![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6119 Inne o symbolu podstawowym 611 6560, Interpretacje podatkowe, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, Uchylono postanowienie I i II instancji, I SA/Gd 226/24 - Wyrok WSA w Gdańsku z 2024-06-18, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Gd 226/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
|
|
|||
|
2024-03-08 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku | |||
|
Alicja Stępień /sprawozdawca/ Marek Kraus /przewodniczący/ Sławomir Kozik |
|||
|
6119 Inne o symbolu podstawowym 611 6560 |
|||
|
Interpretacje podatkowe | |||
|
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej | |||
|
Uchylono postanowienie I i II instancji | |||
|
Dz.U. 2022 poz 2651 art. 14b par. 3 Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus, Sędziowie Sędzia NSA Sławomir Kozik, Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi "B" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 12 stycznia 2024 r. nr 0115-KDIT1.4011.579.2023.5.AS w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2023 r. nr 0115-KDIT1.4011.579.2023.4.MK 2. zasądza od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz strony skarżącej kwotę 680 zł (sześćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania |
||||
|
Uzasadnienie
W dniu 8 sierpnia 2023 r. wpłynął wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej złożony przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania – B. Sp. z o.o. oraz Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania – B.G. Wezwaniem z 6 października 2023 r. znak [...] poprosił o uzupełnienie braków formalnych w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia poprzez wskazanie jaki stosunek prawny będzie podstawą do wypłaty środków nazywanych we wniosku "zyskami wypracowanymi w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej przed przekształceniem"? W szczególności: - Jakie zobowiązanie cywilnoprawne Spółki mają realizować wypłaty? Kiedy powstało bądź powstanie to zobowiązanie? Czy zobowiązanie powstało bądź powstanie w okresie funkcjonowania Spółki? Czy Spółka przejęła to zobowiązanie w związku z przekształceniem (jeśli tak - jak to możliwe, skoro musiałoby to być zobowiązanie osoby fizycznej prowadzącej jednoosobową działalność gospodarcza wobec samej siebie)? - Czy uprawnienie do uzyskania opisanych wypłat od Spółki ma wynikać wyłącznie z faktu uprzedniego prowadzenia przez osobę fizyczną jednoosobowej działalności gospodarczej (w ramach której wypracowany został "zysk") i podjęcia "uchwały" na podstawie zmienionej umowy Spółki? Pismem z 12 października 2023 r. Spółka odpowiedziała na wezwanie. Wskazano, że w następstwie przekształcenia działalności w spółkę z o.o. pozostały zysk z przekształconej działalności gospodarczej (niewypłacony wnioskodawcy) zostały wykazane w bilansie spółki przekształconej w pozycji kapitał zapasowy. Kapitał zapasowy wykazany na dzień otwarcia ksiąg w sp. z o.o. w całości stanowił zysk wypracowany w ramach indywidualnej działalności wnioskodawcy. Wobec tego jest możliwe dokładne ustalenie, jaka część kapitału zapasowego spółki z o.o. stanowi zyski wypracowane z działalności gospodarczej. W oparciu o dokładne opisy zdarzeń gospodarczych w ramach ksiąg rachunkowych spółki przekształcanej możliwe było dokładne ustalenie, jaka część kapitału zapasowego stanowi zyski wypracowane w działalności gospodarczej. Spółka kontynuuje dokładne opisy zysku wypracowanego w działalności gospodarczej na odpowiednich kontach (kapitał zapasowy) w ramach prowadzonych ksiąg rachunkowych. Zgodnie z powyższym, pomimo dokonanego przekształcenia, za pomocą dokładnych opisów w księgach rachunkowych możliwe jest precyzyjne wskazanie, jaka część kapitału zapasowego Zainteresowanej stanowi zysk wypracowany przez wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej. Zysk ten nie został do tej pory wypłacony wnioskodawcy. W przyszłości planowane jest obniżenie kapitału zapasowego Spółki, w wyniku czego