Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Przegalińska, Sędziowie Sędzia WSA Anna Sokołowska (spr.),, Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Anna Kalisiak, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 lipca 2009 r. sprawy ze skargi K.G. – P. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 19 marca 2009 r. nr 420000-WPA-9116-192/09-3/ES w przedmiocie podatku akcyzowego za luty 2005 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w tym podatku oddala skargę.

Dyrektor Izby Celnej w [...]decyzją z dnia [...]po rozpoznaniu odwołania złożonego w dniu [...]roku utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...] numer [...]z dnia [...]roku w której to określił [...] zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc [...]roku w kwocie [...]zł, oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku akcyzowego oraz jej zwrotu z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego [...]litrów piwa w dniu [...] roku.

W dniu [...]roku [...]dokonała nabycia wewnątrzwspólnotowego ..... litrów piwa marki [...]. Towar ten został przemieszczony w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z terytorium [...] za administracyjnym dokumentem towarzyszącym [...]Następnie piwo to w ramach reklamacji zostało zwrócone do nadawcy w dniu [...]Strona wnioskiem z [...] roku zwróciła się do Naczelnika Urzędu Celnego w [...] o zwrot podatku akcyzowego w kwocie [...]zł od piwa dostarczonego wewnątrzwspólnotowo w dniu [...]roku, od którego na terytorium kraju została zapłacona akcyza.

Po zakończeniu postępowania dowodowego Naczelnik Urzędu Celnego w [...] wydał w dniu [...]roku decyzję numer [...], którą odmówił firmie [...]zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dokonanej dostawy wewnątrzwspólnotowęj [...]litrów piwa marki [...]. Od decyzji tej Strona nie odwołała się.

W dniu [...]roku Strona ponownie złożyła wniosek do Naczelnika Urzędu Celnego w [...], uzupełniony pismami z dnia [...] roku i [...]roku o stwierdzenie nadpłaty w kwocie [...]zł, z tytułu nabycia

wewnątrzwspólnotowego [...]litrów piwa marki [...]. Do wniosku zostały załączone między innymi fotokopie: dokumentu [...], dokumentu sprawdzenia i przyjęcia przesyłki nr [...]z dnia [...]roku, uproszczonego dokumentu towarzyszącego [...]z dnia [...]roku oraz rachunek nr 1[...] z dnia [...]roku.

W toku postępowania na wezwanie organu odwoławczego Strona złożyła korektę deklaracji oraz wyjaśniła wątpliwości dotyczące siedziby firmy.

Naczelnik Urzędu Celnego w [...] decyzją numer [...]z dnia [...]roku określił [...]prowadzącemu działalność gospodarczą pod [...]z siedzibą w [...] należne zobowiązanie w podatku akcyzowym za miesiąc [...]roku w wysokości [...]zł w związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu. Przedmiotowa decyzja została doręczona Stronie w dniu [...]roku.

W dniu [...]roku za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Celnego w [...]Strona złożyła odwołanie.

W odwołaniu Strona podnosi, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego, albowiem natychmiast po stwierdzeniu niezgodności towaru nabytego z towarem dostarczonym, został on w stanie nienaruszonym odesłany sprzedającemu. Uważa więc, że nie zaistniało zdarzenie określone w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym. Z uwagi na to, że nie zaistniało zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego zapłatę podatku dokonaną w dniu [...]roku należy uznać za nadpłatę zgodnie

z art. 72 § 1 pkt 1 w związku z art. 73 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Po wszechstronnej i szczegółowej analizie zgromadzonego materiału dowodowego oraz po zapoznaniu się z zarzutami odwołującego, Dyrektor Izby Celnej w [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w [...]numer [...]z dnia [...].

Dyrektor Izby Celnej w [...]e zauważył, iż zgodnie z treścią dyspozycji art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zmianami), opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, podlega między innymi nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych. Przy czym, aby czynności te podlegały opodatkowaniu podatkiem, ich przedmiotem winny być wyroby akcyzowe. Innymi słowy, z opodatkowaniem podatkiem akcyzowym mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są dwa warunki. Po pierwsze, mamy do czynienia z czynnością wymienioną w art. 4 ustawy o podatku akcyzowym i po drugie przedmiotem tej czynności jest wyrób akcyzowy. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 1 ustawy, pod pojęciem wyrobów akcyzowych należy rozumieć towary, które zostały wymienione w załączniku nr 1 do ustawy. Ustawodawca w poz. 21 tego załącznika, wymienia piwo. Tym samym, towar ten jest wyrobem akcyzowym

w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Natomiast pojęcie nabycia wewnątrzwspólnotowego zostało zdefiniowane

w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym. I tak, nabycie wewnątrzwspólnotowe

to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Dalej Dyrektor wyjaśnił, że zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 3 ustawy

