Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś- Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędzia WSA Danuta Szydłowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] grudnia 2019 r. r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. Komisja Nadzoru Finansowego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, art. 11 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r., poz. 298 ze zm.) oraz art. 96 ust. 6 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r.. poz. 623 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 615), po rozpatrzeniu wniosku P. S.o ponowne rozpoznanie sprawy, utrzymała w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2018 r. (sygn. [...]), w przedmiocie nałożenia na P.S.kary pieniężnej w wysokości 90 000 zł (słownie złotych: dziewięćdziesiąt tysięcy) wobec stwierdzenia rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę H. S.A. w okresie, w którym P.S. pełnił funkcję członka zarządu, gdyż spółka ta:

w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

I. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 92 ust. 1 pkt 3 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 lutego 2008 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. Z 2014 r. poz 133 ze zm.), w zw. z § 19 oraz 74 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 1 "Prezentacja Sprawozdań Finansowych", stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, przyjętego rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1126/2008 z dnia 3 listopada 2008 r. przyjmującym określone międzynarodowe standardy rachunkowości zgodnie z rozporządzeniem nr 1606/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady (Dz. Urz. UE L 320 z 29 listopada 2008 r. str. 1-481, ze zm.), poprzez brak przeklasyfikowania zobowiązania z tytułu pożyczki inwestycyjnej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych w związku z naruszeniem kowenantów umowy oraz bezzasadne zastosowanie odstępstwa od wymogów Międzynarodowych Standardów Sprawozdawczości Finansowej oraz Międzynarodowych Standardów Rachunkowości przysługującego w przypadkach, w których spełnienie wymogu MSSF mogłoby być na tyle mylące, iż spowodowałoby, że sprawozdanie finansowe nie spełniłoby swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych sporządzania i prezentacji sprawozdań finansowych;

2.w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 92 ust. 1 pkt 3 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 25 MSR 1. poprzez brak ujawnienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 92 ust. 1 pkt 3 lit. b Rozporządzenia oraz w zw. z par. 39 lit. a i c Międzynarodowego Standardu Sprawozdawczości Finansowej 7 "Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji", stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, § B11 i B 11E Załącznika B stanowiącego integralną część MSSF 7, a także § 31, 32A i 33 MSSF 7, poprzez niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014;

4.w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 92 ust. 1 pkt 4, § 92 ust. 3, w zw. z § 91 ust. 6 pkt 11 Rozporządzenia, poprzez niezamieszczenie oceny, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej Emitenta za rok 2014;

5.w zw. z § 3 ust. 1 i 3. § 82 ust. 2 oraz § 92 ust. 1 pkt 3 lit. b Rozporządzenia oraz w zw. z par. 79 oraz 81 lit. c i g Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 12 "Podatek dochodowy", stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, poprzez nieujawnienie kwot aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i nierozliczonej straty podatkowej oraz niewyjaśnienie związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014

II. w związku ze sporządzeniem raportu rocznego za rok 2014 nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 3 oraz § 91 ust. 1 pkt 3 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 25 MSR 1, poprzez brak ujawnienia w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności;

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 3 oraz § 91 ust. 1 pkt 3 lit. b Rozporządzenia oraz w zw. z par. 39 lit. a i c MSSF 7, par. B11 i B 11E Załącznika B stanowiącego integralną część MSSF 7, a także par. 31, 32A i 33 MSSF 7, poprzez niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014;

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 1 pkt 3 oraz z § 91 ust. 1 pkt 4 w zw. z § 91 ust. 6 pkt 11 Rozporządzenia, poprzez niezamieszczenie oceny, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom, w sprawozdaniu z działalności Emitenta za rok 2014;

III. w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2015 roku nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie:

1. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 28 MSR 34 oraz w zw. z par. 90 i 104 lit. b) Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 36 "Utrata wartości aktywów", stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, z uwzględnieniem par. 105-107 MSR 36, oraz w zw. z par. 28 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 34 "Śródroczna sprawozdawczość finansowa", stanowiącego załącznik do Rozporządzenia WE Nr 1126/2008, poprzez nieprawidłowe ustalenie (oszacowanie) wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia aktywów należących do ośrodka wypracowującego środki pieniężne, którym jest przedsiębiorstwo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością H.sp. z o.o. jako całość, w związku z możliwą utratą wartości tych aktywów oraz brak przypisania odpisu aktualizującego do aktywów innych niż wartość firmy, należących do wyżej wymienionego [...]. przy sporządzaniu skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze roku obrotowego 2015;

2. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w związku z par. 15 i 15C MSR 34, w zw. par. 25 MSR 1. poprzez niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień w zakresie istnienia istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015,

3. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz 90 ust. 1 pkt 1 lit b Rozporządzenia, w związku z § 15 i 15C MSR 34 w zw. § 39 lit a i c MSSF 7 , § B11 i B11E Załącznika B do MSSF 7 oraz par. 31, 32A i 33 MSSF poprżez niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015; 

4. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2, par. 83 ust. 3 i 5, a także § 87 ust. 7 pkt 10. par. 89 ust. 1 pkt 3 oraz odpowiednio par. 90 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia, poprzez brak ujawnienia specyficznych dla Emitenta i jego G. kapitałowej informacji, które są istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej emitenta za I półrocze 2015 roku;

5. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 15 i 15C MSR 34, poprzez nieumieszczenie wyjaśnień dotyczących pozostałych kosztów operacyjnych w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015;

6. w zw. z § 3 ust. 1 i 3, § 82 ust. 2 oraz § 90 ust. 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia, w zw. z par. 10 oraz 15 i 15C MSR 34 i par. 81 lit. c MSR 12 poprzez brak zamieszczenia wyjaśnień dotyczących związków między wynikiem podatkowym a wynikiem finansowym brutto G. kapitałowej w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r.

W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wyjaśnił, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. wszczęto z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie nałożenia na P. S. kary pieniężnej, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie przez spółkę H. S.A. z siedzibą w W. w okresie pełnienia przez stronę funkcji członka Zarządu Spółki zakończone wydaniem decyzji z dnia [...] września 2018 r.

Rozpoznając ponownie sprawę w wyniku złożonego przez P. S. wniosku wskazał, że wszczęcie niniejszego postępowania administracyjnego stanowiło konsekwencję wydania w dniu [...] marca 2018 r. przez Komisję decyzji na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie nakładającej na Spółkę sankcję administracyjną w postaci bezterminowego wykluczenia akcji Spółki z obrotu na rynku regulowanym oraz kary pieniężnej w wysokości 700 000 zł wobec stwierdzenia, że Spółka:

1) w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez: - brak przeklasyfikowania zobowiązania z tytułu pożyczki inwestycyjnej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych w związku z naruszeniem kowenantów umowy oraz bezzasadne zastosowanie odstępstwa od wymogów MSSF przysługującego w przypadkach, w których spełnienie wymogu MSSF mogłoby być na tyle mylące, iż spowodowałoby, że sprawozdanie finansowe nie spełniłoby swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych- brak ujawnienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności – niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014- niezamieszczenie oceny wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązania się z zaciągniętych zobowiązań oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej Emitenta za rok 2014, - nieujawnienie kwot aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i nierozliczonej straty podatkowej oraz niewyjaśnienie związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014,

2) w związku ze sporządzeniem raportu rocznego za rok 2014 nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez: - brak ujawnienia w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, - niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014, - niezamieszczenie oceny, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom, w sprawozdaniu z działalności Emitenta za rok 2014,

3) w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2015 roku nienależycie wykonała obowiązek, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez: - nieprawidłowe ustalenie (oszacowanie) wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia aktywów należących do [...], którym jest przedsiębiorstwo spółki z ograniczoną odpowiedzialnością H. jako całość, w związku z możliwą utratą wartości tych aktywów oraz brak przypisania odpisu aktualizującego do aktywów innych niż wartość firmy, należących do wyżej wymienionego [...]. przy sporządzaniu skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze roku obrotowego 2015. - niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień w zakresie istnienia istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015, - niezamieszczenie rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015. - brak ujawnienia specyficznych dla Emitenta i jego G. kapitałowej informacji, które są istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej emitenta za I półrocze 2015 roku. - nieumieszczenie wyjaśnień dotyczących pozostałych kosztów operacyjnych w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015, - brak zamieszczenia wyjaśnień dotyczących związków między wynikiem podatkowym a wynikiem finansowym brutto G. kapitałowej w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 roku,

4) nie wykonała obowiązku, o którym mowa w art. 56 ust. 1 pkt 2 lit, a ustawy o ofercie poprzez: nieprzekazanie KNF, spółce prowadzącej rynek regulowany oraz do publicznej wiadomości skonsolidowanego raportu rocznego za 2015 rok, raportu rocznego za 2015 rok, raportu kwartalnego za I kwartał 2016 rok u. skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2016 roku, skonsolidowanego raportu kwartalnego 2016 roku, raportu rocznego za III kwartał 2016 roku, raportu rocznego za 2016 rok, skonsolidowanego raportu kwartalnego za I kwartał 2017 roku.

Komisja uznała ww. naruszenia za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych. Decyzja KNF z dnia [...] marca 2018 r. została doręczona Spółce w dniu 17 kwietnia 2018 r. i jest ostateczna. Wskazane naruszenia zaistniały w okresie pełnienia przez Stronę funkcji członka Zarządu Spółki (tj. w roku 2015).

Komisja stwierdziła, że na dzień 31 grudnia 2014 r. w skład G. H., oprócz Emitenta, wchodziły spółki: H.Sp. z o.o., O.Sp. z o.o. oraz M. S.A. z siedzibą w W. notowana na Giełdzie Papierów Wartościowych w W.; wraz ze spółkami od niej zależnymi, w tym H.Sp. z o.o., której przedmiotem działania jest dzierżawa i obsługa należących do niej sieci teleinformatycznych. Kluczowym aktywem G. H. jest tzw. "ogólnopolska sieć światłowodowa H." stanowiąca sieć szkieletową łączącą w sposób okrężny najważniejsze obszary gospodarcze w Polsce. Sieć H. posiada łącza do granic z Niemcami, Ukrainą, Białorusią, Litwą i Rosją. Odbiorcami usług G. H. są operatorzy [...]unikacyjni dzierżawiący łącza sieci H. przede wszystkim na podstawie umów długoterminowego le118ngu. Wybrane elementy sieci są odsprzedawane odbiorcom. Istotne wartości w skonsolidowanym bilansie Emitenta przyjmują długoterminowe należności z tytułu dzierżawy sieci H. Rolą Spółki w Grupie H. jest zapewnianie finansowania spółkom zależnym poprzez udzielanie pożyczek oraz ustanawianie poręczeń spłaty zobowiązań na rzecz innych podmiotów oraz inne usługi holdingowe. Na dzień 30 czerwca 2015 r. struktura G. H. nie uległa zmianie.

Tak więc kluczowe aktywa G. H. są własnością H.Do roku 2014 jedynym udziałowcem H. była Spółka. Wartość udziałów H.w księgach rachunkowych Emitenta wynosiła na dzień 31 grudnia 2013 r. 370,2 min zł. W dniu 2 czerwca 2014 r. Spółka wniosła aportem 100% udziałów H. do M. w zamian za wyemitowane przez M. akcje serii M zarejestrowane przez sąd w dniu [...] czerwca 2014 r. Wartość aportu w postaci udziałów H. wyceniona została na 534,4 min zł i w tej wysokości ujęta w księgach M. Wartość firmy została rozpoznana przy nabyciu spółki H. przez Grupę H. i prezentowana w skonsolidowanych sprawozdaniach finansowych G. kapitałowej. W skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Emitenta za rok obrotowy 2014 wartość firmy wynosiła 28,6 min zł. 

Sporządzając skonsolidowane sprawozdania finansowe i sprawozdania finansowe E. stosował MSSF oraz związane z nimi interpretacje ogłoszone w formie rozporządzeń Komisji Europejskiej.

W dniu [...] marca 2015 r. Spółka opublikowała raport roczny za rok 2014, zawierający w szczególności sprawozdanie finansowe Emitenta za rok obrotowy 2014, sprawozdanie z działalności G. H. oraz Emitenta za rok 2014 oraz opinię i raport podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych P. sp. z o.o. z badania sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2014.

W tym samym dniu został opublikowany skonsolidowany raport roczny za 2014 r. zawierający w szczególności skonsolidowane sprawozdanie finansowe za rok obrotowy 2014, Sprawozdanie z działalności oraz opinię i raport P.z badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok obrotowy 2014.

W dniu [...] września 2015 r. Spółka opublikowała raport bieżący nr [...], w którym zawarto m. in. korekty i uzupełnienia sprawozdań [...] oraz Sprawozdania z działalności. Korekty sprawozdań [...] zawierają uzupełnienia w postaci wiekowania przeterminowanych zobowiązań z tytułu dostaw i usług oraz uszczegółowienie danych dotyczących wynagrodzeń członków Zarządu i Rady Nadzorczej Spółki.

Korekta Sprawozdania z działalności zawiera uzupełnienia treści sprawozdania poprzez podanie nowego brzmienia danej noty lub akapitu.

W dniu 31 sierpnia 2015 r. został opublikowany skonsolidowany raport półroczny Emitenta za 2015 r.. Raport ten zawierał w szczególności skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe Emitenta za I półrocze roku obrotowego 2015, skrócone sprawozdanie finansowe Emitenta za I półrocze roku obrotowego 2015, półroczne sprawozdanie z działalności G. kapitałowe oraz raporty z przeglądu ww. sprawozdań [...] i [...] sporządzone przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych P.

Zarówno raport roczny za rok 2014, skonsolidowany raport roczny za rok 2014, jak i skonsolidowany raport półroczny za 2015 r., przekazane za pośrednictwem Elektronicznego Systemu Przekazywania Informacji zostały podpisane przez P. S. (jako Prezesa Zarządu), jak i P. P.(jako Wiceprezesa Zarządu).

Odnośnie braku przeklasyfikowania zobowiązania z tytułu pożyczki inwestycyjnej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych w związku z naruszeniem kowenantów umowy oraz bezzasadne zastosowanie odstępstwa od wymogów MSSF możliwego do implementacji w przypadkach, w których spełnienie wymogu MSSF mogłoby być na tyle mylące, że spowodowałoby, że sprawozdanie finansowe nie spełniłoby swojego celu określonego w założeniach koncepcyjnych organ wskazał, że w nocie 23.4 Warunki umów kredytowych i pożyczek sprawozdania [...] Emitent ujawnił, że w ramach umów kredytowych podpisanych przez H. Sp z o.o. spóka ta zobowiązała się do utrzymywania określonych wskaźników finansowymi na uzgodnionymi z bankami i instytucjami finansowymi poziomie. Emitent poinformował, że w 2014 r. H. naruszyła jeden z kowenantów dotyczących umowy pożyczki zawartej z Agencją Rozwoju Przemysłu zobowiązujący do osiągania przez H. corocznego wzrostu przychodów o minimum 2% wartości z roku poprzedniego. Emitent wskazał, iż z dotychczasowej historii współpracy z A. wynika, "że naruszenie tego kowenantu nie spowoduje wypowiedzenia umowy pożyczki ani innych niekorzystnych skutków dla Spółki. W tej sytuacji Spółka odstąpiła[w sprawozdaniu [...] od reklasyjikacji trzeciej transzy (40 min zł przypadającej do spłaty w styczniu 2017 roku) z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych. Emitent poinformował ponadto, że "skorzystał z możliwości zawartej w przepisach par. 19 MSR l ". który to w bardzo rzadkich okolicznościach zezwala na odstąpienie od wymogów MSR, wyjaśniając: "Na podstawie sytuacji, która wystąpiła w roku 2012 w G.S.A. kiedy to na skutek naruszenia kowenantów tej samej umowy, H.Sp. z o.o. dokonała reklasyfikacj i pożyczki z długoterminowej na krótkoterminową, niektóre instytucje finansowe, w tym sam pożyczkodawca, nie do końca rozumiały i potrafiły zinterpretować taką rekłasyfikację. Spowodowało to szereg problemów z prawidłową interpretacją zobowiązań zarówno Spółki H. jak i zobowiązań G.S.A. Na tej podstawie Zarząd Spółki uznał, że niedokonywanie reklasyfikacj i przyczyni się do lepszego zrozumienia sprawozdań i sytuacji finansowej G.".

Emitent ujawnił również następujące informacje: "Zgodnie z wymogami par. 20 MSR 1 Zarząd Spółki potwierdza że:

(a) sprawozdania finansowe rzetelnie przedstawiają sytuację finansową, wyniki finansowe i przepływy pieniężne jednostki.

(b) jednostka przestrzega mające zastosowanie MSSF. z wyjątkiem odstępstwa od zastosowania określonego wymogu (reklasyfikacji zobowiązań) w celu osiągnięcia rzetelności prezentacji,

(c) jednostka odstąpiła od zastosowania przepisu par. 74 MSR 1 "Prezentacja sprawozdań finansowych nie dokonując zawartego w tym przepisie wymogu reklasyfikacj i długoterminowego zobowiązania z tytułu pożyczki na krótkoterminowe na skutek naruszenia konwentu wynikającego z umowy. Przyczyny takiego kroku wymieniono powyżej.

(d) Odstąpienia od wymogu par. 74 MSR 1 nie spowodowało skutków finansowych ".

W wyjaśnieniach P. wskazał, iż ,,Podczas badania zwracaliśmy także uwagę Emitentowi na niedotrzymywania wbudowanych w umowę pożyczki z A. kowenantów ". Podmiot uprawniony przedstawił wyciąg z listu do Zarządu H., w którym przedstawił następujące stanowisko: "Na podstawie analizy zapisów umownych z A. ustalono, iż Spółka nie spełnia warunku utrzymania wskaźnika rentowności, płynności oraz wzrostu przychodów. Zgodnie z MSR 1 par. 74 w przypadku, gdy Spółka łamie warunki umowy kredytowej długoterminowej, nawet jeśli pożyczkodawca wyraził zgodę na odstąpienie od żądania spłaty mimo złamania warunków umowy, zobowiązanie takie prezentuje się jako krótkoterminowe. Rekomendacja: Prosimy o dokonanie stosownych zmian prezentacyjnych.

Zgodnie z par. 74 MSR 1,w przypadku gdy jednostka łamie warunki umowy długoterminowej pożyczki w dniu lub przed dniem zakończenia okresu sprawozdawczego, w związku z czym zobowiązanie staje się wymagalne- zobowiązanie zaliczane jest do zobowiązań krótkoterminowych, nawet jeśli pożyczkodawca wyraził po zakończeniu okresu sprawozdawczego, a przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego do publikacji zgodę na odstąpienie od żądania spłaty mimo złamania warunków umowy. Zobowiązanie jest zaklasyfikowane przez jednostkę jako krótkoterminowe, ponieważ na koniec okresu sprawozdawczego jednostka nie ma bezwarunkowego prawa do odroczenia spłaty zobowiązania, co najmniej o okres dwunastu miesięcy po tym terminie.

Przepis par. 19 MSR 1 stanowi, że w bardzo rzadkich okolicznościach, w których kierownictwo uzna, że spełnienie wymogu MSSF może być na tyle mylące, iż spowoduje, że sprawozdanie finansowe nie spełni swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych, jednostka może odstąpić od zastosowania tego wymogu w sposób ustalony w paragrafie 20, jeśli odnośny system regulacyjny wymaga lub nie zabrania tego odstępstwa.

Przepis par. 20 MSR 1 stanowi, że w przypadku, gdy jednostka odstępuje od stosowania wymogu zawartego w MSSF, zgodnie z paragrafem 19, ujawnia ona:

a) że kierownictwo uznało, iż sprawozdanie finansowe rzetelnie przedstawia sytuację finansową jednostki, efektywność finansową i przepływy pieniężne,

b) że sprawozdanie jest zgodne z mającymi zastosowanie MSSF, z wyjątkiem odstępstwa od zastosowania określonego wymogu w celu osiągnięcia rzetelności prezentacji,

c) nazwę MSSF, od których jednostka poczyniła odstępstwo, charakter odstępstwa, wraz z podaniem rozwiązania, jakie przewiduje MSSF. powód, dla którego zastosowanie takiego rozwiązania w danych okolicznościach wprowadzałoby w błąd powodując, że sprawozdanie finansowe nie spełni swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych oraz zastosowane rozwiązanie, oraz

d) dla każdego zaprezentowanego okresu finansowy wpływ odstępstwa na każdą pozycję sprawozdania finansowego, która byłaby przedstawiona zgodnie z wymogiem.

Organ stwierdził, że niespełnienie kowenantów umów kredytowych nie jest okolicznością o której mowa w par. 19 MSR 1. Przepisy par. 74 i 75 MSR 1 jednoznacznie regulują zasady postępowania sporządzających sprawozdania finansowe w sytuacji niedotrzymania warunków umowy. Par. 74 wymaga dokonania reklasyfikacji zobowiązania finansowego, w stosunku do którego przynajmniej jeden kowenant nie został dotrzymany, nawet w przypadku gdy po dniu zakończenia okresu sprawozdawczego pożyczkodawca wyraził zgodę na odstąpienie od żądania spłaty mimo złamania warunków umowy.

Powyższe wskazuje na to, że obowiązek wypełnienia wymogów par. 74 MSR 1 nie ma charakteru warunkowego. Zdaniem Komisji przedstawione w nocie 23.4. sprawozdania [...] powody nie uzasadniają dokonania przedmiotowego odstępstwa. W ocenie Komisji niedotrzymanie kowenantów umowy pożyczki z_ A., w tym ustalonego poziomu wzrostu przychodów, sygnalizuje niespełnienie założeń przyjętych w momencie zaciągania tej pożyczki, co z kolei może skutkować zmianą dotychczasowego podejścia finansującego do Emitenta. Zatem reklasyfikowanie pożyczki do G. zobowiązań krótkoterminowych w takim przypadku ma istotne znaczenie prezentacyjne.

Komisja zwróciła uwagę, że jak wyjaśnia sam Emitent, niespełna 6 miesięcy po publikacji sprawozdania [...] w dniu [...] września 2015 r. nastąpiło wypowiedzenie przedmiotowej umowy przez pożyczkodawcę ze skutkiem natychmiastowym, co dodatkowo podważa zasadność odstąpienia od przedmiotowej reklasyfikacji zobowiązania z tytułu pożyczki z A. do zobowiązań krótkoterminowych. Ponadto przeklasyfikowanie pożyczki z zobowiązań długoterminowych do krótkoterminowych skutkowałoby zmianą struktury pasywów, co ma wpływ na ocenę płynności finansowej Emitenta, która stanowi istotny parametr obserwowany i analizowany przez inwestorów.

Odnosząc się do argumentacji Spółki, że gdy w roku 2012, na skutek naruszenia kowenantów tej samej umowy, H. dokonała reklasyfikacji pożyczki z długoterminowej na krótkoterminową, niektóre instytucje finansowe, w tym sam pożyczkodawca, nie do końca rozumiały i potrafiły zinterpretować taką reklasyfikację, co spowodowało szereg problemów z prawidłową interpretacją zobowiązań zarówno Spółki H. jak i zobowiązań G. H., w ocenie Komisji Spółka powinna była wyczerpująco wyjaśnić zasady i przyczyny reklasyfikacji w informacji dodatkowej i zastosować obowiązujący ją przepis par. 74 MSR 1.

Organ zauważył, iż Podmiot uprawniony, w liście skierowanym do Zarządu H., w ramach weryfikacji danych przekazanych do skonsolidowanego sprawozdania G. kapitałowej, wydał w przedmiotowej kwestii rekomendację zmiany prezentacji. Mimo to Emitent pozostawił prezentację pożyczki z podziałem na części długo i krótkoterminową, tak jakby przedmiotowe kowenanty nie zostały złamane. Zdaniem Komisji znaczenie ma również fakt. że zgodnie z par. [...] MSR 1, niewłaściwych zasad (polityki) rachunkowości nie uznaje się za skorygowane przez ujawnienie zastosowanych zasad rachunkowości lub poprzez informacje dodatkowe lub materiały objaśniające. W związku z powyższym, wobec braku podstaw dla skorzystania z przepisów par. 19 i 20 MSR 1, zastosowanie niewłaściwych zasad rachunkowości poprzez prezentację pożyczki z niedotrzymanym kowenantem jako długoterminowej i poinformowania o tym fakcie w informacji dodatkowej nie powoduje, że nieprawidłowość została usunięta.

Podsumowując, KNF stwierdził, że Spółka bezzasadnie zastosowała odstępstwo od wymogów MSSF możliwe do implementacji w przypadkach, w których spełnienie wymogu MSSF mogłoby być na tyle mylące, iż spowodowałoby, że sprawozdanie finansowe nie spełniłoby swojego celu określonego w Założeniach koncepcyjnych oraz nie dokonała reklasyfikacji zobowiązania z tytułu pożyczki inwestycyjnej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok 2014 z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych w związku z naruszeniem warunków tej umowy.

W przedmiocie braku ujawnienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności organ wskazał, że w nocie 2.4. "Założenie kontynuacji działalności" sprawozdania [...] przeznaczonej do prezentacji i uzasadnienia przyjętego założenia w zakresie kontynuacji działalności. Emitent zawarł informację, że sprawozdanie to zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności przez Grupę H. dającej się przewidzieć przyszłości.

Odnosząc się do zagrożenia kontynuacji działalności Emitent zamieścił w przedmiotowej nocie stwierdzenie, że na dzień publikacji sprawozdania Zarząd Spółki nie stwierdza okoliczności wskazujących na ryzyko zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. Kapitałowej i Jednostki Dominującej ".Wskazano również, że "Zarząd Spółki monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. Kapitałowej przy pomocy okresowego planowania płynności". Stwierdzono, że celem Zarządu Spółki jest utrzymanie równowagi pomiędzy ciągłością a elastycznością finansowania. Aby osiągnąć ten cel Emitent wykorzystuje różne źródła finansowania w tym m. in. kredyty bankowe oraz emisję instrumentów kapitałowych i dłużnych. Ponadto Emitent poinformował o źródłach finansowania działalności G. H. w roku 2014 oraz podjętych przez Zarząd Spółki działaniach w zakresie utrzymania płynności finansowej przez Grupę, a także restrukturyzacji finansowania, w tym zapewnienia nowych jego źródeł. Następnie w nocie 2.4 ujawniono, że w wyniku prowadzonych we współpracy z H.rozmów z bankami oraz funduszami inwestycyjnymi G. H. pozyskała w lutym 2014 r. kredyt bankowy w wysokości 10 min zł, a także prowadzone są zaawansowane rozmowy z kredytodawcą "w celu -refinansowania jednego z elementów zobowiązań finansowych w G. S.A. ", co utwierdza "Zarząd Spółki w przekonaniu że istnieją realne szanse na restrukturyzację istniejącego zadłużenia na bardziej korzystnych warunkach i o znacznie dłuższym horyzoncie czasowym". W podsumowaniu wskazano, że "w związku z powyższymi działaniami Zarząd Spółki nie widzi ryzyka zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. Kapitałowej i Spółki".

W nocie 33.5 "Ryzyko związane z płynnością", obok wskazania źródeł finansowania inwestycji G. H. w roku 2014. powtórzono powyższe ujawnienia dotyczące uzyskanego w roku 2014 kredytu na kwotę 10 min zł oraz prowadzonych rozmów dotyczących refinansowania zobowiązań finansowych G. M., ponadto stwierdzono, iż "Środki na potrzeby regulowania bieżących zobowiązań, spółki G. pozyskują z cyklicznych wpływów wynikających z umów zawieranych w procesie podstawowej działalności operacyjnej (umowy o świadczenie usług [...]unikacyjnych, umowy le118ngu i dzierżawy) ".

Komisja wzięła również pod uwagę ujawnienia zawarte w Sprawozdaniu z działalności, w szczególności w punktach: nr 8 "Informacje o zaciągniętych i otrzymanych kredytach i pożyczkach", nr 10 "Informacje o emisji papierów wartościowych ", nr 12 "Ocena, wraz z jej uzasadnieniem, dotycząca zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenie ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom" oraz nr 13 "Ocena możliwości realizacji zamierzeń inwestycyjnych, w tym inwestycji kapitałowych, w porównaniu do wielkości posiadanych środków, z uwzględnieniem możliwych zmian", z uwzględnieniem korekt i uzupełnień do tych not zawartych w raporcie bieżącym nr [...].

W wyżej wymienionym punkcie nr 8 poinformowano m.in. o spłacie części pierwszej raty pożyczki A. oraz przesunięciu terminu spłaty pozostałej kwoty 5 000 tys. zł do dnia 31 marca 2015 oraz o naruszeniu jednego z kowenantów umowy pożyczki z A..

W punkcie 10 Sprawozdania z działalności wskazano, iż w roku 2014 G. H. wyemitowała obligacje na kwotę 29 330 tys. zł z czego 10 170 tys. przeznaczono na rolowanie obligacji serii [...] ", natomiast pozostała kwota przeznaczona zastała na finansowanie kapitału obrotowego. W punkcie 12 natomiast obok informacji dotyczących narzędzia planowania płynności i dywersyfikacji źródeł finansowania wskazano m.in., iż w celu konwersji zobowiązań krótkoterminowych na długoterminowe, środki pozyskane z emisji pięciu serii obligacji na kwotę 44 565 tys. zł przeznaczono na "całkowitą spłatę kredytu odnawialnego zaciągniętego przez H.Sp. z o.o, w A.S A. " Wskazano również, iż Zarząd Spółki ma świadomość konieczności dokonania restrukturyzacji zadłużenia G. H. w związku z wielkością spłat zobowiązań finansowych przypadających na lata 2015 i 2016 i ujawniono, że celem Emitenta jest zamiana "zobowiązań finansowych w przeważającej części krótkoterminowych finansowaniem długoterminowym oraz pozyskanie inwestora strategicznego ". W punkcie 13 Sprawozdania z działalności wskazano ponownie, iż Zarząd Spółki ma świadomość konieczności dokonania restrukturyzacji zadłużenia G. H. w związku z wielkością spłat przypadających na lata 2015 i 2016. w związku z czym zamierza zintensyfikować rozmowy prowadzące do zamiany zadłużenia krótkoterminowego na długoterminowe oraz pozyskania inwestora strategicznego.

W żadnej z przytoczonych not. jak też w pozostałych częściach sprawozdania [...] oraz Sprawozdania z działalności nie wskazano na fakt występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości, co do zdolności Emitenta do kontynuowania działalności.

Kwestia zdolności do regulowania zobowiązań przez Grupę H. mająca bezpośredni związek z zagadnieniem kontynuacji działalności była przedmiotem uzupełniającego objaśnienia zawartego w opinii o badanym sprawozdaniu [...]. W jego treści Podmiot uprawniony zwraca uwagę na wysoki poziom zadłużenia krótkoterminowego G. zobrazowany wskaźnikiem płynności I stopnia wynoszącym 0,7. P. wskazał ponadto, iż kumulacja spłaty zobowiązań finansowych przypada na dzień 31 grudnia 2015 r.. tzn. w terminie wymagalności II raty pożyczki z A. w kwocie 40 min zł.

Par. 25 MSR 1 stanowi, że przy sporządzaniu sprawozdania finansowego kierownictwo jednostki dokonuje oceny zdolności jednostki do kontynuowania działalności. Sprawozdanie finansowe sporządza się przy założeniu kontynuacji działalności, z wyjątkiem sytuacji, gdy kierownictwo albo zamierza zlikwidować jednostkę, albo zaniechać prowadzenia działalności gospodarczej, albo nie ma żadnej realnej alternatywy dla likwidacji lub zaniechania działalności. Jeżeli w trakcie dokonywania oceny kierownictwo jest świadome występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności, jednostka ujawnia istnienie tych niepewności. Jeżeli jednostka nie sporządza sprawozdania finansowego przy założeniu kontynuacji działalności, fakt ten ujawnia, podając jednocześnie zasadę, na której opierała się, sporządzając sprawozdanie finansowe oraz powód, dla którego założenia o kontynuacji działalności przez jednostkę nie uznaje się za zasadne.

Zatem Emitent obowiązany był ujawnić zdarzenia i okoliczności dające powód do powstania poważnych wątpliwości co do zdolności do kontynuowania działalności przez Grupę H. Spółka zaś w nocie 2.4., wskazała na wstępie, że na dzień publikacji sprawozdania [...] Zarząd Spółki nie stwierdził występowania okoliczności wskazujących na ryzyko zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. Kapitałowej i Jednostki Dominującej. W nocie 4 zawarto również informacje dotyczące źródeł finansowania działalności, prowadzonych rozmów z bankami i instytucjami finansowymi oraz pozyskanego finansowania. Podsumowując przedstawione informacje, Emitent ponownie stwierdził, że w związku z opisanymi działaniami Zarząd Spółki nie widzi ryzyka zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. kapitałowej i Spółki.