Wnioskodawca otrzyma całość lub część zysków z działalności gospodarczej. Wypłata zysków nastąpi na podstawie uchwały podjętej na podstawie przepisów KSH. W piśmie będącym uzupełnieniem wniosku Spółka wskazała m.in., że na moment przekształcenia [...] w Spółkę utworzono kapitał zapasowy 545.579,27 zł. Wartości, które pokryły kapitał zapasowy Spółki były "zyskami" wypracowanymi w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej wnioskodawcy przed przekształceniem w Spółkę. Planowane jest wprowadzenie postanowienia do umowy Spółki, zgodnie z którym wypłata zysku osiągniętego przez [...] przed przekształceniem w Spółkę zgromadzonego na kapitale zapasowym Spółki może zostać dokonana na podstawie uchwały wspólników Spółki. Wypłata zysku osiągniętego przez [...] przed przekształceniem w Spółkę (tj. kwoty 545.579,27 zł) będzie dokonywana na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki w oparciu o w/w postanowienie. Na podstawie wydanej uchwały powstanie zobowiązanie do wypłaty na rzecz wnioskodawcy. W dniu 7 listopada 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał postanowienie sygn. 0115-KDIT1.4011.579.2022.4.MK o pozostawieniu wniosku wspólnego bez rozpatrzenia w zakresie pytań oznaczonych we wniosku numerami 1 i 2. Wskazał w nim, że odpowiedź na wezwanie nie wyjaśnia wszystkich okoliczności zdarzenia przyszłego. Przedstawiony opis budzi istotne wątpliwości odnośnie charakteru prawnego planowanej wypłaty środków - tytułu prawnego tej czynności, jej skuteczności prawnej. Z tego względu wydanie interpretacji nie jest możliwe. Nie można prawidłowo ocenić skutków podatkowych sytuacji, której kształt jest niejasny. W dniu 14 listopada 2023 r. wniesiono - zażalenie na ww. postanowienie. Postanowieniu zarzucono naruszenie: 1) art. 14b § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h Ordynacji podatkowej (dalej: "OP") przez niezastosowanie przepisu art. 14b § 1 O.p. w tej sprawie, podczas gdy przepis ten powinien znaleźć zastosowanie, co powinno skutkować wydaniem przez organ interpretacji indywidualnej w zakresie w jakim żądała tego Spółka; 2) art. 14b § 3 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h O.p. przez błędną wykładnię art. 14b § 3 O.p. skutkującą nieprawidłowym uznaniem, że Spółka składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej oraz uzupełniając ww. wniosek na wezwanie organu, w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., nie przedstawiła w wyczerpujący sposób zdarzenia przyszłego, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, podczas gdy spełniał on wymagania stawiane przez art. 14b § 3 O.p., albowiem Spółka przedstawiła zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego w sposób wyczerpujący pozwalający na dokonanie przez organ oceny, czy stanowisko Spółki i jego ocena prawna są prawidłowe; 3) art. 14g ust. 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h O.p. w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 O.p. przez zastosowanie w tej sprawie art. 14g ust. 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h O.p. skutkujące pozostawieniem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia, podczas gdy nie doszło do wypełnienia dyspozycji tych przepisów skutkującej możliwością pozostawienia ww. wniosku bez rozpatrzenia, albowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej spełniał wymogi określone w art. 14b § 3 O.p. oraz inne wymogi określone przepisami prawa; 4) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 O.p. przez niezastosowanie przepisu art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji w tej sprawie skutkujące prowadzeniem postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych oraz w sprzeczności z zasadą równości wobec prawa, przejawiające się pozostawieniem bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że w obrocie prawnym funkcjonują interpretacje indywidualne organu, w tym interpretacje indywidualne wydane przez Krajową Informację Skarbową w analogicznych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) oraz