Przewodnicząca Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w sprawie ze skargi G. T. i P. R. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, zarządzeniem z 3 listopada 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2253/16, wezwała skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W zażaleniu na zarządzenie skarżąca stwierdziła, że w jej ocenie, w sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 214 § 2 p.p.s.a. Jako że drugi skarżący P. R. uiścił już wpis sądowy od wniesionej przez nich skargi w wysokości 200 zł, to niezrozumiałym jest "naliczenie wpisu w kwocie 400 zł".
Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych z jej udziałem w sprawie, m.in. uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi (art. 234 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.). Co do zasady do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Z art. 214 § 2 p.p.s.a. wynika, że pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. W przeciwnym razie każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie stosownie do swojego uprawnienia lub obowiązku. W rozpoznawanej sprawie obowiązki skarżących nie są wspólne. Mimo bowiem, że skarga została wniesiona przez dwie osoby, to z racji tego, że są one właścicielami różnych nieruchomości, tj. lokali mieszkalnych w różnych budynkach, to ich uprawnienia, czy obowiązki nie są wspólne – jak tego wymaga art. 214 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. – gdyż nie wynikają z tego samego tytułu prawnego. Nie mogli oni zatem być wezwani do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego. Z tego powodu skarżąca została prawidłowo wezwana do uiszczenia odrębnie wpisu sądowego w wysokości określonej na podstawie § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193), w którym stanowi się, że wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych m.in. w trybie stwierdzenia nieważności, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł.
W tym stanie sprawy zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.