Zdaniem Komisji, w informacjach o źródłach finansowania działalności G. zaprezentowano jedynie zdarzenia i okoliczności o pozytywnym wydźwięku, stwarzając nierzetelny i niekompletny obraz sytuacji Emitenta i jego G.. Nie ujawniono istniejących na dzień sporządzania sprawozdania [...] niepewności w zakresie kontynuacji działalności. Niepewności te były konsekwencją pojawiających się trudności z bieżącą obsługą zadłużenia, trudności ze spłatą pierwszej raty pożyczki otrzymanej od A. w wysokości 20 min zł oraz związane ze zbliżającym się terminem spłaty kolejnej raty pożyczki A. w kwocie 40 min zł, a także niepowodzeniem dotychczasowych prób pozyskania nowych i restrukturyzacji posiadanych źródeł finansowania. Niepewności te składają się na istotne zagrożenie utraty płynności i w konsekwencji brak możliwości kontynuowania działalności przez Grupę H. Mimo to zagrożenie kontynuacji działalności w żaden sposób nie zostało przedstawione zarówno w nocie 2.4 dotyczącej przyjętego założenia kontynuacji, jak również w innych elementach sprawozdania [...] oraz Sprawozdania z działalności.

Zdaniem Komisji, na dzień sporządzenia sprawozdania [...], występowało istotne zagrożenie kontynuacji działalności przez Grupę H. objawiające się ryzykiem braku spłaty bieżących rat zadłużenia, co mogło skutkować postawieniem Spółki oraz jej podmiotów zależnych w stan upadłości. Zgodnie z treścią par 25 MSR 1. ujawnienie wyżej opisanych niepewności było obowiązkiem Emitenta. Nie negując przyjętego przez kierownictwo Spółki przy sporządzaniu sprawozdania [...] założenia kontynuacji działalności, w ocenie Komisji przedstawienie w tym sprawozdaniu zagadnienia kontynuacji działalności, bez ujawnienia istotnych zagrożeń dla tej kontynuacji w ciągu najbliższych 12 miesięcy od dnia bilansowego powoduje, że ujawnienia w tym zakresie dokonane w sprawozdaniu [...] nie mogą być uznane za rzetelne i kompletne w świetle wymagań par. 25 MSR 1.

Komisja zwróciła uwagę na treść art. 26 MSR 1 zgodnie z którym kierownictwo jednostki, oceniając czy założenie kontynuacji działalności jest właściwe, bierze pod uwagę wszelkie dostępne informacje dotyczące przyszłości, która odpowiada co najmniej dwunastu miesiącom od końca okresu sprawozdawczego, nawet jeśli taka sytuacja miałaby miejsce na koniec tego okresu. Powyższe oznacza, że wszelkie istotne informacje związane z zagrożeniami dla kontynuacji działalności powinny były zostać wzięte przez Emitenta pod uwagę oraz ujawnione w sprawozdaniu [...]. W szczególności dotyczy to upływającego z końcem roku 2015 r. terminu spłaty drugiej raty pożyczki z A. w kwocie 40 000 tys. zł i braku możliwości jej spłaty przez Grupę H. bez z118lenia z zewnątrz. Informacje dotyczące kontynuacji działalności mają, ze względu na swój charakter, kluczowe znaczenie dla inwestorów i akcjonariuszy, przez co ich brak stanowi istotne naruszenie przepisów dotyczących sprawozdawczości finansowej a tym samym obowiązków informacyjnych Emitenta.

W kwestii niezamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 organ stwierdził, że w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...], wg stanu na dzień 31 grudnia 2014 r. wartość aktywów obrotowych wynosiła 150 813 tys. zł, natomiast wartość zobowiązań krótkoterminowych 229 1 86 tys. zł, zatem kapitał obrotowy netto przyjął wartość ujemną i wyniósł (-) 78 373 tys. zł. Krótkoterminowe zobowiązania finansowe prezentowane w sprawozdaniu [...] przyjęły wartość 137 577 tys. zł, w tym bieżąca część kredytów i pożyczek 53 945 tys. zł, zobowiązania z tytułu dłużnych papierów wartościowych 44 673 tys. zł. krótkoterminowe zobowiązania z tytułu le118ngu finansowego 760 tys. zł, a zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania wartość 38 199 tys. zł. Powyższe wartości zobowiązań krótkoterminowych, w związku z zastosowanym przez Emitenta odstąpieniem od zasad określonych w par. 74 MSR 1, nie obejmują kwoty trzeciej raty zobowiązania z tytułu pożyczki A. w wysokości 40 min zł (które stało się wymagalne w związku z niedotrzymaniem przez H. kowenantu określonego w umowie pożyczki). W informacji dodatkowej sprawozdania [...] Emitent przedstawił ujawnienia dotyczące zobowiązań z tytułu pożyczek, w tym m.in. dotyczące wielkości i terminów spłaty obligacji oraz oprocentowanych kredytów i pożyczek. W nocie nr 24.2 "Zobowiązania z tytułu le118ngu finansowego" przedstawiono długoterminową strukturę wiekową zobowiązań le118ngowych. Natomiast w nocie nr 25 "Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania" sprawozdania [...], Emitent przedstawił w formie tabelarycznej analizę krótkoterminowych zobowiązań z tytułu dostaw i usług w podziale na okresy przeterminowania. Z tabeli wynika istotny wzrost wartości zobowiązań przeterminowanych; udział zobowiązań przeterminowanych w grupie zobowiązań z tytułu dostaw i usług wyniósł na dzień 31 grudnia 2014 r. 37,9% wobec 30,7% na koniec roku poprzedniego, (skorygowana nota 25).

W nocie nr 33 informacji dodatkowej sprawozdania [...], opisującej cele i zasady zarządzania ryzykiem finansowym, w części dotyczącej ryzyka związanego z płynnością. Emitent opisał bieżące zadłużenie Spółki oraz ocenił szanse restrukturyzacji tego zadłużenia. Nota nie zawiera oceny stopnia narażenia na ryzyko płynności oraz sposobu jego powstania, a także opisu celów polityki i procesów zarządzania ryzykiem płynności oraz stosowanych metod wyceny tego ryzyka. W nocie dotyczącej zarządzania kapitałem i zadłużenia netto również nie zawarto przedmiotowych ujawnień.

W pkt 2. Sprawozdania Zarządu "Opis podstawowych zagrożeń i ryzyka " wskazano na ryzyko utraty płynności płatniczej gdyż "dość powszechne zjawisko przekraczania terminów płatności zobowiązań wobec swoich dostawców, występujące także wśród kontrahentów Spółki i jej spółek zależnych może skutkować powstawaniem tzw. zatorów płatniczych, co może przełożyć się na ryzyko utraty płynności i problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań".

' '

Komisja wzięła również pod uwagę ujawnienia dotyczące ryzyka płynności finansowej dotyczące m.in. planów restrukturyzacji zadłużenia G. H., pozyskania środków finansowych w wyniku emisji obligacji i zawarcia umowy kredytowej oraz narzędzia okresowego planowania płynności.

W odniesieniu do kwestii wypełnienia przez Emitenta w sprawozdaniu [...] obowiązku ujawnień w zakresie ryzyka związanego z instrumentami finansowymi, poprzez przedstawienie analizy wymagalności zobowiązań finansowych, oraz wskazania stopnia narażenia Spółki na ryzyko utraty płynności wraz ze sposobem jego powstania, Emitent przedstawił w toku postępowania zestawienie zobowiązań finansowych G. H. z podziałem na przedziały czasowe ich wymagalności na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz zadeklarował, że "Informacje takie spółka będzie prezentować we wszystkich następnych raportach okresowych ". Przyjęte zakresy struktury wiekowej obejmowały przedziały: "płatne na żądanie ", "poniżej 3 miesięcy ", "od 3 do ł2 miesięcy " oraz " od 1 roku do 5 lat".

W piśmie z dnia 10 listopada 2015 r.. złożonym przed wszczęciem postępowania administracyjnego, Podmiot uprawniony wskazał, że "jednostka nie dokonała odrębnej szczegółowej analizy ryzyka utraty płynności, zwłaszcza w kontekście wyszczególnienia przedziałów czasowych płatności zobowiązań finansowych, a także aspektów jakościowych szacowania takiego ryzyka". P.zwrócił uwagę na zawarte w sprawozdaniu informacje dotyczące terminów płatności zobowiązań z tytułu pożyczek oraz wskazał, iż "opis w zakresie ryzyka płynności zawarty w nocie 33.5 [sprawozdania [...]] sugeruje, że Zarząd analizuje to ryzyko w aspekcie pozyskiwania środków na bieżącą działalność oraz restrukturyzację długu. W sprawozdaniu finansowym brak natomiast jednoznacznych stwierdzeń dotyczących sposobu oceny i zarządzania ryzykiem płynności, co niewątpliwie ułatwiłoby użytkownikom sprawozdania dokonanie samodzielnej analizy i oszacowania ryzyka".

Zgodnie z par. 31 MSSF 7 jednostka ujawnia informacje, które umożliwiają użytkownikom jej sprawozdania finansowego ocenę charakteru i zakresu ryzyka związanego z instrumentami finansowymi, na które jednostka jest narażona na koniec okresu sprawozdawczego.

Zgodnie z par. 32A MSSF 7, uzupełnienie informacji ilościowych informacjami jakościowymi umożliwia użytkownikom połączenie powiązanych ze sobą informacji, a tym samym stworzenie sobie ogólnego obrazu charakteru i zakresu ryzyka związanego z instrumentami finansowymi. Współzależności między informacjami jakościowymi i ilościowymi przyczyniają się do ujawniania informacji w sposób, który umożliwia użytkownikom lepsze oszacowanie ryzyka, na jakie narażona jest jednostka.

Zgodnie z par. 33 MSSF 7, dla każdego rodzaju ryzyka związanego z instrumentami finansowymi jednostka ujawnia: a) stopień narażenia na ryzyko oraz sposób jego powstania; b) cele. politykę i procesy zarządzania ryzykiem, jak również stosowane metody wyceny ryzyka; oraz c) wszelkie zmiany w zakresie a) lub b) w stosunku do poprzedniego okresu.

Par. 39 MSSF 7 stanowi, że jednostka ujawnia: a) analizę wymagalności zobowiązań finansowych niebędących instrumentami pochodnymi (w tym udzielonych gwarancji finansowych) prezentującą pozostałe umowne terminy wymgalności, b) analizę wymagalności pochodnych zobowiązań finansowych. Analiza wymagalności obejmuje pozostałe umowne terminy wymagalności dla tych pochodnych zobowiązań finansowych, w przypadku których umowne terminy wymagalności kluczowe dla zrozumienia momentu wystąpienia przepływów pieniężnych, c) opis sposobu zarządzania ryzykiem płynności właściwym dla (a) i(b).

Zgodnie z par. B11 Załącznika B do MSSF 7, sporządzając analizę terminów wymagalności zgodnie z wymogami paragrafu 39(a) i (b) jednostka kieruje się osądem, aby ustalić odpowiednią ilość przedziałów czasowych. Na przykład jednostka może ustalić, że odpowiednie są następujące przedziały czasowe: a) do miesiąca, b) od miesiąca do trzech miesięcy, c) od trzech miesięcy do jednego roku oraz d) od roku do pięciu lat.

Par. B11E Załącznika B do MSSF 7 stanowi, że paragraf 39(c) wymaga od jednostki opisania, w jaki sposób zarządza ona nieodłącznym ryzykiem płynności dotyczącym pozycji ujawnianych w ramach ujawnień ilościowych zaprezentowanych zgodnie z wymaganiami paragrafów 39(a) i (b). Jednostka ujawnia analizę terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności (np. aktywów finansowych charakteryzujących się dużą płynnością lub. w odniesieniu do których oczekuje się generowania wpływu środków pieniężnych równoważących wypływy środków pieniężnych z tytułu zobowiązań finansowych), jeżeli informacje te są niezbędne, aby umożliwić użytkownikom sprawozdań finansowych ocenę charakteru i zakresu ryzyka płynności.

Kapitał obrotowy netto Emitenta na dzień 31 grudnia 2014 r., obrazujący różnicę między wartością aktywów obrotowych i zobowiązań krótkoterminowych przyjął wartość ujemną i wynosił (-) 78 373 tys. zł, a po uwzględnieniu reklasyfikacji zobowiązania z tytułu pożyczki od A. powyżej, wartość kapitału obrotowego wyniosłaby (-) 118373 tys. zł. Analiza danych przedstawionych w przytoczonych powyżej wyjaśnieniach Emitenta wykazuje, że "Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania" w przedziale "na żądanie" oraz "poniżej 3 miesięcy" stanowią odpowiednio 38% i 53% tej pozycji. Powyższe oznacza, że zobowiązania związane z bieżącą działalnością operacyjną, w kwocie 34 8[...] tys. zł, były wymagalne w ciągu 3 miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, co stanowi 91% całkowitej kwoty tych zobowiązań. Ponadto w przedziale zapadalności od 3 do 12 miesięcy znalazły się zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek w kwocie 51 725 tys. zł oraz zobowiązania z tytułu wyemitowanych obligacji w kwocie 44 251 tys. zł.

Zatem Emitent przy sporządzaniu sprawozdania [...] był zobowiązany do dołożenia szczególnej staranności przy zaprezentowaniu ujawnień odnoszących się do występującego ryzyka utraty płynności. Dla zachowania tej staranności istotne znaczenie ma prezentacja struktury wiekowej wymagalności zobowiązań oraz właściwy osąd w zakresie zastosowania odpowiednich przedziałów czasowych w przeprowadzanej analizie wymaganej przez par. 39 lit. a) MSSF 7. z uwzględnieniem wymogów par. B11 Załącznika B do MSSF 7, czego jednakże Emitent w powyższym sprawozdaniu finansowym nie dokonał. Spółka, w przekazanych Komisji wyjaśnieniach, zadeklarowała uzupełnienie ujawnień w zakresie analizy wymagalności zobowiązań finansowych w kolejnych sprawozdaniach finansowych, tym samym potwierdzając ich brak w sprawozdaniu [...].

Ponadto, zgodnie z par. B11E załącznika B do MSSF 7, w ramach opisu zarządzania nieodłącznym ryzykiem płynności, Emitent obowiązany był ujawnić analizę terminów zapadalności aktywów finansowymi utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności, np. aktywów finansowych charakteryzujących się dużą płynnością lub w odniesieniu do których oczekuje się generowania wpływu środków pieniężnych równoważących ich wypływy z tytułu zobowiązań finansowych jeżeli informacje te są niezbędne, w celu umożliwienia użytkownikom sprawozdań finansowych oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności.

W ocenie Komisji ujawnienie informacji wymaganych przez par. B11 E załącznika B do MSSF 7, było niezbędne z powodu m.in. wystąpienia ujemnej wartości kapitału obrotowego netto oraz pojawiających się trudności ze spłatą bieżących zobowiązań Emitenta, o czym świadczy wysoki poziom przeterminowanych zobowiązań z tytułu bieżącej działalności oraz odroczenie spłaty części pierwszej, najniższej raty pożyczki z A.. Spółka przedstawiła w sprawozdaniu [...] tabelaryczne zestawienie prezentujące strukturę wiekową przeterminowanych należności z tytułu dostaw i usług nie objętych odpisem, co stanowi jednakże wypełnienie par. 37 lit. a) MSSF 7. Nie dokonano natomiast opisanych wyżej ujawnień wynikających z par. 39 lit. c) i par. B11E załącznika B do MSSF 7 dotyczących struktury wiekowej zapadalności należności nieprzeterminowanych. Powyższe ma szczególne uzasadnienie w przypadku gdy zobowiązania krótkoterminowe znacznie przewyższają aktywa obrotowe, tak jak to miało miejsce w sprawozdaniu [...].

W ocenie Komisji informacje dotyczące zagrożenia utraty płynności, w kontekście trudnej sytuacji Finansowej Emitenta i G. kapitałowej, miały istotne znaczenie dla użytkowników sprawozdania, a ich niekompletność mogła wpłynąć na niewłaściwe decyzje inwestycyjne. Prezentowane w sprawozdaniu [...] okoliczności, kierowały uwagę inwestorów na to, jakie działania są podejmowane przez Spółkę w kontekście ponoszonego przez nią ryzyka płynności. Brak natomiast ujawnień dotyczących faktycznej zdolności G. H. do regulowania zobowiązań. W tym zakresie inwestorzy nie uzyskali adekwatnych informacji, do których dostęp gwarantują im przepisy prawa.

Powyższe prowadzi do wniosku, że Spółka, w kontekście trudnej sytuacji Finansowej Emitenta i G. H., była zobowiązana do szczególnej dbałości o przedstawienie właściwych (zgodnych z wymogami MSSF 7) informacji związanych z zarządzaniem ryzykiem płynności oraz analizą terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności oraz wymagalności zobowiązań finansowych tak. aby inwestorzy mogli podejmować decyzje inwestycyjne będąc w pełni poinformowani. Spółka powinna była dołożyć należytych starań, aby przedstawione przez nią ujawnienia związane z ryzykiem płynności były rzetelne, kompletne i aby umożliwiały inwestorom właściwą i pełną ocenę ich wpływu na sytuację finansową Spółki i G. kapitałowej.

W związku z powyższym, zdaniem Komisji, zakres ujawnień zawartych w sprawozdaniu [...] jest nie wystaraczający dla oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności, na które Emitent i G. H. były narażone na koniec okresu sprawozdawczego.

A zatem Spółka nie zamieściła analizy wymagalności zobowiązań finansowych, prezentującej pozostałe umowne terminy wymagalności z uwzględnieniem odpowiedniej ilości przedziałów czasowych (par. 39 lit. a) MSSFJ7 z uwzględnieniem par. B11 Załącznika B do MSSF 7), nie zamieściła analizy terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności (par. 39 lit. c) MSSF 7 z uwzględnieniem par. B11E Załącznika B do MSSF, nie przedstawiła ujawnień potrzebnych dla oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności związanego z instrumentami finansowymi, na które jednostka jest narażona na koniec okresu sprawozdawczego (par. 31. 32A i 33 MSSF7).

W kwestii niezamieszczenia oceny wraz z jej uzasadnieniem,. dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej Emitenta za rok 2014 Komisja podniosła, że w sprawozdaniu z działalności, będącym elementem skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 i równocześnie raportu rocznego Emitenta za ten sam rok, we wstępie do tego sprawozdania wskazano, iż "ze względu na specyfikę działalności Spółki H.S.A.. która jest spółką o charakterze właścicielskim Zarząd podjął decyzję o sporządzeniu Sprawozdania z działalności Spółki H. S.A. i G.S.A. za rok 2014 w formie jednego dokumentu". Emitent włączył do skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 r. oraz do raportu rocznego za 2014 r. sprawozdanie z działalności o jednakowej treści, zatem uzasadnienie do naruszeń z pkt 1.4 i II.3 zawarte zostało w niniejszym punkcie.

W pkt 12 Sprawozdania z działalności "Ocena, wraz z jej uzasadnieniem, dotycząca zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenie ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom " Emitent przedstawił informacje na temat źródeł finansowania w 2014 roku oraz działań podejmowanych w celu restrukturyzacji zadłużenia. Wskazano również, iż "Zarząd Spółki monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. Kapitałowej przy pomocy narzędzia okresowego planowania płynności. Narzędzie to uwzględnia terminy wymagalności/zapadalności zarówno inwestycji, jak i aktywów finansowych (np. konta należności, pozostałych aktywów finansowych) oraz prognozowane przepływy pieniężne z działalności operacyjnej. Celem G. jest utrzymanie równowagi pomiędzy ciągłością a elastycznością finansowania, poprzez korzystanie z rozmaitych źródeł finansowania, takich jak kredyty bankowe, kredyty w rachunku bieżącym, pożyczki, obligacje, akcje, umowy le118ngu finansowego oraz umowy dzierżawy z opcją zakupu". Następnie powtórzono przytoczone w pkt 1.2 informacje dotyczące prowadzonych przez G. H. rozmów z instytucjami finansowymi dotyczących refinansowania ,,całości istniejącego zadłużenia poprzez przejęcie go przez jeden podmiot jak i na temat zrefinansowania poszczególnych jego elementów (pożyczki, kredyty, obligacje)" a także dotyczące pozyskania dodatkowego finansowania w kwocie 10 mln zł.

Dalej wskazano, iż zdarzenia te utwierdzają "Zarząd Spółki w przekonaniu że istnieją realne szanse na restrukturyzację istniejącego zadłużenia na zadłużenia na bardziej korzystnych warunkach i o znacznie dłuższym horyzoncie czasowym ". Ponadto w ww. pkt 12 Sprawozdania z działalności zamieszczono odesłanie do noty 2.4. "Założenie kontynuacji działalności" sprawozdania [...] (k.: 245), w której jako podsumowanie ujawnionych w niej informacji dot. finansowania działalności Spółki w roku 2014 i na początku 2015 r., zawarte jest stwierdzenie: " W związku z powyższymi działaniami Zarząd Spółki nie widzi ryzyka zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. Kapitałowej i Spółki.

W pkt 2 Sprawozdania zarządu "Opis podstawowych zagrożeń i ryzyka " wskazano na "ryzyko związane z pozyskiwaniem krótkoterminowego finansowania długoterminowej

inwestycji", stwierdzając, iż we wcześniejszych latach G. finansowała budowę sieci H. "ze środków pochodzących w dużej części z emisji dłużnych papierów wartościowych, które zazwyczaj były obligacjami krótkoterminowymi np. rocznymi ", co skutkuje ekspozycją na ryzyko niedopasowania terminu w jakim oczekiwane są wpływy z inwestycji do terminów zapadalności zobowiązań. W ocenie Emitenta wyrażonej w pkt 2 Sprawozdania z działalności " w przypadku zmniejszenia zainteresowania Inwestorów objęciem kolejnych emisji obligacji w najbliższych okresach, w których nie nastąpią jeszcze znaczące zwroty zainwestowanych środków, mogłyby powodować konieczność pozyskania innego rodzaju finansowania działalności inwestycyjnej G.. W celu przedłużenia czasu finansowania inwestycji zewnętrznymi środkami o kolejne okresy, w których nie nastąpi jeszcze zwrot inwestycji z uzyskiwanych przychodów, G. przeprowadziła działania, dzięki którym zamieniła krótkoterminowe źródła finansowania na źródła długoterminowe, przede wszystkim na długoterminową pożyczkę i kredyt inwestycyjny oraz długoterminowe obligacje ".

W pozostałych punktach Sprawozdania z działalności Komisja nie stwierdziła ujawnień dotyczących zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się G. H. oraz Spółki z zaciągniętych zobowiązań oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań, jakie Emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom.

Przedstawione w pkt 2 i 12 Sprawozdania z działalności informacje nie zawierają oceny kierownictwa, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, jak wymaga tego przepis § 91 ust. 6 pkt 11 w zw. z § 92 ust. 3 Rozporządzenia. Również ujawnienia zawarte w nocie 2.4. sprawozdania [...], podsumowane stwierdzeniem, że Zarząd Spółki nie widzi ryzyka zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności, w ocenie Komisji nie noszą znamion rzetelności, gdyż biorąc pod uwagę ówczesną sytuację Emitenta i G. H.(zobowiązania krótkoterminowe przekraczające wartość aktywów obrotowych, ujemny kapitał obrotowy netto, wysokie kwoty zobowiązań z tytułu dostaw i usług wymagalnych w terminie do 3 miesięcy, zbliżające się terminy wykupu obligacji oraz spłaty pożyczki z A.), przedstawiają zbyt optymistyczną ocenę, co do możliwości regulowania zobowiązań w najbliższej przyszłości.

Już w kolejnym okresie sprawozdawczym, tj. w I półroczu roku 2015 Emitent nie dokonał wykupu obligacji, których termin zapadalności przypadał na 29 maja 2015 r,, i od tego momentu zaprzestał obsługi zobowiązań z tytułu obligacji. W wyniku pogarszania się sytuacji finansowej, należącej do G. kapitałowej H., spółki H., A. wypowiedziała ze skutkiem natychmiastowym umowę pożyczki inwestycyjnej udzielonej H.w wysokości 120 000 tys. zł. Ponadto Emitent miał również świadomość złamania kowenantów zawartych w umowie przedmiotowej pożyczki. Zagrożenie wystąpienia wymienionych wyżej zdarzeń musiało być znane Spółce w cz118e sporządzania skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 rok, skoro, jak wskazano w Sprawozdaniu z działalności Zarząd Spółki monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. Kapitałowej przy pomocy okresowego planowania płynności. Narzędzie to uwzględnia terminy wymagalności/ zapadalności zarówno inwestycji, jak i aktywów finansowych oraz prognozowane przepływy pieniężne z działalności operacyjnej". Emitent obowiązany był zatem do dokonania w sprawozdaniu z działalności rzetelnej oceny zdolności G. kapitałowej do wywiązywania się z zobowiązań, a także opisania występujących zagrożeń oraz działań podjętych w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom. Zamiast tego Emitent odesłał odbiorcę Sprawozdania z działalności do optymistycznej informacji o braku zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności G. kapitałowej i Spółki, zawartej w nocie 2.4. "Założenie kontynuacji działalności" sprawozdania [...], co mogło skutkować podejmowaniem przez użytkowników tego sprawozdania decyzji inwestycyjnych bazujących na niekompletnych i nierzetelnych informacjach dotyczących sytuacji finansowej i płynnościowej G.

A zatem, w sytuacji w jakiej znajdowała się Spółka w tamtym okresie, ocena dotycząca zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem możliwości wywiązywania się przez Spółkę i jej podmioty zależne z zaciągniętych zobowiązań finansowych, powinna być na tyle szczegółowa, żeby czytelnik sprawozdania z działalności G. kapitałowej Emitenta za rok 2014. mógł w sposób prosty odczytać, w jaki sposób, jakimi środkami i w jakich terminach Emitent i jego spółki zależne będą wywiązywać się z zaciągniętych zobowiązań, a tym samym jakie są realne możliwości wywiązywania się Spółki z zobowiązań finansowych. W przedmiotowym sprawozdaniu brakuje rzetelnie przedstawionego opisu sposobu zarządzania przez Spółkę i jej spółki zależne zasobami finansowymi i oceny z możliwości wywiązywania się przez grupę kapitałową Spółki i samą Spółkę z zaciągniętych zobowiązań finansowych.

Powyższe pozwala na stwierdzenie, iż Spółka nie ujawniła oceny, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań w sprawozdaniu z działalności, będącym elementem skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 i równocześnie raportu rocznego Emitenta za ten sam rok.

W kwestii nieujawnienia kwot aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i nierozliczonej straty podatkowej oraz niewyjaśnienie związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 organ wyjaśnił, że w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...] w pozycji "Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego" wskazano kwotę 22 439 tys. zł na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz zero zł na dzień 31 grudnia 2013 r. Kwota ta stanowi 3,1% sumy bilansowej wynoszącej [...] 791 tys. zł. W pozycji "Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego" wykazano 68 505 tys. zł na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz 40 286 tys. zł na dzień 31 grudnia 2013 r. Kwota ta stanowi na koniec roku 2014 9,5% sumy bilansowej. W informacji dodatkowej sprawozdania [...] {nota 9.3) ujawniono jedynie tabelaryczne zestawienie głównych składników obciążenia podatkowego za rok obrotowy zakończony 31 grudnia 2014 r. i okres porównawczy oraz ujawnienie dotyczące aktywowania strat podatkowych. Nie przedstawiono kwot aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i nierozliczonej straty podatkowej oraz wyjaśnienia związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto. Informacja dodatkowa nie zawiera również objaśnień i dalszych ujawnień do pozycji, Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego. Komisja nie stwierdziła dalszych ujawnień w zakresie odroczonego podatku dochodowego w sprawozdaniu [...].

Par. 79 MSR 12 stanowi, że podstawowe składniki obciążenia podatkowego (przychodu podatkowego) ujawnia się oddzielnie.

Zgodnie z par. 81 lit. c MSR 12 między innymi następujące elementy również ujawnia się oddzielnie: (...) c) wyjaśnienie związków zachodzących między obciążeniem podatkowym (przychodem podatkowym) a wynikiem finansowym brutto w jednej lub obu niżej podanych formach: i. jako liczbowe uzgodnienie obciążenia podatkowego (przychodu podatkowego) i iloczynu wyniku finansowego brutto i stosowanej stawki (stawek) podatkowej, z równoczesnym wskazaniem podstawy obliczenia danej stosowanej stawki (stawek); lub ii. jako liczbowe uzgodnienie średniej efektywnej stawki podatkowej i zastosowanej stawki podatkowej, z równoczesnym wskazaniem podstawy obliczenia zastosowanej stawki (stawek) podatkowych; (...) g) w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i w odniesieniu do każdego rodzaju nierozliczonej straty podatkowej i niewykorzystanej ulgi podatkowej: i. kwota aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego ujętych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej za każdy prezentowany okres; ii. kwota przychodu z tytułu odroczonego podatku lub obciążenia z tytułu odroczonego podatku ujętych w zyskach lub stratach, jeśli nie wynika ona w sposób oczywisty z kwot ujętych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej.

Na wielkość podatku dochodowego w skonsolidowanym sprawozdaniu z całkowitych dochodów sprawozdania [...] składa się przede wszystkim zmiana aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego wynosząca 5 749 tys. zł, co stanowi 61% kwoty podatku dochodowego i równocześnie 20% skonsolidowanego zysku netto G. za 2014 r. Ponadto aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego wynoszą zero w danych porównawczych na dzień 31 grudnia 2013 r., co oznacza, że zmiana bilansowej wartości tych aktywów wynosi 22 439 tys. zł. Aktywa i rezerwy z tytułu odroczonego podatku dochodowego oraz zmiany tych pozycji w roku 2014 przyjmują istotne wartości w sprawozdaniu [...], dlatego też ujawnienie struktury odroczonego podatku oraz wyjaśnienie zmian tej struktury na przestrzeni roku 2014 jest znaczące dla zrozumienia wyniku netto i sytuacji finansowej Emitenta, a zatem może mieć także znaczenie dla decyzji podejmowanych przez inwestorów. Emitent winien był zatem, zgodnie z wymogami par 81 lit. c i g MSR 12, zawrzeć w informacji dodatkowej ujawnienia dotyczące poszczególnych różnic przejściowych składających się na bilansowe pozycje aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego oraz związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto w sprawozdaniu [...].

Pomimo wymogu par. 81 lit. c i g MSR 12. Spółka nie zawarła w informacji dodatkowej sprawozdania [...] wymienionych wyżej ujawnień dotyczących odroczonego podatku dochodowego. W związku z brakiem przedmiotowych ujawnień, inwestorzy pozbawieni zostali adekwatnych informacji, do których dostęp gwarantują im przepisy prawa, umożliwiających ocenę charakteru zmian mających kluczowe znaczenie dla wartości wyniku finansowego G.i jej sytuacji finansowej na dzień 31 grudnia 2014 r.

Odnośnie braku ujawnienia w sprawozdaniu finansowym Emitenta za rok obrotowy 2014 informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności Komisja wskazała, że w nocie 5.3 "Założenie kontynuacji działalności" sprawozdania [...], przeznaczonej do prezentacji i uzasadnienia przyjętego założenia w zakresie kontynuacji działalności, Emitent zawarł informację, że sprawozdanie to zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności przez Spółkę w dającej się przewidzieć przyszłości. Odnosząc się do zagrożenia kontynuacji działalności Emitent zamieścił w powyższej nocie następujące stwierdzenie: "Na dzień publikacji niniejszego sprawozdania Zarząd Spółki nie stwierdza okoliczności wskazujących na ryzyko zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności Spółki". Wskazano również, że "celem Zarządu G. jest utrzymanie równowagi pomiędzy ciągłością a elastycznością finansowania ". Aby osiągnąć ten cel Emitent wykorzystuje różne źródła finansowania w tym m.in. kredyty bankowe oraz emisję instrumentów kapitałowych i dłużnych. Dalej stwierdzono, że "Zarząd Spółki monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. Kapitałowej przy pomocy okresowego planowania płynności". Ponadto Emitent poinformował o źródłach finansowania działalności G. H. w roku 2014 oraz podjętych przez Zarząd Spółki działaniach w zakresie utrzymania płynności finansowej przez Grupę H. a także restrukturyzacji finansowania, w tym zapewnienia nowych jego źródeł. Następnie w nocie 5.3 ujawniono, że w wyniku prowadzonych we współpracy z H. rozmów z bankami oraz funduszami inwestycyjnymi G. H. pozyskała w lutym 2015 r. kredyt bankowy w wysokości 10 mln zł, a także prowadzone są zaawansowane rozmowy z kredytodawcą "w celu zrefinansowania jednego z elementów zobowiązań finansowych w G.S.A. co utwierdza "Zarząd Spółki w przekonaniu że istnieją realne szanse na restrukturyzację istniejącego zadłużenia na bardziej korzystnych warunkach i o znacznie dłuższym horyzoncie czasowym ".

