II SA/Ol 560/25 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-23	
Data wpływu	2025-09-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie	
Sędziowie	Katarzyna Matczak /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	II OZ 571/26	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 220 § 1 i 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. W. na decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 17 lipca 2025 r. nr WIN-II.7840.4.43.2025 AWEL w przedmiocie zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowalnego oraz projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić J. W. uiszczony wpis od skargi w kwocie 400 zł (słownie: czterysta złotych). WSA/post.1 – sentencja postanowienia	
Uzasadnienie
W dniu 13 sierpnia 2025 r. J. W. (dalej jako: "skarżąca") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, decyzję Wojewody Warmińsko-Mazurskiego z dnia 17 lipca 2025 r., nr WIN-II.7840.4.43.2025 AWEL, odmawiającą zatwierdzenia projektu architektoniczno-budowalnego oraz projektu zagospodarowania terenu i udzielenia pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, dobudowę garażu i schodów zewnętrznych oraz przebudowę z nadbudową i zmianą sposobu użytkowania budynku gospodarczego na budynek mieszkalny na działce nr [...].

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 17 września 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł.

W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła tytułem wpisu 250 zł i wystąpiła

o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Postanowieniem z 20 listopada 2025 r., sygn. II SPP/Ol 92/25, starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy.

Postanowieniem z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II SPP/Ol 92/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy powyższe postanowienie.

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z 5 grudnia 2025 r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi o kwotę 250 zł.

W wyznaczonym terminie skarżąca uiściła tytułem wpisu 100 zł i wniosła

o "pomoc w wysokości 150 zł" oraz ustanowienie zawodowego pełnomocnika - adwokata lub radcy prawnego.

Postanowieniem z 28 stycznia 2026 r., sygn. II SPP/Ol 106/25, starszy referendarz sądowy odmówił częściowego zwolnienia skarżącej od wpisu od skargi

i odmówił ustanowienia dla skarżącej zawodowego pełnomocnika.

W sprzeciwie skarżąca wniosła o adwokata i 100 zł do wpisu sądowego. Do sprzeciwu załączyła dowód uiszczenia 50 zł tytułem wpisu sądowego.

Postanowieniem z 18 lutego 2026 r., sygn. akt II SPP/Ol 106/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie

o odmowie przyznania prawa pomocy. Wyjaśniono, że skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających zmianę postanowienia z 5 grudnia 2025 r., sygn. akt II SPP/Ol 92/25 o odmowie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi i odmowie ustanowienia dla skarżącej zawodowego pełnomocnika.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej: "p.p.s.a.") od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Stosownie zaś do art. 220 § 1 cytowanej ustawy sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a podlega odrzuceniu przez sąd skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.

W niniejszej sprawie, na podstawie § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535), strona skarżąca zobowiązana była do uiszczenia wpisu stałego w kwocie 500 zł.

Mimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia uiszczonego wpisu oraz zawartego w nim pouczenia o skutkach zaniedbania nałożonego obowiązku, skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu sądowego w całości, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, (por. postanowienia z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09; z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt I FZ 252/09; z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10; publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: "CBOSA"), wcześniej prezentowany przez Sąd Najwyższy (por. postanowienie z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. akt I CKN 1064/97, OSNC 1999 nr 9, poz. 153; postanowienie z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. akt I CKN 1461/98, OSNC 1999 nr 11, poz. 196), zgodnie

z którym z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia

z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu. Ponowne złożenie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane

w terminie określonym w ponownym wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia o odmowie przyznania prawa pomocy.

W postanowieniu z 30 sierpnia 2023 r., sygn. akt I FZ 211/23, publ. w CBOSA, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że po uprawomocnieniu się postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, bieg terminu do opłacenia skargi, wyznaczony kierowanym do strony ponownym wezwaniem do uiszczenia wpisu od skargi, nie zostaje przerwany, nawet jeżeli strona po doręczeniu jej takiego ponownego wezwania, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy (zob. też postanowienia NSA: z dnia 11 stycznia 2008 r., sygn. akt II FZ 617/07; z dnia 16 czerwca 2016 r., sygn. akt II FZ 270/16; z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt I FZ 150/16, publ.

w CBOSA).

W postanowieniu z dnia 7 lutego 2011 r., sygn. akt II FSK 2274/10, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że konsekwencji nieuiszczenia wpisu od skargi nie niweczą dalsze czynności skarżącego w postaci kolejnych wniosków o prawo pomocy. Zarządzenie przewodniczącego wzywające do uiszczenia wpisu i postanowienie odrzucające skargę są konsekwencją wyczerpania toku postępowania w przedmiocie prawa pomocy z wniosku, który został prawomocnie, negatywnie załatwiony dla wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z dnia 16 września 2008 r., sygn. akt I FSK 1395/08, CBOSA; B. Dauter, Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2008, str. 458).

Skład orzekający w pełni podziela przytoczone stanowisko. Złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy kwestia ta została już merytorycznie, prawomocnie rozstrzygnięta wskutek uprzedniego wniosku w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy. Jest to tym bardziej istotne w sprawie, w której kolejny wniosek strony o prawo pomocy nie wskazuje na jakiekolwiek nowe okoliczności, które byłyby nieznane przy rozpoznawaniu poprzednich wniosków tejże strony, a zakres wnioskowanego prawa pomocy jest taki sam jak już prawomocnie orzeczony.

Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonej łącznie tytułem wpisu kwoty 400 zł Sąd orzekł zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.