Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Izabela Najda-Ossowska po rozpoznaniu w dniu 4 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 646/21 w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 11 marca 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r., 2016 r., 2017 r., i 2018 r. postanawia oddalić zażalenie

Zaskarżonym zarządzeniem z 21 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 646/21 Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 218 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a.") ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie na kwotę 1. 163 044 zł i stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej w skrócie "rozporządzenie RM") wezwał, skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 11 631 zł.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie pełnomocnik strony wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Zarzucił przy tym WSA naruszenie art. 220 P.p.s.a. poprzez jego błędne i niewłaściwe zastosowanie, które pozbawia skarżącego prawa do Sądu, jakie zostało jemu Konstytucyjnie zagwarantowane. W jego ocenie nieprawidłowo uznano, że należy wezwać skarżącego do wpisu przyjmując kwoty z decyzji organu z 11 marca 2021 r., podczas gdy w rzeczywistości organ nie posiadał materiału dowodowego do wydania spornej decyzji za poszczególne okresy w podatku od towarów i usług.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a). W orzecznictwie przyjmuje się, iż przez "sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne" należy rozumieć te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną bądź stwierdzające jej istnienie (por. postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., II FZ 227/08 opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast jeżeli przedmiotem zaskarżenia nie jest akt kreujący (albo stwierdzający istnienie) należności pieniężnej, to stosownie do art. 231 P.p.s.a. należny jest w niej wpis stały.

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem wniesionej do WSA w Krakowie skargi strony była decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 11 marca 2021 r., utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z 24 września 2020 r., mocą której określono skarżącemu za poszczególne miesiące 2015 r., 2016 r., 2017 r. i 2018 r., zobowiązania podatkowe w wysokości odmiennej od zadeklarowanej przez stronę, jak również podatek do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 u.p.t.u.

W sprawie nie było sporne, że od skargi na powyższą decyzję organu odwoławczego należny był wpis stosunkowy. Zdaniem jednak strony skarżącej w zaskarżonym zarządzeniu WSA nieprawidłowo określił na podstawie art. 218 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia na kwotę 1. 163 044 zł.

Zdaniem jednak Naczelnego Sądu Administracyjnego WSA w Krakowie prawidłowo w zaskarżonym zarządzeniu ustalił wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie na kwotę 1.163 044 zł (obliczoną w oparciu o sumę podatku naliczonego w kwocie 1 057 087 zł oraz podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. w kwocie 105 957 zł) i wezwał skarżącego, zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia RM, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 11 631 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., sygn. akt I FPS 7/07 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) przyjął, że wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. Strona we wniesionej skardze decyzję organu odwoławczego zakwestionowała w całości, i w ramach tej skargi za niezasadne uznała kwestionowanie przez organ prawa do odliczenia podatku naliczonego, jak i obowiązek zapłaty podatku w trybie art. 108 ust. 1 u.p.t.u. Wartością przedmiotu zaskarżenia była więc cała kwota podatku od towarów i usług naliczonego wynikająca z zakwestionowanych faktur oraz kwota podatku do zapłaty w trybie art. 108 ust. 1 u.p.t.u., określona w tej decyzji.

W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak jest zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając wobec powyższego brak podstaw do uwzględnienia zażalenia - w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.