Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, na etapie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 grudnia 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 2085/13, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 2085/13, o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) we Wrocławiu odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Analizując przedłożone przez stronę wyniki finansowe za lata 2010-2013 Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek do przyznania jej wnioskowanego prawa. W uzasadnieniu wyrażonego stanowiska Sąd zwrócił uwagę, że spółka w sposób niezakłócony prowadzi działalność gospodarczą, która w 2013 r. przyniosła spółce zysk w wysokości ponad 444.000 zł. W poszczególnych miesiącach 2014 r. spółka odnotowała przychód w kwocie ponad 400.000 zł i zysk – ponad 200.000 zł. Odnosząc się do podniesionego przez stronę argumentu o wszczęciu postępowania egzekucyjnego Sąd wskazał, że strona nie wykazała jakie środki egzekucyjne zostały zastosowane (wskazane przez stronę zajęcie towaru miało miejsce w 2011 r.), a nadto uznał, że okoliczność ta nie miała istotnego wpływu na funkcjonowanie firmy na rynku, co potwierdzały dane z deklaracji VAT-7.

Postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt I GZ 317/14) Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: NSA) oddalił zażalenie spółki na to postanowienie.

W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r., skarżąca spółka została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W następstwie tego wezwania skarżąca spółka ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. WSA we Wrocławiu odmówił zmiany postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. odmawiającego stronie skarżącej przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez NSA, który postanowieniem z dnia 11 marca 2015 r. (sygn. akt I GZ 88/15) oddalił zażalenie spółki na ww. postanowienie.

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę skarżącej spółki z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Na etapie skargi kasacyjnej od tego postanowienia skarżąca spółka wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu podała, że w okresie od kwietnia do czerwca 2014 r. wobec skarżącej spółki zostały wydane decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych na łączną kwotę około 6 milionów zł, które zostały opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności. Podniosła także, że w 2013 r. osiągnęła zysk w kwocie 444.147,38 zł. Do wniosku pełnomocnik spółki dołączył: kserokopię (niepełną) decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec, maj, oraz za miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. w kwotach podanych w tej decyzji oraz kserokopie (niepełne) postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznym decyzjom z dnia [...] r. w zakresie podatku od towarów i usług (za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. oraz od stycznia do kwietnia 2011 r.) oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Analizując treść wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także załączone przez stronę dokumenty, Sąd nie stwierdził, aby w sprawie zaistniały jakiekolwiek okoliczności uzasadniające zmianę postanowienia WSA we Wrocławiu z 9 lipca 2014 r.

Po pierwsze należy zauważyć, że w toku postępowania orzekano już o przyznaniu stronie prawa pomocy w związku z wcześniejszymi wnioskami strony w tym przedmiocie (ostatnio, postanowieniem z dnia 15 grudnia 2014 r.). Z tego względu rozpoznawany wniosek strony należało potraktować jako kolejny wniosek o zmianę postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2014 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, jako że to właśnie postanowienie odnosi się do wykazania przez skarżącą spółkę przesłanki do udzielenia jej wnioskowanego prawa z zakresu prawa pomocy.

Zgodnie zaś z treścią art. 165 ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Zmiana prawomocnego orzeczenia w trybie art. 165 p.p.s.a. musi zatem wiązać się z istotną zmianą okoliczności sprawy w stosunku do tych, które były wcześniej przedmiotem oceny w tym orzeczeniu.

Zdaniem Sądu, treść uzasadnienia ocenianego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wskazuje na pogarszającą się sytuację finansową spółki. Przede wszystkim trzeba zauważyć, że wszystkie podnoszone we wniosku okoliczności były już analizowane przez tutejszy Sąd. Po pierwsze, fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego na kwotę ok. 5 mln złotych skarżąca podnosiła już wcześniej. Natomiast przyczyny, dla których okoliczność ta nie mogła stanowić podstawy do przyznania spółce wnioskowanego prawa, zostały wyjaśnione w postanowieniach WSA we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2014 r. i 15 grudnia 2014 r. Podobnie argument co do zajęcia towaru na kwotę ponad 300 tysięcy złotych był już analizowany przez tutejszy Sąd.

Z kolei w postanowieniu z 15 grudnia 2014 r. WSA we Wrocławiu odniósł się również do faktu wydania w stosunku do spółki kolejnych decyzji wymiarowych na łączną kwotę ok. 6 mln. złotych, dodatkowo, opatrzonych rygorem natychmiastowej wykonalności. Jak podniósł Sąd, przedstawione przez pełnomocnika strony kserokopie (niepełne) dwóch postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dotyczą innej decyzji aniżeli przedstawiona wraz z nimi decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. Dodatkowo z akt sprawy nie wynika - zdaniem Sądu - aby decyzja ta była ostateczna. Niezależnie od powyższego Sąd wskazał, że z treści oświadczenia o majątku i dochodach, zawartego w drugim wniosku, wynika, że spółka zakończyła 2013 rok z zyskiem na poziomie 444.147,38 zł.

Wobec powyższego uznać należało, że w sprawie nie doszło do istotnej zmiany sytuacji finansowej i majątkowej skarżącej spółki, która uzasadniałaby przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W efekcie, żądanie strony zmiany postanowienia WSA we Wrocławiu z 9 lipca 2014 r. jest nieuzasadnione.

Z tych powodów, działając na podstawie art. 165 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.