o podatku akcyzowym w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego obowiązek podatkowy powstaje z dniem otrzymania wyrobów akcyzowych, będących przedmiotem tego nabycia, nie później jednak niż z dniem otrzymania faktury dokumentującej nabycie, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Ustawa w przypadku zarejestrowanego handlowca, kwestię powstania obowiązku podatkowego reguluje w sposób szczególny. I tak, zgodnie z 39 ust. 3 ustawy obowiązek podatkowy dla zarejestrowanego handlowca powstaje z dniem nabycia wyrobów akcyzowych zharmonizowanych. Natomiast stosownie do art. 39 ust. 4 ustawy za datę nabycia uważa się dzień, w którym wyroby akcyzowe zharmonizowane zostały wprowadzone na miejsce, określone w zezwoleniu, o którym mowa w art. 38 pkt 4.

Ponadto zgodnie z § 9 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 kwietnia 2004 roku w sprawie dokumentacji związanej z przemieszczaniem wyrobów akcyzowych zharmonizowanych (Dz.U. Nr 81, poz. 744 ze zm.), dokumentu [...], po potwierdzeniu prawidłowości odpowiednich wpisów przez odbiorcę

i opieczętowaniu pieczęcią urzędową przez właściwego dla odbiorcy naczelnika urzędu celnego lub pracownika szczególnego nadzoru podatkowego, jest przesyłana faksem niezwłocznie do wysyłającego; dodatkowo oryginał karty 3 administracyjnego dokumentu towarzyszącego jest przekazywany do wysyłającego najpóźniej

w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dostarczono wyroby akcyzowe zharmonizowane.

Na zarejestrowanym handlowcu spoczywa również obowiązek określony

w § 6 rozporządzenia, polegający na prowadzeniu ewidencji administracyjnych dokumentów towarzyszących, na podstawie, których otrzymują wyroby akcyzowe zharmonizowane.

[...]prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą [...][...]dokonał w [...]roku przywozu z [...]w procedurze zawieszenia poboru akcyzy [...]litrów piwa, za dokumentem [...]. Piwo to zostało dostarczone do miejsca wskazanego w tym dokumencie

tj. w [...], przy ul. [...]i odebrane w obecności pracowników szczególnego nadzoru podatkowego. Na okoliczność przyjęcia piwa sporządzony został protokół nr [...]oraz dokonano stosowne zapisy w ewidencji towarów nabytych wewnątrzwspólnotowo.

Tym samym zostały spełnione przesłanki, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku akcyzowym i [...] stał się tym samym podatnikiem podatku akcyzowego. Co więcej konsekwencją powyższego jest konieczność wywiązania się ze wszystkich obowiązków, jakie prawo podatkowe nałożyło na podatników podatku akcyzowego, w tym zapłaty należnego podatku akcyzowego.

W przypadku, bowiem zarejestrowanego handlowca procedura zawieszenia poboru akcyzy zostaje zakończona w momencie potwierdzenia odbioru na dokumencie [...]wyrobów akcyzowych. Zarejestrowany handlowiec nie może magazynować ani wysyłać wyrobów z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy (art. 89 ust. 1 ustawy). Zatem wobec tego podmiotu powstały uprzednio obowiązek podatkowy z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przekształca się

w zobowiązanie do zapłaty podatku akcyzowego. Podatek akcyzowy został zapłacony w kwocie należnej z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego. Zatem nie można mówić w tym przypadku o kwocie nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku.

Mając powyższe na względzie Dyrektor Izby Celnej w [...]utrzymał

w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Pismem z dnia [...]. Strona złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...].

W skardze na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...], wnosząc

o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zarzucił rażące naruszenie:

• art. 4 ust. 1 pkt 5 oraz art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. poprzez uznanie, iż doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego,

• art. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez uznanie, iż doszło do powstania zobowiązania podatkowego,

• art. 68 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. poprzez uznanie, iż przywieziony towar jest piwem, a przez to bezpodstawne określenie stawki podatku,

• art. 68 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. poprzez dowolne przyjęcie stopnia Plato dla określenia stawki akcyzy, a przez to bezpodstawne określenie stawki podatku,

• art. 121 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez naruszenie obowiązku udzielania niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego, pozostających w związku z przedmiotem postępowania oraz obowiązku prowadzenia przez organy podatkowe postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do tych organów.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje, zatem sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa.

Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom podatkowym skutecznie zarzucić, iż przy rozstrzyganiu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.

