Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z 29 grudnia 2017 r., II SA/Sz 1441/17, odrzucił skargę S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego. W uzasadnieniu Sąd I instancji podniósł, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, przewidziany w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), upływał dla strony skarżącej 2 października 2017 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika bowiem, że została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącego 1 września 2017 r. Tymczasem, jak już wyżej wskazano, skarżący złożył skargę do Sądu dopiero 17 listopada 2017 r., a więc z uchybieniem wskazanego w ustawie terminu. Zaś skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuca.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S. B., wnosząc o jego uchylenie, rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i rozpoznanie jego skargi. W uzasadnieniu podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w SKO w S. wraz ze skargą. Skarżący przesłał w jednej kopercie listem poleconym dwa pisma, tj. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i skargę. Ponadto, wskazał, że nie zgadza się ze stwierdzeniem Sądu, że "ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 1 września 2017 roku", gdyż skarżącego nie reprezentował pełnomocnik i nie mógł za niego odebrać zaskarżonej decyzji. Skarżący o decyzji SKO z [...] sierpnia 2017 r. dowiedział się dzwoniąc do sekretariatu Kolegium i niezwłocznie po uzyskaniu informacji o zapadłej decyzji zwrócił się do SKO o przesłanie odpisu decyzji oraz kserokopii koperty. Z przesłanej kopii koperty wynika, że przesyłka kierowana do skarżącego została przez pocztę zwrócona z adnotacjami o jej awizacji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie ww. terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że odpis decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z [...] sierpnia 2017 r. nr [...] doręczono skarżącemu w trybie art. 73 § 1 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia, tj. awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia fikcji prawnej doręczenia pisma. Fikcja ta polega na przyjęciu za udowodniony fakt, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (doręczenie zastępcze). Skutek ten następuje z mocy prawa.
Przesyłkę zawierającą odpis zaskarżonej decyzji awizowano dwukrotnie, tj. 18 sierpnia 2017 r. i powtórnie 28 sierpnia 2017 r. Jako przyczynę niedoręczenia określono w adnotacji na kopercie "zwrot nie podjęto w terminie" z datą 4 września 2017 r. Uznać zatem należało, stosownie do art. 73 § 3 i § 4 p.p.s.a., że doręczenie decyzji z [...] sierpnia 2017 r. nastąpiło z dniem 1 września 2017 r. Tym samym, termin do wniesienia skargi upłynął 2 października 2017 r. Skarżący wniósł natomiast skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie za pośrednictwem SKO w S. 17 listopada 2017 r., a zatem po upływie 30dniowego terminu, o którym stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. Jednakże w odpowiedzi na skargę organ wskazał m.in., że "strona wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej" (k-11 akt sąd. – przyjąć należy, że sformułowanie "skargi kasacyjnej" jest omyłką i organ miał na myśli skargę), ale nie przesłał żadnego pisma skarżącego będącego wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi.
Tym samym, stwierdzić należy, że Sąd I instancji wprawdzie trafnie przyjął, że skarga została złożona po upływie 30dniowego terminu, jednakże w sposób nieprawidłowy stwierdził, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona 1 września 2017 r. pełnomocnikowi skarżącego, albowiem skarżący nie był reprezentowany przez pełnomocnika a doręczenie nastąpiło w trybie art. 73 p.p.s.a, tj. w trybie zastępczym. Ponadto, Sąd I instancji przedwcześnie odrzucił skargę S. B., albowiem mając na uwadze treść odpowiedzi na skargę w pierwszej kolejności powinien zwrócić się do organu o przesłanie złożonego przez skarżącego, do sądu za pośrednictwem organu, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i następnie go rozpoznać. Podkreślić bowiem należy, że taki wniosek stanowi element "akt sprawy", o jakich mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a, a stwierdzenie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że skarżący nie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, stoi w sprzeczności z treścią odpowiedzi na skargę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
