![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odmowa sporządzenia uzasadnienia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 315/26 - Postanowienie NSA z 2026-07-01, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 315/26 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2026-05-26 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Jan Rudowski /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Odmowa sporządzenia uzasadnienia | |||
|
I SA/Sz 266/25 - Wyrok WSA w Szczecinie z 2025-07-02 III FZ 25/26 - Postanowienie NSA z 2026-02-16 |
|||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 141 § 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Rudowski po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. L. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 kwietnia 2026 r., sygn. akt I SA/Sz 266/25 w przedmiocie odmowy sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi W. L. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 2 maja 2022 r., nr 3201-IEE2.711.34.2022.3; 3201-IEE2.7.711.28.2022.1241 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 1 kwietnia 2026 r. I SA/Sz 266/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił sporządzenia uzasadnienia wyroku tego sądu z 2 lipca 2025 r. I SA/Sz 266/25 oddalającego skargę W. L. N. (dalej: "skarżący", "strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z 2 maja 2022 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Jako podstawę tego rozstrzygnięcia podano art. 141 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej "p.p.s.a."). 2. W uzasadnieniu wskazanego wcześniej postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z 2 lipca 2025 r., I SA/Sz 266/25 wydanym w trybie uproszczonym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę strony na opisane wyżej postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie. Odpis sentencji wyroku doręczono skarżącemu 22 lipca 2025 r. w trybie art. 73 p.p.s.a. Skarżący złożył 20 sierpnia 2025 r. wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. Postanowieniem z 8 grudnia 2025 r., I SA/Sz 266/25 WSA w Szczecinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia ww. wyroku, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 lutego 2026 r., III FZ 25/26 oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Z uwagi na złożenie wniosku po terminie sąd pierwszej instancji odmówił sporządzenia uzasadnienia (pełny tekst zaskarżonego orzeczenia oraz inne orzeczenia sądów administracyjnych przywołane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). 3. Pismem z 29 kwietnia 2026 r. skarżący złożył zażalenie, w którym wniósł o uchylenie kwestionowanego orzeczenia. W zażaleniu przedstawiono szereg zarzutów przeciwko zaskarżonemu postanowieniu. Dotyczyły one naruszenia art. 73 § 1 pkt 4) p.p.s.a., art. 141 § 2 p.p.s.a., art. 141 w zw. z art. 142 § 1 i 2 p.p.s.a., art. 141 § 3 p.p.s.a., art. 139 § 4 i 5 p.p.s.a., art. 72 p.p.s.a., art. 82 p.p.s.a. art. 183 § 2 pkt 4 w zw. z art. 132 i w zw. z art. 137 ! 1 i 4 oraz art. 138 i art. 120 p.p.s.a., art. 100 § 1 i 2 w zw. z art. 101 i art. 120 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 1 p.p.s.a. uzasadnienie wyroku sporządza się z urzędu w terminie czternastu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo podpisania sentencji wyroku wydanego na posiedzeniu niejawnym. Stosownie jednak do § 2 zdanie pierwsze tego artykułu, w sprawach w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Ocenie w niniejszym postępowaniu podlega terminowość złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, w szczególności ustalenie daty doręczenia odpisu sentencji wyroku. W rozpoznawanej sprawie wyrok został wydany 2 lipca 2025 r. po rozpoznaniu skargi w trybie uproszczonym. Odpis sentencji wyroku podlegał zatem doręczeniu pełnomocnikowi skarżącego z urzędu. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis sentencji została wysłana na prawidłowy adres pełnomocnika skarżącego, a następnie – wobec jego nieobecności – była dwukrotnie awizowana (8 lipca 2025 r. i 16 lipca 2025 r.) przez upoważnionego pracownika operatora pocztowego. Natomiast z upływem ostatniego dnia tego terminu (29 grudnia 2025 r.), zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a., na mocy ustawowej fikcji, wystąpił skutek uznania doręczenia za dokonane z końcem tego dnia, co oznacza, że z dniem 22 lipca 2025 r. rozpoczął bieg 7-dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku wydanego w sprawie. Strona wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożyła 20 sierpnia 2025 r., a więc po terminie. W złożonym zażaleniu pomimo multiplikacji zarzutów strona koncentruje się na kwestii prawidłowości doręczenia odpisu wyrok, kwestionując awizowanie przesyłki zawierającej odpis wyroku. Należy jednak zaznaczyć, że wraz z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia został przez stronę złożony wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia z argumentacja tożsama jak w rozpoznawanym zażaleniu. Postanowieniem z 8 grudnia 2025 r. WSA w Szczecinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 16 lutego 2026 r., III FZ 25/26 oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. W orzeczeniach tych dokonano oceny skuteczności doręczenia w trybie art. 73 p.p.s.a. i przesądzono, że w niniejszej sprawie doszło do prawidłowego doręczenia, a strona nie uprawdopodobniła okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu. W tych okolicznościach sąd, stosując art. 141 § 3 p.p.s.a., prawidłowo odmówił sporządzenia uzasadnienia, uznając, że wniosek został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia. Z wymienionych powodów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji |
||||