W nocie 32.5 "Ryzyko związane z płynnością" sprawozdania [...] powtórzono powyższe ujawnienia dotyczące celu Zarządu Spółki w zakresie utrzymania równowagi pomiędzy ciągłością a elastycznością finansowania. Wskazano, iż "Zarząd Spółki monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. Kapitałowej przy pomocy narzędzia okresowego planowania płynności. Narzędzie to uwzględnia terminy wymagalności / zapadalności zarówno inwestycji, jak i aktywów finansowych (np. konta należności, pozostałych aktywów finansowych) oraz prognozowane przepływy pieniężne z działalności operacyjnej". W odniesieniu do uzyskanego w roku 2015 kredytu na kwotę 10 mln zł oraz prowadzonych rozmów dotyczących refinansowania zobowiązań finansowych G. M., stwierdzono że przedmiotowe rozmowy są mocno zaawansowane. Pozyskanie nowego finansowania przez G. S.A. właściciela M.S.A, , utwierdza Zarząd Spółki w przekonaniu, że istnieją realne szanse na restrukturyzację istniejącego zadłużenia na zadłużenia na bardziej korzystnych warunkach i znacznie dłuższym horyzoncie czasowym ".

Komisja wzięła również pod uwagę ujawnienia zawarte w sprawozdaniu z działalności za 2014 r.

W roku 2014 Spółka odnotowała stratę netto w kwocie 6 332 tys. zł wobec porównywalnej straty netto 6 335 tys. zł poniesionej w roku poprzednim. Kapitał obrotowy netto przyjął w sprawozdaniu [...] wartość ujemną i wyniósł (-) 38 931 tys. zł.

Zgodnie natomiast z ujawnieniami Emitenta zamieszczonymi w nocie nr 20 sprawozdania [...], na dzień 30 czerwca 2015 r. Spółka nie wykupiła obligacji serii [...] o wartości 1 741 tys. zł, których termin zapadalności upływał w dniu 29 maja 2015 r. Obligacje Spółki serii [...], [...] oraz [...] i [...], których terminy wykupu zapadły w sierpniu i wrześniu 2015 roku, również nie zostały wykupione przez Emitenta.

Zgodnie z par. 25 MSR 1, Emitent obowiązany był ujawnić zdarzenia i okoliczności dające powód do powstania poważnych wątpliwości co do zdolności kontynuowania działalności przez H. Spółka w nocie 5.3 ..Założenie kontynuacji działalności", w ramach ujawnień dotyczących założenia kontynuacji działalności, wskazała na wstępie, że sprawozdanie to zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności przez Spółkę w dającej się przewidzieć przyszłości. W nocie 5.3 zawarto również informacje dotyczące źródeł finansowania działalności, prowadzonych rozmów z bankami i instytucjami finansowymi oraz pozyskanego finansowania. Podsumowując przedstawione informacje. Emitent ponownie stwierdził, że w związku z opisanymi działaniami Zarząd Spółki nie widzi na dzień publikacji sprawozdania ryzyka zagrożenia kontynuacji działalności, w tym zagrożenia płynności oraz zagrożenia finansowania bieżącej działalności Spółki.

Zdaniem Komisji, ujawniając informacje o źródłach finansowania działalności G. i prowadzonych, zaawansowanych rozmowach, zaprezentowano jedynie zdarzenia i okoliczności o pozytywnym wydźwięku, stwarzając nierzetelny i niekompletny obraz sytuacji Emitenta. Nie ujawniono istniejących na dzień sporządzania sprawozdania [...] niepewności w zakresie kontynuacji działalności. Niepewności te były konsekwencją pojawiających się trudności z bieżącą obsługą zadłużenia, zaprzestania obsługi zobowiązań z tytułu wyemitowanych obligacji, a także wzrastającego ryzyka niepowodzenia podejmowanych prób restrukturyzacji posiadanych źródeł finansowania. Niepewności te składają się na istotne zagrożenie utraty płynności i w konsekwencji ryzyko braku możliwości kontynuowania działalności przez H. Mimo to przedmiotowe zagrożenie w żaden sposób nie zostało przedstawione zarówno w nocie 5.3 dotyczącej przyjętego założenia kontynuacji działalności, jak również w innych elementach sprawozdania [...] oraz sprawozdania z działalności za 2014 r. Zdaniem Komisji, na dzień sporządzenia sprawozdania [...], występowało istotne zagrożenie kontynuacji działalności przez Emitenta objawiające się ryzykiem związanym z brakiem środków na obsługę zadłużenia z tytułu obligacji co mogło skutkować utratą innych źródeł finansowania również w ramach G. H. i postawieniem Spółki w stan upadłości.

Komisja zwróciła uwagę na charakter działalności Spółki pełniącej funkcje usługowe i zarządcze na rzecz innych podmiotów G. H. i nie prowadzące w zasadzie sprzedaży na zewnątrz G.. Powyższe implikuje konieczność uwzględnienia zagrożeń związanych z kontynuacją działalności przez Grupę H. Zgodnie z treścią par. 25 MSR 1, ujawnienie wyżej opisanych nieprawidłowości było obowiązkiem Emitenta. Nie negując przyjętego przez kierownictwo Spółki przy sporządzaniu sprawozdania [...] założenia kontynuacji działalności, w ocenie Komisji prezentacja zagadnienia kontynuacji działalności, bez ujawnienia istotnych zagrożeń dla tej kontynuacji w ciągu najbliższych 12 miesięcy od dnia bilansowego powoduje, że ujawnienia w tym zakresie dokonane w sprawozdaniu [...] nie mogą być uznane za rzetelne i kompletne w świetle wymagań par. 25 MSR 1.

Komisja zwróciła także uwagę, że zgodnie z par. 26 MSR 1: kierownictwo jednostki, oceniając czy założenie kontynuacji działalności jest właściwe, bierze pod uwagę wszelkie dostępne informacje dotyczące przyszłości, która odpowiada co najmniej dwunastu miesiącom od końca okresu sprawozdawczego, nawet jeśli taka sytuacja miałaby miejsce na koniec tego okresu. Powyższe oznacza, że wszelkie istotne informacje związane z zagrożeniami dla kontynuacji działalności powinny były zostać wzięte przez Emitenta pod uwagę oraz ujawnione w sprawozdaniu [...]. W szczególności dotyczy to zbliżających się terminów spłaty wyemitowanych obligacji wobec ograniczonych możliwości pozyskania środków na ich spłatę. Informacje dotyczące kontynuacji działalności mają. ze względu na swój charakter, kluczowe znaczenie dla inwestorów i akcjonariuszy, przez co brak kompletnych i rzetelnych ujawnień stanowi istotne naruszenie przepisów dotyczących sprawozdawczości.

Emitent nie przedstawił w sprawozdaniu [...] ujawnień dotyczących istnienia istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności.

W kwestii niezamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014 Komisja stwierdziła, że w sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...], wg stanu na dzień 31 grudnia 2014 r. wartość aktywów obrotowych wynosiła 30 427 tys. zł, natomiast wartość zobowiązań krótkoterminowych 69 358 tys. zł. Kapitał obrotowy netto przyjął wartość ujemną i wyniósł (-) 38 931 tys. zł. Krótkoterminowe zobowiązania finansowe prezentowane w sprawozdaniu [...] przyjęły wartość 49 586 tys. zł, w tym bieżąca część kredytów i pożyczek 3 147 tys. zł, zobowiązania z tytułu dłużnych papierów wartościowych 35 880 tys. zł, krótkoterminowe zobowiązania z tytułu le118ngu finansowego 53 tys. zł oraz pozostałe krótkoterminowe zobowiązania, w tym z tytułu dostaw i usług. 10 506 tys. zł, W informacji dodatkowej sprawozdania [...], w notach nr 23.1 "Pożyczki otrzymane " i 23.2 "Zobowiązania z tytułu dłużnych papierów wartościowych" Emitent przedstawi! m.in. ujawnienia dotyczące zobowiązań z tytułu pożyczek oraz wyemitowanych obligacji. W nocie nr 23.3 "Zobowiązania z tytułu le118ngu finansowego" przedstawiono długoterminową strukturę wiekową zobowiązań le118ngowych. W nocie nr 24.1 "Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania" sprawozdania [...] Emitent przedstawił w formie tabelarycznej m. in. analizę krótkoterminowych zobowiązań z tytułu dostaw i usług w podziale na okresy przeterminowania. Z tabeli wynika wzrost wartości zobowiązań przeterminowanych we wszystkich G.ch wiekowych; udział zobowiązań przeterminowanych w grupie zobowiązań z tytułu dostaw i usług wyniósł na dzień 31 grudnia 2014 r. 39,9% wobec 16,2% na koniec roku poprzedniego.

W nocie nr 32 " Cele i zasady zarządzania ryzykiem finansowym " sprawozdania [...], w części dotyczącej ryzyka związanego z płynnością (nota 32.5), Emitent wskazał, iż "monitoruje ryzyko braku funduszy w ramach G. kapitałowej" oraz pozytywnie ocenia szanse restrukturyzacji istniejącego zadłużenia Spółki.

Nota 32.5 nie zawiera oceny stopnia narażenia na ryzyko płynności oraz sposobu jego powstania, a także opisu celów polityki i procesów zarządzania ryzykiem płynności oraz stosowanych metod wyceny tego ryzyka. W nocie nr 35 dotyczącej zarządzania kapitałem i zadłużenia netto również nie zawarto przedmiotowych ujawnień.

W pkt 2. Sprawozdania zarządu "Opis podstawowych zagrożeń i ryzyka " wskazano na ryzyko utraty płynności płatniczej gdyż "dość powszechne zjawisko przekraczania terminów płatności zobowiązań wobec swoich dostawców, występujące także wśród kontrahentów Spółki jej spółek zależnych może skutkować powstawaniem tzw. zatorów płatniczych, co może przełożyć się na ryzyko utraty płynności i problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań ".

Komisja wzięła również pod uwagę ujawnienia dotyczące ryzyka płynności finansowej dotyczące m.in. planów restrukturyzacji zadłużenia G. [...], pozyskania środków finansowych w wyniku emisji obligacji i zawarcia umowy kredytowej oraz narzędzia okresowego planowania płynności.

W odniesieniu do kwestii wypełnienia przez Emitenta w sprawozdaniu [...] obowiązku ujawnień w zakresie ryzyka związanego z instrumentami finansowymi, poprzez przedstawienie analizy wymagalności zobowiązań finansowych, oraz odzwierciedlenie stopnia narażenia Spółki na ryzyko utraty płynności wraz ze sposobem jego powstania. Emitent przedstawił zestawienie zobowiązań finansowych G. H. z podziałem na przedziały czasowe ich wymagalności na dzień 31 grudnia 2014 r. oraz zadeklarował, że "Informacje takie spółka będzie prezentować we wszystkich następnych raportach okresowych ". Przyjęte okresy obejmowały przedziały: "płatne na żądanie", "poniżej 3 miesięcy", "od 3 do 12 miesięcy" oraz "od I roku do 5 lat".

W piśmie z dnia 10 listopada 2015 r., przekazanym do KNF przed wszczęciem postępowania administracyjnego, Podmiot uprawniony wskazał, "iż jednostka nie dokonała odrębnej szczegółowej analizy ryzyka utraty płynności, zwłaszcza w kontekście wyszczególnienia przedziałów czasowych płatności zobowiązań finansowych, a także aspektów jakościowych szacowania takiego ryzyka. P. zwrócił uwagę na zawarte w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym Emitenta informacje dotyczące terminów płatności zobowiązań z tytułu pożyczek oraz wskazał, iż "opis w zakresie ryzyka płynności zawarty iv nocie 33.5. [sprawozdania [...]] sugeruje, że Zarząd analizuje to ryzyko w aspekcie pozyskiwania środków na bieżącą działalność oraz restrukturyzację długu. W sprawozdaniu finansowym brak natomiast jednoznacznych stwierdzeń dotyczących sposobu oceny i zarządzania ryzykiem płynności, co niewątpliwie ułatwiłoby użytkownikom sprawozdania dokonanie samodzielnej analizy i oszacowania ryzyka. "

Kapitał obrotowy netto Eminenta na dzień 31 grudnia 2014 r" obrazujący nadwyżkę aktywów obrotowych nad zobowiązaniami krótkoterminowymi przyjął wartości ujemne i wynosił (-) 38 931 tys. Analiza danych przedstawionych w wyjaśnieniach Emitenta, dotyczących zobowiązań G. H. wykazuje, że "Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania w przedziale " na żądanie " oraz "poniżej 3 miesięcy " stanowią odpowiednio: 38% i 53 % tej pozycji. Powyższe oznacza, że zobowiązania związane z bieżącą działalnością operacyjną G. kapitałowej, której podmiotem dominującym jest Emitent, w kwocie 34 8[...] tys. zł są wymagalne w ciągu 3 miesięcy od zakończenia okresu sprawozdawczego, co stanowi 91% całkowitej kwoty tych zobowiązań. Ponadto w przedziale zapadalności od 3 do 12 miesięcy znalazły się zobowiązania z tytułu kredytów i pożyczek w kwocie 51 275 tys. zł oraz zobowiązania z tytułu wyemitowanych przede wszystkim przez H. obligacji w kwocie 44 251 tys. zł. Spółka nie odniosła się do struktury wiekowej zobowiązań H. w złożonych wyjaśnieniach.

Emitent przy sporządzaniu sprawozdania [...] był zobowiązany do dołożenia szczególnej staranności przy zaprezentowaniu ujawnień odnoszących się do występującego ryzyka utraty płynności. Dla zachowania tej staranności istotne znaczenie ma prezentacja struktury wiekowej wymagalności zobowiązań oraz właściwy osąd w zakresie zastosowania odpowiednich przedziałów czasowych w przeprowadzanej analizie wymaganej przez par. 39 lit. a) MSSF 7, z uwzględnieniem wymogów par. B11 Załącznika B do MSSF 7, czego jednakże Emitent w powyższym sprawozdaniu finansowym nie dokonał. Spółka, w przekazanych Komisji wyjaśnieniach, zadeklarowała uzupełnienie ujawnień w zakresie analizy wymagalności zobowiązań finansowych w kolejnych sprawozdaniach finansowych, tym samym potwierdzając ich brak w sprawozdaniu [...].

Ponadto, zgodnie z par. B11E załącznika B do MSSF 7, w ramach opisu zarządzania nieodłącznym ryzykiem płynności. Emitent obowiązany był ujawnić analizę terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności np. aktywów finansowych charakteryzujących się dużą płynnością lub w odniesieniu do których oczekuje się generowania wpływu środków pieniężnych równoważących ich wypływy z tytułu zobowiązań finansowych, jeżeli informacje te są niezbędne, w celu umożliwienia użytkownikom sprawozdań finansowych oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności. W ocenie Komisji ujawnienie informacji wymaganych przez par. B11F. załącznika B do MSSF 7, było niezbędne z powodu m. in. wystąpienia ujemnej wartości kapitału obrotowego netto oraz pojawiających się trudności ze spłatą bieżących zobowiązań Emitenta, o czym świadczy wysoki poziom przeterminowanych zobowiązań z tytułu bieżącej działalności. Spółka przedstawiła w sprawozdaniu [...] tabelaryczne zestawienie prezentujące strukturę wiekową przeterminowanych należności z tytułu dostaw i usług nie objętych odpisem, co stanowi jednakże wypełnienie par. 37 lit. a) MSSF 7. Nie dokonano natomiast opisanych wyżej ujawnień wynikających z par. 39 lit. c) i par. B11E załącznika B do MSSF 7 dotyczących struktury wiekowej zapadalności należności nieprzeterminowanych. Powyższe ma szczególne uzasadnienie w przypadku gdy zobowiązania krótkoterminowe znacznie przewyższają aktywa obrotowe tak jak to ma miejsce w przypadku Emitenta w sprawozdaniu [...].

W ocenie Komisji informacje dotyczące zagrożenia utraty płynności, w kontekście trudnej sytuacji finansowej Emitenta i G. H. miały istotne znaczenie dla użytkowników sprawozdania, a ich niekompletność mogła wpłynąć na niewłaściwe decyzje inwestycyjne. Prezentowane w sprawozdaniu [...] okoliczności, kierowały uwagę inwestorów na to, jakie działania są podejmowane przez Spółkę w kontekście ponoszonego przez nią ryzyka płynności.

Brak było natomiast ujawnień dotyczących faktycznej zdolności Spółki do regulowania zobowiązań i w tym zakresie inwestorzy nie uzyskali adekwatnych informacji do których dostęp gwarantują im przepisy prawa.

W związku z powyższym. Komisja uznała zakres ujawnień zawartych w sprawozdaniu [...] za niewystraczający dla oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności, na które jednostka jest narażona na koniec okresu sprawozdawczego.

Spółka dopuściła się naruszenia prawa, bowiem nie zamieściła analizy wymagalności zobowiązań finansowych, prezentującej pozostałe umowne terminy wymagalności z uwzględnieniem odpowiedniej ilości przedziałów czasowych (par. 39 lit. a) MSSF 7 z uwzględnieniem par. B11 Załącznika B do MSSF 7), nie zamieściła analizy terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności mimo wystąpienia przesłanek uzasadniających konieczność ujawnienia takiej analizy (par. 39 lit. c) MSSF 7 z uwzględnieniem par. B11E Załącznika B do MSSF 7), nie przedstawiła ujawnień potrzebnych dla oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności związanego z instrumentami finansowymi, na które jednostka jest narażona na koniec okresu sprawozdawczego (par. 31, 32A i 33 MSSF 7).

Odnośnie nieprawidłowego ustalenia (oszacowanie) wartości odzyskiwalnej, tj. wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia aktywów należących do ośrodka wypracowującego środki pieniężne ([...]), którym jest przedsiębiorstwo spółki H. jako całość, w związku z możliwą utratą wartości przez te aktywa oraz brak przypisania odpisu aktualizującego do aktywów innych niż wartość firmy, należących do wyżej wymienionego [...], przy sporządzaniu skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze roku obrotowego 2015 Komisja wskazała, że na dzień 30 czerwca 2015 r. Emitent posiadał 99,69% udziałów w spółce M.. Natomiast spółka M. posiadała 100% udziałów w spółce H. Spółka M. nie prowadzi działalności operacyjnej (jej celem jest utrzymywanie holdingu trzech spółek G.), a jedynym istotnym aktywem M., jak wynika z raportu półrocznego G. kapitałowej M. za I półrocze 2015 r" były udziały w H. stanowiące na dzień 30 czerwca 2015 r. 99,6% jej sumy bilansowej (162 600 tys. zł) i odpowiednio 99,9% sumy bilansowej na dzień 31 grudnia 2014 r. (534 400 tys. zł). W sprawozdaniu [...] Emitent ujął odpis aktualizujący wartość udziałów w jednostce zależnej M. w wysokości 226 417 tys. zł. Po dokonaniu odpisu wartość M. w aktywach bilansu Emitenta obniżyła się z 389 017 tys. zł do 162 600 tys. zł, czyli do kwoty równej wartości H. w sprawozdaniu M. Zgodnie z treścią objaśnień zawartych w nocie nr 17 sprawozdania [...], odpis jest "konsekwencją dokonanego przez zarząd M.S,A,. przeszacowania wartości udziałów H. sp. z o.o. przez jednostkę zależną M. S.A.". Zgodnie z informacjami zawartymi w powyższej nocie, przyczynami odpisu dokonanego przez M. były:

- spadek prognozowanych przychodów spółki H. w stosunku do założeń przyjętych przy jej wycenie przeprowadzonej na początku ubiegłego roku dla potrzeb aportu do M.spowodowany konfliktem na Ukrainie oraz opóźnieniem lub wstrzymaniem realizacji prognozowanych umów z operatorami ukraińskimi i rosyjskimi,

- znaczny wzrost ryzyka działalności zwłaszcza ryzyka związanego z płynnością wynikającego z dużego zadłużenia Spółki i z ciągłym narażeniem Eminenta na negatywne skutki związane z tzw. aferą podsłuchową łączoną z jednym z akcjonariuszy H.,

- wzrost kosztów działalności, zwłaszcza kosztów finansowych związanych z trudną sytuacją finansową Spółki.

- poziom oferowanych i negocjowanych warunków ewentualnego zbycia H. będących "przedmiotem rozmów z wieloma potencjalnymi inwestorami zainteresowanymi nabyciem jej udziałów. "

W sprawozdaniu [...], Emitent ujął jedynie odpis aktualizujący 100% wartości firmy powstałej w wyniku nabycia H. przez Grupę H. w wysokości 28 643 tys. zł. W nocie nr 7 sprawozdania [...] Emitent ujawnił: "W związku z dokonaną w sprawozdaniu finansowym M.S.A. przeszacowaniu wartości udziałów H.Sp. z o.o. Zarząd Spółki uznał, że stanowi to przesłankę do zweryfikowania wartości firmy ujmowanej w skonsolidowanym sprawozdaniu G. S.A. Wynika to z faktu, iż H.Sp. z o.o. jest głównym ośrodkiem wypracowującym przepływy pieniężne dla celów przeprowadzenia testu na utratę wartości firmy ". W nocie tej poinformowano również, że w wyniku przeprowadzonego testu "stwierdzono iż istnieją podstawy do uznania, że wartość firmy powinna być odpisana w całości" oraz że Zarząd Spółki zdecydował o odpisie 100% wartości firmy przypisanej do [...]. W sprawozdaniu [...] nie dokonano natomiast odpisu aktualizującego wartość innych aktywów należących do [...] H.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych P. wskazał w raporcie z przeglądu sprawozdania [...] na brak dokonania odpisu aktualizującego wartość innych niż wartość firmy aktywów H., formułując zastrzeżenie: "Spółka zależna M. S.A. dokonała w bieżącym okresie przeszacowania wartości udziałów w jednostce zależnej H. sp. z o.o. w celu urealnienia ich wartości do bieżących warunków rynkowych. Jednocześnie takiej samej aktualizacji wyceny dokonała jednostka dominująca na akcjach M. S.A. Wyceny wartości udziałów H. dokonano metodą zdyskontowanych przepływów pieniężnych ([...]) wykorzystując model finansowy stosowany przez Spółkę na potrzeby pozyskania finansowania ". Zgodnie z dalszą treścią zastrzeżenia, wartość H. ustalona na kwotę 162 600 tys. zł i zaprezentowana w półrocznym sprawozdaniu M.S.A. na dzień 30 czerwca 2015 r., jest niższa o [...]4 637 tys. zł od wartości aktywów netto tej spółki wykazanych w sprawozdaniu [...]. Dalej biegły rewident wskazał, iż w sprawozdaniu [...]Emitent dokonał jedynie odpisu z tytułu utraty wartości przez wartość firmy związaną z H. w wysokości 28 643 tys. zł. W ocenie biegłego rewidenta zawartej w zastrzeżeniu, zgodnie z zapisami par. 104 MSR 36. pozostała część odpisu w kwocie 155 994 tys. zł powinna być alokowana na aktywa składające się na [...] w tym przypadku H., co spowodowałoby obniżenie wartości tych aktywów, w szczególności infrastruktury teletechnicznej.

Zgodnie z wyjaśnieniami P. Spółka traktowała na potrzeby sprawozdania [...] całą działalność H.jako jeden [...]. Na aktywa tego [...], wynoszące ogółem 555 382 tys. zł składały się głównie "infrastruktura teletechniczna " o wartości bilansowej 289 955 tys. zł oraz Należności z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe należności" w kwocie 246 783 tys zł obejmujące głównie należności z tytułu le118ngu infrastruktury. Razem obie pozycje stanowiły stan aktywów [...]. Ponadto P.wskazał, że zastrzeżenie zawarte w raporcie z przeglądu sprawozdania [...] dotyczy pozycji bilansowej "infrastruktura teletechniczna" oraz że Spółka nie przedstawiła stosownej analizy wartości odzyskiwalnej [...], w związku z czym biegły rewident badający sprawozdanie [...] przyjął do wyceny wartości odzyskiwalnej kwotę 162 mln zł uzyskaną drogą wyceny metodą [...] spółki H. jako ośrodka wypracowującego przepływy pieniężne. Biegły rewident podkreślił, że "kwota wynikająca z aktualizacji wyceny udziałów jednocześnie odzwierciedlała rynkową wartość spółki wskazywaną przez Zarząd H.S.A. a wynikającą z rynkowych ofert potencjalnego nabycia udziałów H.".

Uzasadniając zastrzeżenie do sprawozdania [...]. P. wyjaśnił, że w trakcie przeglądu zostały rozpoznane przesłanki utraty wartości aktywów, co zdaniem Podmiotu uprawnionego ,,obligowało Grupę do dokonania stosownej analizy utraty wartości majątku ". Podmiot uprawniony wskazał, że nie przedstawiono mu " takiej analizy w kontekście par. 22. 66 - 67 oraz 105 - 107 MSR 36, co oznaczało brak możliwości potwierdzenie lub nie, czy odpis powinien być dokonany lub nie dla pojedynczych składników aktywów czy być rozliczony na ośrodek wypracowujący środki pieniężne". Dalej P. stwierdził: ..Zdawaliśmy sobie sprawę, że mogą wystąpić trudności w przypisaniu odpisu aktualizującego do pojedynczych aktywów, z uwagi na fakt, że duża część z nich nie jest nadal użytkowana, dlatego kluczowym było ustalenie ośrodka wypracowującego środki pieniężne. G. natomiast potraktowała jako ośrodek wypracowujący środki pieniężne całość działalności H. sp. z o.o.".

Podmiot uprawniony wyjaśnił również, że w sytuacji przypisania [...] "do całości działalności H., którego udziały zostały wycenione metodą [...] na poziomie 162 600 tys. zł. mogłoby to oznaczać dokonanie odpisu aktualizującego aktywów H. właśnie o kwotę [...]4 637 TPLN. Stąd w naszym raporcie w treści zastrzeżenia, znalazł się akapit dotyczący wartości aktywów netto H., co miało pokazać użytkownikom potencjalną kwotę odpisu aktualizującego". Ponadto podmiot uprawniony przedstawił wyjaśnienia odnoszące się do wyceny wartości odzyskiwalnej aktywów, wskazując, że cel ustalenia wartości godziwej to " (...) oszacowanie, jaka byłaby cena w transakcji przeprowadzonej na zwykłych warunkach sprzedaży składnika aktywów łub przeniesienia zobowiązania miedzy uczestnikami rynku w dniu wyceny i w aktualnych warunkach tynkowych (tj. cena wyjścia na dzień wyceny z perspektywy uczestnika rynku, który posiada składnik aktywów lub zobowiązanie)". Podmiot uprawniony wskazał aspekty dotyczące infrastruktury teletechnicznej mające znaczenie dla ich wyceny w wartości godziwej oraz utraty wartości tego aktywa jako całości:

- "infrastruktura wykazywana w sprawozdaniu jest w dużej części niepracująca (nie generuje dodatnich przepływów pieniężnych).

- ograniczona liczba potencjalnych nabywców,

- sprzedaż całości sieci jest bardzo mało realna.

- szacowanie wartości całości sieci na podstawie stopy wycen elementów składowych sieci będących przedmiotem już zrealizowanych transakcji (odcinków rur, odcinków wiązek światłowodowych) może wpłynąć na znaczące obniżenie wartości godziwej całości infrastruktury z uwagi na ograniczenie rynku i jego uczestników".

Podmiot uprawniony wskazał jako przesłanki świadczące o możliwości utraty wartości  przez składniki sieci H. i obligujące do przeprowadzenia szacunków wartości odzyskiwalnej przedmiotowych aktywów;

- ,,utrzymujący się stan nieużytkowanej infrastruktury teletechnicznej " oraz "wycena spółki H.poniżej wartości aktywów netto " - tj. par. 12 lit. e) MSR 36;

- przyjęte przez Spółkę "założenia do wyceny spółki [...] [...]" wskazujące na zmianę sposobu lub zakresu wykorzystania aktywów tej spółki - tj. par. 12 lit. f) MSR 36;

- "[...] został obniżony w prognozach przygotowanych na półrocze 2015 o średnio 40% w stosunku do założeń przyjętych na koniec roku 2014" - tj. par. 14 lit. b) MSR 36.

W odniesieniu do kwestii przeprowadzenia testu na utratę wartości firmy, P. wskazał, że Emitent nie przeprowadził "testu na utratę wartości [...] (obejmującego aktywa H. sieć teleinformatyczna) w rozumieniu MSR 36. Emitent dokonał wyceny udziałów H. metodą [...] i "na tej podstawie dokonano spisania wartości firmy w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym pozostawiając wszystkie pozostałe aktywa i zobowiązania H. w wartości księgowej."

W odniesieniu do braku wypełnienia obowiązków wynikających z par. 104 MSR 36, o czym mowa w zastrzeżeniu P., Spółka wyjaśniła, że przepisy par. 104 MSR 36 "nie pozwalają na dokonanie przeszacowania aktywów spółki H. pomimo że dokonano przeceny wartości udziałów tej spółki w sprawozdaniu jednostkowym M.SA.", gdyż "wartość odzyskiwalna (wartość godziwa pomniejszona o koszty sprzedaży) podstawowych aktywów spółki H.tj. infrastruktury [...][...] jest wielokrotnie wyższa od jej wartości bilansowej, co potwierdzają zarówno wyceny dokonywane przez rzeczoznawców (suma wycen to 1,5 mld zł) jak i warunki (ceny) przeprowadzanych w ostatnim cz118e transakcji sprzedaży i le118ngu finansowego włókien i kanalizacji". Emitent przytoczył przepisy par. 104 i 105 MSR 36 oraz wyjaśnił, że "nie mógł więc zgodnie z w/w zapisami par. 104 i 105 MSR 36 dokonać alokacji straty z tytułu utraty wartości na poszczególne składniki aktywów H., gdyż przyczyną dokonania przeszacowania wartości udziałów w spółce H. nie była utrata wartości aktywów spółki, co jest typową sytuacją przy stosowaniu MSR 36. W przypadku udziałów w spółce H. przyczyną przeszacowania była sytuacja finansowa spółki, duże zadłużenie i problemy związane z restrukturyzacją tego zadłużenia wynikające m.in. ze struktury właścicielskiej ".

Emitent przedstawił również "metody wyceny przyjęte do ustalenia wartości udziałów spółki H." oraz wyniki przeprowadzonych wycen sieci H. jako dowody braku utraty wartości przez aktywa należące do spółki H.:

- "w oparciu o wycenę aktywów na podstawie operatów szacunkowych " - uzyskana wartość 1 727 908 tys. zł,

- "w oparciu o wycenę aktywów na podstawie cen z ostatnich transakcji sprzedaży włókien, rurociągu oraz zdyskontowana wartości przychodów osiąganych na umowach " - uzyskana wartość 527 154 tys. zł,

- "w oparciu o metodę zdyskontowanych przepływów pieniężnych ([...])" - uzyskana wartość 162,6 mln zł.

Emitent przedstawił podstawowe parametry przyjęte do wyceny udziałów H. metodą [...] wraz z zestawieniem prezentującym kalkulację przeprowadzoną metodą [...] oraz operaty szacunkowe z wycen składników sieci H.:

- operat szacunkowy z dnia 26 maja 2015 r. dotyczący wyceny pary włókien światłowodowych nr [...] o długości 592 km. sporządzony metodą dochodową dla potrzeb zastawu przy emisji obligacji H., wskazujący wartość 6 140 tys. zł ,

- operat szacunkowy z dnia 11 sierpnia 2015 r. dotyczący wyceny rurociągu kablowego S. – K. z odgałęzieniami o łącznej długości 2 845 km, sporządzony metodą kosztów odtworzenia dla potrzeb zabezpieczenia wierzytelności, wskazujący wartość 223 168 tys. zł,

- operat szacunkowy z dnia 24 sierpnia 2015 r., dotyczący wyceny pięciu rurociągów kablowych o łącznej długości 206 km bez wciągniętego kabla światłowodowego, sporządzony metodą kosztów odtworzenia dla potrzeb zabezpieczenia wierzytelności, wskazujący wartość 15 074 tys. zł.

H. również wskazała, iż część rurociągu kablowego nie będąca przedmiotem operatów " (około 417 km) została przeliczona według średniej ceny 1 km wynikającej z wyżej opisanych operatów. "

Komisja ustaliła, iż przekazane operaty szacunkowe nie potwierdzają przytoczonej powyżej wartości 1 726 908 tys. zł wskazanej przez Emitenta jako "wycena w oparciu o wycenę aktywów na podstawie operatów szacunkowych " ani też kwoty "1,5 mld zł" wskazanej przez Spółkę jako suma wycen dokonanych przez rzeczoznawców mającej prezentować wartość odzyski walną infrastruktury [...][...] spółki H., potwierdzającą brak wystąpienia utraty wartości elementów sieci H. Ponadto, przekazane przez Spółkę operaty szacunkowe obejmują jedynie część aktywów należących do [...], którym jest spółka H.jako całość. Zdaniem Komisji nie można uznać za wiarygodne stwierdzenia Emitenta, że wartość odzyskiwalna infrastruktury [...][...] ustalona operatami szacunkowymi przez rzeczoznawców jest wielokrotnie wyższa od jej wartości bilansowej wynoszącej zgodnie z wyjaśnieniami Emitenta 290 mln zł.

