Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 9 października 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 198/24 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 4 września 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łomży z 6 marca 2024 r., nr SKO.431/13/2024 w przedmiocie opłaty z tytułu przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku postanowieniem z 9 października 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 198/24, odrzucił zażalenie S.J. (dalej: skarżący) na postanowienie tego Sądu z 4 września 2024 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący wskazując, że występuje jako obywatel, a nie adwokat.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest odrzucenie zażalenia. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny stanowi, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej winno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, podkreślając jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

W niniejszej sprawie skarżący, pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, osobiście sporządził zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 4 września 2024 r. odrzucające skargę kasacyjną sporządzoną przez skarżącego. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżący był adwokatem lub radcą prawnym, jak też którymkolwiek z podmiotów wskazanych w art. 175 § 2 p.p.s.a.

Brak polegający na samodzielnym sporządzeniu przez stronę zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zaś zostać usunięty, bowiem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; z 26 października 2018 r., I OZ 1011/18).

Zasadnie zatem Sąd I instancji uznał, że zażalenie skarżącego było niedopuszczalne, a tym samym zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.