Wyrokiem z dnia 8 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Go 188/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, oddalił skargę T.O. i E.K. – wspólników P.H.U. "T." spółki cywilnej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego.
Wnioskiem z [...] lipca 2021 r. ww. wnieśli o sprostowanie w treści wskazanego powyżej wyroku oczywistej omyłki w zakresie nazwy strony skarżącej podając, że stroną skarżącą są byli wspólnicy spółki – T.O. oraz E.K. W przeszłości skarżący prowadzili działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej, która została jednak zawieszona, a w dacie [...].10.2019 r. zakończona. Dlatego z treści wyroku należałoby wykreślić określenie "wspólników P.H.U. "T." spółki cywilnej", gdyż jest ono niezgodne ze stanem faktycznym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art.156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Aby rektyfikować wyrok w tym trybie konieczne jest ustalenie, że dana omyłka (przyjmując, że taka zaistniała) ma charakter omyłki oczywistej. W orzecznictwie i literaturze zgodnie przyjmuje się, że owa "oczywistość" oznacza, że niedokładność czy omyłka nie może budzić wątpliwości, musi być bezsporna i pewna. Taka niedokładność lub omyłka ma być widoczna z samej treści orzeczenia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95 OSNC 1995/9/122). Nie ulega zatem wątpliwości, że w każdym przypadku oczywistość omyłki oznacza, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową mającą na celu nadanie mu takiego brzmienia, jakie Sąd zamierzał. Jednocześnie nie może ono prowadzić do merytorycznej zmiany lub uchylenia wydanego na rozprawie wyroku. Jest to bowiem dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym – skargą kasacyjną (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I OZ 315/15). Tymczasem z wyroku z dnia 8 lipca 2021 r. nie można wysnuć wniosku o oczywistości podnoszonej przez stronę skarżącą omyłki. Sąd konsekwentnie traktował sprawę, w której wydano ten wyrok, jako sprawę ze skargi T.O. i E.K. – wspólników P.H.U. "T." spółki cywilnej. Natomiast strona skarżąca, żądając by ich osoby nie były łączone ze spółką – która ich zdaniem nie istnieje - domaga się w istocie odmiennego określenia stanu faktycznego, co wymaga analizy akt postępowania. Nie ulega zatem wątpliwości, że strona skarżąca poprzez złożony wniosek o sprostowanie zmierza w istocie do zmiany treści rozstrzygnięcia, a taka zmiana w trybie art. 156 § 1 wymienionej ustawy jest niedopuszczalna (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 3 marca 1976 r., sygn. II CZ 11/76, LEX Nr 7806).
Co do stwierdzenia strony, że działalność wspólników w formie spółki cywilnej została zakończona, ubocznie jedynie należy powtórzyć stanowisko wyrażone już w zapadłym w sprawie wyroku, że złożone do akt porozumienie z dnia [...] października 2019 r. (k. 43 akt WSA), nie wskazuje na rozwiązanie umowy spółki ani nie zawiera oświadczenia o wypowiedzeniu udziału. Zdaniem Sądu ww. dokument potwierdza jedynie, że wspólnicy nie prowadzą działalności gospodarczej. Jednocześnie z treści przedstawionej umowy spółki (k. 41 akt WSA) nie wynika, że spółka została zawiązana terminowo, ani że umowa ulega rozwiązaniu wskutek zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. Trzeba przyjąć zatem, że spółka (jako obligacyjny stosunek prawny) utraciłaby byt prawny wyłącznie w drodze zgodnego oświadczenia wspólników o jej rozwiązaniu, w szczególności z uwagi na to, że w treści umowy spółki wspólnicy określili swoje powinności w przypadku likwidacji spółki, co dodatkowo potwierdza, że dla rozwiązania spółki konieczne byłoby zawarcie zgodnego oświadczenia woli właśnie o likwidacji. Wspólnicy jednak takiej uchwały nie przedstawili. Jeżeli skarżący nie zgadzają się z ww. osądem, mają możliwość zakwestionowania tego poglądu w skardze kasacyjnej. Próba kwestionowania tego we wniosku o sprostowanie orzeczenia, prowadzi w istocie do zmiany treści rozstrzygnięcia, a to – jak już podkreślono - jest niedopuszczalne. W związku z powyższym, Sąd na podstawie przywołanego art. 156 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