Komisja ustaliła także, że dwa z przedstawionych operatów sporządzono metodą kosztów odtworzenia, w której za wartość przedmiotu wyceny przyjmuje się kwotę równą kosztom jego odtworzenia przy zastosowaniu tej samej technologii, której użyto do budowy przedmiotu wyceny, pomniejszoną o oszacowaną wartość jego zużycia. W treści operatów rzeczoznawca podał jako przyczynę zastosowania metody odtworzeniowej brak możliwości określenia wartości rynkowej wycenianych rurociągów gdyż nie są one przedmiotem obrotu wolnorynkowego. Zastosowanie metody kosztów odtworzenia dla celów ustalenia wartości godziwej może, zgodnie z MSSF 13 "Ustalanie wartości godziwej ". stanowić jedną z metod wyceny, jeśli służy ona ustaleniu ceny wyjścia w rozumieniu ceny, którą otrzymano by za sprzedaż składnika aktywów, która może stanowić podstawę do do ustalenia wartości godziwej składnika aktywów. W opracowaniu [...] wskazano, że nie uważa się, że wycena wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia nie może opierać się na koszcie zastąpienia/odtworzenia lecz raczej, że może on być zastosowany jedynie jeśli spełnia cel MSSF 13, tzn. stanowi cenę wyjścia, a nie koszt aktywa. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki pozwalające uzasadnić, że uzyskane metodą kosztów odtworzenia wartości mogą stanowić cenę wyjścia w rozumieniu MSSF 13. W uzasadnieniach wniosków do MSR 36, opublikowanych przez Międzynarodowy Komitet Standardów Rachunkowości (ang.: International Accounting), stanowiących dokumenty towarzyszące MSR. w pkt [...] wskazano: "IASC jest zdania, że techniki oparte na koszcie odtworzenia nie są odpowiednie do określania wartości odzyskiwalnej składnika aktywów. Uważa się tak dlatego, że kosztem odtworzenia mierzy się historyczny koszt składnika aktywów, a nie przyszłe korzyści ekonomiczne możliwe do uzyskania z jego użytkowania i/lub zbycia". Powyższe wskazuje na ograniczony zakres stosowania metod odtworzeniowych dla wyceny wartości godziwej aktywów zgodnie z MSR.

Ponadto operaty sporządzono dla potrzeb zabezpieczenia wierzytelności i emisji obligacji, tj. z przeznaczeniem innym niż wycena dla celów sporządzenia sprawozdania Finansowego. W związku z powyższym operaty te nie mogą stanowić dowodu braku utraty wartości przez aktywa (infrastrukturę teletechniczną) należące do [...], którym jest cała spółka H., gdyż przedstawiają wartości oszacowane dla innych celów niż wartość odzyskiwalna w rozumieniu MSR 36. Rzeczoznawca sporządzający operaty w części "Klauzule i zastrzeżenia" zawarł zastrzeżenie: " Operat nie może być wykorzystany do żadnego innego celu aniżeli określony w niniejszym operacie (...).

Podmiot uprawniony stwierdził, że podczas przeglądu sprawozdania [...] Spółka nie przedstawiła "żadnych aktualnych wycen elementów składowych infrastruktury teletechnicznej, która mogłaby stanowić podstawę ustalenia wartości odzyskiwalnej aktywów. Spółka szacowała w latach poprzednich wartość godziwą elementów składowych infrastruktury teletechnicznej na potrzeby rozliczania umów długoletniej dzierżawy. (...) wyceny te nie były jednak wykorzystywane na potrzeby ustalenia wartości odzyskiwalnej aktywów".

Emitent nie przedstawił dowodów ani sposobu ustalenia kwoty 527 154 tys. zł stanowiącej według Spółki wycenę aktywów na podstawie cen z ostatnich transakcji sprzedaży. Nie było zatem możliwe odniesienie się do prawidłowości tej wyceny. Wartość elementów sieci światłowodowej jest zróżnicowana w zależności od lokalizacji danego jej fragmentu, co jest związane z zapotrzebowaniem na ten właśnie fragment ze strony rynku, przez co wartość sieci H. oszacowana na podstawie kwot uzyskanych w wyniku transakcji zrealizowanych w konkretnych, jednostkowych lokalizacjach jest obarczona błędem wynikającym z nieuwzględnienia zróżnicowania popytu. Jak wskazał rzeczoznawca majątkowy wyceniający składniki sieci H.na wyceniane rurociągi sieci szkieletowej nie ma aktywnego rynku, przez co nie można ustalić ich wartości rynkowej. Oznacza to, że niektóre odcinki sieci H. mogą być niemożliwe do sprzedaży za cenę uzyskaną w obserwowanych przez Spółkę i wziętych do wyceny transakcjach. Powyższe oznacza, że ustalenie na podstawie uzyskanych cen transakcyjnych podobnych fragmentów innych sieci teleinformatycznych wartości caej sieci H. nie daje wiarygodnego wyniku wyceny. Również Emitent wskazał, że to różnica pomiędzy wykazanymi w bilansie sprawozdania [...] wartością udziałów H. a wartością bilansową posiadanej przez H. infrastruktury [...] w sprawozdaniu [...] "wynika przede wszystkim z okresu czasu w jakim możliwe jest dokonanie sprzedaży wszystkich, poszczególnych składników infrastruktury [...][wynoszącego] ze względu na specyfikę tych aktywów (...) kilkanaście lat". Spółka stała na stanowisku, iż uwzględnienie wartości pieniądza w cz118e - zdyskontowanie przyszłych przychodów ze sprzedaży elementów infrastruktury i doprowadzenie ich do wartości bieżącej - oraz jednocześnie uwzględnienie kosztów utrzymania i serwisu sieci przez ten okres powoduje, iż wycena całego przedsiębiorstwa H. jest zdecydowanie niższa. Tym samym również Spółka w swojej argumentacji wykazywała, że zanim dojdzie do sprzedaży sieci H. po oczekiwanej wartości Spółka poniesie koszty finansowania oraz utrzymania sieci, a zatem wartość sieci H. dla Spółki nie może się opierać na cenach transakcyjnych wybranych odcinków innych sieci światłowodowych.

P., odnosząc się do przesłanek utraty wartości infrastruktury teletechnicznej H., wskazał na możliwe "znaczące zawyżenie wartości godziwej całości infrastruktury z uwagi na ograniczenie rynku i jego uczestników" w wypadku szacowania wartości całości sieci na podstawie sumy wycen elementów składowych sieci dokonanych na podstawie zrealizowanych transakcji.

Z powyższego wynika, że błędne było przyjmowanie przez Emitenta, iż wartość sieci H. to suma wycen jej poszczególnych elementów opartych na odnotowanych transakcjach sprzedaży fragmentów sieci. Również operaty szacunkowe (sporządzone dla celów innych niż wycena do sprawozdania finansowego) nie mogą być przyjęte jako miara wartości godziwej sieci H. Rzeczoznawcy sporządzający operaty stwierdzili ponadto, że dla znacznej części sieci nie można ustalić aktywnego rynku. Zatem nie jest możliwe ustalenie wartości godziwej elementów sieci H. stosując podejście kosztowe lub rynkowe. Odwzorowaniem wartości sieci H. może być wartość przepływów pieniężnych jakie wygeneruje. Emitent nie ustalił wartości odzyskiwalnej sieci H. jako odrębnego [...]. W ocenie Spółki. [...] w postaci przedsiębiorstwa H., stanowi najmniejszy możliwy do określenia zespół aktywów generujący wpływy pieniężne w znacznym stopniu niezależne od wpływów pieniężnych pochodzących z innych aktywów lub grup aktywów.

Odnosząc się do spadku prognozowanych przychodów, będących podstawą wyceny metodą [...], Emitent wyjaśnił, wskazując na notę nr 17 sprawozdania [...], że przyczyną "były zdarzenia związane z brakiem wykupu obligacji poręczonych przez H. oraz znaczące ryzyko braku wykupu obligacji wyemitowanych przez H.". Sytuacja ta spowodowała, iż klienci H., z którymi były prowadzone negocjacje w zakresie nowych umów, wstrzymali się z ich realizacją do czasu ostatecznego wyjaśnienia sytuacji oraz, że podczas gdy część przychodów ulegnie przesunięciu na przyszłe okresy, część z nich może zostać utracona. Ponadto Emitent wyjaśnił, że " Podstawowym źródłem przychodów H. jest długoterminowa (5- 20 lat) dzierżawa włókien światłowodowych. Przez okres trwania dzierżawy H. musi zapewnić utrzymanie i obsługę sieci. Problemy finansowe i ryzyko ryzyko upadłości spowodowały niepewność co do dalszego funkcjonowania H., co z kolei spowodowało wstrzymanie lub opóźnienia zawarcia nowych umów. Potencjalni kontrahenci nie mieli pewności czy H.przetrwa i będzie w stanie utrzymać sieć".

W odniesieniu do kwestii, czy spadek przychodów dotyczył aktywów zaliczonych do infrastruktury teletechnicznej, Emitent stwierdził że spadek przychodów dotyczył całego przedsiębiorstwa H. oraz, że sieć światłowodowa H., z punktu widzenia biznesowego jest jednym aktywem [...]unikacyjnym zaś "z punktu widzenia księgowego jest to zbiór kilku tysięcy składników majątku trwałego - w związku z tym przypisanie spadku wartości do konkretnego aktywa jest niemożliwe a zarazem bezcelowe". Ponadto Emitent wyjaśnił, że przeanalizował wnikliwie zapisy par. 12-14 MSR 36 ze szczególnym uwzględnieniem problemu prognozowanego spadku przychodów w kontekście uznania go za przesłankę utraty wartości poszczególnych aktywów. Zdaniem Emitenta spadek przychodów aby mógł być uznany za przesłankę utraty- wartości składników aktywów musi dotyczyć konkretnego aktywa (lub konkretnych aktywów). Inaczej mówiąc aby na podstawie spadku przychodów można było mówić o utracie wartości aktywa spadek ten musi być jednoznacznie przypisany do tego aktywa. Stąd Spółka wnioskowała, iż "fakt, że trudna sytuacja finansowa, czy nawet zagrożenie upadłością Spółki, spowodowała przesunięcie lub utratę niektórych przychodów nie ma w świetle przepisów MSR 36 wpływu na wartość sieci i nie może być uznany za przesłankę do utraty wartości aktywów H.".

Z powyższego wynika, że w ocenie Emitenta, mimo iż w wyniku obniżenia się prognozy przyszłych przepływów pieniężnych wycena przedsiębiorstwa H.obniżyła się. co zostało również potwierdzone otrzymanymi przez Spółkę ofertami kupna udziałów H., nie nastąpiła utrata wartości poszczególnych aktywów składających się na przedsiębiorstwo H., a zatem nie ma możliwości ujęcia odpisu aktualizującego w odniesieniu do tych aktywów. Przyjęte stanowisko Spółka uzasadniła w ten sposób, że spadek prognozowanych przepływów nastąpił "w wyniku niepewności co do dalszego funkcjonowania H." i opóźnień lub rezygnacji z zawarcia umów przez kontrahentów, a nie z powodu utraty wartości przez samą sieć H.

Organ zauważy, iż gdyby twierdzenie to było zasadne, to oferty zakupu udziałów H. rozpoznane na rynku przez Emitenta osiągnęłyby poziom potwierdzający stanowisko Spółki, iż utrata wartości poszczególnych aktywów nie nastąpiła. Tymczasem Emitent wskazuje w wyjaśnieniach przekazanych Komisji, że wycena metodą zdyskontowanych przepływów pieniężnych "co do zasady pokrywa się z ofertami zakupu udziałów H. [...] otrzymywanymi od potencjalnych zainteresowanych". Z powyższego wynika, że oszacowana przez Emitenta na podstawie ofert zakupu wartość godziwa przedsiębiorstwa H., jest zbliżona do jego wartości użytkowej ustalonej metodą [...] i wynosi 162 600 tys. zł. Kwota ta ustalona przez Emitenta stanowi zatem wartość odzysk i walną [...] H. Emitent jednakże twierdził, że wartość odzyskiwalna poszczególnych aktywów H. jest znacznie wyższa od ich wartości księgowej, czego dowodem są wyceny rzeczoznawców jak i warunki przeprowadzanych transakcji sprzedaży oraz le118ngu włókien światłowodowych, kanalizacji i dlatego nie dokonał odpisu aktualizującego ich wartość w sprawozdaniu [...].

Organ stwierdzi, że przedłożone przez Spółkę operaty szacunkowe oraz szacunki wartości godziwej nie uzasadniają wskazanych przez Emitenta wartości sieci H., a także nie mogą stanowić podstawy szacunku wartości odzyskiwalnej dla celów sprawozdań finansowych.

Zgodnie z par. 9 MSR 36 na koniec każdego okresu sprawozdawczego jednostka ocenia, czy istnieją jakiekolwiek przesłanki wskazujące na to, że mogła nastąpić utrata wartości któregoś ze składników aktywów. W razie stwierdzenia, że przesłanki takie zachodzą, jednostka szacuje wartość odzyskiwalną tego składnika aktywów.

W par. 12 MSR 36 wskazano m.in. następujące przesłanki świadczące o możliwości utraty wartości któregoś ze składników aktywów: (...) e) dostępne są dowody na to, że nastąpiła utrata przydatności danego składnika aktywów lub jego fizyczne uszkodzenie; f) w ciągu okresu nastąpiły lub też prawdopodobne jest, że w niedalekiej przyszłości nastąpią znaczące i niekorzystne dla jednostki zmiany dotyczące zakresu lub sposobu, w jaki dany składnik aktywów jest aktualnie użytkowany, tub, zgodnie z oczekiwaniami, będzie użytkowany. Do takich zmian zalicza się niewykorzystywanie składnika aktywów, plany zaniechania działalności lub restrukturyzacji działalności, do której dany składnik należy, łub plany zbycia tego składnika aktywów przed uprzednio przewidzianym terminem oraz ponowna ocena okresu użytkowania danego składnika aktywów z nieokreślonego na okres określony; g) dostępne są dowody pochodzące ze sprawozdawczości wewnętrznej, świadczące o tym, że ekonomiczne wyniki uzyskiwane przez dany składnik aktywów są lub w przyszłości będą gorsze od oczekiwanych.

Zgodnie z par. 14 MSR 36 do dowodów pochodzących ze sprawozdawczości wewnętrznej wskazujących na to, że mogła nastąpić utrata wartości danego składnika aktywów, zalicza się m. in. występowanie: b) rzeczywistych przepływów pieniężnych netto, zysku lub straty z działalności operacyjnej wiążących się z tym składnikiem aktywów na niższym poziomie niż kwoty przewidziane w budżecie; c) nastąpił znaczący spadek przewidzianych w budżecie przepływów pieniężnych netto lub zysku z działalności operacyjnej lub znaczący wzrost przewidzianej w budżecie straty związanej ze składnikiem aktywów.

Par. 22 MSR 36 stanowi, że wartość odzyskiwalną ustala się dla pojedynczego składnika aktywów, chyba że składnik ten nie wypracowuje wpływów środków pieniężnych w znacznym stopniu niezależnych od wpływów środków pieniężnych pochodzących z innych aktywów lub innych zespołów aktywów. Jeśli taka sytuacja ma miejsce, wartość odzyskiwalna ustalana jest na poziomie ośrodka wypracowującego środki pieniężne, do której dany składnik aktywów należy (paragrafy 65 103), z wyjątkiem sytuacji, gdy: a) wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia składnika aktywów jest wyższa od jego wartości bilansowej; lub b) wartość użytkowa składnika aktywów może zostać oszacowana jako zbliżona do jego wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia, przy czym wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia jest możliwa do ustalenia.

Zgodnie z par. 66 MSR 36. jeśli istnieją jakiekolwiek przesłanki świadczące o tym. że dany składnik aktywów mógł utracić część swojej wartości, szacuje się wartość odzyskiwałną tego pojedynczego składnika aktywów. Jeśli oszacowanie wartości odzyskiwalnej pojedynczego składnika aktywów nie jest możliwe, jednostka ustala wartość odzyskiwałną ośrodka wypracowującego środki pieniężne, do którego należy dany składnik aktywów (ośrodek wypracowujący środki pieniężne danego składnika aktywów).

Zgodnie z par. 67 MSR 36 wartości odzyskiwalnej pojedynczego składnika aktywów nie da się ustalić, jeżeli: a) nie można przyjąć, że wartość użytkowa danego składnika aktywów jest zbliżona do jego wartości godziwej pomniejszonej koszty zbycia (będzie tak na przykład, gdy przyszłych przepływów pieniężnych z dalszego użytkowania składnika aktywów nie można uznać za nieznaczące); oraz b) składnik aktywów nie wypracowuje wpływów pieniężnych, które są w znacznym stopniu niezależne od wpływów pieniężnych generowanych przez inne aktywa.

W takich przypadkach wartość użytkową, a więc i wartość odzyskiwalną, można ustalić tylko na poziomie ośrodka wypracowującego środki pieniężne.

Par. 90 MSR 36 stanowi, że ośrodek wypracowujący środki pieniężne, do którego została przypisana wartość firmy, corocznie poddaje się testom na utratę wartości, a także wówczas, gdy istnieją przesłanki wskazujące na utratę jego wartości. Powyższe testy przeprowadza się poprzez porównanie wartości bilansowej ośrodka, włącznie z wartością firmy, z jego wartością odzyskiwalną. W przypadku, w którym wartość odzyskiwalna ośrodka przewyższa jego wartość bilansową, uznaje się, że nie nastąpiła utrata wartości ośrodka ani przypisanej do niego wartości firmy. Jeśli wartość bilansowa ośrodka jest wyższa od jego wartości odzyski walnej, jednostka ujmuje odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości zgodnie z paragrafem 104 MSR 36.

Zgodnie z par. 104 MSR 36, odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości [...] (najmniejszego zespołu ośrodków wypracowujących środki pieniężne, do których została przypisana wartość firmy lub aktywa wspólne) ujmuje się w sprawozdaniu wtedy i tylko wtedy, gdy wartość odzyskiwalna ośrodka jest niższa od jego wartości bilansowej. W celu obniżenia wartości bilansowej aktywów należących do ośrodka wypracowującego środki pieniężne odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości przypisuje się do poniższych składników aktywów ośrodka w następującej kolejności: a) w pierwszej kolejności, w celu obniżenia kwoty wartości firmy, która została przypisana do ośrodka lub zespołu ośrodków wypracowujących środki pieniężne, b) następnie do innych aktywów należących do ośrodka lub zespołu ośrodków wypracowujących środki pieniężne, proporcjonalnie do udziału wartości bilansowej każdego ze składników aktywów w wartości ośrodka wypracowującego środki pieniężne. Takie obniżenie wartości bilansowych kwalifikuje się tak jak odpisy aktualizujące z tytułu utraty wartości pojedynczych składników aktywów.

Par. 105 MSR 36, stanowi, że przypisując stratę z tytułu utraty wartości zgodnie z paragrafem 104 jednostka nie obniża wartości bilansowej składnika aktywów poniżej kwoty najwyższej spośród następujących kwot: a) jego wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia (jeżeli istnieje możliwość jej wyceny); b) jego wartości użytkowej (jeśli istnieje możliwość jej ustalenia); oraz c) zera.

Kwotę odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości, która przy braku powyższego ograniczenia byłaby przypisana danemu składnikowi aktywów, przypisuje się proporcjonalnie do pozostałych aktywów należących do ośrodka wypracowującego środki pieniężne.

Par. 106 MSR 36, stanowi, iż w przypadkach, w których nie istnieje praktyczny sposób oszacowania wartości odzyskiwalnej każdego pojedynczego składnika aktywów ośrodka wypracowującego środki pieniężne, obowiązuje zawarty w tym standardzie wymóg dokonania arbitralnego przypisania części odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości pomiędzy aktywa należące do ośrodka wypracowującego środki pieniężne, z wyjątkiem wartości firmy, ponieważ wszystkie aktywa "pracują" razem.

Zgodnie z par. 107 MSR 36, przy braku możliwości ustalenia wartości odzyskiwalnej pojedynczego składnika aktywów: a)w odniesieniu do tego składnika składnika aktywów ujmuje się odpis aktualizujący z tytułu utraty wartości jeżeli wartość bilansowa tego składnika jest większa od wyższej z kwot - jego wartości godziwej pomniejszonej o koszty zbycia i kwoty, którą uzyskano w wyniku zastosowania opisanych w par. 104 i 105 procedur przypisania części odpisu aktualizującego; oraz b) w odniesieniu do tego składnika aktywów nie ujmuje się odpisu aktualizującego z tytułu utraty wartości, jeśli nie nastąpiła utrata wartości odnośnego ośrodka wypracowującego środki pieniężne. Ma to zastosowanie nawet wówczas, gdy wartość godziwa pomniejszona o koszty zbycia danego składnika aktywów jest niższa od jego wartości bilansowej.

Par. 28 MSR 34. stanowi, że: "Sporządzając śródroczne sprawozdanie finansowe jednostka stosuje takie same zasady (politykę) rachunkowości jak przy sporządzaniu rocznego sprawozdania finansowego (...) ".

Komisja ustaliła, że:

- Emitent dokonał przeszacowania (obniżenia) wartości akcji M. wykazanych w sprawozdaniu [...], co było konsekwencją przeszacowania (obniżenia) przez M. wartości 100% udziałów w spółce H.

- przeszacowania wartości przedmiotowych udziałów dokonano na podstawie wyceny metodą [...] uwzględniającej spadek prognozowanych przepływów generowanych przez H.,

- wyliczona metodą [...] wartość udziałów, a zatem spółki H.wynosiła 162,6 mln zł,

- Emitent wskazał, że wartość ta znalazła potwierdzenie w otrzymanych przez Spółkę ofertach kupna udziałów H.,

- w ocenie Spółki przedsiębiorstwo spółki H. stanowi najmniejszy możliwy do wydzielenia [...] obejmujący aktywa sieci H.,

- wyżej wymieniona wycena udziałów spółki H. została przez Emitenta użyta do testu na utratę wartości przez wartość firmy przypisaną do [...] stanowiącego przedsiębiorstwo H. dla celów sprawozdania [...],

- stwierdzono utratę wartości [...] H.w kwocie [...]4 637 tys. zł. Emitent dokonał odpisu całej kwoty wartości firmy przypisanej do ośrodka w kwocie 28 643 tys. zł,

- po dokonaniu odpisu aktualizującego wartość firmy, wartość [...] H. w sprawozdaniu [...] była wyższa o 155 994 tys. zł od ustalonej przez Spółkę (metodą [...]) wartości odzyskiwalnej [...] H.,

- jak ustalił P., wystąpiły przesłanki utraty wartości aktywów wchodzących w skład [...] H.

- Emitent nie przedstawił wiarygodnych dowodów potwierdzających brak utraty wartości pozostałych aktywów należących do [...] H.,

- wartości godziwa i użytkowa poszczególnych elementów sieci H., wchodzącej w skład [...] H., są w znacznej części niemożliwe do ustalenia,

- Emitent nie przypisał odpisu aktualizującego do pozostałych aktywów należących do [...] H.

Zgodnie z treścią par. 90, 104, 106 i 107, w momencie identyfikacji utraty wartości przez [...] H.% w kwocie wyższej niż kwota przypisanej do niego wartości firmy. Emitent, po dokonaniu odpisu aktualizującego całą wartość firmy, winien był przypisać pozostałą kwotę odpisu aktualizującego do innych aktywów należących do [...] H. Emitent nie dokonał odpisu aktualizującego wartość innych niż wartość firmy aktywów wchodzących w skład [...] H., argumentując, że nie było to możliwe, gdyż nie wystąpiła utrata wartości żadnego ze składników [...] poza wartością firmy. Spółka przedstawiła operaty szacunkowe dotyczące składników infrastruktury [...] ujętej w sprawozdaniu [...], które to operaty nie mogły stanowić podstawy ustalenia tych wartości, a przyjęte przez Spółkę na ich podstawie wartości tej infrastruktury organ uznał za nieprawidłowe. Podstawowymi aktywami [...] H. były infrastruktura [...]unikacyjna o wartości księgowej 290 mln zł oraz należności z tytułu le118ngu infrastruktury o wartości księgowej 223 mn zł. Emitent ustalił, że odzyskiwalność należności le118ngowych jest potwierdzona bieżącymi wpłatami zgodnymi z warunkami zawartych umów. W zakresie składników sieci H. stwierdził, że majątek H.to jedna całość, której elementy poza tą całością są nieprzydatne. Zdaniem KNF, nie jest możliwa zatem do ustalenia wartość użytkowa poszczególnych aktywów składających się na sieć H. zgodnie z par. 67 lit. b MSR 36. Przedstawione przez Spółkę operaty szacunkowe oraz szacunki nie mogą stanowić podstawy ustalenia wartości godziwej poszczególnych składników sieci H., kluczowego zespołu aktywów należących do OWSP H., zatem zastosowanie znajduje par. 106 MSR 36 nakazujący arbitralne przypisanie odpisu do poszczególnych składników [...].

Organ stwierdził, że równocześnie wystąpiły następujące przesłanki oraz dowody utraty wartości innych niż wartość firmy aktywów należących do [...] H., przede wszystkim sieci H.:

- infrastruktura wykazywana w sprawozdaniu jest w dużej części niepracująca (nie generuje dodatnich przepływów pieniężnych), co stanowi przesłankę opisaną w par. 12 lit. e MSR 36,

- rozpoznano spadek prognozowanych przychodów w stosunku do prognoz z roku wcześniejszego, co stanowi przesłankę opisaną w par. 12 lit. g MSR 36.

- test na utratę wartości przez wartość firmy wykazał, że po uwzględnieniu odpisu aktualizującego wartość firmy (28 643 tys. zl), nadwyżka wartości księgowej aktywów netto H. nad wartością uzyskaną w trakcie testu wynosi 155 994 tys. zł, co spełnia dyspozycję par. 12 lit. e MSR 36,

- wycena H. metodą [...] wykazała, że ekonomiczne wyniki tego podmiotu będą gorsze od oczekiwanych, co stanowi dowód wskazujący na możliwą utratę wartości zgodnie z par. 14 lit. c MSR 36.

Z powyższego wynika, że odpis aktualizujący powinien dotyczyć infrastruktury telekomunikacyjnej H. Emitent obowiązany był zatem, zgodnie z par. 105-107 MSR 36, po ujęciu odpisu aktualizującego całość wartości firmy przypisanej do [...] H., dokonać arbitralne aktualizującego z tytułu utraty wartość czego jednakże nie dokonał.

Emitent zatem nieprawidłowo ustalił wartość godziwą pomniejszoną o koszty zbycia aktywów należących do [...] którym jest przedsiębiorstwo spółki H.jako całość, w związku z możliwą utratą wartości tych aktywów oraz nie przypisał odpisu aktualizującego do aktywów innych niż wartość firmy przy sporządzaniu sprawozdania [...].

W kwestii niezamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015 w zakresie istnienia istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności pomimo istnienia takich niepewności KNF wskazał, że w nocie 1.3 sprawozdania [...] "Założenie kontynuacji działalności", przeznaczonej m.in. do prezentacji i uzasadnienia przyjętego założenia w zakresie kontynuacji działalności, Emitent zawarł informację, że sprawozdanie to zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności przez Spółkę w dającej się przewidzieć przyszłości. Odnosząc się do zagrożenia kontynuacji działalności Emitent zamieścił w powyższej nocie następujące stwierdzenie: .,Zarząd Spółki ma świadomość konieczności dokonania restrukturyzacji zadłużenia G.S A wynikającej z wielkości spłat zobowiązań finansowych przypadających iv roku bieżącym i przyszłym. Prowadzone są intensywne działania iv tym zakresie". Celem tych działań, zgodnie z treścią noty 1.3, było: zawarcie tzw. porozumienia standstill z kluczowymi wierzycielami G. H. zapewniającego ochronę przed działaniami egzekucyjnymi z ich strony, zastąpienie krótkoterminowych zobowiązań finansowych długoterminowymi, pozyskanie inwestorów gotowych objąć akcje Spółki wyemitowane w celu spłaty zadłużenia.

W treści noty 16 "Istotne zdarzenia po dniu bilansowym" wskazano, iż "w dniu 4 sierpnia 2015 roku Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie Akcjonariuszy H. S A podjęło uchwałę o podwyższeniu kapitału zakładowego Spółki z kwoty 107 237 064 PLN do kwoty nie wyższej niż 268 092 660 PLN poprzez emisję maksymalnie 160.855.596 akcji zwykłych na okaziciela serii 1 o wartości nominalnej 1 zł każda akcja, w ramach oferty publicznej w drodze subskrypcji zamkniętej z zachowaniem prawa poboru. Dniem prawa poboru Akcji serii 1 jest 19 sierpnia 2015 roku ".

W podsumowaniu noty 1.3 wskazano, że wobec prowadzonych działań zmierzających do restrukturyzacji zadłużenia spółek G. S.A. "na dzień publikacji niniejszego sprawozdania Zarząd Spółki nie stwierdza okoliczności wskazujących na realne ryzyko zagrożenia kontynuacji działalności, niemniej jednak istnieje ryzyko, iż w przypadku niepowodzenia negocjacji prowadzonych z wierzycielami (...) Zarząd Jednostki Dominującej H. S.A. będzie zmuszony złożyć wniosek o upadłość układową Spółki. Złożenie wniosku o upadłość układową Jednostki Dominującej H. S.A. może w konsekwencji spowodować konieczność złożenia wniosków o upadłość przez niektóre z pozostałych spółek z G. Kapitałowej H.S.A."

W nocie nr 16 "Istotne zdarzenia po dniu bilansowym " Emitent poinformował również o niewykupieniu. mimo upływu terminu, obligacji następujących serii:

- J_04 z terminem wykupu 29 maja 2015 r. na kwotę 1 741 tys. zł,

- K 01 z terminem wykupu 8 sierpnia 2015 r. na kwotę 20 800 tys. zł,

- K_02 z terminem wykupu 13 sierpnia 2015 r. na kwotę 5 000 tys. zł,

- L_01 z terminem wykupu 5 sierpnia 2015 r. na kwotę 8 209 tys. zł.

Brak terminowego wykupu Emitent tłumaczył opóźnieniem w rozliczeniach z tytułu budów sieci szerokopasmowej realizowanych przez spółki G. H. Na dzień wydania decyzji wobec Spółki brak było informacji o wykupie przedmiotowych obligacji przez Emitenta.

Komisja wzięła również pod uwagę ujawnienia zawarte w Półrocznym sprawozdaniu z działalności.

Stwierdziła, że w żadnej z przytoczonych not, jak też w pozostałych częściach sprawozdania [...] oraz Sprawozdania z działalności nie wskazano wprost na fakt występowania istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności Emitenta do kontynuowania działalności.

Emitent sporządził i przekazał sprawozdanie [...] do publicznej wiadomości w dniu 31 sierpnia 2015 r. W dniu 2 września 2015 r. Emitent poinformował raportem bieżącym nr [...], że Zarząd H. powziął uchwałę "w przedmiocie rozpoczęcia prac nad sporządzeniem wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki z możliwością zawarcia układu. Spółka rozpoczęła przygotowanie w/w wniosku. " Zarząd Spółki wyjaśnił, że na dzień publikacji skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2015 roku G.S.A. (tj. na dzień 31 sierpnia 2015 roku) Zarząd H. S.A. nie rozważał złożenia wniosku o upadłość układową. Publikacja w dniu 2 września 2015 roku informacji w przedmiocie rozpoczęcia prac nad sporządzeniem wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki H. z możliwością zawarcia układu (raport bieżący [...]) wynikała bezpośrednio z otrzymania w dniu 1 września 2015 roku [przez spółkę zależną H., informacji od A.S.A. (...) oświadczenia o rozwiązaniu bez wypowiedzenia umowy pożyczki z dnia 30 grudnia 2010 roku. (...) Rozwiązanie Umowy pożyczki nastąpiło ze skutkiem natychmiastowym. (...) W efekcie zaistniałego zdarzenia w dniu 1 września 2015 roku 80 mln PLN pożyczki stało się wymagalne. Poręczycielem wyżej wymienionej pożyczki jest Emitent".