w których udzielono odpowiedzi na analogiczne pytania. Wniesiono o uchylenie postanowienia i wydanie przez Dyrektora KIS indywidualnej interpretacji podatkowej w wyniku rozpatrzenia przedmiotowego wniosku. Dyrektor KIS postanowieniem z 12 stycznia 2024 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazano, że wniosek wspólny miał braki dotyczące opisu zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. W skarżonym postanowieniu prawidłowo uznano, że nie uzupełniono należycie tych braków - pomimo, że udzielono odpowiedzi na wezwanie organu. Nie można się zgodzić, że: "Spółka przedstawiła zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego w sposób wyczerpujący pozwalający na dokonanie przez organ oceny, czy stanowisko Spółki i jego ocena prawna są prawidłowe". Z wniosku - zarówno w wersji pierwotnej, jak i wersji po odpowiedzi na wezwanie - nie wynika natomiast, czym w istocie jest problemowa wypłata, jaki ma charakter prawny. Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wypłata uzyskana przez podatnika co do zasady jest przychodem (art. 11 ustawy). Niemniej jednak ustawa przewiduje wyjątki od tej zasady. Przewiduje również określone wyłączenia spod opodatkowania podatkiem dochodowym (art. 2 ustawy). Jednocześnie w odniesieniu do przychodów ustawa różnicuje sposób ich opodatkowania w zależności od źródła, z jakiego pochodzą. Charakter świadczenia, jakim będzie planowana wypłata na rzecz Zainteresowanego jest więc kluczowy dla oceny skutków podatkowych tej wypłaty. Konieczne było więc ustalenie: • Jakie zobowiązanie cywilnoprawne Spółki mają realizować wypłaty? Kiedy powstało bądź powstanie to zobowiązanie? Czy zobowiązanie powstało bądź powstanie w okresie funkcjonowania Spółki? Czy Spółka przejęła to zobowiązanie w związku z przekształceniem? • Czy uprawnienie do uzyskania opisanych wypłat od Spółki ma wynikać wyłącznie z faktu uprzedniego prowadzenia przez osobę fizyczną jednoosobowej działalności gospodarczej (w ramach której wypracowany został "zysk") i podjęcia "uchwały" na podstawie zmienionej umowy Spółki? Jeśli tak, należało wyjaśnić podstawę prawną istnienia takiego uprawnienia. Zdaniem organu, od tych elementów zależy ocena: • czy otrzymanie wypłaty będzie powodowało powstanie po stronie Zainteresowanego przychodu, • z jakiego źródła pochodził będzie ten ewentualny przychód, • czy ten ewentualny przychód będzie podlegał opodatkowaniu, a jeśli tak - w jakim trybie (w szczególności czy będzie objęty opodatkowaniem zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 19%). W postanowieniu organ zasadnie uznał, że nie wyjaśniono charakteru planowanej wypłaty. Z jednej strony wskazano, że w przyszłości planowane jest obniżenie kapitału zapasowego Spółki, w wyniku czego Zainteresowany otrzyma całość lub część zysków z działalności gospodarczej. Nie podano jednak, jakim rodzajem świadczenia będzie planowana wypłata. Wskazano jedynie, że wypłata zysku osiągniętego przez [...] przed przekształceniem w Spółkę będzie dokonywana na podstawie uchwały zgromadzenia wspólników Spółki w oparciu o postanowienie, które zostanie wprowadzone do umowy Spółki. Nie wyjaśniono więc podstawy prawnej istnienia uprawnienia do wypłaty zysku. W przypadku prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej zyski wypracowane przez podatnika są jego własnością. Podatnik może dysponować takimi środkami, w tym "przesunąć" je do majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, na cele prywatne. Takie "przesunięcie" - które umownie można nazwać "wypłatą zysków" z działalności - jest prawem, a nie obowiązkiem podmiotu prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą. W szczególności w żadnym momencie prowadzenia takiej działalności nie powstaje roszczenie podatnika jako osoby prywatnej wobec samego siebie jako przedsiębiorcy o "wypłatę" takich zysków, tj. o przesunięcie ich do majątku niezwiązanego z działalnością gospodarczą. Także przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z