśle, nie dopuszczając żadnej analogii i rozszerzania go na sytuacje podobne (exceptiones non sunt extendendae). Organowi prowadzącemu wolno odstąpić od powierzenia stanowiska w drodze konkursu wyłącznie w dwóch sytuacjach: kiedy do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat (a zatem kiedy nie złożono w przewidzianym terminie żadnej oferty) bądź gdy w wyniku konkursu nie wyłoniono kandydata (tj. kiedy w konkursie przeprowadzonym przez prawidłowo powołaną komisję konkursową żaden kandydat nie uzyskał wymaganej większości głosów). Niedopuszczalne byłoby np. takie postępowanie, gdyby organ wykonawczy jednostki samorządu terytorialnego, uznając brak potrzeby dalszego prowadzenia postępowania konkursowego, powierzył stanowisko ustalonemu przez siebie kandydatowi tylko dlatego, że jako jedyny złożył on ofertę w konkursie. Złożenie co najmniej jednej formalnie ważnej oferty obliguje organ do przeprowadzenia całego postępowania konkursowego, włącznie z częścią merytoryczną i głosowaniem nad kandydatury (M. Pilich (w:) A. Olszewski, M. Pilich, Prawo oświatowe. Komentarz, wyd. III, Warszawa 2022, art. 63).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z brzmienia cytowanych przepisów wynika kolejność ich stosowania. Pozostają one także względem siebie w zależności: zasada - wyjątek. Zasadą - która winna być stosowana jako pierwsza - jest powoływanie dyrektora placówki w trybie wskazanym w ust. 10, tj. w drodze konkursu. Świadczy o tym okoliczność, że ustęp 12 znajduje zastosowanie dopiero wówczas, gdy do konkursu nie zgłosi się żaden kandydat albo konkurs nie przyniesie rozstrzygnięcia. Kolejną - trzecią - możliwość przewiduje ust. 13, jednakże ma ona także charakter wyjątku, a jej ratio legis jest zapewnienie niezakłóconego funkcjonowania placówki do czasu obsadzenia stanowiska jej dyrektora w drodze konkursu lub powierzenia. Stąd ustawodawca zakreślił ramy czasowe, w jakich możliwość ta może być wykorzystana, a to w celu zagwarantowania czasu koniecznego na przygotowanie i przeprowadzenie konkursu lub dokonanie uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe. Wobec wyraźnego brzmienia przepisu art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe okres, na jaki powierza się obowiązki dyrektora, nie może trwać dłużej niż 10 miesięcy. Z jego upływem mandat pełniącego obowiązki dyrektora wygasa z mocy prawa (ex lege).

Z powołanych przepisów wynika, że przede wszystkim organ prowadzący szkołę powinien niezwłocznie ogłosić konkurs, a jeżeli to uczynił, lecz bezskutecznie – powierzyć stanowisko (odpowiednio powołać) dyrektora szkoły w trybie art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe.

Z dokumentacji zgromadzonej w niniejszej sprawie wynika w sposób nie budzący wątpliwości, że nie ogłoszono konkursu na stanowisko dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w G. Nie podjęto również czynności zmierzających do powierzenia stanowisk w trybie art. 63 ust. 12 ustawy Prawo oświatowe.

Zasadny zatem jest zarzut naruszenia art. 63 ust. 10, 12 i 13 ustawy Prawo oświatowe poprzez błędną wykładnię i błędne zastosowanie polegające na uznaniu braku wymogu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora szkoły jako wymogu podstawowego. Tryb przewidziany w art. 63 ust. 13 nie może bowiem służyć obejściu przepisów ustawy Prawo oświatowe w zakresie obsadzenia stanowiska dyrektora szkoły.

Nie jest zasadny natomiast zarzut odnoszący się do powierzenia obowiązków dyrektora szkoły osobie niebędącej nauczycielem szkoły. Okolicznością bezsporną jest, że D. D., której powierzono pełnienie obowiązków dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w G. została zatrudniona na okres do 2 września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. na stanowisku nauczyciela tej Szkoły. Art. 63 ust. 3 ustawy Prawo oświatowe nie definiuje pojęcia "nauczyciela szkoły", w szczególności nie określa, jak długo przed powierzeniem pełnienia obowiązków dyrektora szkoły ma trwać zatrudnienie na stanowisku nauczyciela tej szkoły. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro ustawa nie stawia takich wymagań, wystarczające jest spełnienie warunku zatrudnienia na stanowisku nauczyciela szkoły w dacie powierzenia pełnienia obowiązków dyrektora szkoły. W powyższym zakresie nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 63 ust. 13 ustawy Prawo oświatowe.

Zasadne są natomiast zarzuty naruszenia przepisów postępowania w kontekście kryterium kontroli sprawowanej przez sąd administracyjny. Trafnie podniósł skarżący kasacyjnie, że jedynym kryterium tej kontroli jest kryterium zgodności z prawem, jeśli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd pierwszej instancji natomiast w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku odniósł się do kryterium celowości, które nie może stanowić podstawy sprawowanej kontroli. Tymczasem Sąd pierwszej instancji uwzględnił kwestie irrelewantne z punktu widzenia kontroli sądowoadministracyjnej z uwzględnieniem kryterium legalności zaskarżonego zarządzenia, a to okoliczności związane z planowaną likwidacją Szkoły Podstawowej w G.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżony wyrok i na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Sąd pierwszej instancji uwzględni przedstawioną wyżej wykładnię przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz oceni charakter zaskarżonego zarządzenia w kontekście dopuszczalności wyeliminowania go z obrotu prawnego z uwagi na upływ czasu.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.