Podmiot uprawniony wyjaśnił, że brak szczegółowych ujawnień w nocie 1.3. dotyczących niespłacenia w terminie obligacji (przedstawionych jednak w nocie 16 sprawozdania [...]) oraz stopnia niepewności wynikającego z możliwości złożenia wniosku o upadłość układową nie powoduje niewypełnienia obowiązku wynikającego z par. 25 MSR 1. [...] poinformował, że podczas przeglądu sprawozdania [...], w trakcie rozmów z Zarządem [...] poruszano kwestię stopnia ryzyka złożenia wniosku o upadłość i pozyskał informację, że Zarząd nie zamierza takiego wniosku składać, a ,,rzeczywista realizacja wniosku o upadłość jest nieopłacalna dla obu stron negocjacji" w tym "wierzycieli z uwagi na znaczące obniżenie możliwości odzyskania wierzytelności".

Zgodnie z par. 25 MSR 1, Emitent obowiązany był ujawnić zdarzenia i okoliczności dające powód do powstania poważnych wątpliwości co do zdolności kontynuowania działalności przez Grupę H., w tym Emitenta. Spółka w nocie 1.3 wskazała na wstępie, że sprawozdanie to zostało sporządzone przy założeniu kontynuowania działalności w dającej się przewidzieć przyszłości. Zawarto również informacje dotyczcie konieczności restrukturyzacji zadłużenia oraz o działaniach podjętych w celu jej przeprowadzenia. Emitent ponownie nie stwierdził realnego ryzyka zagrożenia kontynuacji na dzień publikacji sprawozdania.

Zdaniem Komisji, ujawniając informacje o podjętych działaniach prowadzących do restrukturyzacji zadłużenia, zaprezentowano jedynie zdarzenia i okoliczności o pozytywnym wydźwięku, stwarzając nierzetelny i niekompletny obraz sytuacji Emitenta. Powyższego nie kompensuje w wystarczający sposób stwierdzenie, iż w wypadku niepowodzenia prowadzonych negocjacji może być konieczne złożenie przez Emitenta wniosku o upadłość układową co z kolei może spowodować analogiczną konieczność w stosunku do niektórych podmiotów G. H. W ocenie Komisji nie ujawniono istniejących na dzień sporządzania sprawozdania [...] istotnych niepewności w zakresie kontynuacji działalności. Niepewności te były konsekwencją pojawiających się trudności z bieżącą obsługą zadłużenia, zaprzestania obsługi zobowiązań z tytułu wyemitowanych obligacji, a także wzrastającego ryzyka niepowodzenia podejmowanych prób restrukturyzacji posiadanych źródeł finansowania. Na podstawie krótkich, kilkumiesięcznych terminów zapadalności wyemitowanych przez Spółkę w pierwszym półroczu 2015 roku obligacji można wnioskować, iż rynek nie akceptował długoterminowego finansowania jej działalności uznając wynikające stąd ryzyko za zbyt wysokie. Powyższe fakty składają się na istotne zagrożenie utraty płynności przez Emitenta i jego grupę kapitałową, a w konsekwencji ryzyko braku możliwości kontynuowania działalności przez Grupę H. Mimo to przedmiotowe zagrożenie nie zostało przedstawione wprost zarówno w nocie 1.3 dotyczącej przyjętego założenia kontynuacji działalności, jak również w innych elementach sprawozdania [...] oraz Półrocznego sprawozdania z działalności.

Na dzień sporządzenia sprawozdania [...] występowało istotne zagrożenie kontynuacji działalności przez Emitenta objawiające się ryzykiem związanym z brakiem środków na obsługę zadłużenia z tytułu obligacji oraz brakiem możliwości ich dalszego rolowania, co mogło skutkować utratą innych niż obligacje źródeł finansowania, również w ramach G. H. i w konsekwencji postawieniem Spółki w stan upadłości. Ponadto, na dzień 31 grudnia 2015 r. przypadał termin płatności drugiej raty pożyczki z A. zaciągniętej przez H. Zgodnie z dyspozycją par. 25 MSR 1, ujawnienie wyżej opisanych niepewności było obowiązkiem Emitenta. W ocenie Komisji prezentacja zagadnienia kontynuacji działalności w sprawozdaniu [...], bez ujawnienia istotnych zagrożeń dla tej kontynuacji w ciągu najbliższych 12 miesięcy od dnia bilansowego powoduje, że ujawnienia w tym zakresie dokonane w sprawozdaniu [...]nie mogą być uznane za rzetelne i kompletne w świetle wymagań par. 25 MSR 1.

Komisja zwróciła ponadto uwagę, że zgodnie z par. 26 MSR 1. kierownictwo jednostki, oceniając czy założenie kontynuacji działalności jest właściwe, bierze pod uwagę wszelkie dostępne informacje dotyczące przyszłości, która odpowiada co najmniej dwunastu miesiącom od końca okresu sprawozdawczego, nawet jeśli taka sytuacja miałaby miejsce na koniec tego okresu. Powyższe oznacza, że wszelkie istotne informacje związane z zagrożeniami dla kontynuacji działalności winny być wzięte pod uwagę i ujawnione w sprawozdaniu [...].

Odnośnie niezamieszczenia rzetelnych i kompletnych ujawnień związanych z ryzykiem płynności w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015 Komisja podniosła, że w skonsolidowanym sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...] aktywa obrotowe wyniosły 231 690 tys. zł, a zobowiązania krótkoterminowe 304 608 tys. zł, zatem kapitał obrotowy netto był ujemny i wyniósł (-) 72 9[...] tys. zł. W sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...] aktywa obrotowe wyniosły 63 398 tys. zł, a zobowiązania krótkoterminowe 107 215 tys. zł, zatem kapitał obrotowy netto był ujemny i wyniósł (-) 43 817 tys. zł. Krótkoterminowe zobowiązania finansowe prezentowane w sprawozdaniu [...] przyjęły wartość 113 159 tys. zł, w tym bieżąca część kredytów i pożyczek 54 009 tys. zł, zobowiązania z tytułu dłużnych papierów wartościowych 44 628 tys. zł, krótkoterminowe zobowiązania z tytułu le118ngu finansowego 1 135 tys. zł, oraz zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania, 13 387 tys. zł. Powyższe wartości krótkoterminowych zobowiązań finansowych nie obejmują kwoty trzeciej raty zobowiązania z tytułu pożyczki A. w wysokości 40 mln zł, które stało się wymagalne w związku z niedotrzymaniem przez H. kowenantów określonych w umowie pożyczki.

W informacji dodatkowej sprawozdania [...], w nocie 9 "Kredyty i pożyczki". Emitent przedstawił kwoty i terminy spłat zobowiązań z tytułu kredytów i pożyczek wraz z podziałem na część krótko i długoterminową. Ponadto w nocie przedstawiono informacje o zawarciu umowy o kredyt obrotowy i spłatach kredytów i pożyczek w okresie sprawozdawczym, a także o podniesieniu przez A. oprocentowania pożyczki inwestycyjnej, w przypadku której Spółka nie dotrzymała niektórych kowenantów. W nocie 11 "Emisja, wykup i spłata dłużnych papierów wartościowych" zawarto zestawienie wyemitowanych obligacji spółek G. H. z terminami ich wykupu oraz informacjami dot. m.in. braku wykupu obligacji serii [...] przez H.Ponadto Emitent ujawnił, że w odniesieniu do niektórych emisji obligacji Obligatariusze w określonych przypadkach mają prawo zażądać przedterminowego wykupu obligacji w przypadku gdy określone wskaźniki relacji zadłużenia finansowego netto do wybranych kategorii należności oraz kapitałów własnych do aktywów przekroczą ustalone poziomy. Z analizy sprawozdania [...]wynika, że poziomy te nie zostały przekroczone. W nocie 11 Emitent ujawnił, iż "Powyżej wskazana opcja na dzień 30 czerwca 2015 nie została wykorzystana przez obligatariuszy ". W pkt 34. Półrocznego Sprawozdania z działalności "Podstawowe zagrożenia i ryzyka " wskazano na ryzyko utraty płynności płatniczej, gdyż ,,dość powszechne zjawisko przekraczania terminów płatności zobowiązań wobec swoich dostawców, występujące także wśród kontrahentów Spółki i jej spółek zależnych może skutkować powstawaniem tzw. zatorów płatniczych, co może przełożyć się na ryzyko utraty płynności i problemy z bieżącym regulowaniem zobowiązań ".

. Emitent nie zamieścił w sprawozdaniu [...] analizy terminów wymagalności zobowiązań finansowych.

W kwestii obowiązku wynikającego z par. 39 lit.a w zw, z par. B11 MSSF7 i par. 15, 15 C MSR34 polegającego na ujawnieniu w odniesieniu do ryzyka płynności, analizy wymagalności zobowiązań finansowych Spółka przedstawiła Komisji zestawienie zobowiązań finansowych G. H. z podziałem na przedziały czasowe ich wymagalności na dzień 30 czerwca 2015 r. , które to zestawienie Komisja przedstawiła w formie tabeli na karcie 44 uzasadnienia.

Jednocześnie Zarząd Spółki zadeklarował, że "Informacje takie spółka będzie prezentować we wszystkich następnych raportach okresowych ". Przyjęte zakresy struktury wiekowej obejmowały przedziały: "płatne na żądanie","poniżej 3 miesięcy", "od 3 do 12 miesięcy" oraz "od 1 roku do 5 lat". Suma zobowiązań z tytułu dostaw i usług oraz pozostałych zobowiązań z terminem wymagalności poniżej jednego roku wynosi 436 tys. zł, podczas gdy wartość pozycji "Zobowiązania z tytułu dostaw i usług oraz pozostałe zobowiązania " w sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...] wynosi 13 387 tys. zł, co oznacza, że dane różnią się od danych zawartych w sprawozdaniu z sytuacji finansowej sprawozdania [...].

P., odnosząc się do wypełnienia przez Emitenta wymogów wynikających z par. 31. 32 A, 33 oraz 39 lit. a), z uwzględnieniem par. B11 MSSF 7, wziąwszy pod uwagę przepisy par. 15 i 15C MSR 34, wyjaśnił, że "jednostka nie dokonała odrębnej szczegółowej analizy płynności, zwłaszcza w kontekście przedziałów czasowych płatności zobowiązań finansowych, a także aspektów jakościowych szacowania takiego ryzyka ". Podmiot uprawniony wskazał również, że Emitent w notach sprawozdania [...] ujawnił terminy płatności zobowiązań finansowych, w tym obligacji oraz kredytów i pożyczek, oraz że jego zdaniem zakres ujawnień w tym obszarze wymaga doprecyzowania i lepszej koncentracji danych, zwłaszcza jeśli chodzi o szczegółowość objaśnień jakościowych. Mimo to w ocenie Podmiotu uprawnionego ,,odbiorcy sprawozdania byli w stanie ocenić ryzyko płynności, sposób jego szacowania i potencjalny wpływ na dalszą kontynuację działalności jednostki." P.poinformował, że "szczegółowa ocena ryzyka płynności była sygnalizowana Spółce podczas przeglądu i w efekcie częściowo o sprawozdania finansowego ".

Zgodnie z par. 15 MSR 34 jednostka włącza do swojego śródrocznego raportu finansowego wyjaśnienia dotyczące zdarzeń i transakcji które są znaczące dla zrozumienia zmian sytuacji finansowej i wyników jej działalności, które miały miejsce od końca ostatniego rocznego okresu sprawozdawczego. Informacje ujawniane w odniesieniu do tych zdarzeń i transakcji stanowią aktualizację odpowiednich informacji przedstawionych w ostatnim rocznym sprawozdaniu finansowym.

Zgodnie z par. 15C MSR 34 jeżeli zdarzenie lub transakcja są znaczące dla zrozumienia zmian w sytuacji finansowej lub wyników działalności jednostki, które miały miejsce od końca ostatniego rocznego okresu sprawozdawczego, śródroczny raport finansowy jednostki powinien zawierać wyjaśnienie i aktualizację odpowiednich informacji zawartych w sprawozdaniu finansowym za ostatni roczny okres sprawozdawczy.

Komisja oceniła, iż dane dotyczące terminów wymagalności zobowiązań wg stanu na dzień 30 czerwca 2015 r., przedstawione przez Emitenta potwierdzają znaczenie tych informacji dla zrozumienia zmian w sytuacji finansowej G. H., biorąc pod uwagę, że większość zobowiązań z tytułu emisji dłużnych papierów wartościowych oraz zobowiązań z tytułu dostaw i usług oraz pozostałych zobowiązań, mieści się w przedziałach wymagalności poniżej 3 miesięcy. W przypadku tych dwóch tytułów zobowiązań nastąpiły zmiany w porównaniu do przedstawionego przez Emitenta wyjaśnienia w zakresie struktury wiekowej zobowiązań finansowych wykazanych w sprawozdaniu [...]. Powyższe oznacza istotną zmianę sytuacji finansowej Emitenta ze względu na zmianę struktury zadłużenia. Przytoczone przepisy stanowią o obowiązku zamieszczenia w śródrocznych sprawozdaniach finansowych wyjaśnień dotyczących zdarzeń i transakcji, które są znaczące dla zrozumienia zmian sytuacji finansowej i wyników działalności jednostki, które miały miejsce od końca ostatniego rocznego okresu sprawozdawczego, tj. aktualizacji odpowiednich informacji zawartych w rocznym sprawozdaniu finansowym. Emitent nie zamieścił w sprawozdaniu [...] ujawnień w zakresie analizy wymagalności zobowiązań finansowych prezentującej pozostałe umowne terminy wymagalności.

Na uwagę zasługuje fakt, że dwa dni po sporządzeniu i opublikowaniu sprawozdania [...] Emitent rozpoczął przygotowania wniosku o upadłość układową, w wyniku otrzymania przez H. wypowiedzenia umowy pożyczki z A. ze skutkiem natychmiastowym w dniu poprzedzającym. Powyższe oznacza, że dzień po sporządzeniu sprawozdania [...] G. H. utraciła płynność finansową. Komisja oceniła jako bardzo mało prawdopodobne, że na dzień przed wypowiedzeniem umowy z A. Emitent nie miał świadomości ryzyka, że wypowiedzenie to może być złożone. Mimo to ujawnienie w tym zakresie nie znalazło się w sprawozdaniu [...].

Emitent, przy sporządzaniu sprawozdania [...], był zobowiązany do dołożenia szczególnej staranności przy zaprezentowaniu ujawnień odnoszących się do wzrastającego ryzyka utraty płynności.

Ponadto, zgodnie z par. B11E załącznika B do MSSF 7, w ramach opisu zarządzania nieodłącznym ryzykiem płynności. Emitent obowiązany był ujawnić analizę terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności, np. charakteryzujących się dużą płynnością lub w odniesieniu do których oczekuje się wpływu środków pieniężnych równoważących ich wypływy z tytułu zobowiązań, w celu umożliwienia użytkownikom sprawozdań finansowych oceny charakteru i zakresu ryzyka płynności. Obowiązek ten wynikał m.in. z ujemnej wartości kapitału obrotowego netto oraz pojawiających się trudności ze spłatą bieżących zobowiązań Emitenta, o czym świadczy wysoki poziom przeterminowanych zobowiązań z tytułu bieżącej działalności oraz brak spłaty zadłużenia z tytułu wyemitowanych obligacji, mimo upływu terminów tej spłaty. Mimo to nie dokonano opisanych wyżej ujawnień wynikających z par. 39 lit. c) i par. B11 E załącznika B do MSSF 7 dotyczących struktury wiekowej zapadalności należności nieprzeterminowanych. Powyższe ma szczególne uzasadnienie w przypadku gdy zobowiązania krótkoterminowe znacznie przewyższają aktywa obrotowe, tak jak to miało miejsce w sprawozdaniu [...].

W ocenie Komisji informacje dotyczące zagrożenia utraty płynności, w kontekście trudnej sytuacji finansowej Emitenta i G. H. miały istotne znaczenie dla użytkowników sprawozdania, a ich niekompletność mogła wpłynąć na niewłaściwe decyzje inwestycyjne. Prezentowane w sprawozdaniu [...] okoliczności kierowały uwagę inwestorów na to. jakie działania są podejmowane przez Spółkę w kontekście ponoszonego przez nią ryzyka płynności, a brak było natomiast ujawnień dotyczących faktycznej zdolności G. H. do regulowania zobowiązań.

Zdaniem Komisji Spółka, w kontekście trudnej sytuacji finansowej Emitenta i Grapy H. była zobowiązana do szczególnej dbałości o przedstawienie właściwych (zgodnych z wymogami MSR 34 i MSSF 7) informacji związanych z zarządzaniem ryzykiem płynności oraz analizą terminów zapadalności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności oraz wymagalności zobowiązań finansowych tak, aby inwestorzy mogli podejmować decyzje inwestycyjne będąc w pełni poinformowani. Spółka powinna była dołożyć należytych starań, aby przedstawione przez nią ujawnienia związane z ryzykiem płynności były rzetelne, kompletne i aby umożliwiały inwestorom właściwą i kompletną ocenę ich wpływu na sytuację finansową Spółki i G. kapitałowej.

W ocenie Komisji zakres ujawnień przedstawiony przez Emitenta jest dalece nie wystarczający dla oceny charakteru i zakresu ryzyka związanego z instrumentami finansowymi, w szczególności ryzyka płynności, na które jednostka była narażona na dzień 30 czerwca 2015 r.. a także zmian jakie w tym zakresie wystąpiły w stosunku do poprzedniego okresu, o czym mowa w par. 15 i 15C MSR 34 w związku z par. 3 1, 32 A i 33 MSSF 7.

W kwestii braku ujawnienia specyficznych dla Emitenta i jego G. kapitałowej informacji, które są istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań w sprawozdaniu z działalności G. kapitałowej emitenta za I półrocze 2015 r. Komisja wskazała, że w pkt 34 "Podstawowe zagrożenia i ryzyka " Półrocznego sprawozdania z działalności, stanowiącego element skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2014 roku. Emitent ujawnił jako czynnik specyficzny dla G. i branży " Ryzyko utraty płynności płatniczej ", które opisano ogólnym, lakonicznym stwierdzeniem dotyczącym faktu występowania ryzyka utraty płynności ze względu na powstawanie tzw. zatorów płatniczych. Ponadto ujawniono występowanie ryzyka związanego "z pozyskiwaniem krótkoterminowego finansowania długoterminowej inwestycji" wynikającego z przyjętej przez Grupę H. w poprzednich latach strategii polegającej na finansowaniu długoterminowej inwestycji w sieć H. krótkoterminowymi dłużnymi papierami wartościowymi, co skutkowało powstaniem ryzyka związanego z możliwościami uplasowania na rynku kolejnych transz krótkoterminowych papierów dłużnych. Dalej Emitent stwierdził, iż " w celu przedłużenia czasu finansowania inwestycji zewnętrznymi środkami o kolejne okresy, w których nie nastąpi jeszcze zwrot inwestycji z uzyskiwanych przychodów. G. przeprowadziła działania, dzięki którym zamieniła krótkoterminowe źródła finansowania na źródła długoterminowe, przede wszystkim na długoterminową pożyczkę i kredyt inwestycyjny oraz długoterminowe obligacje. "

W pkt 35 "Pozostałe istotne informacje" Półrocznego sprawozdania z działalności stwierdzono: "Informacje istotne dla oceny sytuacji kadrowej, majątkowej. finansowej, wyniku finansowego oraz możliwości realizacji zobowiązań zostały przedstawione w niniejszym skonsolidowanym raporcie półrocznym ". W półrocznym sprawozdaniu z działalności brak innych informacji istotnych dla oceny możliwości realizacji zobowiązań przez Emitenta.

Odnośnie wypełnienia obowiązków wynikających z § 90 ust. 1 pkt 3 w zw. z § 87 ust. 7 pkt 10 Rozporządzenia. Emitent wskazał, iż informacje istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań zostały przedstawione w nocie 1.4. "Założenie kontynuacji działalności" sprawozdania [...], gdzie wskazano na konieczność restrukturyzacji zadłużenia G. H. i przedstawiono kierunki działań prowadzonych w celu restrukturyzacji zadłużenia oraz w nocie 11 " Emisja, wykup i spłata dłużnych papierów wartościowych '' sprawozdania [...]. w której przedstawiono informacje o emisjach i wykupie obligacji Emitenta, w tym o braku wykupu obligacji serii L_04.

Podmiot uprawniony wskazał, że w jego ocenie "zakres ujawnień w sprawozdaniu z działalności głównie w zakresie ryzyk oraz informacji dodatkowych niezbędnych do oceny sytuacji finansowej i majątkowej oraz oceny możliwości realizacji zobowiązań przez emitenta jest niewystarczający. "

Ujawnione w Półrocznym sprawozdaniu ogólne informacje dotyczące ryzyka utraty płynności finansowej oraz odesłanie do informacji zamieszczonych w sprawozdaniu finansowym, nie umożliwiają pełnej oceny możliwości realizacji zobowiązań przez Emitenta, w szczególności biorąc pod uwagę sytuację Emitenta i G. H.

Półroczne sprawozdanie z działalności sporządzano w okresie, gdy terminy płatności obligacji K 01. K_02 i L_01 stawały się wymagalne. Obligacje te nie zostały spłacone , Emitent podjął przygotowania do złożenia wniosku o upadłość układową a G. H. utraciła zdolność regulowania zobowiązań. Powyższe zdarzenia powodowały, że zagadnienie zdolności Emitenta i jego G. do obsługi zobowiązań było kluczowe w raporcie [...].

Ponadto Rozporządzenie w § 89 ust. 1 pkt 3 oraz § 90 ust. 1 pkt 3 nie przewiduje odesłania do innych elementów raportu półrocznego, a zakresu informacji przedstawionych przez Emitenta w Półrocznym sprawozdaniu z działalności nie można uznać za wystarczający dla dokonania oceny możliwości realizacji zobowiązań.

Spółka nie ujawniła w Półrocznym sprawozdaniu z działalności specyficznych dla Emitenta i jego G. kapitałowej informacji, które są istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań.

W przedmiocie braku ujawnień dotyczących pozostałych kosztów operacyjnych w skróconym skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015 Komisja wskazała, że w skonsolidowanym rachunku zysków i strat sprawozdania [...] Emitent ujawnił w pozycji "Pozostałe koszty operacyjne" kwotę 36 989 tys. zł. Informacja dodatkowa nie zawiera żadnych wyjaśnień ani ujawnień dotyczących powyższej pozycji.

Kwota pozostałych kosztów operacyjnych w sprawozdaniu [...] wynosząca 36 989 tys. zł determinuje wartość wyniku z działalności operacyjnej G. kapitałowej Emitenta w sprawozdaniu [...]. który wyniósł (-) 11 367 tys. zł oraz wyniku netto G. H. za pierwsze półrocze 2015 r., który wyniósł (-) 19 280 tys. zł. Z przedstawionych danych wynika, że pozycja jest istotna z punktu widzenia odbiorców sprawozdania [...]. Ponadto kwota pozostałych kosztów operacyjnych zmieniła się w sposób istotny w stosunku do okresu porównawczego (na koniec pierwszego półrocza 2014 roku pozycja wyniosła I 550 tys. zł), a także w stosunku do stanu na koniec 2014 roku (3 458 tys. zł). Z powyższych powodów informacja, jakie zdarzenia gospodarcze składają się na wartość pozostałych kosztów operacyjnych, które wzrosły ponad dwudziestokrotnie w odniesieniu do okresu porównawczego i spowodowały poniesienie przez Grupę H. straty na działalności operacyjnej oraz straty netto, jest kluczowa dla zrozumienia, wyników działalności Spółki.

Pomimo wymogu par. 15 i 15 C MSR 34, Spółka nie zawarła w sprawozdaniu [...] wymienionych wyżej ujawnień i wyjaśnień dotyczących pozostałych kosztów operacyjnych. Zdaniem Komisji inwestorzy pozbawieni zostali adekwatnych informacji, do których dostęp gwarantują im przepisy prawa.

Nadto Emitent nie ujawnił wpływu przedmiotowej kwoty pozostałych kosztów operacyjnych na obciążenie podatkowe wyniku finansowego brutto w sprawozdaniu [...]. Analiza ujawnień dotyczących bieżącego i odroczonego podatku dochodowego prezentowanych w nocie nr 4 sprawozdania [...]wskazuje, że ustalenie przez odbiorcę sprawozdania [...] w jaki sposób przedmiotowa transakcja została uwzględniona w kalkulacji podatku dochodowego wykazanego w skonsolidowanym rachunku zysków i strat tego sprawozdania nie jest możliwe.

Spółka nie zamieściła wyjaśnień dotyczących wartości pozostałych kosztów operacyjnych w sprawozdaniu [...], mimo iż były one znaczące dla zrozumienia zmian sytuacji finansowej i wyników działalności Emitenta.

W przedmiocie braku ujawnień dotyczących związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze roku obrotowego 2015 Komisja podniosła, że w skonsolidowanym rachunku zysków i strat sprawozdania [...] Emitent ujawnił w pozycji "Zysk/ (strata) brutto" kwotę (-) 12 096 tys. zł; w pozycji Podatek dochodowy" kwotę 3 871 tys. zł oraz w pozycji "Zysk /(strata) netto z działalności kontynuowanej" kwotę {-) 15 967 tys. zł. W związku z powyższym, efektywna stawka podatku dochodowego w sprawozdaniu [...] wyniosła (-) 32%. Analogicznie, w okresie porównawczym zakończonym 30 czerwca 2014 roku, w pozycji "Zysk / (strata) brutto" wykazano kwotę 24 024 tys. zł, w pozycji "Podatek dochodowy" kwotę 4 628 tys. zł, natomiast w pozycji "Zysk /(strata) netto z działalności kontynuowanej" kwotę 19 396 tys. zł. W związku z powyższym efektywna stawka podatku dochodowego w sprawozdaniu [...] wyniosła 19%. Na koniec okresu rocznego zakończonego 31 grudnia 2014 roku, w pozycji "Zysk/(strata) brutto" skonsolidowanego rachunku zysków i strat sprawozdania [...] wykazano kwotę 38 794 tys. zł; w pozycji ..Podatek dochodowy" kwotę 9 392 tys. zł natomiast w pozycji "Zysk /(strata) netto z działalności kontynuowanej " kwotę 29 402 tys. zł. W związku z powyższym efektywna stawka podatku dochodowego w sprawozdaniu [...] wyniosła 24%. W informacji dodatkowej sprawozdania [...] nie podano kwot aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do powstałych różnic przejściowych i nierozliczonych strat podatkowych oraz nie wyjaśniono związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto.

W nocie 4 sprawozdania [...] "Podatek dochodowy", ujawniono specyfikację składników aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego oraz uzgodnienie aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku od bilansu sprawozdania [...]. Powyższa nota nie zawiera żadnych wyjaśnień ani ujawnień dotyczących związków zachodzących między obciążeniem podatkowym a wynikiem finansowym brutto zarówno w formie liczbowego uzgodnienia obciążenia podatkowego z iloczynem wyniku finansowego brutto i stosowanej stawki podatkowej, z równoczesnym wskazaniem podstawy obliczenia danej stosowanej stawki ani też jako liczbowego uzgodnienia średniej efektywnej stawki podatkowej i zastosowanej stawki podatkowej, z równoczesnym wskazaniem podstawy obliczenia zastosowanej stawki podatkowej. Skonsolidowany rachunek zysków i strat sprawozdania [...] wykazuje efektywną stawkę obciążenia podatkowego wynoszącą (-) 32% co znacznie odbiega od efektywnych stawek podatku dochodowego wykazanych w sprawozdaniach za poprzednie okresy i jest w przypadku Emitenta zjawiskiem nietypowym, wskazującym na wystąpienie trwałych różnic między wynikiem podatkowym a bilansowym o znacznej wartości. Informacji wyjaśniających opisane wyżej odchylenie nie zawarto również w innych częściach sprawozdania [...].

Par. 10 MSR 34 stanowi, że jeżeli jednostka publikuje swoje skrócone sprawozdanie finansowe w ramach śródrocznego raportu finansowego, skrócone sprawozdanie finansowe zawiera przynajmniej wszystkie G. pozycji i sumy cząstkowe, które znalazły się w jej ostatnim rocznym sprawozdaniu finansowym, a także wybrane informacje objaśniające wymagane przez niniejszy standard. Dodatkowe pozycje sprawozdania finansowego lub informacje objaśniające ujmuje się, jeśli ich opuszczenie mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której skrócone śródroczne sprawozdanie finansowe wprowadzałoby w błąd.

Natomiast par. 16 A MSR 34 stanowi między innymi, że w uzupełnieniu ujawnienia znaczących zdarzeń i transakcji zgodnie z paragrafami 15-15 C, jednostka w informacji dodatkowej do swojego śródrocznego sprawozdania finansowego uwzględnia następujące informacje, jeżeli nie zostały one ujawnione w innym miejscu śródrocznego raportu finansowego. Informacje te ujawnia się zwykle za okres od początku roku obrotowego do dnia sporządzenia raportu: (...)

(c) rodzaj oraz kwoty pozycji wpływających na aktywa, zobowiązania, kapitał własny, zysk netto lub przepływy pieniężne, które są nietypowe ze względu na ich rodzaj, wielkość lub częstotliwość (...)

Kwota podatku dochodowego w sprawozdaniu [...] wynosząca 3 871 tys. zł ma istotny wpływ na wynik finansowy netto G. H. prezentowany w tym sprawozdaniu finansowym. Ponadto wystąpienie dodatniego obciążenia podatkowego wobec wyniku finansowego brutto przyjmującego wartości ujemne może oznaczać wystąpienie trwałych różnic między wynikiem podatkowym i bilansowym i lub nieujęcie składnika aktywów z tytułu odroczonego podatku o znacznej wartości i jest w przypadku Emitenta zjawiskiem nietypowym w odniesieniu zarówno do poprzedniego okresu rocznego jak i okresu porównawczego w sprawozdaniu [...].

Z powyższych powodów, informacja, jakie operacje składają się na wartość obciążenia podatkowego wyniku finansowego brutto wykazanego w sprawozdaniu [...] jest istotna dla zrozumienia wyników działalności Spółki oraz może mieć znaczenie dla decyzji podejmowanych przez inwestorów. Emitent nie zawarł w sprawozdaniu [...] wymaganych ujawnień dotyczących podatku dochodowego oraz związków między wynikiem podatkowym a wynikiem finansowym brutto G. H. Emitent nie wyjaśnił w Sprawozdaniu [...], jakie były przyczyny powstania obciążenia podatkowego o istotne wartości wobec poniesionej straty brutto (w ujęciu bilansowym) pomimo obowiązku wynikającego z par. 15 i 15C oraz 16A lit. c w zw. z par. 10 MSR 34 i par. 81 it. C MSR 12.

W ocenie KNF brak tych informacji był znaczący dla zrozumienia zmian sytuacji finansowej i wyników jej działalności. W związku z brakiem przedmiotowych ujawnień, inwestorzy pozbawieni zostali bowiem adekwatnych informacji, umożliwiających ocenę charakteru zdarzeń mających kluczowe znaczenie dla wartości wyniku finansowego G. H. za pierwsze półrocze 201 5 roku. do których dostęp gwarantują im przepisy prawa.

W okresie pełnienia przez stronę funkcji członka Zarządu, a jednocześnie Prezesa Zarządu, tj. od dnia 9 lutego 2015 r. do dnia 30 grudnia 2015 r. (data ustanowienia zarządcy przymusowego). Spółka czternastokrotnie naruszyła art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w związku ze sporządzeniem raportu rocznego za rok 2014, skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 oraz skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2015 r. (raport bieżący nr [...], raport bieżący nr [...], k. 735-738). Naruszenia te miały charakter rażący.

W dniu 30 grudnia 2015 r. Spółka otrzymała postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątku poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego (raport bieżący nr [...]), a w dniu 12 stycznia 2016 r. postanowienie o zmianie sposobu zabezpieczenia poprzez odwołanie tymczasowego nadzorcy sądowego i ustanowienie w jego miejsce zarządcy przymusowego (raport bieżący nr [...]). Wskutek ustanowienia zarządcy przymusowego Spółka utraciła prawo do zarządu nad majątkiem w zakresie nieprzekraczającym, jak i przekraczającym zwykły zarząd. Z dniem [...] marca 2016 r. odebrany został zarząd własny Spółki w związku z otwarciem postępowania sanacyjnego (raport bieżący nr [...]). Zażalenie zarządu Spółki na postanowienie o umorzeniu postępowania sanacyjnego wydane w dniu [...] lipca 2016 r., zostało oddalone postanowieniem z dnia [...] kwietnia2017 r. (raport bieżący nr [...] , raport bieżący nr [...] , raport bieżący nr [...],). W dniu 28 kwietnia 2017 r. celem zabezpieczenia majątku dłużnika na czas trwania postępowania w przedmiocie ogłoszenia upadłości sąd ustanowił zarząd przymusowy nad całością majątku, powierzając zarządcy przymusowemu prawo wykonywania zarówno czynności zwykłego zarządu, jak i przekraczające zwykły zarząd (raport bieżący nr [...]). W dniu 12 czerwca 2017 r. ogłoszono upadłość Spółki (raport bieżący nr [...],), wyznaczając syndyka. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia2018 r. sąd oddalił zażalenie wierzyciela A. na postanowienie o umorzeniu postępowania upadłościowego z dnia [...] sierpnia 2017 r. (raport bieżący nr [...], raport bieżący nr [...]).