o.o. nie wiąże się z powstaniem po stronie osoby fizycznej, której działalność jest przekształcana, roszczenia wobec spółki z o.o., która powstanie w wyniku przekształcenia, o "wypłatę" zysków wypracowanych w działalności tej osoby fizycznej. Zysk, który: • był elementem majątku związanego z jednoosobową działalnością, • nie został przesunięty do majątku niezwiązanego z tą działalnością i • stał się majątkiem spółki z o.o., która powstała w wyniku przekształcenia, nie pozostaje już w swobodnej dyspozycji osoby fizycznej. Co prawda osoba fizyczna jako wspólnik spółki z o.o. ma uprawnienia do majątku tej spółki, lecz zakres i sposób realizacji tych uprawnień podlega jednak reżimowi prawa spółek handlowych. Spółka z o.o. nie może wypłacać środków na rzecz wspólników bez tytułu prawnego. Spółka z o.o. jest bowiem konstrukcją prawną, gdzie uprawnienia i zakres odpowiedzialności wspólników są nakreślone przepisami ustawy. Kodeks spółek handlowych wprowadza określone ramy prawne działania spółki z o.o. po to, aby zapewnić skuteczność jej funkcjonowania, ale także aby zabezpieczyć interesy wierzycieli spółki. Całość tych regulacji ma gwarantować, że spółka z o.o. jest wiarygodnym uczestnikiem obrotu gospodarczego. Stąd w spółce z o.o. nie ma absolutnej swobody działania udziałowców. Znaczenie ma również art. 189 Kodeksu spółek handlowych. Przepis art. 189 § 1 Kodeksu spółek handlowych wprowadza zasadę zakazu zwracania wspólnikom wniesionych wkładów w czasie trwania spółki - tak w całości, jak i w części. Przepis nie dotyczy wyłącznie wkładów do spółki w części, w jakiej pokryły kapitał zakładowy. W świetle powyższego stwierdzono, że organ pierwszej instancji słusznie uznał, że wniosek wspólny i odpowiedź na wezwanie nie pozwalały na wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego i zasadnie pozostawił wniosek wspólny bez rozpatrzenia. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona zarzuca skarżonemu postanowieniu: 1) art. 14b § 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (dalej: "OP") przez niezastosowanie przepisu art. 14b § 1 O.p. w tej sprawie, podczas gdy przepis ten powinien znaleźć zastosowanie, co powinno skutkować wydaniem przez organ interpretacji indywidualnej w zakresie w jakim żądała tego Spółka; 2) art. 14b § 3 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 w zw. z art. 14h O.p. przez błędną wykładnię art. 14b § 3 O.p. skutkującą nieprawidłowym uznaniem, że Spółka składając wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej oraz uzupełniając ww. wniosek na wezwanie organu, w trybie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h O.p., nie przedstawiła w wyczerpujący sposób zdarzenia przyszłego, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpatrzenia, podczas gdy spełniał on wymagania stawiane przez art. 14b § 3 O.p., albowiem Spółka przedstawiła zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie oceny prawnej tego zdarzenia przyszłego w sposób wyczerpujący, pozwalający na dokonanie przez organ oceny czy stanowisko Spółki i jego ocena prawna są prawidłowe; 3) art. 14g ust. 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h O.p. w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 O.p. przez zastosowanie w niniejszej sprawie art. 14g ust. 1 oraz art. 169 § 1 i § 4 w zw. z art. 14h O.p., skutkujące pozostawieniem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej bez rozpatrzenia, podczas gdy nie doszło do wypełnienia dyspozycji tych przepisów skutkującej możliwością pozostawienia ww. wniosku bez rozpatrzenia, albowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej spełniał wymogi określone w art. 14b § 3 O.p. oraz inne wymogi określone przepisami prawa; 4) art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji RP w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 i art. 239 O.p. przez niezastosowanie przepisu art. 121 § 1 w zw. z art. 14h O.p. oraz art. 32 ust. 1 Konstytucji w tej sprawie skutkujące prowadzeniem postępowania w sposób niebudzący