W rozpoznawanej sprawie zadaniem Sądu było skontrolowanie, czy organy orzekające właściwie zastosowały art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 roku (Dz.U. Nr 29, poz. 257 ze zmianami). Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych. Przy czym, aby czynności te podlegały opodatkowaniu podatkiem, ich przedmiotem winny być wyroby akcyzowe. Zwrócić należy uwagę, że zgodnie z dyspozycją art. 2 pkt 1 ustawy, pod pojęciem wyrobów akcyzowych należy rozumieć towary, które zostały wymienione w załączniku nr 1 do ustawy. Ustawodawca w poz. 21 tego załącznika, wymienia piwo. Tym samym, towar ten jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia,

czy w realiach niniejszej sprawy doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Pojęcie nabycia wewnątrzwspólnotowego zostało zdefiniowane w art. 2 pkt 11 ustawy o podatku akcyzowym. I tak, nabycie wewnątrzwspólnotowe

to przemieszczenie wyrobów akcyzowych z terytorium państwa członkowskiego

na terytorium kraju.

Jak wynika z treści przytoczonej regulacji nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest każde przemieszczenie wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju, czyli sama czynność faktyczna, nawet jeżeli nie miała miejsca transakcja w rozumieniu ekonomicznym lub cywilnoprawnym (np. sprzedaż).

Tak, więc w pojęciu tym, wbrew stanowisku skarżącego, mieści się przemieszczenie towaru nawet w sytuacji gdy ten w wyniku reklamacji w dniu następnym zwrócony zostanie do nadawcy. Mamy tu, bowiem doczynienia z przemieszczeniem wyrobu akcyzowego z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju.

Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia

27 lutego 2007 r., w sprawie o sygn. akt. I FSK 1035/06 LEX nr 302879 stwierdzając, że zniesienie granic celnych pomiędzy Polską a innymi państwami Wspólnoty spowodowało konieczność wprowadzenia dodatkowych regulacji

w zakresie opodatkowania podatkiem akcyzowym w celu zagwarantowania,

że akcyza będzie pobierana w tym państwie członkowskim, które otrzymuje wyrób akcyzowy. Cechą charakterystyczną jest uznanie w ustawie o podatku akcyzowym za wewnątrzwspólnotową dostawę lub wewnątrzwspólnotowe nabycie wyrobów akcyzowych również fizyczne przemieszczenie wyrobów z terytorium jednego państwa na terytorium drugiego państwa członkowskiego. W konsekwencji czynności opodatkowane akcyzą będą występowały także, gdy nie wystąpi transakcja gospodarcza.

A zatem w bezspornych okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy organy orzekające zasadnie przyjęły, że skarżący, sprowadzając z [...]na terytorium kraju przedmiotowe piwo, dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Reasumując, w sytuacji, gdy towar najpierw został przemieszczony w procedurze zawieszenia poboru akcyzy z terytorium Niemiec za administracyjnym dokumentem towarzyszącym ([...]), a następnie towar w ramach reklamacji został zwrócony do nadawcy, to w ocenie Sądu doszło do nabycia wewnątrzwspólnotowego.

W tych okolicznościach również zarzut naruszenia art. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa jest bezzasadny.

Sąd nie podziela zarzutu naruszenia art. 68 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 23 stycznia 2004 r. poprzez uznanie, iż przywieziony towar jest piwem, a przez to bezpodstawne określenie stawki podatku.

Ocena organu, iż mamy doczynienia z piwem wynika z dokumentu towarzyszącego jak również z dokumentów sprowadzenia i przyjęcia przesyłki z dnia 15.02.2005r. Natomiast skarżący podnosząc ten zarzut nie wskazuje jakiegokolwiek dowodu na okoliczność potwierdzającą, iż był to inny towar niż pierwotnie zadeklarowany.

Za niezasadne należało również uznać zarzuty skargi naruszenia przepisów procesowych, w zakresie nienależytego informowania podatnika. Z akt sprawy wynika, iż w powyższym zakresie organy podatkowe obu instancji wywiązały się

ze wszystkich, przewidzianych prawem obowiązków. Organy podatkowe informowały stronę o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w tym zakresie. Podkreślić należy, iż z zasady zawartej w art. 121 § 2 O.p. wynika,

iż informacje udzielane stronie postępowania powinny dotyczyć jedynie przepisów prawa podatkowego związanych z przedmiotem postępowania, a nie okoliczności faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy podatkowej. Strona skarżąca nie wskazuje na konkretne zaniechania organów

w niniejszym postępowaniu a jedynie odnosi się do wadliwej informacji udzielonej przez pracownika organu poza postępowaniem. Strona nie wskazuje, jaki wpływ

na niniejsze postępowanie miały mieć te błędne informacje.

Konkludując stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Celnej w [...], wydając zaskarżoną decyzję prawidłowo zastosował przepisy prawa materialnego jak i nie naruszył zasad postępowania podatkowego uregulowanych w Ordynacji podatkowej, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. W przedstawionej analizie faktycznej i prawej, nie sposób dopatrzyć się istotnych błędów czy niejasności.

Mając powyższe na uwadze, Sąd uznając skargę za nieuzasadnioną,

na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.