Rozpoznając ponownie sprawę w wyniku złożonego przez P. S. wniosku, Komisja

wyjaśniła, że w dniu 29 kwietnia 2017 r. weszła w życie ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy o obrocie instrumentami finansowymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 791), która dokonała zmiany w zakresie art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie poprzez skreślenie słowa "giełdowych". Powyższe nie miało wpływu na zakres i sposób wykonania obowiązku informacyjnego. W ocenie KNF ww. zmiana nie powinna znaleźć zastosowania do przedmiotowej sprawy, gdyż nie wpływa na treść obowiązku Spółki, a stanowi jedynie przejaw zmiany terminologii- zmiany nazwy rynku, na którym notowany był Emitent. W przedmiotowej sprawie znajdzie zatem zastosowanie art. 56 ust. 1 pkt 2 lit, a ustawy o ofercie, w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej.

W datach publikacji raportu rocznego za rok 2014. skonsolidowanego raportu rocznego za rok 2014 oraz skonsolidowanego raportu półrocznego za I półrocze 2015 r. przepisy wykonawcze wydane w oparciu o treść art. 60 ust. 2 ustawy o ofercie zawierało Rozporządzenie, które to, już po publikacji ww. raportów okresowych, było zmieniane w drodze rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa niebędącego państwem członkowskim (Dz. U. z 2016 r. poz. 860.), która to nowelizacja weszła w życie w dniu 30 czerwca 2016 r.

Ww. zmiana nie będzie miała zastosowania gdyż weszła w życie już po publikacji raportów okresowych, zaś co do zasady zgodnie z § 3 ust. 1, nowe brzmienie Rozporządzenia ma po raz pierwszy zastosowanie do raportów okresowych i skonsolidowanych raportów okresowych przekazywanych po dniu wejścia w życie rozporządzenia zmieniającego - za okresy sprawozdawcze rozpoczynające się w 2016 r. Jednocześnie Rozporządzenie zmieniające nie dotyczyło żadnego z przepisów objętych sentencją Decyzji. Rozporządzenie zostało uchylone w dniu 30 kwietnia 2018 r. wraz z wejściem w życie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 marca 2018 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych oraz warunków uznawania za równoważne informacji wymaganych przepisami prawa państwa nie będącego państwem członkowskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 757). Powyższe nie ma jednak wpływu dla niniejszej sprawy, gdyż Rozporządzenie z dnia 29 marca 2018 r. nie uchyliło obowiązków zawartych wcześniej w Rozporządzeniu.

Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia raporty bieżące i okresowe powinny zawierać informacje odzwierciedlające specyfikę opisywanej sytuacji oraz powinny być sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny. Jak stanowi ust. 3 przekazywane przez emitenta raporty bieżące i okresowe powinny być sporządzone w sposób umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową emitenta.

82 ust. 1 Rozporządzenia stanowił, iż emitent jest obowiązany do przekazywania, z zastrzeżeniem ust. 2-13 i § 83, raportów okresowych: I) kwartalnych; 2) półrocznych; 3) rocznych. Dodatkowo 82 ust. 2 stanowił, iż emitent będący jednostką dominującą jest obowiązany dodatkowo do przekazywania raportów okresowych w formie skonsolidowanego raportu kwartalnego, skonsolidowanego raportu półrocznego i skonsolidowanego raportu rocznego, chyba że na podstawie odrębnych przepisów nie ma obowiązku lub może nie sporządzać skonsolidowanych sprawozdań finansowych.

Zgodnie z § 83 ust. 3, emitent będący jednostką dominującą nie jest obowiązany do przekazywania odrębnego raportu półrocznego, pod warunkiem zamieszczenia w skonsolidowanym raporcie półrocznym półrocznego skróconego sprawozdania finansowego, wraz z raportem podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych z przeglądu lub opinią o badanym sprawozdaniu finansowym dotyczącą tego sprawozdania, zawierającego: bilans, rachunek zysków i strat (ogólny rachunek zysków i strat oraz techniczny rachunek ubezpieczeń - w przypadku emitenta będącego zakładem ubezpieczeń lub zakładem reasekuracji), zestawienie zmian w kapitale własnym, rachunek przepływów pieniężnych oraz skróconą informację dodatkową, zawierającą te informacje i dane. które są istotne dla właściwej oceny sytuacji majątkowej, finansowej i wyniku finansowego emitenta, a nie zostały zamieszczone w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym, z zastrzeżeniem ust. 4.

Na podstawie § 83 ust. 5 sprawozdania zarządu lub osoby zarządzającej oraz odpowiednio ich oświadczenia mogą być sporządzone w formie jednego dokumentu.

§ 87 ust. 7 pkt 10 stanowił, iż raport kwartalny zawiera dodatkowo inne informacje, które zdaniem emitenta są istotne dla oceny jego sytuacji kadrowej, majątkowej, finansowej, wyniku finansowego i ich zmian, oraz informacje, które są istotne dla oceny możliwości realizacji zobowiązań przez emitenta.

§ 89 ust. 1 pkt 3 określał, iż raport półroczny zawiera co najmniej sprawozdanie zarządu lub osoby zarządzającej na temat działalności emitenta oraz zasad sporządzenia półrocznego skróconego sprawozdania finansowego zawierające również opis podstawowych zagrożeń i ryzyka związanych z pozostałymi miesiącami roku obrotowego oraz uwzględniające odpowiednio wymogi określone w § 87 ust.7 pkt 2-11.

§ 90 ust. 1 pkt 2b brzmiał w następujący sposób: Skonsolidowany raport półroczny zawiera co najmniej półroczne skrócone skonsolidowane sprawozdanie finansowe obejmujące okres pierwszych sześciu miesięcy roku obrotowego. sporządzone zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości i poddane przeglądowi przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami i standardami zawodowymi, przy czym: w przypadku stosowania MSR półroczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządza się co najmniej w wersji skróconej, której zakres został określony w tych standardach.

§ 90 ust. 1 pkt 3 stanowił, iż skonsolidowany raport półroczny zawiera co najmniej sprawozdanie zarządu lub osoby zarządzającej na temat działalności G. kapitałowej emitenta oraz zasad sporządzenia półrocznego skróconego skonsolidowanego sprawozdania finansowego zawierające również opis podstawowych zagrożeń i ryzyka związanych z pozostałymi miesiącami roku obrotowego oraz uwzględniające wymogi określone w § 87 ust. 7 pkt 2-11.

Zgodnie z § 91 ust. I pkt 3 raport roczny zawiera co najmniej: roczne sprawozdanie finansowe, sporządzone zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości i zbadane przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami zawodowymi: w przypadku stosowania MSSF roczne sprawozdanie finansowe sporządza się w zakresie określonym w tych standardach.

§ 91 ust. 1 pkt 4 stanowił, iż raport roczny zawiera co najmniej: sprawozdanie zarządu lub osoby zarządzającej na temat działalności emitenta w okresie objętym raportem rocznym oraz zasad sporządzenia rocznego sprawozdania finansowego.

Natomiast § 91 ust. 6 pkt 11 mówił, iż w przypadku emitenta prowadzącego działalność wytwórczą, budowlaną, handlową lub usługową, sprawozdanie z działalności emitenta zawiera również ocenę, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącą zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenie ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom.

Brzmienie § 92 ust. 1 pkt 3b było następujące: Skonsolidowany raport roczny zawiera co najmniej roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe, sporządzone zgodnie z obowiązującymi zasadami rachunkowości i zbadane przez podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami zawodowymi: w przypadku stosowania MSR roczne skonsolidowane sprawozdanie finansowe sporządza się w zakresie określonym w tych standardach. Pkt 4 z § 92 ust. 1 dodatkowo określał, iż sprawozdanie zarządu lub osoby zarządzającej na temat działalności G. kapitałowej emitenta oraz zasad sporządzenia rocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego.

92 ust. § 3 stanowił, iż sprawozdanie z działalności G. kapitałowej emitenta zawiera, odpowiednio w odniesieniu do G. kapitałowej emitenta, informacje określone w § 91 ust. 5 pkt 1-3 i pkt 4 oraz ust, 6-10 Rozporządzenia i w przepisach o rachunkowości oraz: ,

1) charakterystykę struktury aktywów i pasywów skonsolidowanego bilansu, w tym z punktu widzenia płynności G. kapitałowej Emitenta,

2) ważniejsze zdarzenia mające znaczący wpływ na działalność oraz wyniki finansowe G. kapitałowej emitenta w roku obrotowym lub których wpływ jest możliwy w następnych latach:

3) opis struktury głównych lokat kapitałowych lub głównych inwestycji kapitałowych dokonanych w ramach G. kapitałowej emitenta w danym roku obrotowym;

4) opis organizacji G. kapitałowej emitenta ze wskazaniem jednostek podlegających konsolidacji oraz opis zmian w organizacji G. kapitałowej emitenta wraz z podaniem ich przyczyn;

5) charakterystykę polityki w zakresie kierunków rozwoju G. kapitałowej emitenta;

6) opis istotnych pozycji pozabilansowych w ujęciu podmiotowym, przedmiotowym i wartościowym.

W zakresie regulacji prawnych dotyczących odpowiedzialności strony, Komisja wskazała, iż po naruszeniu obowiązków informacyjnych przez Spółkę, a przed wydaniem decyzji nastąpiła zmiana przepisu stanowiącego podstawę do nałożenia kary pieniężnej na członków Zarządu w sytuacji rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę publiczną.

W 2015 r., tj. w okresie dopuszczenia się przez Spółkę naruszeń prawa, podstawę prawną do nałożenia sankcji na członków Zarządu stanowił art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie. Stosownie do treści ówcześnie obowiązującego art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 96 ust. 1 ww. ustawy. Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka Zarządu spółki publicznej karę pieniężną do wysokości 100 000 zł. Zgodnie ze zmianą wprowadzoną ustawą zmieniającą ustawodawca rozróżnił na gruncie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie odpowiedzialność członków Zarządu w przypadku rażącego naruszenia przez zarządzaną spółkę obowiązków informacyjnych związanych z informacjami poufnymi i okresowymi (art. 96 ust. 6 pkt I ustawy o ofercie) oraz związanych z informacjami okresowymi (art. 96 ust. 6 pkt 2 ustawy o ofercie). W sytuacji zaś naruszenia przez zarządzaną spółkę obowiązków związanych z informacjami okresowymi (a zatem tak jak w rozpatrywanej sprawie) wysokość sankcji pieniężnej, jak mogła zostać nałożona na członka Zarządu ulegała zaostrzeniu i wyniosła do 1 000 000 zł. Reguły intertemporalne w przypadku zmiany wprowadzonej ustawą zmieniającą zawierał art. 58 ust. 2 ustawy zmieniającej. Zgodnie z tym przepisem, przy wymierzaniu sankcji na członka zarządu, który w okresie rażącego naruszenia przez spółkę publiczną obowiązków (zaistniałego przed wejściem w życie ustawy zmieniającej), o których mowa w art. 56 ust. 1 ustawy ofercie, należy stosować przepisy sprzed wejścia w życie zmiany, chyba ,że sankcja po nowelizacji byłaby względniejsza, co nie ma miejsca w niniejszej sprawie. Zatem sankcja administracyjna w niniejszej sprawie wymierzona została według przepisów dotychczasowych, tj. w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej.

KNF wskazał również, iż stosownie do treści art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, obowiązującego w chwili popełnienie czynu przez Spółkę kara, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, nie mogła być nałożona, jeżeli od wydania decyzji w przedmiocie nałożenia kary na emitenta, upłynęło więcej niż 6 miesięcy. Przy czym art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie został zmieniony ustawą zmieniającą w ten sposób, iż termin 6 miesięcy na ukaranie członka Zarządu został wydłużony do 12 miesięcy. Niemniej jednak z uwagi na treść art. 58 ust. 2 ustawy zmieniającej zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdzie art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy zmieniającej.

W toku postępowania zakończonego wydaniem decyzji Komisja ustaliła, iż ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nałożono na Spółkę sankcje w postaci: kary pieniężnej w kwocie 700 000 zł oraz bezterminowego wykluczenia akcji Spółki z obrotu na rynku regulowanym prowadzonym przez [...] za m.in. naruszenie art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w związku ze sporządzeniem skonsolidowanego raportu skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 r., raportu rocznego za 2014 r. oraz skonsolidowanego raportu półrocznego za 1 półrocze 2015 r. w sposób nienależyty, tj. niezgodnie z postanowieniami Rozporządzenia oraz MSSF.

Ponadto w toku postępowania w przedmiocie nałożenia sankcji na Spółkę, jak i w niniejszym postępowaniu KNF stwierdziła, iż naruszenia art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie dotyczące skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 r., raportu rocznego za 2014 r. oraz skonsolidowanego raportu półrocznego za 1 półrocze 2015 r. zostały zakwalifikowane jako rażące. Ustawodawca formułując art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie nie zawarł definicji legalnej, co należy rozumieć za rażące naruszenie prawa. Proste zestawienie art. 96 ust. 1 i ust. 6 ustawy o ofercie wskazuje, iż niewątpliwie za rażące naruszenie należy zakwalifikować naruszenie, którego waga, skutki lub stan zagrożenia dla słusznych interesów uczestników rynku kapitałowego są znaczące. Jako rażące naruszenia obowiązków informacyjnych należy również kwalifikować te naruszenia, które skutkują pozbawieniem podstawowych uprawnień chronionych przepisami ustawy o ofercie, takich jak powszechny i rów ny dostęp do informacji.

Dokonując oceny pojęcia rażącego naruszenia prawa w kontekście realizacji obowiązków informacyjnych należy również uwzględnić okoliczność, czy zarządzana m in. przez P. S. Spółka była w posiadaniu informacji podlegających ujawnieniu w trybie art. 56 ustawy o ofercie i przy dołożeniu należytej staranności, mogła dopełnić ciążący na niej obowiązek.

Komisja stwierdziła, iż sporządzając skonsolidowany raport roczny za 2014 r,. raport roczny za 2014 r. oraz skonsolidowany raport półroczny za I półrocze 2015 r. bez ujawnienia wskazanych przez KNF informacji, doszło do istotnego naruszenia prawa uczestników rynku kapitałowego do informacji. Wskazała również, iż zapewnienie swobodnego dostępu do pełnej informacji umożliwi ukształtowanie realnego poziomu cen papierów wartościowych, które odzwierciedlać będą rzeczywistą wartość inkorporowanych w tych papierach praw. Przejrzystość rynku jest podstawowym warunkiem uczciwej gry podaży i popytu. Dostęp do informacji stanowi w tym kontekście podstawowy instrument pozwalający na rzetelną wycenę papierów wartościowych na rynku.

Stąd też na Spółce jako emitencie dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym papierów wartościowych ciążył szczególny obowiązek zapewnienia inwestorom dostępu do informacji, w rym przypadku informacji okresowych odnoszących się do sprawozdawczości finansowej. W przypadku informacji zawartych w raportach okresowych jest to, co do zasady, jedna z podstawowych możliwości weryfikacji sytuacji finansowej Spółki. Stąd też powinna odzwierciedlać rzeczywistą sytuację emitenta. Jedynie dostęp do rzetelnej, kompletnej, zawierającej dane zarówno korzystne, jak i niekorzystne dla Spółki oraz sporządzonej zgodnie z prawem, w tym z obowiązującymi standardami rachunkowości, informacji na temat sytuacji finansowej i dokonań emitenta umożliwia uczestnikom rynku kapitałowego podejmowanie świadomych decyzji inwestycyjnych.

Emitent dopuścił się szeregu naruszeń, które zostały uznane za kwalifikowane, gdyż przedstawiony obraz sytuacji Spółki i G. Kapitałowej nie był prawdziwy, rzetelny i kompletny, nie odzwierciedlał specyfiki opisywanej sytuacji podmiotu, zaś sporządzone raporty finansowe nie umożliwiały oceny wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową Emitenta.

W zakresie braku przeklasyfikowania zobowiązań z tytułu pożyczki inwestycyjnej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za 2014 r. z zobowiązań długoterminowych do zobowiązań krótkoterminowych w związku z naruszeniem kowenantów umowy pożyczki zawartej pomiędzy A. a spółką H.Spółka powinna przeklasyfikować trzecią transzę (przypadająca do spłaty w styczniu 2017 r. kwota 40 mln zł) z zobowiązań długoterminowych (termin zapadalności powyżej 365 dni) do zobowiązań krótkoterminowych (termin zapadalności do 365 dni). Obowiązek ten wynika wprost z przepisów MSSF. Brak przeprowadzenia powyższej operacji księgowej spowodował zniekształcenie struktury pasywów Spółki i wpływał na ocenę jej płynności finansowej. Organ podkreślił, iż na dzień 31 grudnia 2014 r. kwota zobowiązań krótkoterminowych wynosiła 229 186 tys. zł i ewentualna reklasyfikacja skutkowałaby ich zwiększeniem do kwoty 269 186 tys. zł, a więc o 17.45 %.

Jednocześnie par. 74 MSR 1 ma charakter jednoznaczny i nakazuje przeklasyfikowanie zobowiązania długoterminowego do kategorii zobowiązań krótkoterminowych w sytuacji naruszenia warunków umowy, co miało miejsce. Na gruncie par. 74 MSR I odstępstwa od ww. nakazu nie uzasadnia nawet zgoda pożyczkodawcy na odstąpienie od spłaty zobowiązania mimo złamania postanowień umowy wyrażona po zakończeniu roku obrotowego, a przed zatwierdzeniem sprawozdania finansowego.

Jednoznaczność rozumienia przepisów potwierdził biegły rewident badający skonsolidowane sprawozdanie finansowe za 2014 r.. wskazując Zarządowi Spółki na konieczność zmian prezentacyjnych.

Reasumując zatem, nie zaszła w opisywanym przypadku sytuacja, że Spółka dokonała wyboru jednego z możliwych i logicznie uzasadnionych sposobów rozumienia danej normy, gdyż okoliczności sprawy wskazywały na konieczność jak najszerszego poinformowania o możliwej choć potencjalnej wymagalności zobowiązania z tytułu pożyczki inwestycyjnej.

Za rażące naruszenie Komisja uznała także brak ujawnienia w skonsolidowanym raporcie rocznym za 2014 r., raporcie rocznym za 2014 r. oraz skonsolidowanym raporcie okresowym za I półrocze 2015 r. informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności. W przypadku skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 r. przedstawiono jedynie zdarzenia i okoliczności o pozytywnym wydźwięku dla G. Kapitałowej H., wskazujące na możliwość pozyskania nowego finansowania, restrukturyzację finansowania oraz podjęcie działań mających na celu podtrzymanie płynności. Powyższe skutkowało przedstawieniem nierzetelnego obrazu sytuacji G. Kapitałowej. Pominięto bowiem istotne czynniki ryzyka, których materializacja mogła doprowadzić do utraty płynności G. Kapitałowej H. a w konsekwencji do upadłości Emitenta. Komisja podkreśliła, że par. 25 MSR 1nie ma charakteru wariantowego i wymaga od kierownictwa jednostki6 ujawnienia wszelkich wątpliwości, co do zdolności do kontynuacji działalności.

Ocenę co do możliwego istnienia zagrożenia kontynuacji działalności przez Grupę Kapitałową potwierdził biegły rewident dokonujący badania skonsolidowanego sprawozdania za 2014 r. wskazując na wysoki poziom zadłużenia krótkoterminowego G. Kapitałowej. Dodatkowo jak wynika z raportu uzupełniającego z badania skonsolidowanego sprawozdania finansowego za 2014 r.. wysokość zobowiązań krótkoterminowych na dzień 31 grudnia 2014 r. wzrosła w stosunku do 31 grudnia 2013 r. o 190 %, do 31,9 % sumy bilansowej.

Komisja stwierdziła, iż ww. argumentacja zachowuje swoją aktualność w odniesieniu do braku ujawnienia informacji o istnieniu istotnych niepewności dotyczących zdarzeń lub okoliczności, które mogą nasuwać poważne wątpliwości co do zdolności jednostki do kontynuowania działalności w raporcie okresowym za 2014 r. Na dzień bowiem sporządzania sprawozdania finansowego za 2014 r. w Spółce występowały trudności z obsługą zadłużenia.

W przypadku skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2015 r. Spółka również w żadnym fragmencie sprawozdania finansowego nie wskazała na istnienie istotnych niepewności, co do możliwości kontynuowania działalności. Tymczasem na dzień publikacji sprawozdania ([...] sierpnia 2015 r.) Emitent nie wykupi! czterech serii obligacji zapadających w okresie maj-sierpień 2015 r. na kwotę łączną ok. 35 mln zł. Na ryzyko zagrożenia kontynuacji działalności wskazał także biegły rewident, który w raporcie z przeglądu sprawozdania finansowego za I półrocze 2015 r. zwrócił uwagę na łączną wysokość niewykupionych obligacji wynoszącą 35 490 tys. zł oraz zbliżający się (31 grudnia 2015 r.) termin płatności II raty pożyczki w kwocie 40 000 tys. zł.

Do kolejnej G. naruszeń uznanych za kwalifikowane Komisja zaliczyła braki ujawnień w sprawozdaniach w zakresie informacji dotyczących ryzyka płynności. Informacje dotyczące zagrożenia utraty płynności, w kontekście trudnej sytuacji finansowej Emitenta i G. Kapitałowej, miały istotne znaczenie dla użytkowników sprawozdania, a ich niekompletność mogła wpłynąć na niewłaściwe decyzje inwestycyjne. Prezentowane w sprawozdaniach jednostkowym i skonsolidowanym za 2014 r. oraz w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. okoliczności, kierowały uwagę inwestorów na to. jakie działania są podejmowane przez Spółkę w kontekście ponoszonego przez nią ryzyka płynności. Brak było natomiast ujawnień dotyczących faktycznej zdolności G. Kapitałowej H. do regulowania zobowiązań. W tym zakresie inwestorzy nie uzyskali adekwatnych informacji, do których dostęp gwarantują im przepisy prawa. Spółka, w kontekście trudnej sytuacji finansowej Emitenta i G. Kapitałowej H. była zobowiązana do szczególnej dbałości o przedstawienie właściwych (zgodnych z wymogami MSSF 7) informacji związanych zarządzaniem ryzykiem płynnością oraz analizą terminów zapadaIności aktywów finansowych utrzymywanych dla celów zarządzania ryzykiem płynności oraz wymagalności zobowiązań finansowych tak, aby inwestorzy mogli podejmować decyzje inwestycyjne będąc pełni poinformowani na temat ryzyka, jakie dotyczą Emitenta i jego G. Kapitałowej. 

Za kwalifikowane naruszenia uznano również brak ujawnienia w skonsolidowanym raporcie okresowym za 2014 r., raporcie okresowym za 2014 r. oraz skonsolidowanym raporcie okresowym za I półrocze 2015 r. ujawnień w odniesieniu do oceny, wraz z jej uzasadnieniem, dotyczącej zarządzania zasobami finansowymi, ze szczególnym uwzględnieniem zdolności wywiązywania się z zaciągniętych zobowiązań, oraz określenia ewentualnych zagrożeń i działań, jakie emitent podjął lub zamierza podjąć w celu przeciwdziałania tym zagrożeniom. W pkt 12 Sprawozdania z działalności Spółki i G. Kapitałowej H. (jeden dokument załączony zarówno do raportu rocznego i skonsolidowanego raportu rocznego za 2014 r.), znalazły się ogólnikowe stwierdzenia, powielone w sprawozdaniach finansowych za 2014 r. dotyczące stosowanego w Spółce i grupie kapitałowej monitorowania braku funduszy przy pomocy narzędzia okresowego planowania płynności. Ujęto również optymistycznie przewidywania Zarządu, co do możliwości zrefinansowania zadłużenia oraz pozyskania finansowania. Brak jest natomiast informacji na temat identyfikacji ryzyka, w szczególności w zakresie spłaty zobowiązań finansowych. Brak ww. informacji doprowadził do przedstawienia użytkownikom sprawozdań zniekształconego obrazu sytuacji Spółki. Emitent tymczasem, pomimo trudnej sytuacji wynikającej m in. z napiętej sytuacji płynnościowej, w miejsce rzetelnego opisu co do zagrożeń w zakresie wywiązania się z zobowiązań oraz środków przeciwdziałania, przedstawił optymistyczną informację na temat braku zagrożenia płynności. Tym bardziej, że po publikacji raportów za 2014 r. niektóre z czynników ryzyka uległy materializacji np. brak wykupu obligacji Spółki. W przedmiotowym sprawozdaniu brakuje rzetelnie przedstawionego opisu sposobu zarządzania przez Spółkę i jej spółki zależne zasobami finansowymi i oceny z możliwości wywiązywania się przez grupę kapitałową Spółki i samą Spółkę z zaciągniętych zobowiązań finansowych. Konkludując, w sytuacji w jakiej znajdowała się Spółka w tamtym okresie, ocena dotycząca zarządzania zasobami finansowymi powinna być na tyle szczegółowa, żeby czytelnik sprawozdania z działalności G. kapitałowej Emitenta za rok 2014. mógł w sposób prosty odczytać, jakie są realne możliwości wywiązywania się Emitenta z zobowiązań finansowych tj. w jaki sposób, jakimi środkami i w jakich terminach Emitent i jego spółki zależne będą wywiązywać się z zaciągniętych zobowiązań.

W przypadku informacji zamieszczonych w półrocznym sprawozdaniu z działalności za I półrocze 2015 r. nie przedstawiono pogłębionej analizy w zakresie możliwości realizacji zobowiązań przez Spółkę i jej grupę kapitałową. Poprzestano na ogólnikowym opisie ryzyka utraty płynności z uwagi na fakt występowania tzw. zatorów płatniczych, wskazano na ryzyko związane z pozyskiwaniem krótkoterminowego finansowania długoterminowej inwestycji oraz odwołano się do danych zawartych w skonsolidowanym raporcie rocznym.

Powyższy opis utrwalony w sprawozdaniu z działalności za I półrocze 2015 r. w zakresie dotyczącym utraty płynności finansowej, nie umożliwiał pełnej oceny możliwości realizacji zobowiązań przez Emitenta. w szczególności biorąc pod uwagę sytuację Emitenta i G. Kapitałowej H. - w I półroczu 2015 r. Spółka nie wykupiła obligacji serii J_04 na kwotę 1 741 tys. zł. zaś na dzień publikacji skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2015 r:Spółka nie wykupiła kolejnych trzech serii obligacji: o łącznej kwocie nominalnej 34 090 tys. zł. Dodatkowo po publikacji _sprawozdania finansowego za 1 półrocze 2015 r. wypowiedziana została pożyczka przez A.. Powyższe skutkowało brakiem możliwości obsługi zobowiązań i rozpoczęciem przygotowań do złożenia wniosku o upadłość układową.

Do katalogu naruszeń obowiązków informacyjnych zaliczono także brak ujawnienia w skonsolidowanym raporcie rocznym za 2014 r. kwoty aktywów i rezerw z tytułu odroczonego podatku dochodowego w odniesieniu do każdej różnicy przejściowej i nierozliczonej straty podatkowej oraz niewyjaśnienie związków zachodzących między obciążeniem podatkowym, a wynikiem finansowym brutto w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy 2014. W ocenie KNF ujawnienie struktury odroczonego podatku oraz wyjaśnienia zmian tej struktury za 2014 r. wpłynęłoby na możliwość zrozumienia wyniku netto i sytuacji finansowej Emitenta. W szczególności pozycje bilansowe Aktywa z tytułu odroczonego podatku dochodowego oraz Rezerwa z tytułu odroczonego podatku dochodowego uległy zmianom na dzień 31 grudnia 2014 r. w stosunku do 3 1 grudnia 2013 r., tj. odpowiednio z 0 zł do 22 439 tys. zł (do 3,1 % sumy bilansowej) oraz z 40 286 tys. zł do 68 505 tys. zł (do 9.5 % sumy bilansowej).

Za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych KNF uznała także nieprawidłowe ustalenie (oszacowanie) wartości odzyskiwalnej aktywów należących do [...] H.z związku z możliwą utratą wartości tych aktywów oraz brakiem przypisania odpisu aktualizującego do aktywów innych niż wartość firmy. W wyniku zaistnienia ww. naruszenia doszło do przedstawienia nierzetelnej i nieprawdziwej sytuacji G. kapitałowej w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. Spółka M. utworzyła odpis aktualizacyjny w kwocie 226 417 tys. zł z tytułu utraty wartości udziałów tej spółki w spółce H. (wartość udziałów zmniejszyła się z kwoty 389 017 tys. zł do kwoty 162 600 tys. zł. Powyższy odpis został ujęty na poziomie jednostki dominującej spółki M. tj. Emitenta, w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. Przy czym w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. Spółka rozpoznała jedynie odpis aktualizujący 100 % wartości firmy powstałej w wyniku nabycia H. przez Grupę Kapitałową H. w wysokości 28 643 tys. zł. Nie dokonano natomiast odpisu aktualizującego wartości innych aktywów należących do [...] H.

Powyższe naruszenie zostało również ujęte w raporcie biegłego rewidenta z przeglądu skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2015 r., który uczyni! zastrzeżenie wskazujące, że m.in. zastosowanie par. 104 MSR 36 skutkowałoby obniżeniem wartości składników aktywów H. (a w konsekwencji sumy bilansowej) i wyniku finansowego o kwotę 155 994 tys. zł (kwota odpisu 226 417 tys. zł pomniejszona o kwotę odpisu aktualizującego wartość firmy wynoszącego 28 643 tys. zł).

Spółka nie zastosowała przepisów MSR 36 i mimo występowania przesłanek i dowodów utraty wartości dotyczących głównie sieci H., nie ustalono (oszacowano) wartości odzyskiwalnej [...].

Szczególnie rażącym naruszeniem jest negowanie wystąpienia przesłanek utraty wartości aktywów [...] H., biorąc pod uwagę ówczesną sytuację Emitenta i jego G. kapitałowej, a także zastosowane wybiórcze podejście do przepisów MSR w tym zakresie co spowodowało istotne zniekształcenie prezentowanych wyników i sytuacji G. kapitałowej.

Reasumując zatem, nie zaszła w opisywanym przypadku sytuacja, że Spółka dokonała wyboru jednego z możliwych i logicznie uzasadnionych sposobów rozumienia danej normy.

Za rażące naruszenie obowiązków informacyjnych organ nadzoru uznał także brak ujawnienia przez Spółkę w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. informacji na temat pozycji Pozostałe koszty operacyjne, pomimo istotnego wzrostu wartości tej pozycji w porównaniu do poprzedniego okresu. W rezultacie powyższego użytkownicy sprawozdań finansowych nie uzyskali informacji na temat przyczyny ok. dwudziestokrotnego zwiększenia kwoty pozostałych kosztów operacyjnych pomiędzy dniem 30 czerwca 2014 r. a 30 czerwca 2015 r., tj. z 1 550 tys. zł do 36 989 tys. zł. Biorąc zatem pod uwagę, iż pozycja Pozostałe koszty operacyjne ma bezpośrednie przełożenie na wynik finansowy Spółki. KNF stoi na stanowisku, że wskazanie, jakie zdarzenia gospodarcze składają się na wartość pozostałych kosztów operacyjnych jest kluczowe dla zrozumienia wyników działalności Spółki oraz może mieć znaczenie dla decyzji podejmowanych przez inwestorów. Gdyby bowiem nie zaistniało zwiększenie kwoty Pozostałych kosztów operacyjnych. Spółka nie odnotowałaby straty netto za I półrocze 2015 r., która na poziomie jednostkowym wyniosła - 11 367 tys. zł. zaś na poziomie skonsolidowanym - 19 280 tys. zł.

Za rażące naruszenia obowiązków informacyjnych przez Emitenta został również uznany brak ujawnienia w skonsolidowanym sprawozdaniu finansowym za I półrocze 2015 r. związków pomiędzy obciążeniem podatkowym, a wynikiem finansowym brutto. Użytkownicy sprawozdania finansowego nie otrzymali informacji na temat przyczyn powstania obciążenia podatkowego (kwota podatku wynosząca 3 871 tys. zł stanowiła istotną pozycję z punktu widzenia skonsolidowanej straty wynoszącej za I półrocze 2015 r. - 19 280 tys. zł.) oraz na temat pozycji/operacji, które składały się na kwotę podatku. Jednocześnie efektywna stawka podatku za I półrocze 2015 r. wyniosła - 32 % i znacznie odbiegała od efektywnych stawek podatku odnotowanych w poprzednich okresach sprawozdawczych.