zaufania do organów podatkowych oraz w sprzeczności z zasadą równości wobec prawa, przejawiające się pozostawieniem bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, pomimo że w obrocie prawnym funkcjonują interpretacje indywidualne organu, w tym interpretacje indywidualne wydane przez Krajową Informację Skarbową w analogicznych stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) oraz w których udzielono odpowiedzi na analogiczne pytania. - które to naruszenia przepisów proceduralnych miały istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z tym B. Sp. z o.o. wniosła o uchylenie wydanych postanowień. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Przypomnieć należy, że w ramach postępowania o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w kształcie jaki został mu nadany przepisami art. 14a-14s O.p. organ powołany do dokonania tego rodzaju urzędowej wykładni jest związany treścią opisu przedstawionego przez Spółkę stanu faktycznego lub zdarzania przyszłego, w który nie może ingerować. Organ interpretacyjny nie ma zatem prawa do czynienia własnych ustaleń faktycznych. W zakresie wymogów, jakie OP precyzuje w odniesieniu do wniosków o interpretacje indywidulane należy wskazać, że stosownie do art. 140 § 3 O.p. składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obwiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Ustawodawca nie zdefiniował stopnia szczegółowości powyższego opisu, ze względu jednak na cel jaki przyświeca samej interpretacji i zasadom postępowania w którym ma ona zostać wydana, należy stwierdzić, że opis zdarzenia przyszłego lub stanu faktycznego winien zawierać wszystkie te elementy, które z uwagi na treść pytania i odnoszącą się do poruszanej w nim problematyki regulację prawną, są bezwzględnie konieczne do udzielenia na nie odpowiedzi. Poprzez odesłanie zawarte w art. 14 h O.p. do odpowiednich regulacji prawa podatkowego, ustawodawca umożliwił zwrócenie się do Spółki o uzupełnienie przedstawionego przez niego opisu w niezbędnym zakresie, w oparciu o art. 169 § 1 O.p., pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. W niniejszej sprawie Dyrektor KIS uznał, że przedstawiony przez Spółkę opis stanu faktycznego uniemożliwiał udzielenie odpowiedzi na pytania: 1. Czy opisana w zdarzeniu przyszłym wypłata dla wnioskodawcy przez Spółkę zysków wypracowanych w ramach jego działalności gospodarczej spowoduje powstanie po stronie wnioskodawcy przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych? 2. Czy Spółka będzie zobowiązana do pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego - działając w charakterze płatnika - zryczałtowanego podatku dochodowego? Według Dyrektora KIS Spółka nie uzupełniła skutecznie wniosku, gdyż nie wyjaśniła charakteru planowanej wypłaty. Z jednej strony wskazywała, że źródłem jej uprawnienia do uzyskania opisanej wypłaty będzie obniżenie kapitału zapasowego gdy już będzie udziałowcem spółki (po przekształceniu), jednak nie podała, jakim rodzajem świadczenia dla wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który jest przewidziany w Kodeksie spółek handlowych, będzie planowana wypłata, jaki będzie tytuł prawny tej wypłaty. W konsekwencji w dalszym ciągu nie było możliwe merytoryczne rozstrzygnięcie w postaci interpretacji indywidualnej. Na tej podstawie organ pozostawił wniosek Spółki o wydanie interpretacji bez rozpatrzenia. Zdaniem Sądu, strona skarżąca trafnie zwróciła uwagę, że z opisu stanu faktycznego oraz informacji udzielonych w odpowiedzi na pytania organu, Dyrektor KIS dysponował wystarczającą wiedzą, aby ustosunkować się do przedmiotowej kwestii. Przepis art. 14b § 3 OP zobowiązywał Spółkę do przedstawienia we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej własnego stanowiska w sprawie wraz z uzasadnieniem, tj. tzw. własnej oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W przedmiotowej sprawie Spółka przedstawiła w sposób czytelny stan faktyczny, a także własne stanowisko w sprawie. Należy wskazać, że możliwość