Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 869/14 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. O. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia 21 lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 24 marca 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 869/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę kasacyjną R. O. (dalej: "Skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania z powodu jej wniesienia po terminie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił błędną interpretację art. 177 § 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmiany ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2015 r., poz.658, dalej: "ustawa zmieniająca") polegające na wadliwym przyjęciu, że sprawy dotyczące skarg kasacyjnych do Naczelnego Sądu Administracyjnego zostały wszczęte przez stronę przed 15 sierpnia 2015 r. i w rezultacie niezastosowanie art. 177 § 6 p.p.s.a. Zarzucając powyższe na podstawie art. 185 p.p.s.a. wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny niejednokrotnie wypowiadał się już w przedmiocie temporalnego zakresu zastosowania znowelizowanego art. 177 p.p.s.a. wyrażając stanowisko, że przepis ten – z uwagi na jednoznaczne zapisy ustawy nowelizującej (art. 1 pkt 50 w zw. z art. 2 noweli z dnia 9 kwietnia 2015 r.) – nie znajduje zastosowania w nowym brzmieniu do postępowań wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. (por. m.in. post. NSA z 23.09.2016 r., II OZ 939/16, CBOSA). W wyniku wykładni ww. przepisów intertemporalnych w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że "datą wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym w rozumieniu art. 2 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (...), jest data oddania pisma zawierającego skargę do sądu administracyjnego w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym" (zob. post. NSA z 29.06.2016 r., I FZ 156/16, CBOSA).

W ocenie Sądu wolą prawodawcy było, by całe postępowanie sądowe toczyło się wg dotychczasowych (z zastrzeżeniami wskazanymi w ww. art. 2 ustawy nowelizującej), bądź zmienionych przepisów. W przeciwnym razie zostałoby to uwzględnione w treści przepisu międzyczasowego, choćby poprzez zastrzeżenie o stosowaniu przepisów dotychczasowych "do czasu zakończenia postępowania w danej instancji" (tak np. w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych – § 21). Prawodawca nie zdecydował się na taką formułę wskazując jako kryterium intertemporalne moment "wszczęcia postępowania". Zdaniem Sądu nie pozwala ono na postulowaną w zażaleniu zmianę reżimu procesowego w toku procedowania (między instancjami sądowymi) i odnosi się do postępowania sądowoadministracyjnego jako całości, nie zaś do poszczególnych jego etapów.

W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne wszczęte zostało w sierpniu 2014 r. (skargę nadano w placówce operatora pocztowego 21.08.2014 r.), wobec czego obowiązujący aktualnie art. 177 § 6 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania do Skarżącego. Nie jest zaś sporne, że skarga kasacyjna nie została złożona w terminie określonym w znajdującym zastosowanie w sprawie art. 177 § 1 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji. Stosownie więc do art. 178 tej ustawy prawidłowo Sąd wojewódzki "odrzucił na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu."

Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.