Istota przywołanych powyżej naruszeń, stwierdzonych przez KNF i opisanych jako rażące, sprowadzała się zatem do sporządzenia raportów okresowych, zawierających informacje, które uniemożliwiały ich użytkownikom zapoznanie się z sytuacją finansową Spółki. Dodatkowo ww. raporty okresowe nie zostały sporządzone w sposób prawdziwy, rzetelny i kompletny oraz umożliwiający inwestorom ocenę wpływu przekazywanych informacji na sytuację gospodarczą, majątkową i finansową Emitenta (§ 3 ust. I i 3 Rozporządzenia). Nadto nie zawierały one wszystkich ujawnień i informacji wymaganych przez MSSF, co wpływało negatywnie na walory informacyjne ww. raportów okresowych.

Z poczynionych przez Komisję ustaleń wynika również, iż strona sprawowała funkcję członka Zarządu i jednocześnie Prezesa Zarządu od dnia [...] lutego 2015 r. W dniu 30 grudnia 2015 r. Emitent otrzymał postanowienie w przedmiocie zabezpieczenia majątku Spółki w związku ze złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości. W dniu [...] stycznia 2016 r. wydano postanowienie w przedmiocie odwołania tymczasowego nadzorcy sądowego i ustanowienia w jego miejsce zarządcy przymusowego.

Jednocześnie KNF wskazała, iż wobec zaś braku szczegółowego podziału obowiązków pomiędzy członkami Zarządy (Zarząd dwuosobowy), faktycznie pełnione przez stronę obowiązki obejmowały cały zakres spraw Spółki oraz reprezentowanie jej na zewnątrz. Zgodnie z art. 371 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r.), jeżeli Zarząd jest wieloosobowy, wszyscy jego członkowie są obowiązani i uprawnieni do wspólnego prowadzenia spraw spółki, chyba że statut stanowi inaczej. Z powyższego wynika zatem, że każdy z członków Zarządu, w tym strona, zobligowany był do wypełnienia ciążącego na Spółce obowiązku i zapewnienia należytego wypełnienia obowiązków informacyjnych przez Spółki, tj. prawidłowego sporządzenia i upublicznienia raportów okresowych.

Rozważając kwestię odpowiedzialności P. S. za rażące naruszenia obowiązków informacyjnych przez Spółkę organ odniósł się do treści art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, zgodnie z którym wydanie decyzji administracyjnej nakładającej karę pieniężną, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie nie może nastąpić później niż w terminie 6 miesięcy od dnia wydania decyzji administracyjnej, o której mowa w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie. Według wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2013 r., początkiem biegu 6 miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, do nałożenia przez Komisję kary na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej z tytułu rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych jest data wydania przez KNF decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na spółkę publiczną, tzn. data jej sporządzenia zgodnie z wymogami art. 107 kpa i podpisania, nie zaś data jej doręczenia Spółce Zgodnie zaś z wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 17 marca 2009 r.9, termin sześciu miesięcy jest zachowany, jeżeli przed jego upływem decyzja nakładająca karę na członka Zarządu zostanie doręczona stronie postępowania.

Organ stwierdził, iż uchwała w formie decyzji, dotycząca nałożenia kary na Spółkę, została podjęta przez Komisję w dniu [...] marca 2018 r., i doręczona stronie w dniu 19 września 2018 r., zaś termin z art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie upływał w dniu [...] września 2018 r. Zatem Decyzja została wydana i doręczona Stronie przed upływem terminu 6 miesięcy z art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie.

Komisja, odnosząc się do szczegółowo do argumentów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, uznała je za bezzasadne ( od strony 64 do strony 90).

W dalszej części uzasadnienia Komisja uzasadniła wysokość nałożonej kary.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie P. S. wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji ewentualnie jej uchylenie wraz decyzją ją poprzedzającą i zasądzenie koszów postępowania.

Skarżący podniósł zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj.:

- art. 96 ust. 7 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych (Dz. U z 2019 r. poz. 623 ze. zm.) w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy z dnia 31 marca 2016 r. o zmianie ustawy o funduszach inwestycyjnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 615), poprzez bezpodstawne nałożenie na stronę kary pieniężnej po upływie ustawowego terminu 6 miesięcy od dnia wydania decyzji Komisji datowanej na dzień [...] marca 2018 r. (sygn. [...]), stwierdzającej rażące naruszenie przez spółkę H. S.A. z siedziba w W. obowiązków informacyjnych, o których mowa w art. 56 ustawy o ofercie, co skutkuje tym że zaskarżona decyzja wydana została bez podstawy prawnej, a w konsekwencji dotknięta jest wadą nieważności, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.,

- art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie Ustawy zmieniającej, poprzez błędną subsumpcję i nieuzasadnione uznanie, że naruszenie obowiązków informacyjnych przez H.S.A. z siedzibą W., o których mowa w art. 56 Ustawy o ofercie, było rażące, podczas gdy uchybienia te nie wyczerpują przesłanek "rażącego naruszenia prawa", co skutkuje bezzasadnym nałożeniem na stronę kary pieniężnej;

oraz przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 77 § 1 w zw. z art. 7, art. 80, oraz art. 81a § 1. k.p.a., poprzez dowolną i fragmentaryczną ocenę materiału dowodowego, w szczególności:

a) sprzeczne z materiałem dowodowym przyjęcie, iż stwierdzone przez Komisję naruszenia, których dopuściła się Spółka, w okresie, w którym skarżący pełnił funkcję członka zarządu stanowią rażące naruszenie prawa, podczas gdy naruszeniom tym nie można przypisać elementów definicji rażącego naruszenia prawa, z uwagi na to, że Komisja nie wykazała, że normy prawne, naruszone przez Spółkę są oczywiste dla przeciętnego adresata tj. członka zarządu spółki publicznej, a strona mogła wykonać prawidłowo obowiązki informacyjne, albowiem miała pełną wiedzę niezbędną do tego (co stanowi jeden z elementów rażącego naruszenia prawa wskazany przez samą Komisję – s. 58 decyzji nr [...] z dnia [...] września 2018 r.), co doprowadziło do błędnej kwalifikacji stwierdzonych przez Komisję naruszeń jako "rażące";

b) poprzez niewszechstronne rozpatrzenie materiału dowodowego, polegające na pominięciu opinii biegłego rewidenta z badań: skonsolidowanego sprawozdania finansowego za rok 2014, sprawozdania finansowego za rok 2014 oraz raportu biegłego rewidenta z przeglądu półrocznego skonsolidowanego sprawozdania finansowego za I półrocze 2015 r. wskazujących na błędną kwalifikację stwierdzonych przez Komisję naruszeń jako rażących, z uwagi na fakt, iż nie mogły one być oczywiste dla przeciętnego adresata normy prawnej tj. członka zarządu spółki publicznej, jako że nie zostały one odnotowane nawet przez biegłego rewidenta przeprowadzającego badanie lub przegląd ww sprawozdań finansowych, co doprowadziło do błędnej kwalifikacji stwierdzonych przez Komisję naruszeń jako "rażące";

c) fragmentaryczną ocenę materiału dowodowego, w tym w szczególności pominięcie wyjaśnień skarżącego w zakresie przesłanek zastosowania przepisu par. 19 Międzynarodowego Standardu Rachunkowości 1, w następstwie którego Spółka zastosowała odstępstwo od zastosowania przepisu par. 74 MSR 1, co doprowadziło do przyjęcia, że zastosowanie przepisu par. 19 MSR 1 stanowiło "rażące" naruszenie prawa, podczas gdy zastosowanie tego odstępstwa nie może być ocenione jako zachowanie oczywiście sprzeczne z obowiązkiem informacyjnym i oczywiste dla przeciętnego adresata normy prawnej tj. członka zarządu spółki publicznej;

d) sprzeczne z materiałem dowodowym, w tym w szczególności przedstawioną przez Spółkę wyceną wartości odzyskiwalnej infrastruktury [...][...] H. przyjęcie, iż Spółka przeszacowała wartość godziwą (odzyskiwalną) aktywów H. sp. z o.o. (".") w postaci infrastruktury [...][...] i w konsekwencji dopuściła się braku przypisania odpisu aktualizującego wartość udziałów H. w sprawozdaniu skonsolidowanym H. S.A. za I półrocze 2015 do aktywów H., co doprowadziło do błędnej kwalifikacji stwierdzonych przez Komisję naruszeń jako "rażące";

e) poprzez sprzeczną z zasadami logiki ocenę Komisji, że fakt pełnienia przez stronę funkcji prezesa zarządu Spółki oraz braku podziału obowiązków pomiędzy osobami będącymi członkami zarządu Spółki w okresie naruszenia przez Spółkę obowiązków informacyjnych i sprawozdawczych, stanowi okoliczność obciążającą stronę, podczas gdy zgodnie z treścią przepisu art. 96 ust. 6 Ustawy o ofercie, pełnienie funkcji członka zarządu stanowi podstawę odpowiedzialności osobistej, co doprowadziło do nałożenia rażąco wygórowanej kary przez Komisję;

- art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz 78 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie i w konsekwencji odmowę dopuszczenia w sprawie wnioskowanego przez skarżącego pismem z dnia [...] września 2018 r" dowodu z opinii biegłego, mającego istotne znaczenie dla niniejszej sprawy, co doprowadziło do błędnego ustalenia stanu faktycznego;

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez oparcie się w całości na stanie faktycznym ustalonym w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przeciwko Spółce (sygn. [...]), mimo że strona w całości kwestionowała ustalenia przedmiotowego postępowania w zakresie rzekomego dopuszczenia się przez Spółkę rażących naruszeń obowiązków informacyjnych, co doprowadziło do nienależytego wyjaśnienie wszystkich okoliczności niezbędnych do ustalenia stanu faktycznego niniejszej sprawy;

- art. 8 w zw. z 189d k.p.a., poprzez nałożenie na stronę kary pieniężnej w wysokości nieuwzględniającej zasady proporcjonalności oraz dyrektyw wymiaru administracyjnej kary pieniężnej poprzez pominięcie następujących okoliczności: stanu majątkowego strony, stopnia przyczynienia się strony do powstania naruszenia prawa, braku uprzedniego ukarania za to samo zachowanie oraz braku niedopełniania w przeszłości obowiązku tego samego rodzaju co niedopełnienie obowiązku albo naruszenie zakazu, w następstwie którego ma być nałożona kara, co doprowadziło do nałożenia rażąco wygórowanej kary przez Komisję.

W obszernym (łącznie 45 stron) uzasadnieniu skargi skarżący przypomniał przebieg postępowania w sprawie i szczegółowo uzasadnił wskazane zarzuty.

W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

W działaniu organu rozstrzygającego w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że poczynione przez organy ustalenia faktyczne znajdują uzasadnienie w zebranym materiale dowodowym. Materiał dowodowy został w toku postępowania przed organami zgromadzony, rozpatrzony i oceniony w sposób wyczerpujący. Ponadto ten materiał dowodowy był znany stronom postępowania. Należy w tym miejscu podkreślić, że Sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną. Sąd ten bada, czy ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej, których decyzje zostały zaskarżone, odpowiadają prawu (wyr. NSA z dnia 23 stycznia 2007 r., II FSK 72/06, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 31).

W przedmiotowej sprawie Sąd przyjął za podstawę rozstrzygnięcia ustalenia faktyczne poczynione przez organy, albowiem stan faktyczny został ustalony z zachowaniem reguł procedury administracyjnej. Tym samym ustalony w postępowaniu administracyjnym stan faktyczny stał się stanem faktycznym przyjętym przez Sąd (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), co pozwala na ocenę prawidłowości zastosowania przez organy w przedmiotowej sprawie przepisów prawa materialnego.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej z marca 2016 r. Zgodnie z w/ w przepisem, w przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie, Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej lub towarzystwa funduszy inwestycyjnych będącego organem funduszu inwestycyjnego zamkniętego, karę pieniężną do wysokości 100.000 zł. Kara nie może być nałożona, jeżeli od wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, upłynęło więcej niż 6 miesięcy (art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie).

Z treści powyższego przepisu wynika, że pierwszą przesłanką nałożenia na członka zarządu spółki publicznej kary jest uprzednie nałożenie kary na samą spółkę, z uwagi na naruszenie obowiązków, o których mowa w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie.

W rozpoznawanej sprawie przesłanka ta została spełniona, bowiem Komisja Nadzoru Finansowego, ostateczną decyzją z dnia [...] marca 2018 r. na podstawie art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o ofercie nałożyła na Spółkę sankcję administracyjną w postaci bezterminowego wykluczenia akcji Spółki z obrotu na rynku regulowanym oraz kary pieniężnej w wysokości 700 000 zł.

Kolejnym warunkiem umożliwiającym nałożenie kary na członka zarządu, jest zachowanie terminu, o którym mowa w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie.

W orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie wyraźnie rozróżnia się pojęcia: "wydania decyzji" i "doręczenia decyzji".

Niewątpliwie decyzja administracyjna wywołuje skutki prawne dopiero z chwilą wprowadzenia jej do obrotu prawnego w drodze doręczenia lub jej ogłoszenia (art.110 k.p.a). Dopiero prawidłowe doręczenie (lub ogłoszenie) decyzji przynajmniej jednej ze stron postępowania i umożliwienie w ten sposób adresatowi zapoznanie się z jej treścią kończy proces decyzyjny oraz załatwia sprawę w rozumieniu art.104 k.p.a. Nie oznacza to jednak , że w pojęciu "wydanie decyzji" mieści się również doręczenie tego aktu.

Obowiązujące przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie dają podstaw do utożsamienia wydania decyzji z jej doręczeniem. Wydanie (sporządzenie) decyzji zgodnie z wymaganiami art. 107 § 1 k.p.a. jest czynnością procesową wywołującą oznaczone skutki prawne (por. wyrok NSA z dnia [...] kwietnia2006 r., sygn. akt II OSK 714/05). Chwilą wydania decyzji jest wobec tego nie data doręczenia stronie, lecz data jej sporządzenia, czyli w przypadku decyzji pisemnej dzień podpisania decyzji zawierającej prawem wymagane składniki. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a. do konstytutywnych elementów omawianej formy działania organu administracji publicznej zalicza się bowiem: oznaczenie organu, oznaczenie strony, rozstrzygnięcie, podpis piastuna funkcji organu administracji publicznej lub osoby działającej w imieniu organu, a także datę wydania decyzji. Wydanie, ogłoszenie i doręczenie aktu to trzy odrębne czynności podejmowane w toku postępowania, które ustawodawca wyraźnie rozróżnia i z którymi łączy różne skutki tak procesowe jak i materialne (por. też E. Frankiewicz, Wydanie a doręczenie decyzji administracyjnej, Państwo i Prawo 2002, z. 2, s. 70-79).

Akt woli organu administracji publicznej wyrażający się poprzez sporządzenie decyzji administracyjnej zawierającej elementy przewidziane w art. 107 k.p.a. stanowi o wykreowaniu decyzji w ujęciu proceduralnym. Do zaistnienia decyzji w omawianym ujęciu wystarczające jest wydanie decyzji, natomiast czynnik doręczenia decyzji jest zbędny (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego, A. Wiktorowskiej, Warszawa 2011, s. 612).

Chwilą wydania decyzji jest wobec tego data jej sporządzenia nie zaś doręczenia stronie. Data wydania decyzji ma zasadnicze znaczenie i wywołuje oznaczone skutki prawne. Otóż jest to określenie dnia, według którego ocenia się stan faktyczny i prawny jako podstawę rozstrzygnięcia sprawy. Organ ma obowiązek stosowania tych wszystkich przepisów prawnych, które zostały opublikowane do daty wydania decyzji, a jeżeli pominie on zmiany tych przepisów, czy ich uchylenie, to decyzja jest już dotknięta wadliwością (por. J. Borkowski: Decyzja administracyjna, Łódź, Zielona Góra 1998, s. 54). Data wydania decyzji wskazuje na istotny element w sprawowaniu orzecznictwa, bo pozwala ustalić w jakim stanie prawnym i faktycznym zapadło rozstrzygnięcie w sprawie. Zwrócić trzeba od razu uwagę, na to że nie będzie to data równoważna z tą, od której organ i strony będą związani decyzją (art. 110 k.p.a.) (por. B. Adamiak, J. Borkowski: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2004, s. 497-498, 5[...]). Oznaczenie daty wydania decyzji jest doniosłe z tego względu, że dla oceny legalności decyzji przez sąd administracyjny jest stan prawny i faktyczny istniejący w dniu wydania decyzji (por. m. in. wyrok NSA z dnia 17 listopada 1982 r., sygn. akt I SA/Kr 664/82, ONSA 1982, z. 2, poz.106; M. Jaśkowska, A. Wróbel: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Kraków 2005, s. 645; analogiczne stanowisko prezentuje J. Kędziora: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 285 oraz G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Postępowanie administracyjne ogólne, Warszawa 2003, s. 661).

Jak podkreślają przedstawiciele doktryny, w świetle art. 110 k.p.a., jak również innych regulacji kodeksowych brak jest podstaw do pozbawienia faktu wydania przez organ administracji publicznej decyzji administracyjnej znaczenia prawnego i utożsamiania daty wydania decyzji z datą jej doręczenia (por. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. M. Wierzbowskiego, A. Wiktorowskiej, Warszawa 2011, s. 607).

Podobnie Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2002 r. (III RN 149/01, OSNP 2003, nr 16, poz.371, Lex OMEGA 13/2006) zwrócił uwagę na istotne różnice dzielące wydanie i doręczenie decyzji. Zdaniem Sądu pojęcia "wydanie decyzji" nie można rozumieć jako wydania decyzji adresatowi w znaczeniu, w jakim używa się pojęcia "wydanie" w odniesieniu do wydania rzeczy. Dlatego wydanie decyzji jest czynnością procesową organu administracji publicznej polegającą na podpisaniu decyzji zawierającej prawem wymagane elementy. W związku z tym datą wydania decyzji jest data jej podpisania przez osobę upoważnioną do jej wydania, przy czym w razie wątpliwości datą podpisania decyzji jest data umieszczona w decyzji.

Jak wynika z orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy rozróżniać pojęcia: "wydanie decyzji" a "doręczenie decyzji". Wiele orzeczeń zapadło na gruncie art. 118§ 1 O.p., w których NSA wyraźnie podkreślił, iż: "W stanie prawnym obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2003 r. pojęcie wydania decyzji, określonej w art. 118§ 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), nie oznaczało jej doręczenia" (por. m. in. uchwała 7 sędziów NSA z 17 grudnia 2007 r., sygn. akt I FPS 5/07). To stanowisko podtrzymał NSA w wielu innych orzeczeniach (por. wyrok NSA z 23 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 292/10; wyrok NSA z 19 lutego 2013 r., sygn. akt I GSK 1340/11, wyroki NSA: z 3 marca 2008 r., sygn. akt I OSK 294/07; z 2 lutego 2011 r., sygn. akt II GSK 178/10; z 12 maja 2011 r., sygn. akt II GSK 672/11; z 4 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 1752/11; z [...] marca 2012 r., sygn. akt I OSK 600/12). Potwierdził je również Sąd Najwyższy m. in. w wyroku z [...] listopada 2009 r. (sygn. akt [...], LEX nr 577842), w którym stwierdził, że: "Wydanie decyzji na podstawie art. 118§ 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie obejmuje obowiązku jej doręczenia.

Ponadto, dokonując interpretacji art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie nie można pominąć wykładni językowej, która expressis verbis wskazuje, że mamy do czynienia, w ujęciu normatywnym, z datą wydania decyzji jako stanowiącą punkt odniesienia dla oceny jej skutków. Wymaga podkreślenia, iż ustawodawca posłużył się w tym przepisie pojęciem jasnym, znanym i mającym określone znaczenie normatywne, nietożsame z datą doręczenia decyzji administracyjnej. Za taką wykładnią art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie przemawia również zasada racjonalności działań ustawodawcy oraz zasada zaufania obywateli do państwa.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że początkiem biegu 6 miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, do nałożenia przez Komisję Nadzoru Finansowego kary na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej z tytułu rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych, o których stanowi art. 96 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 56 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 1 ustawy o ofercie - jest data wydania przez KNF decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na spółkę publiczną, tzn. data jej sporządzenia zgodnie z wymogami art. 107 k.p.a. i podpisania, nie zaś data jej doręczenia spółce. Z punktu widzenia art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, bez znaczenia jest załatwienie sprawy administracyjnej, które następuje z momentem doręczenia decyzji stronie, gdyż istotą problemu jest istnienie podstawy prawnej do zastosowania sankcji przez organ nadzoru w ustawowo określonym cz118e. Termin 6-miesięczny, o którym mowa w art. 96 ust. 7 ustawy o ofercie, jest skierowany do organu i jest terminem materialnym, którego upływ powoduje, iż wygasa umocowanie organu nadzoru (KNF) do nałożenia kary pieniężnej, o której stanowi art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie.

W niniejszej sprawie sześciomiesięczny termin na wydanie decyzji przez Komisję w sprawie skarżącego rozpoczął bieg w dniu [...] marca 2018 r., a zatem w dniu wydania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej na podstawie art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie na H.S.A. W związku z powyższym uprawnienie do nałożenia kary na członka zarządu na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy wygasało w myśl art. 96 ust. 7 ustawy w dniu 27 września 2018 r. Komisja nałożyła karę pieniężną decyzją w dniu [...] września 2018 r. (doręczona została w dniu 19 września 2018 r.), a zatem przed upływem tego sześciomiesięcznego terminu.

Należy zauważyć, że Komisja może nałożyć karę, o której mowa w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, na osobę, która pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, w przypadku rażącego naruszenia obowiązków przewidzianych w art. 96 ust. 1 ustawy o ofercie.

Powyższe oznacza zatem, że decyzja wydawana na podstawie art. 96 ust.6 ustawy o ofercie ma charakter uznaniowy. Kontrola legalności decyzji uznaniowych dokonywana przez sąd administracyjny ma ograniczony zakres. Sąd nie wnika w celowość wydania decyzji i rozstrzygnięcia w niej zawartego. Sprawdza, czy decyzję podjął właściwy organ, czy decyzja ma oparcie w przepisach prawa materialnego, czy organ nie przekroczył granic uznania administracyjnego a więc, czy decyzja nie nosi znamion dowolności oraz, czy organ uzasadnił rozstrzygnięcie sprawy przesłankami odnoszącymi się do strony. Sądowa kontrola decyzji uznaniowej polega na zbadaniu, czy przed podjęciem decyzji organ dysponował niezbędnym materiałem dowodowym uzasadniającym rozstrzygnięcie sprawy i czy dokonał wszechstronnej oceny okoliczności faktycznych istotnych dla takiego rozstrzygnięcia. Jest to więc kontrola prawidłowości postępowania poprzedzającego wydanie decyzji i jego zgodności z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa.

Decyzja uznaniowa może być uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w wypadku stwierdzenia, że została ona wydana z takim naruszeniem przepisów o postępowaniu administracyjnym, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit c ppsa). O tego rodzaju naruszeniach można by mówić, gdyby np. organ pozostawił poza swoimi rozważaniami argumenty podnoszone przez stronę, pominął istotne dla sprawy materiały dowodowe lub dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego.

Z uwagi na użyte w art. 96 ust. 1 ustawy pojęcie "rażące naruszenie obowiązków" organ zobowiązany jest ocenić, czy konkretnym naruszeniem przez spółkę przepisów ustawy o ofercie można przypisać taki charakter. Sam zwrot "rażące naruszenie obowiązków" jest prawnie niedookreślony. Pojęcie to stanowi klauzulę generalną, która w założeniu ma umożliwić karanie członków zarządu za najbardziej naganne zachowania spółki. Nie ma więc katalogu zamkniętego zachowań, które wyczerpywałyby pojęcie "rażące naruszenie obowiązków przez spółkę publiczną". Zatem ocena, czy dane naruszenie obowiązków jest rażące zależy od okoliczności każdego indywidualnego przypadku. Do rażącego naruszenia obowiązków może dojść zarówno na skutek jednorazowego zachowania, które drastycznie narusza obowiązujące przepisy, jak i na skutek wielokrotnych, nawet drobnych naruszeń, które oceniane łącznie pozwalają na przyjęcie, że naruszenie obowiązków ma charakter rażący (por. Glosa M. Barczaka do wyroku WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 688/07, Prawo Spółek 2008, Nr 12, s. 53). W orzecznictwie podkreśla się, że naruszenie obowiązków możemy uznać za rażące np. gdy było ono świadome. Istotne są również skutki naruszenia - np. gdy w jego wyniku akcjonariusze spółki zostali pozbawieni możliwości podjęcia ewentualnych decyzji inwestycyjnych przed zmianami w akcjonariacie. Normy prawa regulujące publiczny obrót papierami wartościowymi mają na celu ochronę zasady transparentności (przejrzystości) rynku kapitałowego. W tym celu ustawodawca nakłada na emitentów obowiązki informacyjne, służące realizacji tej zasady. Zasadę tę wyznaczają dwa podstawowe wymogi: informowanie uczestników rynku kapitałowego przez emitentów oraz równy (niedyskryminujący nikogo) dostęp do informacji. Ma ona wyjątkowo istotne znaczenie zarówno prawne, jak i faktyczne. Rynek kapitałowy bowiem jest szczególnie wrażliwy na informacje dotyczące instrumentów finansowych, wpływających na podejmowane przez inwestorów decyzje. Treść podawanych przez emitentów informacji może wszak wpływać na aktualny i przyszły kurs rynkowy papierów wartościowych.

Istotnym jest przy tym, że w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, rażące naruszenie obowiązków informacyjnych przypisać można podmiotowi, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ww. ustawy, a nie członkowi jego zarządu. Powyższy przepis nie wymaga zatem dokonywania oceny charakteru naruszenia przez skarżącego, lecz przez Spółkę.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, nie może zostać uznany za trafny zarzut skarżącego, że Komisja dokonała błędnej wykładni terminu "rażące naruszenie obowiązków" przez co naruszyła art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie. KNF przedstawiła w decyzji sposób rozumienia rażącego naruszenia prawa oraz wyjaśniła szczegółowo, w odniesieniu do każdego z naruszeń, przyczyny uznania tych naruszeń za kwalifikowane.

Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia pozostaje argument skarżącego, że sprawował funkcję jedynie przez miesiąc przed publikacją raportów za 2014 r. Organ wyjaśnił skarżącemu, iż z uwagi na specyfikę sprawozdawczości finansowej, publikacja danych finansowych za dany okres sprawozdawczy następuje z opóźnieniem. W przypadku raportów rocznych za 2014 r., dniem bilansowym był [...] grudnia 2014, zaś publikacja ww. raportów nastąpiła w dniu [...] marca 2015 r. Jak wynika z akt sprawy skarżący objął funkcję w dniu [...] lutego 2015 r. zatem powinien mieć rozeznanie się w sytuacji finansowej Spółki i jej G. kapitałowej oraz sporządzania sprawozdań finansowych zgodnych z przepisami prawa.

Jak słuszne zauważył organ art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie (obecnie art. 96 ust. 6 pkt 2) nie przewiduje żadnego okresu "ochronnego" lub też wdrożenia dla członka Zarządu. Art. 483 § 2 ksh stanowi, że członek zarządu powinien przy wykonywaniu swoich obowiązków dołożyć staranności wynikającej z zawodowego charakteru swojej działalności. Przy czym wymagana przez ustawodawcę należyta staranność jest formą kwalifikowaną staranności, wyższą od ogólnie wymaganej. Oznacza to konieczność znajomości procesów organizacyjnych, finansowych, ale także kierowania zasobami ludzkimi oraz znajomość obowiązującego prawa i następstw z niego wynikających w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej.

Również fakt sporządzenie sprawozdań finansowych przez wykwalifikowane podmioty zewnętrzne oraz Głównego Księgowego nie ma wpływu na odpowiedzialność skarżącego. Zgodnie z art. 4 ust. 5 ustawy o rachunkowości, odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości, w tym z tytułu nadzoru, również w przypadku, gdy określone obowiązki w zakresie rachunkowości - z wyłączeniem odpowiedzialności za przeprowadzenie inwentaryzacji w formie spisu z natury - zostaną powierzone innej osobie lub przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 11 ust. 2, za ich zgodą, ponosi kierownik jednostki. Przez kierownika jednostki, zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 6 w/w ustawy, rozumie się członka zarządu lub innego organu zarządzającego, a jeżeli organ jest wieloosobowy - członków tego organu, z wyłączeniem pełnomocników ustanowionych przez jednostkę. Zatem wykonywanie określonych czynności z zakresu sporządzania sprawozdań finansowych przez podmioty trzecie nie ma znaczenia dla odpowiedzialności Spółki i osób ją zarządzających.

Nie jest trafną argumentacja skarżącego, że jednoznacznie pozytywne opinie biegłego rewidenta z badania sprawozdań finansowych za 2014 r. uzasadniały przekonanie, że ww. sprawozdania nie zawierały żadnych nieprawidłowości. W toku postępowania organ dokonał, niezależnie od oceny sformułowanej przez biegłego rewidenta, oceny zgodności ww. sprawozdania ze standardami rachunkowości i stwierdził, że doszło do naruszenia opisanych standardów rachunkowości oraz rozporządzenia w związku z brakiem zwarcia ujawnień wymienionych w rozstrzygnięciu decyzji. Sąd zgadza się z organem, że sporządzenie opinii z badania lub raportu z przeglądu sprawozdania finansowego przez podmiot uprawniony nie oznacza braku możliwości weryfikacji zgodności sprawozdania finansowego z prawem przez organ nadzoru nad rynkiem kapitałowym. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym, do zadań Komisji należy sprawowanie nadzoru nad działalnością podmiotów nadzorowanych oraz wykonywaniem przez te podmioty obowiązków związanych z ich uczestnictwem w obrocie na rynku kapitałowym, w zakresie określonym przepisami prawa. Przy czym KNF, jako wyspecjalizowany organ administracji publicznej, powołany do nadzoru nad szeroko rozumianym rynkiem finansowym, posiada specjalistyczną wiedzę z obszaru objętego jej nadzorem, w tym również z zakresu MSSF oraz doradztwa inwestycyjnego.

Również niezasadne są zarzuty skarżącego, dotyczące ustaleń faktycznych w postępowaniu, prowadzonym w stosunku do spółki H. S.A., które to ustalenia stały się podstawą do nałożenia kary administracyjnej na tę Spółkę. Decyzja w sprawie H.S.A. może być bowiem podważana w postępowaniu prowadzonym w jej sprawie i przez stronę tego postępowania, a zatem H. S.A. Skarżący nie jest stroną tego postępowania albowiem z samego faktu sprawowania przez skarżącego funkcji członka zarządu nie można wyciągać wniosku o posiadaniu statusu strony. Stosownie do treści art.368 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1578 ze zm.), zarząd jest organem, przez który spółka realizuje zdolność do czynności prawnych, a więc jest organem wykonawczym, realizującym funkcje zarządzająco-reprezentacyjne. Należy rozróżnić postępowanie prowadzone w trybie art. 96 ust.1 pkt 1 ustawy o ofercie, a postępowanie prowadzone w trybie art.96 ust.6 ustawy o ofercie. W obu tych postępowaniach ustawodawca wyraźnie określił krąg podmiotów, którym przysługuje status strony. Podmiotem mającym interes prawny w sprawie wymierzenia kary pieniężnej a wiec stroną postępowania jest wyłącznie ten podmiot który dopuścił się czynu za który ustawodawca przewidział karę. Art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy wyraźnie wskazuje, że decyzja o wymierzeniu kary dotyczy wyłącznie sytuacji prawnej emitenta (spółki publicznej), gdyż na emitencie ciążą określone obowiązki, za naruszenie których ustawodawca przewidział stosowną karę. Członek zarządu takiej spółki publicznej może natomiast być podmiotem odrębnego postępowania prowadzonego na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy, które ma na celu wymierzenie kary osobie (por. wyrok NSA z 12 grudnia 2016 r. II GSK 1142/15).

Zdaniem Sądu, w postępowaniu dotyczącym Spółki, Komisja na podstawie całokształtu, wyczerpująco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego, w sposób nie budzący wątpliwości ustaliła, że działania Spółki doprowadziły do opisanego powyżej wielokrotnego, rażącego naruszenia obowiązków wynikających z przepisów obowiązującego prawa. Nałożenie na skarżącego kary pieniężnej na podstawie art. 96 ust. 6 w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, było zatem naturalną konsekwencją tych ustaleń. Wskazać przy tym należy, że przepisy nie przewidują w tym zakresie taryfikatora, umożliwiającego swego rodzaju wycenę poszczególnych zachowań karanego podmiotu składających się na sankcjonowane naruszenie. Przepisy przewidują karę maksymalną, a zadaniem organu jest dokonanie - w tak wyznaczonych granicach - niezbędnej jej indywidualizacji przez odniesienie wysokości kary do konkretnej sytuacji, jaka zaistniała w danej sprawie.