zwrócenia się o uzupełnienie opisu ma służyć wydaniu interpretacji, a nie być celem samym w sobie, w efekcie realizacji którego, wobec nie przystającego do treści wezwania uzupełnienia, wniosek o wydanie interpretacji zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. W niniejszym przypadku z zaskarżonego postanowienia można wnioskować, że spółka z o.o. nie może wypłacać środków na rzecz wspólników bez tytułu rozumianego jako konkretny przepis KSH i wobec braku wskazania takiego przepisu uchyla się od wydania interpretacji uznając stan faktyczny za niekompletny. Strona skarżąca trafnie, zdaniem Sądu zauważyła, że zapytanie Spółki dotyczyło zupełnie innej kwestii, a mianowicie czy opisana w zdarzeniu przyszłym wypłata dla wnioskodawcy przez Spółkę zysków wypracowanych w ramach jego działalności gospodarczej spowoduje powstanie po stronie wnioskodawcy przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz czy Spółka będzie zobowiązana do pobrania i wpłacenia do właściwego urzędu skarbowego - działając w charakterze płatnika - zryczałtowanego podatku dochodowego. Zdaniem Sądu zaprezentowany we wniosku opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) zawierał informacje, które umożliwiały organowi interpretacyjnemu odniesienie się do wymienionych tam okoliczności w zakresie udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie. Spółka opisała przebieg czynności i wskazała sposób dokonania wypłaty - będą to niewypłacone zyski z prowadzonej przez nią przed przekształceniem działalności gospodarczej, znajdujące się na kapitale zapasowym spółki. Skoro wypłata z kapitału zapasowego jest co do zasady możliwa (np. w sytuacji umorzenia udziałów czy zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce), to zdaniem Spółki podstawa prawna dokonania takiej wypłaty przez wspólnika nie ma znaczenia dla określenia, czy uzyskany w ten sposób dochód będzie podlegał opodatkowaniu czy też nie. Od oceny powyższego jednak organ się uchylił, co stanowi naruszenie art. 14b § 3 O.p.. W tej sytuacji uznać należy, że działanie Dyrektora KIS było nieprawidłowe w świetle funkcji, jakie ma pełnić indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego, tj. funkcji gwarancyjnej i informacyjnej. W sytuacji skomplikowanych i niejasnych regulacji podatkowych, instytucja ta ma służyć podatnikom w prawidłowym stosowaniu obowiązujących przepisów w prowadzonej przez nich działalności. Zatem w sytuacji, gdy problem podatnika ma charakter realny, organ powinien przede wszystkim rozważyć możliwość udzielenia merytorycznej odpowiedzi. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że brak było podstaw do pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji, dlatego zaskarżone postanowienia naruszają przepisy art. 14 g § 1 i 14 b § 3 O.p. oraz art. 14 h w zw. z art. 169 O.p.. Nie ulega wątpliwości, że skoro wnioskodawca wskazał formę, w jakiej spółka ma podjąć decyzję o wypłacie - uchwałę walnego zgromadzenia wspólników, to brak jest jakichkolwiek podstaw do odmowy wydania interpretacji w tak przedstawionym stanie faktycznym. Jak wynika bowiem z treści art. art. 14b § 3, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego musiał zawierać podstawę prawną i to w szczególności wynikającą z przepisów innych niż przepisy podatkowe. Zatem uznać należy, iż skarżący spełnił warunki konieczne do uzyskania interpretacji indywidualnej. Uchylając się w okolicznościach kontrolowanej sprawy a priori od wydania interpretacji indywidualnej, poprzez pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia, organ naruszył wskazane wyżej przepisy O.p.., gdyż wniosek co do zasady w sposób wyczerpujący opisywał stan faktyczny niezbędny dla rozstrzygnięcia. Reasumując, Sąd uznał, że we wskazanym stanie faktycznym organ powinien rozważyć i ocenić stanowisko strony wydając interpretację indywidualną. W tej sytuacji zaskarżone postanowienia należy uznać za naruszające prawo (art. 146 § 1 p.p.s.a.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a.. |
||||