W ocenie Sądu nie jest również zasadnym zarzut opisany w punkcie 4 skargi.

Jak już wyżej wskazano kara administracyjna nakładana jest w ramach uznania administracyjnego co oznacza, że to organ decyduje, czy i jaka sankcja administracyjna powinna zostać nałożona (w granicach określonych przez ustawę) na dany podmiot. Wysokość sankcji zależy zatem wyłącznie od woli organu i nie podlega ocenie. Organ ma natomiast obowiązek prawny należycie uzasadnić nałożoną przez siebie sankcję. Poza tym organ powinien kierować się określonymi w ustawie przesłankami wymiaru kary.

Stosownie do zasady proporcjonalności określonej art. 31 Konstytucji RP z dnia 2 kwietnia 1997 r. wszelkie ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej albo wolności i praw innych osób. Przy czym ograniczenia te nie mogą naruszać istoty wolności i praw. Na gruncie zasad stosowania prawa zasada proporcjonalności oznacza, iż wszelka ingerencja w sytuację jednostek powinna przejść tzw. test proporcjonalności. Na ww. test składają się następujące wymogi: ocena przydatności (odpowiedniości) - czy dany środek ingerencji przyniesie zamierzony przez ustawodawcę cel; konieczności (niezbędności) - czy jest to środek ingerencji, który w najmniejszym stopniu wkracza w prawa i wolności jednostki oraz proporcjonalności (sensu stricto) - rozważenie, czy dobro podlegające ochronie jest na tyle istotne, aby dokonać władczej ingerencji w sferę praw i wolności jednostki. Unormowania dotyczące sankcji administracyjnych (kar pieniężnych i niepieniężnych) stanowią formę regulacji prawnej kwestii odpowiedzialności za czyny, które nazywane są w doktrynie deliktami administracyjnymi. Kary nakładane za popełnienie deliktu administracyjnego, a więc za naruszenie określonych prawem administracyjnym zakazów, bądź za niewykonywanie obowiązków administracyjno-prawnych "mają charakter represyjny, a ich celem jest dyscyplinowanie adresatów norm prawnych zagrożonych sankcją do przestrzegania obowiązującego prawa. Warto na marginesie zauważyć, że także w orzecznictwie, zdaniem Trybunału Konstytucyjnego, istotą kary administracyjnej jest przymuszenie do respektowania nakazów i zakazów przewidzianych w prawie administracyjnym. W orzecznictwie oraz doktrynie nie budzi większych wątpliwości kwestia samej dopuszczalności stosowania omawianych sankcji. Zaznacza się jednak, że muszą być one współmierne w stosunku do rodzaju naruszenia. Choć oczywiście, aby mogły być skuteczne, muszą również być nieuchronne i powodować określoną dolegliwość. Jednocześnie zasada określoności i pewności prawa wymaga, aby norma naruszona, za którą grozi sankcja, była sformułowana w sposób czytelny i jednoznaczny w powszechnie obowiązującym akcie prawnym.(komentarz do art.96 ustawy o ofercie. Skoczylas Andrzej Przemysław, Sójka Tomasz(red.) Mataczyński Maciej, Wacławik-Wejman Agata, Zawłocki Robert. LEX 2010 publikowane na stronie internetowej https://sip.lex.pl).

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela wyrażane w piśmiennictwie i orzecznictwie sądowym poglądy, iż stosowanie sankcji administracyjnych, powinno następować zgodnie z tak zwaną zasadą aktualności, wyrażoną między innymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2017 roku, sygn. akt: II GSK 143/16 . Zatem organ powinien rozstrzygać sprawę na podstawie normy obowiązującej w dniu orzekania. W orzecznictwie NSA podkreśla się, iż wymieniona wyżej zasada aktualności wywodzona jest z zasady praworządności wyrażonej w art. 6 k.p.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa i stanowiącej "powtórzenie konstytucyjnej zasady praworządności wyrażonej w art. 7 Konstytucji RP, jak również nawiązuje do zasady demokratycznego państwa prawnego wyrażonej w art. 2 Konstytucji RP". Wynika to z tego, że z "zasady praworządności wywodzi się obowiązek organów administracji publicznej stosowania do stanu faktycznego, ustalonego na dzień wydania decyzji administracyjnej przepisów prawa obowiązujących w dniu wydania tej decyzji" (wyrok NSA z dnia 16 maja 2007 r., I OSK 1080/06, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl; zob. też uchwała NSA z 16 grudnia 2013 r., II OPS 2/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W przypadku spraw dotyczących sankcji administracyjnych, można odstąpić od zasady aktualności tylko na korzyść potencjalnego sprawcy deliktu administracyjnego (a zatem nie może nastąpić rozszerzenie zakresu jego odpowiedzialności). W tym kontekście w orzecznictwie NSA i Trybunału Konstytucyjnego podkreśla się bowiem niedopuszczalność retroaktywnego stosowania uregulowań wprowadzających odpowiedzialność za delikty administracyjne (zob. wyrok TK z 12 maja 2009 r., P 66/07, Zbiór Urzędowy OTK 2009, nr 5A, poz. 65; por. też wyrok NSA z 21 października 2009 r. II GSK 487/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl por. też A. Skoczylas, Sankcje administracyjne jako środek nadzoru nad rynkiem kapitałowym, w: Sankcje administracyjne, pod red. M. Stahl, R. Lewickiej, M. Lewickiego, Warszawa 2011, s. 313- 326 oraz powoływane tam orzecznictwo). Zdaniem TK gwarancje zawarte w rozdziale II Konstytucji "odnoszą się do wszelkich postępowań represyjnych, tzn. postępowań, których celem jest poddanie obywatela jakiejś formie ukarania lub jakiejś sankcji". Powoduje to, że należy tu odpowiednio (tzn. z uwzględnieniem ich specyfiki) stosować m.in. art. 42 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji, zgodnie z którym "Odpowiedzialności karnej podlega tylko ten, kto dopuścił się czynu zabronionego pod groźbą kary przez ustawę obowiązującą w cz118e jego popełnienia". Trybunał wyprowadza z tego dwie bardziej szczegółowe dyrektywy, a mianowicie "zakaz sankcjonowania czynów, które w chwili ich popełnienia nie stanowiły deliktów administracyjnych" (co jest odpowiednikiem "prawnokarnej zasady nullum crimen sine lege anteriori)" oraz "zakaz stosowania sankcji, które nie były przewidziane w momencie popełniania deliktów" , "jest to odpowiednik prawnokarnej zasady nullum poena sine lege)" (Wyrok TK z 12 maja 2009 r., P 66/07, Zbiór Urzędowy OTK 2009, nr 5A, poz. 65; por. też wyrok NSA z 21 października 2009 r. II GSK 487/09, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl oraz A. Skoczylas w: Problematyka intertemporalna w prawie. Zagadnienia podstawowe. Rozstrzygnięcia intertemporalne. Geneza, funkcje, aksjologia, red. naukowa J. Mikołajewicz, Warszawa 2015, s. 287 i n.).

Jeżeli jednak po popełnieniu czynu podlegającego sankcji administracyjnej weszły w życie mniej represyjne rozwiązania prawne, powinno to działać na korzyść podmiotu względem, którego sankcja miałaby być nałożona. Wynika z tego także nakaz stosowania unormowania względniejszego dla sprawcy, szczególnie gdy nowe regulacje prawne przewidują możliwość przedawnienia sankcji (zob. E. Kruk, Sankcja administracyjna, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2013, s. 129-130 oraz s. 297 oraz A. Skoczylas w: Problematyka intertemporalna w prawie. Zagadnienia podstawowe. Rozstrzygnięcia intertemporalne. Geneza, funkcje, aksjologia, red. naukowa J. Mikołajewicz, Warszawa 2015, s. 287 i n.). Na aktualną wolę ustawodawcy w tym zakresie wskazuje pośrednio także wprowadzenie do polskiego systemu prawnego art. [...]9c k.p.a. statuującego zasadę stosowania ustawy względniejszej dla sprawcy naruszenia prawa administracyjnego skutkującego zastosowaniem administracyjnej kary pieniężnej. W świetle tego przepisu "w przypadku gdy w cz118e wydawania decyzji w sprawie administracyjnej kary pieniężnej obowiązuje ustawa inna niż w cz118e niedopełnienia obowiązku, z którego powodu ma być nałożona kara, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest ona względniejsza dla strony".

Zastosowanie do sankcji administracyjnych zasady lex mitior retro agit (ustawa względniejsza działa wstecz), nakazującej wsteczne stosowanie przepisu względniejszego dla podmiotu naruszającego przepisy wynika też z art. 15 ust. 1 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych z dnia 19 grudnia 1966 r. (Dz. U. z 1977 r. Nr 38, poz. 167;) wyrok NSA z 13 maja 2008 r. II GSK 104/08, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Biorąc pod uwagę wskazane reguły, właściwy organ w pierwszej kolejności powinien ocenić, czy dany czyn w momencie jego wystąpienia naruszał obowiązujące wówczas przepisy. Następnie zaś zweryfikować, czy w cz118e orzekania o tej karze, nadal stanowi naruszenie prawa prowadzące do nałożenia i wymierzenia sankcji administracyjnej. Sankcja nie znajdzie zastosowania w sytuacji, gdy taki wymóg nie zostanie spełniony. Jeżeli natomiast zarówno przed zmianą stanu prawnego, jak i po niej z danym czynem wiąże się sankcja administracyjna (np. kara pieniężna lub cofnięcie uprawnień), to stosuje się co do zasady ustawę nową, chyba że poprzednio obowiązujące regulacje są względniejsze dla strony.

Zakres zastosowania w sprawie przepisów Działu IV a k.p.a., które weszły w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. określa art.[...]9a k.p.a. zgodnie z którym:

§ 1. W sprawach nakładania lub wymierzania administracyjnej kary pieniężnej lub udzielania ulg w jej wykonaniu stosuje się przepisy niniejszego działu.

§ 2. W przypadku uregulowania w przepisach odrębnych:

1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej,

2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia,

3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej,

4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej,

5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej,

6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej

- przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się.

§ 3. W sprawach nakładania lub wymierzania przez organ administracji publicznej kar na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, odpowiedzialności dyscyplinarnej, porządkowej lub z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych, przepisów niniejszego działu nie stosuje się.

Z powyższego wynika, iż przepis § 1nakazuje stosowanie przepisów działu IVa w sprawach nałożenia lub wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia ulg w jej wykonaniu, z zastrzeżeniem przepisów § 2 i 3, które przewidują wyłączenia stosowania przepisów tego działu w całości lub w pewnym zakresie. Przepisy działu IV a k.p.a. mogą mieć zastosowanie w całości (§ 1) lub w pewnym zakresie (§ 2) albo nie mieć zastosowania (§ 3).

Przepisy działu IVa mają zastosowanie w całości, gdy spełnione są kumulatywnie trzy przesłanki:

1) przedmiotem sprawy administracyjnej jest nałożenie lub wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w rozumieniu art. [...]9b albo udzielenie ulgi w jej wykonaniu;

2) przepisy odrębne nie regulują w żadnym zakresie żadnego z zagadnień prawnych wymienionych w § 2;

3) nakładanie lub wymierzanie kary (pieniężnej) nie następuje na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, odpowiedzialności dyscyplinarnej, porządkowej lub z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Przepisy działu IVa k.p.a. mają zastosowanie tylko w pewnym zakresie, gdy spełnione są łącznie trzy przesłanki:

1) przedmiotem sprawy administracyjnej jest nałożenie lub wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej w rozumieniu art. [...]9b albo udzielenie ulgi w jej wykonaniu;

2) przepisy odrębne regulują jedno lub więcej, lecz nie wszystkie, z zagadnień prawnych wymienionych w § 2;

3) nakładanie lub wymierzanie kary (pieniężnej) nie następuje na podstawie przepisów o postępowaniu w sprawach o wykroczenia, odpowiedzialności dyscyplinarnej, porządkowej lub z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych; w takim przypadku przepisy działu IVa stosuje się w zakresie nieuregulowanym w przepisach odrębnych.

Przepisów działu IVa nie stosuje się w sprawach nakładania lub wymierzania przez organ administracji publicznej kar na podstawie przepisów o: 1) postępowaniu w sprawach o wykroczenia, 2) odpowiedzialności dyscyplinarnej, 3) odpowiedzialności porządkowej, 4) odpowiedzialności z tytułu naruszenia dyscypliny finansów publicznych.

Przepisów Działu IVa nie stosuje się także wówczas, gdy przepisy odrębne regulują wyczerpująco wszystkie zagadnienia prawne określone w § 2.

Przepisy działu IVa mogą mieć zastosowanie w całym zakresie, gdy przepisy odrębne nie regulują żadnego z zagadnień prawnych określonych w § 2. Określenie w przepisach odrębnych, które przyznają organom administracji publicznej kompetencje w sprawach administracyjnych kar pieniężnych, przesłanek nałożenia tych kar nie wyklucza pełnego zastosowania przepisów tego działu, gdy jednocześnie nie określają one przesłanek ich wymiaru.

Przepisy odrębne zwykle regulują jedno lub więcej z zagadnień prawnych określonych w § 2. Uregulowanie w przepisach odrębnych tych zagadnień jest wystarczające dla przyjęcia, że przepisy działu IVa nie mają zastosowania; nie jest natomiast konieczne, aby przepisy odrębne regulowały te zagadnienia w zakresie, w jakim są one uregulowane w przepisach działu IVa. Inaczej mówiąc, nie jest konieczne, aby zakres normowania w przepisach odrębnych pokrywał się z zakresem normowania w przepisach komentowanego działu. Oznacza to, że nawet wtedy, gdy zakres normowania zagadnienia prawnego określonego w § 2 w przepisach odrębnych jest węższy lub szerszy od zakresu normowania tego samego zagadnienia w przepisach działu IVa lub przepisy odrębne regulują je w sposób identyczny, podobny lub zbliżony albo odmienny, odnośny przepis działu IVa nie ma zastosowania. Na przykład gdy przepisy odrębne określają tylko jedną z przesłanek wymierzenia kary pieniężnej, o których mowa w art. [...]9d, lub określają przesłankę inną niż wymieniona w tym przepisie, regulują w ten sposób zagadnienie prawne wymienione w art. [...]9a § 2 pkt 1, co nie zezwala na stosowanie przepisu art. [...]9d w zakresie, w jakim określa pozostałe, nieujęte w przepisach odrębnych przesłanki wymierzenia kary.

Przepisy odrębne nie mogą zatem w tych przypadkach być uzupełniane ani modyfikowane odnośnymi regulacjami Działu IVa. Należy także przyjąć, że relacje między tymi przepisami nie są kwalifikowane według maksymy lex generalis – lex specialis, ponieważ nie chodzi tu o to, czy przepisy działu IVa mają szerszy zakres zastosowania niż odnośne przepisy odrębne, lecz jedynie o to, czy przepisy odrębne regulują w jakiś sposób zagadnienia wymienione w § 2 (por. wyroki NSA: z 17.07.2019 r., II OSK 1774/[...], LEX nr 2706115, i z 3.12.2019 r., II OSK 3087/[...], LEX nr 2761320; w tym ostatnim wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że: "Treść art. [...]9a § 2 potwierdza, że pierwszeństwo przed unormowaniami kodeksu mają przepisy odrębne w zakresie, w jakim regulują: 1) przesłanki wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, 2) odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, 3) terminy przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej, 4) terminy przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, 5) odsetki od zaległej administracyjnej kary pieniężnej, 6) udzielanie ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej.

Przy ustaleniu dopuszczalności stosowania lub wyłączenia stosowania Działu IVa k.p.a. niezbędna jest bowiem wykładnia przepisów odrębnych regulujących nakładanie oraz wymierzanie administracyjnych kar pieniężnych". W przypadku gdy przepisy odrębne w ogóle nie regulują zagadnienia uregulowanego w § 2, przepisy działu IVa stosuje się wprost w oznaczonym zakresie (por. Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego LEX/el. 2020 - komentarz, stan prawny: 15 lipca 2020 r.)

Jeżeli więc jakiś aspekt dotyczący kar administracyjnych został uregulowany w przepisach odrębnych, przepisy Działu IVa k.p.a. w tym zakresie nie będą miały zastosowania, a jeżeli przepisy szczególne nie regulują jakiejś kwestii, to zastosowanie znajdą w tej części przepisy k.p.a. (patrz "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" pod red. R. Hausera, M. Wierzbowskiego Wyd. 4 Warszawa 2017 str. 1237). Innymi słowy stwierdzić należy, iż w przypadku braku jakiejkolwiek regulacji kwestii wymierzania administracyjnej kary pieniężnej w przepisach odrębnych, bądź też w przypadku ich uregulowania w sposób częściowy, nieuwzględniający wszystkich kwestii wymienionych w pkt 1- 6 powołanego art. [...]9 a § 2 k.p.a., koniecznym jest odwołanie do uregulowań działu IVa k.p.a. (Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 115/19).

W tym też momencie ujawnia się ogólny i subsydiarny (zob. uzasadnienie, VIII kadencja, druk sejm. nr 1[...]3, s. 69, 71, 72; R. Stankiewicz, Regulacja..., s. 11–12; R. Kędziora, Kodeks..., s. 1026) charakter przepisów zadekretowanych w dziale IVa. Stanowią one wyłącznie niezbędne uzupełnienie zidentyfikowanych niedostatków, a zatem także braków (luk) w ustawach prawa administracyjnego materialnego. Stąd też podstawowe znaczenie na etapie wyznaczania zakresu obowiązywania kodeksowych zasad nakładania, wymierzania i udzielania ulg w wykonaniu administracyjnych kar pieniężnych przypisać należy treści art. [...]9 a § 2.

W piśmiennictwie w treści art. [...]9a § 2 upatruje się ustawowego zadekretowania czy też konfirmacji (potwierdzenia) ogólnosystemowych zasad kolizyjnych lex posterior generali non derogat legi priori speciali oraz lex specialis derogat legi generali, zastrzegając zarazem ich swoistą naturę (zob. M. Niezgódka-Medek, M. Szubiakowski, Przepisy..., s. 238; R. Stankiewicz, Regulacja..., s. 11; S. Gajewski, Kodeks..., s. 90; uzasadnienie, VIII kadencja, druk sejm. nr 1[...]3, s. 72).

W istocie art. [...]9a § 2 k.p.a., stanowiąc przejaw założenia ustawodawcy, jakoby przepisy odrębne kompleksowo normowały w danym aspekcie zasady odpowiedzialności administracyjnej, wprowadza autonomiczną regułę kolizyjną komplementarną względem systemowej zasady lex specialis derogat legi generali. Istotnie, na gruncie art. [...]9a § 2 rzecz dotyczy nie tyle stosunku treści i zakresu (węższy/szerszy) przepisu kodeksowego do przepisu odrębnego, lecz wyłącznie tego, czy dany aspekt odpowiedzialności administracyjnej został w ogóle przez ustawodawcę w przepisach pozakodeksowych uregulowany (zob. tak A. Wróbel [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks..., s. 1196). Z tych też przyczyn zaistniały w piśmiennictwie rozbieżności, czy właściwszym było posłużenie się przez ustawodawcę na gruncie art. [...]9 a § 2 terminem "przepis szczególny".

Zarówno dyspozycja art. [...]9 a § 2 jak i stabilne oraz jednoznaczne stanowisko przedstawicieli doktryny (zob. m.in. A. Wróbel [w:] A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks..., s. 1196; R. Stankiewicz, Regulacja..., s. 12; S. Gajewski, Kodeks..., s. 90) nakazują przyjąć, że niedopuszczalne jest stosowanie zarówno przepisu odrębnego, jak i przepisu kodeksu co do tej samej kwestii (zasady, instytucji) związanej z nakładaniem lub wymierzaniem administracyjnych kar pieniężnych (np. przesłanek wymiaru kary czy też przesłanek odstąpienia od jej wymierzania) oraz udzielaniem ulg w ich wykonaniu. Nie oznacza to jednak, że w odniesieniu do określonej kategorii administracyjnych kar pieniężnych nie mogą znaleźć zastosowania zarówno przepisy kodeksu, jak i przepisy odrębne (zob. także uzasadnienie, VIII kadencja, druk sejm. nr 1[...]3, s. 72–73; R. Stankiewicz, Regulacja..., s. 12). Zakaz współstosowania przepisów działu IVa oraz przepisów odrębnych limitowany jest do danego aspektu nakładania lub wymiaru administracyjnej kary pieniężnej albo instytucji udzielania ulg w jej wykonaniu. W pozostałym zaś zakresie zgodnie z podstawową funkcją komentowanych przepisów – jako regulacji ogólnej (ramowej) – znajdą zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Nadto warto wskazać, antycypując ustalenia poniżej poczynione, że w pewnych sytuacjach zasady nakładania i wymierzania administracyjnych kar pieniężnych oraz udzielania ulg w ich wykonaniu będziemy dekodować nawet z trzech aktów prawnych lokowanych na różnych szczeblach systemu prawnego, np. rozporządzenia unijnego, krajowej ustawy szczególnej wraz z uzupełniającym stosowaniem co do wybranych kwestii przepisów Działu IVa.

Z treści art. [...]9 a § 2 obok zasadniczej jego funkcji, jaką jest oznaczenie pierwszeństwa stosowania przepisów odrębnych, można wywieść wniosek o normatywnej petryfikacji zastanego na dzień wejścia w życie noweli z 7.04.2017 r. stanu prawnego w przedmiocie zasad nakładania i wymierzania administracyjnych kar pieniężnych oraz udzielania ulg w ich wykonaniu. Kodeksowa reguła kolizyjna swym zakresem obejmuje każdy przepis odrębny normujący jedną z kodeksowych instytucji, o których mowa w art. [...]9 d, [...]9 f –[...]9 k, w tym także te, które obowiązywały w dniu wejścia w życie noweli z 7.04.2017 r. Innymi słowy, przepisy Działu IVa nie modyfikują dotychczas obowiązujących rozwiązań materialnoprawnych, lecz jedynie w niezbędnym zakresie uzupełniają standard ochrony praw jednostki (por. w tym duchu także P. Majczak, Uwagi..., s. 73).

Z praktycznego punktu widzenia należy wprowadzić rozróżnienie trzech momentów, a mianowicie daty wejścia w życie przepisów Działu IVa, międzyczasowych zasad stosowania przepisów działu IVa oraz kwestii obowiązywania w dniu wejścia w życie noweli z 7 kwietnia 2017 r. przepisów odrębnych, o których mowa w art. [...]9a § 2. Przepisy działu IVa weszły w życie 1 czerwca 2017 r. i znajdują zastosowanie, w świetle art. 16 noweli z 7 kwietnia .2017 r., do postępowań wszczętych po tej dacie, zaś przepisy normujące materialnoprawne podstawy nakładania administracyjnych kar pieniężnych, którym ustawodawca przydaje w komentowanym przepisie pierwszeństwo, mogły wejść w życie zarówno po, jak i przed tą datą. Słowem, do postępowań w sprawach administracyjnych kar pieniężnych wszczętych po 1 czerwca 2017 r. znajdą zastosowanie zgodnie z zasadą przepisaną w treści art. [...]9a § 2 przepisy odrębne oraz przepisy kodeksu w zakresie nienormowanym tymi ostatnimi. Zaś w postępowaniach wszczętych i niezakończonych przed 1 czerwca 2017 r. zasady nakładania i wymierzania administracyjnych kar pieniężnych będą regulować wyłącznie przepisy ustaw statuujących materialnoprawne i kompetencyjne podstawy ich nałożenia. (Knysiak-Sudyka Hanna (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. II Opublikowano: WKP 2019, stan prawny: 15 maja 2019 r. Art. [...]9(a) - Cebera Agata, Firlus Jakub Grzegorz ).

Wymierzając karę pieniężną, organ zasad tych nie naruszył i prawidłowo zastosował w sprawie zarówno przepisy o ofercie jak i przepisy Działu IV a k.p.a. Wskazać w związku z tym należy, iż w rozpoznawanej sprawie Komisja nałożyła karę na podstawie i w granicach określonych w art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie, w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej z marca 2016 r. obowiązującego na dzień popełnienia deliktów administracyjnych przez spółkę, w brzmieniu względniejszym dla strony, Na dzień orzekania przez organ, w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej na skarżącego zaskarżonej decyzją brzmienie art.96 ustawy o ofercie było bowiem mniej korzystne dla skarżącego.

W niniejszym postępowaniu o tym które przepisy sankcyjne mają zastosowanie do osoby wchodzącej w skład zarządu spółki w cz118e, gdy doszło do rażącego naruszenia obowiązków informacyjnych przez spółkę rozstrzyga przepis art. 58 ust. 2 ustawy zmieniającej z marca 2016 r. Zgodnie z tym przepisem, przy wymierzaniu sankcji na członka zarządu, który w okresie rażącego naruszenia przez spółkę publiczną obowiązków zaistniałego przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, o których mowa w art. 56 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej z marca 2016 r. z dniem 4 czerwca 2016 r., należy stosować przepisy ustawy o ofercie sprzed ww. zmiany.

Zgodnie z art. 33 pkt 37 lit. c ustawy zmieniającej z marca 2016 r., w art.96 dodano ust. 1e w brzmieniu: Jeżeli emitent nie wykonuje albo nienależycie wykonuje obowiązki o których mowa w art. 56 - 56c w zakresie informacji okresowych, art. 59 w zakresie informacji okresowych, art. 63 i art. 70 pkt 1, Komisja może wydać decyzję o wykluczeniu na czas określony albo bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 zł albo kwoty stanowiącej równowartość 5% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 5 000 000 zł, albo zastosować obie sankcje łącznie.

Ponadto zgodnie z art. 33 pkt 37 lit. f ustawy zmieniającej z marca 2016 r. art. 96 ust. 6 otrzymał brzmienie: W przypadku rażącego naruszenia obowiązków, o których mowa w:

1) ust. 1 - Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, zewnętrznie zarządzającego A. lub zarządzającego z UE w rozumieniu ustawy7 o funduszach inwestycyjnych łub towarzystwa funduszy inwestycyjnych będącego organem funduszu inwestycyjnego zamkniętego, karę pieniężną do wysokości 100 000 zł:

2) ust. 1 e - Komisja może nałożyć na osobę, która w tym okresie pełniła funkcję członka zarządu spółki publicznej, zewnętrznie zarządzającego A. lub zarządzającego z UE w rozumieniu ustawy o funduszach inwestycyjnych lub towarzystwa funduszy inwestycyjnych będącego organem funduszu inwestycyjnego zamkniętego, karę pieniężną do wysokości 1 000 000 zł.

Przypomnieć trzeba, że wszystkie delikty administracyjne w rozpoznawanej sprawie dokonane zostały przed [...] czerwca 2016 r.

Przed wydaniem decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną w rozpoznawanej sprawie nastąpiła kolejna zmiana przepisów ustawy o ofercie na podstawie art. 7 pkt 20 lit. i ustawy zmieniającej z lutego 2017 r., którym po raz kolejny zmieniono art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie. Zmiana ta polegała na tym, że z dniem 6 maja 2017 r., a więc z dniem wejścia w ustawy zmieniającej z lutego 2017 r., przesłanką nałożenia kary na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie nie jest stwierdzenie rażącego naruszenia prawa. Ustawodawca uznał, że do nałożenia kary na podstawie art. 96 ust. 6 ustawy o ofercie za naruszenia związane z wykonywaniem obowiązków informacyjnych w zakresie informacji okresowych wystarczające jest, ustalenie, że emitent nie wykonywał albo nienależycie wykonywał obowiązki, o których mowa w art. 56-56c ustawy o ofercie bez potrzeby wykazywania, iż naruszenia te miały charakter rażący.

Zgodnie z art. 33 pkt 37 lit. c ustawy zmieniającej z marca 2016 r., w art.96 dodano ust. 1e w brzmieniu: Jeżeli emitent nie wykonuje albo nienależycie wykonuje obowiązki o których mowa w art. 56 - 56c w zakresie informacji okresowych, art. 59 w zakresie informacji okresowych, art. 63 i art. 70 pkt 1, Komisja może wydać decyzję o wykluczeniu na czas określony albo bezterminowo, papierów wartościowych z obrotu na rynku regulowanym albo nałożyć karę pieniężną do wysokości 5 000 000 zł albo kwoty stanowiącej równowartość 5% całkowitego rocznego przychodu wykazanego w ostatnim zbadanym sprawozdaniu finansowym za rok obrotowy, jeżeli przekracza ona 5 000 000 zł, albo zastosować obie sankcje łącznie.

Reasumując stosownie zatem do art. 96 ust. 6 oraz ust. 7 ustawy o ofercie w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustaw zmieniających, pomiędzy datą popełnionych deliktów administracyjnych przez spółkę, a dniem orzekania przez organ o odpowiedzialności skarżącego jako członka zarządu spółki, uległa zaostrzeniu i dlatego przepisami względniejszymi dla strony, są przepisy ustawy o ofercie w brzmieniu zastosowanym w sprawie, obowiązujące przed 4 czerwca 2016 r., które zastosowano w sprawie.

Biorąc pod uwagę opisane w decyzji naruszenia prawa oraz cel kary pieniężnej należało przyjąć, że nałożona na skarżącego kara za rażące naruszenie obowiązków określonych w ustawie o ofercie w okresie pełnienia przez skarżącego funkcji członka zarządu spółki stanowi adekwatny instrument oddziaływania na skarżącego. Kara objęła okoliczności, takie jak liczba, waga i rodzaj naruszeń przypisanych skarżącemu, zakres obowiązków skarżącego w spółce, jego sytuację materialną a także rozmiar bezprawności, charakter naruszonego dobra oraz ewentualne skutki naruszenia. Jednocześnie oznacza to, że wskazana w decyzjach podstawa prawna wynika z obowiązującego prawa materialnego i nie została naruszona zasada praworządności określona w art. 6 k.p.a. Nie można też organowi odmówić respektowania wyrażonej w art. 7 k.p.a. zasady prawdy obiektywnej. Zdaniem Sądu, ocena dokonana została po wszechstronnym i wnikliwym rozważeniu całokształtu materiału dowodowego i poprzedziło ją wyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego, związane ściśle z zasadą swobodnej oceny dowodów, która także została zachowana (art. 77 i art. 80 k.p.a.). Uzasadnienia obydwu decyzji odpowiadają dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a., bowiem wynika z nich ocena faktów, prawa i subsumcji oraz cele i skutki rozstrzygnięcia, co w konsekwencji oznacza, że postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie było prowadzone z poszanowaniem zasady wyrażonej w art. 8 k.p.a.

W postępowaniu dotyczącym Spółki, Komisja na podstawie całokształtu, wyczerpująco zebranego i rozpatrzonego materiału dowodowego, w sposób nie budzący wątpliwości ustaliła, że działania Spółki doprowadziły do opisanego powyżej wielokrotnego, rażącego naruszenia przepisów. Nałożenie na skarżącego kary pieniężnej na podstawie art. 96 ust. 6 w zw. z art. 96 ust. 1 pkt 1 ustawy o ofercie, było zatem naturalną konsekwencją tych ustaleń. Wskazać przy tym należy, że przepisy nie przewidują w tym zakresie taryfikatora, umożliwiającego swego rodzaju wycenę poszczególnych zachowań karanego podmiotu składających się na sankcjonowane naruszenie. Przepisy przewidują karę maksymalną, a zadaniem organu jest dokonanie - w tak wyznaczonych granicach - niezbędnej jej indywidualizacji przez odniesienie wysokości kary do konkretnej sytuacji, jaka zaistniała w danej sprawie.

Sąd zdaje sobie sprawę, że nałożona kara jest dotkliwa dla skarżącego. Niemniej tylko taka kara może przymusić do bezwzględnego respektowania prawa w przyszłości, a także stanowić formę represji za już dokonane naruszenie określonych obowiązków ustawowych przez spółkę, której skarżący był członkiem zarządu. W literaturze przedmiotu znaleźć można adekwatny w tym zakresie wywód, że kara administracyjna, stanowiąc istotny bodziec ekonomiczny, zniechęcający do niewykonywania obowiązków o charakterze administracyjnym, ma w zamierzeniu ustawodawcy być skutecznym instrumentem nadzorczym, mającym za zadanie zapobiec powstawaniu bezprawia administracyjnego (J. Jendrośka, Kary administracyjne (w:) R. Mastalski (red.), Księga Jubileuszowa Profesora Marka Mazurkiewicza. Studia z dziedziny prawa finansowego, prawa konstytucyjnego i ochrony środowiska, Wrocław 2001, s. 50-51).

Reasumując, w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Organ zbadał sprawę we wszystkich jej aspektach, natomiast zarzuty skargi mają charakter polemiczny, zaś podnoszona w nich argumentacja nie miała istotnego wpływu na wynik sprawy.

Z tych względów Sąd uznał, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa, a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy – skargę należało oddalić.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji